Tuesday, September 30, 2008

တစ္ေန႔တာ မလြဲမ်ား။

မိုးသားမ်ား မဲညိႈ႕ေန၏။
ညိႈ႔မိႈင္းေနေသာ စိတ္အစံုကို ဒရြတ္တိုက္ ဆြဲေနဘိသက့ဲသို႔...။
စားပြဲေပၚတြင္ တင္ထားေသာ ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ ပ႐ုတ္ဆီကို ရည္ရြယ္ခ်က္မ့ဲ ေငးေနမိ၏။
တစ္ေန႔ညဆီက ျမင္ကြင္းတစ္ခုကို သတိရမိ၏။
မိမိမတ္တပ္ရပ္ေနေသာ အျမင့္ဆီသို႔ တက္လွမ္းလိုေသာ ေအာက္အရပ္ဆီမွ လူတစ္ေယာက္ကို အားစိုက္ ဆြဲတင္မိသျဖင့္ ပခံုးဆစ္ဆီမွ နာက်င္မႈဒဏ္ ခံစားလိုက္ရ၏။ အဆိုပါ ဒဏ္ကို ေပ်ာက္ကင္းေစရန္ အလုိ႔ငွာ အဆိုပါ ပ႐ုတ္ဆီဗူးကို Medic ထံမွ ယူထားရင္း မလိမ္းျဖစ္ေသးသည္ကို သတိရမိ၏။
အလို... လက္ေမာင္းရင္းမွ နာက်င္ေရာင္ယမ္းမႈဒဏ္ကို ဆစ္ကနဲ ခံစားမိ၏။
ေဆးလိမ္းလိုက္ဦးမွပါေလ ဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို အသိေပးလိုက္ေသာ္လည္း ပ်င္းရိျခင္းဒဏ္၏ သားေကာင္ ျဖစ္ေနေသာ လက္အစံုက ထိုေဆးဗူးကို လွမ္းယူရမည္ကို တြန္႔ဆုတ္ေန၏။

ညဦးပိုင္းဆီက ေကာင္းေကာင္း အိပ္မေပ်ာ္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ မနက္လင္းအားႀကီးခ်ိန္တြင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခ့ဲသည္။
ထံုးစံအတိုင္း ႏိုးလာခ်ိန္တြင္ အေရွ႕အဇဋာ ေကာင္းကင္ဆီမွ ဘာဏုရာဇာနတ္မင္းႀကီးသည္ ေလာကႀကီးတစ္ေထာင္ကို မီးတစ္ေထာင္အားျဖင့္ ထိန္ထိန္ညီးေအာင္ ထြန္းလင္းေနေခ်ၿပီ...။

အိပ္စက္ရာ ေမြ႔ရာထက္ဆီမွ အိပ္စက္ျခင္း၏ အရသာကို ခံယူေနရင္းမွွပင္ မိမိ၏ အေသြးကို စုပ္ယူ ၀ါးမ်ိဳ သံုးေဆာင္ေနေသာ အနႏၱ သတၱ၀ါငယ္ေလးကို ေက်ာေနာက္ဘက္နားဆီမွ ယုယုယယ ကိုင္တြယ္လိုက္ၿပီး သနားေသာအားျဖင့္ လက္ညိဳးႏွင့္ လက္မ ႏွစ္ခုၾကား ခပ္ဖြဖြ ဖိၿပီးသည့္ ေနာက္ကြယ္တြင္ကား.... “ေဖါက္” ဟူသည့္ ညင္သာလြန္းလွသည့္ အသံကို ၾကားလိုက္သည့္ ခဏ၀ယ္ လက္ညိဳးထိပ္တြင္ နီရဲေသာ အေရာင္ကို ေဆာင္သည့္ အရည္တို႔ စြန္းထင္းကုန္၏...။ ထိုမွ သင္းပ်ံ႕ေသာ အနံ႕သည္ ႏွာသီး၀ရွိ ဂႏၶအာ႐ံုကို အေႏွာင့္အယွက္ ေပးေလကုန္၏။

Ooopss I did it Again...
နားထဲတြင္ကား ဘရစ္တနီ စပီးယား၏ ေတးသြားကို ၾကားေယာင္မိ၏။

၎ေနာက္ ၾကာညိဳနံ႕ သင္းသေယာင္ ထင္ရသည့္ အာခံတြင္းဆီမွ ေမြးရနံ႔မ်ားကို အခန္းတြင္းရွိ တ္စပတ္ၾကာ စုထားသည့္ မေလွ်ာ္ရေသးေသာ အ၀တ္မ်ား၏ အန႔ံမ်ားကို ဖံုးလြမ္းသြားေအာင္ မႈတ္ထုတ္ျခင္း အမႈကို ၅ မိနစ္ၾကာမွ် လုပ္ေဆာင္ေခ်၏။

ျမင္ျခင္းအမႈကို လုပ္ေဆာင္ေပးသည့္ စကၡဳႏွစ္ကြင္း အလင္းေဆာင္ေသာ အၾကည္ဓါတ္ရွိသည့္ မ်က္လံုးအိမ္ကို ဖံုးလြမ္းလ်က္ရွိသည့္ မလိုလားအပ္ေသာ၊ ကိုယ္တြင္း အပူဓါတ္ေၾကာင့္ အရည္ၾကည္ဘ၀မွ ၾကည္ပ်စ္သည့္ အဆင္းသို႔ ေျပာင္းလဲသြားသည့္ မ်က္ေခ်းအစံုကို လက္ညိဳးေကြးႏွင္ ပြတ္သပ္ျခင္း အမႈကို ၁၀ မိနစ္ၾကာမွ် လုပ္ေဆာင္၏။

၎ေနာက္တြင္ကား ေမြ႔ရာထက္ ဇိမ္ခံျခင္းအမႈကို ရပ္တန္႔ေစမည့္ နာရီလက္တံမ်ားကို ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ေပၚတြင္ ပီပီသသ ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္လိုက္သည့္ ေနာက္ကြယ္တြင္ကား ...။
၁။ အိပ္ရာေပၚမွ ခုန္ဆင္း
၂။ တန္းေပၚတြင္ ညက ျဖစ္ကတတ္ဆန္း လႊားထားသည့္ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါ ေအာက္သိုးသိုးကို ယူ
၃။ ေရခ်ိဳးခန္းတြင္း အျမန္၀င္
၄။ ေရပန္းကို ဂိတ္ဆံုးတင္ကာ ဖြင့္
၅။ ေကသာ သန္႔ရွင္းျခင္းအမႈႏွင့္ ဒႏၱ သန္႔စင္ျခင္းအမႈကို တစ္ျပိဳင္တည္း လုပ္
၆။ ေရႊျပြန္မွ ေရသြန္
၇။ လိုအပ္ပါက အခင္းႀကီး ကို တစ္ၿပိဳင္တည္း လုပ္ေဆာင္
၈။ မုခ ကို သန္႔စင္ဆပ္ျပာႏွင့္ ေသခ်ာတိုက္

၁၀မိနစ္အတြင္း အထက္ပါ အမႈမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ၿပီးသကာလ ခရီးေဆာင္ ေသတၱာေပၚတြင္ ပံုထားေသာ ေလွ်ာ္ၿပီးသား (ဟု ထင္ရ) အ၀တ္မ်ားထဲမွ အသန္႔ျပန္႔ဆံုး အ၀တ္အစားကို ေရြးခ်ယ္ ၀တ္ဆင္(အရင္တစ္ေန႔ႏွင့္ မထပ္ေအာင္ ေရြးရေသး၏)၊ အျမင္အာ႐ံုကို ပိုမို ၾကည္လင္ ျပတ္သားေစသည့္ ဖန္သလင္းမွန္အစံုကို တပ္ဆင္၊ ေကသာကို ေက်ာ့ရွင္းေအာင္ ဓါတုေဆး၀ါး အကူအညီယူ၊ (ဂ်ယ္လ္လိမ္းတာ ေျပာတာ)၊ ကိုယ္သင္းနံ႕ ေမြးပ်ံ႕ေစရန္ ႏွင္းျဖဴ ဟု ေခၚဆိုအပ္ေသာ ေယာက်္ားတို႔ သံုးအပ္ေသာ အရာကုိ ထံုမြမ္းၿပီး သကာလ အိမ္မွ ထြက္ရန္ အသင့္ ... အဲ.. မျဖစ္ေသး...။

ရွိရွိသမွ် အေပါက္တို႔ကို လိုက္ပိတ္ရျပန္၏။ ျပတင္းေပါက္မ်ား၊ ေလ၀င္ေလထြက္ အေပါက္မ်ား။
သံုးလူ႔ထြတ္ထား၊ လူနတ္ျဗဟၼာတို႔၏ ကိုးကြယ္ရာ ျဖစ္ေတာ္မူထေသာ၊ ဘဂ၀ါ ျမတ္ဘုရား ကို သံုးႀကိမ္ ပုဆိန္ေပါက္ ရွိခိုး ဦးတိုက္ၿပီး သကာလ အခန္းအျပင္ကို ေရာက္၏။

ေမာင္ေသာ့ကို အိမ္အပ္ၿပီးသည္ေနာက္ လူရွိရွိ မရွိရွိ ၁၂ ထပ္သို႔ သြားသြာရပ္ေနတတ္ေသာ ဓါတ္ေလွကားကို တစ္ထပ္ၿပီးတစ္ထပ္ ရပ္ၿပီး မိမိရွိရာ ၈ ထပ္သို႔ ေရာက္သည္တစ္ခဏ... ၁၅ မိနစ္ ၾကာေစာင့္ၿပီးသည္တြင္ ေျမညီထပ္သို႔ ေရာက္၏။

အလုပ္သို႔ ေနာက္က်သူတို႔၏ ထံုးစံအတိုင္း လမ္းေပၚ ျမင္ျမင္သမွ် ကားမ်ားကို အားသည္ မအားသည္ မသိ လက္ျပ တားၿပီးသည့္ေနာက္ ေနာက္ထပ္ ၁၀မိနစ္ အၾကာတြင္ ကားေပၚသို႔ ေရာက္ေခ်၏။ ကားေပၚမွ တစ္ရိပ္ရိပ္ ထိုးတက္ေနေသာ မီတာျပ ညႊန္းတန္းကို ၾကည့္ၿပီး ရင္ခုန္ရသည္က အႀကိမ္ႀကိမ္...။ မ်ားေလ.. မိမိ အသျပာ ပိုထြက္ေလ မဟုတ္ပါေလာ...။

ထိုစဥ္ခဏတြင္ ေခြးၿမီးေကာက္ က်ည္ေတာက္စြပ္တတ္ေသာ ေနာင္မွ တ တတ္ေသာ ေနာင္တတို႔သည္ အစဥ္တစ္စိုက္ ျပန္ေပၚလာေလ၏။ ယင္းတို႔သည္ကား...
- ညစဥ္ညတိုင္း ျပဳၿမဲ ျပဳေနက် ဘေလာ့ဂ္တစ္ကာ လွည့္လည္က်က္စားျခင္းအမႈကို ေလွ်ာ့မည္ဟူေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္။
- ညစဥ္ ၁၀ နာရီ အခ်ိန္မွန္ အိပ္ရာ၀င္မည္ဆိုေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္။
- မနက္တိုင္း ဘတ္စ္ကားမွီေအာင္ ထမည္ ဆိုေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္။

အဆိုပါ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တို႔သည္ ယခုမွသာ ေပၚလာသည္ မဟုတ္...။ ယခင့္ယခင္ ကာလ ၾကာရွည္စဥ္ကပင္ ႐ံုးသြားေနာက္က်သည့္ မနက္တိုင္း တ မိေသာ ေနာင္တပင္တည္း...။ သမုဒၵရာျပင္ထက္ ပြက္ေသာ ေရပြက္တို႔၏ သက္တမ္းၾကာေကာင္း ၾကာလိမ့္မည္...။ အဆိုပါ ေနာင္တတို႔သည္ တစ္ဗီဇနာ၊ လက္ဖ်စ္တစ္တြတ္စာ သက္တမ္းရွိပါမည္ေလာ...။
ေမာင္ဘိြဳင္း မသိပါ...။
ေခြးၿမီးေကာက္သည္ က်ည္ေတာက္မွ လြတ္ေသာအခါ ျပန္ေကာက္သက့ဲသို႔...
ဘာဏုရာဇာနတ္မင္းႀကီး ေဂါယာကၽြန္းတြင္သာ ေမးတင္ အနားယူသက့ဲသို႔...။
အေကာင္းစား အကၽြႏ္ုပ္ ေမာင္ဘိြဳင္းသည္လည္း...

Monday, September 29, 2008

ျပန္လမ္းမ့ဲ

နတ္ဆိုးတစ္ပါး ရင္ထဲမွာ ကခုန္ေနတယ္...။
စီဆီးဖတ္စ္ကိုေတာ့ တံတိုင္းအလြန္မွာ ေစာင့္ခိုင္းၾကတာေပါ့..။
၀င္လာမိမွေတာ့ တစ္ခုခု ျပန္ယူသြားပါလား...။

ကိုယ္ခ်ိဳးထားတ့ဲ ဖဲကို ကိုယ္ျပန္မမွတ္မိတာ ဆိုးပါတယ္..။
အခုဆို အဲဒီကေလးမေလးေတာင္ အပ်ိဳႀကီး ဖါးဖါး ျဖစ္လို႔ ေနေရာ့...။
ကိုယ့္ရာဇ၀င္ကို ကိုယ္ေရးေနၾကတယ္...။

ထြက္ၿပီးသား ဆင္စြယ္ ျပန္၀င္ေနတယ္...။
ငါ့အရိပ္က ငါ့ေနာက္ကို လိုက္ေနတယ္...။
ငါ့ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကေတာ့ နတ္သဘင္ အစည္းအေ၀းမွာ အိပ္ငိုက္ေနေလရဲ႕...။

၀မ္းစာမျပည့္လို႔ စခန္းသာကို မလွမ္းႏိုင္တာ ငါ့အျပစ္မဟုတ္...။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အထုပ္ပိုက္ၿပီး ျပန္သြားေလရဲ႕...။
သတင္းထူးရင္ ေျပာျပပါ...။

မိုးေလ၀သ ထူးကဲဒီေရ လိႈင္းႀကီးႏိုင္...။
ေလာကႀကီး ၾကည္လင္ေနပါသည္...။

Saturday, September 27, 2008

ေပါက္ကရ အိတ္တီ့ အပိုင္း (၆)

အခုတေလာ အာ႐ံုကို ကို ေကာင္းေကာင္းမရပါဘူး...။ ဘေလာ့ဂ္ေရးဖို႔ကို ေတာ္ေတာ္အားစိုက္ရတယ္...။
မေရးျပန္ေတာ့လဲ ကိုယ့္မွာ တစ္ခုခု ျဖစ္ေနသလိုလို... ဟိုလိုလို ဒီလိုလို မခ်ိဳသင္းေရးသလို ျဖစ္ေနတာပါ့...။

အာ႐ံုမရေတာ့ ဆည္းဆာရလားဆိုေတာ့လဲ ဆည္းဆာဆိုတ့ဲေကာင္မေလး ရြာျပန္သြားတာ ခုထိ အဆက္အသြယ္ကို လုပ္မလာဘူး...။
အင္တာနက္ ဘက္ဘုန္းက်ိဳးေနလို႔လား...။

ေရေအာက္ေကဘယ္လ္ႀကိဳးကို သေဘာၤေက်ာက္ဆူးန႔ဲ ျငိမိျပန္ၿပီလား...။
ဆာဗာေဒါင္းေနလို႔လား...။
အိတ္ခ်ိန္း႐ံုးကို ဟ့သာ၀တီဘက္ ေျပာင္းေနလို႔မ်ားလား...။
...လား။
...လား...။
အိတ္စက္ထရာ... အိတ္စက္ထရာ စတ့ဲ လားေပါင္းမ်ားစြာ ျမည္းေပါင္းမ်ားစြာန႔ဲ ဒီေမာင္မွာ စိုးရိမ္ ပူပန္ ေနရပါတယ္...။


စိတ္ပူေတာ့ ဂဏွာမျငိမ္... ဂဏွာမျငိမ္ေတာ့ ေသြးေလေျခာက္္ခ်ား...
ေသြးေလေျခာက္ခ်ားေတာ့... အပူမီးေတာက္... အပူမီးေတာက္ေတာ့ ၀မ္းမီေလာင္...
၀မ္းမီးေလာင္ေတာ့ ဗိုက္ကဆာ....။
အဲဒါန႔ဲ ....။
ေအာ္ ဒီေန႔လား...။

ဒီေန႔ ေနရာတကာ ေလွ်ာက္လည္ေနတယ္...။
ေလွ်ာက္လည္ရင္းန႔ဲ ခုနင္က ေျပာသလို ၀မ္းမီးမ်ား ေတာက္လို႔ ပင္နီစူလားဘက္ေရာက္ေတာ့ ေျမေအာက္ထပ္က အင္းေလးမွာ ထမင္း သြားစားလာတယ္...။
ငါးရွဥ္႔ေျခာက္စပ္ကယ္... ပုဇြန္ အစိမ္းသုပ္ကယ္...။
ဒီမွာ အားလံုး စားႏိုင္ေအာင္ ပါဆယ္ ထုပ္လာတာ...။
ေျပာရဦးမယ္...။ အင္းေလးမွာ ခု စားစရာေတြ မွာရင္ အရင္လို မၾကာေတာ့ဘူး...။
ခုမွာတာ ၁၀ မိနစ္ စြန္းစြန္းပဲ ၾကာတယ္...။

ဆားဗစ္ေကာင္းလာၿပီေပါ့...။
ဒါေပမ့ဲ ဒီတစ္ေခါက္ ငါးရွဥ့္က အေကာင္ေသးတယ္ ထင္ပါ့...။ အ႐ိုးမ်ားတယ္...။


ဟိုတစ္ပတ္ကဆို အေကာင္ႀကိးေတာ့ အသားမ်ားၿပီး အ႐ိုးထြင္ထားေတာ့ အ႐ိုးနည္းတယ္...။
သို႔ေသာ္လဲ ဆာဆာန႔ဲ စားလိုက္ေတာ့ ၿမိန္ေနတာပဲ...။
ဒါေပါ့... ၿမိန္ရာေဆြမ်ိဳး၊ ခင္ရာ ဟင္းေကာင္းဆိုတာ...။
စားၿပီးေတာ့ ဗိုက္တင္းတင္းန႔ဲ ေျမာက္ဘက္တံတားေပၚ ေလွ်ာက္လာတုန္း
ျဗဳန္းဆို တစ္၀ွီး၀ွီး တစ္ၿဗဲၿဗဲန႔ဲ မိုးခ်ိန္းသံလိုလို ၊ တုိိက္ေလယာဥ္သံလိုလို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ေလယာဥ္ဗံုးႀကဲတယ္ ထင္ေနတာ...။
ကမန္းကတန္း ဗံုးခိုက်င္းမ်ား ရွာမိတာေပါ့...။

ေဘးဘီကလူေတြက ဘာမွ မျဖစ္သလိုေနတာ ေတြ႔ေတာ့ စပ္စုၾကည့္မွ ဒီေန႔ ညဘက္ ကားေမာင္းတ့ဲ အက္ဖ္၀မ္းေဖၚျမဴလာ ကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲ စေနတာတ့ဲ...။ ထိုင္ၾကည့္ လက္မွတ္ေတြက ကုန္ၿပီ...။ ရပ္ၾကည့္လက္မွတ္ေတြကေတာ့ ၁၂၈ က်ပ္တ့ဲ...။ အႀကိတ္အနယ္ ၀ယ္ေနၾကတယ္...။
စလံုးက လူေတြမ်ား တစ္္ခုခုဆို ျမည္းလိုက္ရမွ စမ္းလိုက္ရမွ... kiasu ဆိုလား... အဲဒီ ဆိုက္ကို ၀င္ေနၾကတာ မ်ားတယ္...။

ခုလဲ အဲဒီ ဘာမဟုတ္တ့ဲ ကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲ ၾကည့္ရဖို႔ အေရးကို တန္းစီေနလိုက္တာ...။
ၿပိးခ့ဲတ့ဲ အပတ္က အဲဒီကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲက ကားသမားေတြန႔ဲ ညေနစာစားဖို႔ အေရး တစ္ေယာက္ကို ၅၀၀၀ က်ပ္ (ငါးေထာင္က်ပ္တိတိ) တ့ဲ... လက္မွတ္ဖိုးက။ အဲဒါကိုလဲ ေစ်းႀကိးေပး သြားစားတ့ဲသူရွိတယ္...။
အဲလို ကမၻာေက်ာ္ ကားေမာင္္းသမားေတြန႔ဲ ေတြ႕ဆံုခြင့္ရဖို႔အေရးက နည္းလားေပါ့ေလ...။
ေနပါ...။ ေမာင္ဘိြဳင္းတို႔ နာမည္ေက်ာ္လာရင္ ဒီဘေလာ့ဂ္လာဖတ္တ့ဲ မိတ္ေဆြေတြကို ဦးစားေပးမယ္ သိလား...။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အေပၚက ငါးရွဥ့္ပဲ သံုးေဆာင္သြားလိုက္ၾကဦး...။

ကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲကို စိတ္ေတာ့ မ၀င္စားပါဘူး...။
ဒါေပမ့ဲ ၀ူး၀ဲ ၿဗဴးၿဗဲ ဆိုေတာ့ အသံၾကားတာန႔ဲ မ႐ိုးမရြ ျဖစ္လာေတာ့ သြားၾကည့္တာ...။
လား... လား...။
မ်က္စိေရွ႕မွာ ျဖတ္သြားလိုက္တာ ကားတစ္စီး တစ္စီး.. အရွိန္မနည္းဘူးရယ္....။
တစ္စကၠန္႔ကို ကီလို တစ္ရာကေန ႏွစ္ရာ့ငါးဆယ္ကေတာ့ အသာေလးပဲ...။
ဘီးေတြ ေတာ္ေတာ္ပြန္းကုန္မွာ....။
အဲဒါေၾကာင့္ ေမာင္းၿပီးရင္ နာရီ၀က္တစ္ခါေလာက္ ဘီးေတြ ခၽြတ္လဲတာ ေနမွာ...။
တစ္ခုခု လမ္းေခ်ာ္သြားရင္ အရွိန္က နည္းတာ မဟုတ္...။ ေၾကာက္တာ...။
ေအာက္ကပံုမွာ မရမက ႐ိုက္ထားတယ္...။ ၀ါးေတာ့ အ၀ါးသား...။

လက္ကိုင္ဖုန္းန႔ဲ ဗီြဒီယို ႐ိုက္ထားတာ ရွိတယ္...။ blogspot က လက္ခံတ့ဲ ေဖါမက္ဆိုရင္ေတာ့ တင္ေပးလိုက္မယ္...။

video

စကားမစပ္ မေလးလမ္းမွာ ဂ်လန္း ဂ်လန္း သြားလုပ္ေတာ့ ေဖၚျမဴလာ၀မ္းကားျဖဴျဖဴကို ပ႐ိုမိုးရွင္း ျပထားတာ ႐ိုက္ခ့ဲတယ္....။ ႀကိဳက္တယ္...။


တစ္ကယ္က အဲဒီပံုထဲက ေကာင္မေလးကိုပါ...။ ဟီဟိ...။ မ်က္လံုးေလးက ဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္...။ တစ္ခ်ိဳ႕က အဲဒါ ၾကာမ်က္လံုးတ့ဲ...။ ၾကာၾကာစိုက္ၾကည့္လို႔လား... ၾကာပင္န႔ဲ တူလို႔လား မသိ.... ဟိ...။ ၾကည့္လို႔ေတာ့ ေကာင္းတာ အမွန္ပဲ...။


Credit to : Sarpatee

ဒီပံုကေတာ့ ကဲန္ႏြန္ ကင္မရာ အေကာင္းစားႀကီးကို လဲန္႔အရွည္ႀကီးန႔ဲ တြဲ႐ိုက္လိုက္တ့ဲ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းဆီက ခိုးလာတာ...။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေခ်ာတယ္ေနာ္...။
ေတာ္ေသးၿပီ...။ ဟိ
ေအာက္က ပံုေတြက ကဲန္ႏြန္န႔ဲ သူ႔တြဲဖက္ႀကီး လဲန္႔ အရွည္ႀကီး....။

Sunday, September 21, 2008

ေခြးၿမီးေကာက္ က်ည္ေတာက္စြပ္ျခင္း ႏွင့္ ေပါက္ကရ ၈၀မ်ား...။

ေခါင္းစဥ္ကို ၾကည့္ၿပီး ဘိြဳင္းတစ္ေယာက္ သုနကၡ ျဖစ္သြားၿပီလို႔ အထင္ေတာ္ မရွိလိုက္ပါန႔ဲ...။
ေခါင္းစဥ္အတုိင္းပဲ ျဖစ္တုန္းခဏသာ နည္းနည္းပါးပါး ေနာင္တရသလို ျဖစ္ၿပိး ေနာက္ပိုင္းလဲ ဒံုရင္းဒံုရင္း ျဖစ္သြားတတ္လို႔ပါ...။

ျဖစ္ပံုကေတာ့ဗ်ာ...။ ေမာင္ဘိြဳင္းတို႔ ဘုရားမၾကိဳက္တ့ဲ သူရာရည္န႔ဲ လားလားမွ မတည့္ပါဘူးဗ်ာ...။
ေသာက္လိုက္ရင္ ခ်ိဳ
မ်ိဳလိုက္ရင္ခါး
ကိုႀကီးေက်ာ္ ပလီလြန္းတယ္
ေဆးစိုက္တ့ဲကၽြန္း... (ေနာက္ထ ဆိုင္း ၀င္လာေစ....။)

အာ...။ ဘာမွလဲ မဆိုင္ဘူး...။ မူးမူးန႔ဲ ဘာေတြေရးမိမွန္း မသိဘူး...။

ဒီလိုဗ်ာ...။ အဲဗာတန္ေလး တုိက္တ့ဲ ဘီယာေတာင္ တစ္ငံု ငံုတာန႔ဲတင္ လက္ေတြ ရင္ဘတ္ေတြ မ်က္ႏွာေတြ ရဲတက္လာသဗ်ား...။
ဆိုေတာ့ကာ... သူရာရည္ဆိုရင္ ေျပာမေနန႔ဲေတာ့ဗ်ာ...။ အဲေလာက္ကို သူရာန႔ဲ တည့္တာ... အဲအဲ အယ္လာဂ်စ္ ျဖစ္ေနတာ..။ ဒါကို အမွတ္သည္းေျခ မရွိပဲ ခဏခဏ သြားသြားေသာက္ေနတာ...

ကၽြတ္စ္.....။ ရွည္ေနလိုက္တာ... ေျပာ စရာရွိ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး....။
ဒီလိုဗ်ာ...။ ေသာက္လိုက္တိုင္း မူးလဲမူး နံလဲနံ မနက္တိုင္း ေခါင္းမူးေခါင္းကိုက္တတ္တ့ဲ... ဒီသူရာရည္ကို ေသာက္ၿပီးတိုင္း ေတြးမိတယ္...။
ေသာက္ၿပီးတ့ဲ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္တိုင္းမွာ ေခါင္းကိုက္တ့ဲ့ဲ အရသာကို ခံစားရင္းန႔ဲ ေနာက္ မေသာက္ေတာ့ဘူးကြာလို႔ ေနာင္တရမိတာ အၾကိမ္ၾကိမ္ အခါခါ....။
ဒါေပေမ့လဲ... အဲဒီ ေနာင္တက ေလထဲက ပူစီေဖါင္းေလာက္ေတာင္ သက္ဆိုး မရွည္ရွာဘူး...။
ေဘာ္ေဘာ္ေတြန႔ဲေတြ႔ရင္ကို ေဖါက္ကနဲ ေဖါက္ကနဲ ကြဲသြားတာပဲ...။
မေန႔ည စေနေန႔ညက အိစ္ကုတ္မွာ ေဘာ္ေဘာ္ေတြန႔ဲ ေသာက္ၿပီး ကြန္ေဖါ့ဒ္တက္စီန႔ဲ ျပန္လာတာ... ကားေပၚမွာ ဂီတာ တစ္လံုး က်န္ခ့ဲတယ္...။ ဒီမနက္ ၆ နာရီေလာက္ေပါ့...။ ၁၁း၃၀ ေလာက္ ႏိုးလာေတာ့ သတိရၿပီး ေဘာ္ေဘာ္ေတြ ဖုန္းဆက္ေတာ့ တစ္ေယာက္မွ ယူမသြား... ကိုယ္ကေတာ့ ဆတ္ေဆာ့ၿပီး မူးမူးန႔ဲ သယ္လာတာတ့ဲ...။ ကားေပၚမွာ ပါသြားတာ...။ ေပ်ာက္ၿပီးျပန္ေတြ႔ ဒီပါမဲန္႕ ကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ ဟိုက ၀တ္ေက်တန္းေက်န႔ဲ ျပန္ရွာေပးပါ့မယ္..။ ဖုန္းနံပါတ္ ေပးထားခ့ဲဆိုေတာ့ ဖုိးဖိုးအိပ္ဖြားဖြားအိပ္ နံပါတ္ေပးလိုက္တာ... ကၽြန္ေတာ္ ေမ့ေလာက္ၿပီ ထင္တ့ဲ ၁၅ မိနစ္ေလာက္လဲၾကာေရာ... လူႀကီးမင္း စီးလာတ့ဲ ကားကို ခ်က္ကင္လိုက္ၿပီးပါၿပီ... ဘာမွ မက်န္ပါဘူး.. ဘာညာန႔ဲ ဖုန္းျပန္ဆက္လာတယ္...။ ဘယ္သူက တစ္ကူးတစ္က က်န္ခ့ဲတယ္...။ လာပို႔ပါမယ္ ေျပာမွာလဲေနာ့...။ မူးၿပီး ေမ့က်န္ခ့ဲတာ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္ လုိ႔ ေျပာမသြားတာ ကံေကာင္း...။

အဲဒါ.... အဲဒါ... ေျပာခ်င္တာ...။
ေသာက္စားမူးယစ္တယ္ဆိုတာ ဘာမွကို မေကာင္းတာ...။
ဆိုေတာ့ ေနာက္ကို မေသာက္ေတာ့ဘူးလားဆိုေတာ့.... အေဖၚေကာင္းရင္ ငရဲျပည္ကို လိုက္.... ဦး.... မွာ....။
အဲ... ဖုန္းလာေနတယ္...။ အဲဗာတန္န႔ဲ သြားေတြ႔မယ္ဆိုပဲ...။

ဘီယာခ်မ္း... ဘီယာခ်မ္း...
ဘီယာဆိုတာ အရက္မဟုတ္ပါ...။ ေသာက္ၿပီးရင္ တစ္ေငြ႔ေငြ႔န႔ဲလာတာ....
ဂုဏ္...ဂုဏ္.. ဂုဏ္...
ဂုဏ္ ဆိုတာ ႐ုပ္ရွင္႐ံုကို ေခၚတယ္... အဲ...အဲ...
ဂုဏ္ဆိုတာ ေငြကိုေခၚတယ္...
ေငြကိုသာ ေရလိုသံုးရင္..
တစ္ျပည္လုံးမွာ လုပ္သမွ် တင့္တယ္
(ေယာကၡမႀကီးက မ်က္ႏွာခ်ိဳတယ္...
ကိုယ့္မယားက ေစနတာပိုတယ္...။)၂
ေအာ္.... ေလာကႀကီးမွာေလ...
ေသာက္မယ္ စားမယ္...ေပ်ာ္မယ္ပါးမယ္...။

သြားလိုက္ဦးမွ....
ေနာက္မွ အဲဒီ ေခြးၿမီးေကာက္ကို ေျဖာင့္သြားေအာင္ ကိုကိုန႔ဲညီညီမွာ ေျဖာင့္ေဆးန႔ဲ သြားေျဖာင့္မယ္...
ေျဖာင့္ေဆး မျပယ္မခ်င္းေတာ့ မေကာက္ဘူးေပါ့ဗ်ာ...။

အိမ္ေျပာင္းဖုိ႔ အိမ္ရွာလိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ...။
အိမ္ကလဲ တစ္ရက္ေလာက္ပဲ ဖုန္း မဆက္လိုက္တာ... သူမ်ား ငွားသြားၿပီတ့ဲ...။
အစိမ္းလိုင္း လာဗဲန္ဒါးကေန တဲန္းမနစ္ တစ္ေလွ်ာက္ ဖလက္တစ္ခုလံုး သို႔မဟုတ္ ၃ ေယာက္စာ ကြန္မြန္းရြမ္း ရွိရင္ လက္တို႔လိုက္ပါဗ်ိဳ႕...။
အတူေန အစ္ကိုက အဲဒီလိုင္းနားတစ္၀ိုက္မွာ အလုပ္ေျပာင္းသြားေတာ့ အဲဒီကို ေျပာင္းသြားခ်င္လို႔...။
ႏို႔မို႔ မနက္ မနက္ ၆နာရီ ၇နာရီေလာက္ ေစာေစာ ထ ေနရတာ မႏွိပ္ဘူးဗ်ဳိ႕...။
ခုေတာ့ ႏွပ္လိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ...။

နႏၵါအတြက္ ခက္ဆစ္။
ေပ်ာက္ၿပီးျပန္ေတြ႔ ဒီပါမဲန္႕ = lost and found department
ေခြးၿမီးေကာက္ က်ည္ေတာက္စြပ္္ = တစ္ခုခုကို လုပ္လိုက္လို႔ မွားမွန္္း သိေသာ္လဲ သိၿပီးခဏသာ ေနာင္တရၿပီး ေနာက္ အဖန္တလဲလဲ ထပ္တူ အမွားကို ထပ္ခါထပ္ခါ ျပဳလုပ္ျခင္း...။ (အၿမဲတမ္း ေကာက္ေနတတ္တ့ဲ ေခြးအၿမီးကို ေျဖာင့္ေအာင္ ဆိုၿပီး... ၀ါးက်ည္ေတာက္ထဲ ထည့္တုန္းခဏမွာသာ ေျဖာင့္ေပမ့ဲ က်ည္ေတာက္ထဲက ျပန္ထုတ္လိုက္ရင္ နဂိုေကာက္ၿမဲအတိုင္း ျပန္ေကာက္သြားျခင္းန႔ဲ တင္စားေခၚေ၀ၚတာ ျဖစ္တယ္...။)

- သိတယ္မဟုတ္လား... သူက ကိုယ့္လိုပဲ.. ေဘ့စစ္က နည္းရွာေတာ့ သူလာမေမးခင္ ႀကိဳေျဖထားလိုက္တာ....။
-စီဗံုးမွာ အမ္းမား kom ေကာ္မန္႔ေတြ တိုစိတိုစိ လာေရးထားဦးမွာ စိုးလို႔ ႀကိဳေရးထားေပးတာ...။ ဟီဟိ...။
- အမ္းမား ဆိုတာကို မသိမမွီလိုက္သူမ်ား ဒီစီေဘာက္စ္ရယ္၊
ဒီကိုလာ စီေဘာက္စ္ရယ္...၊ kom စီေဘာက္စ္ရယ္ကို ဆက္စပ္ ဖတ္ၾကည့္မွ သေဘာေပါက္မွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္...။
- ေလာေလာဆယ္ Kom ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေကာ္မဲန္႔မွာေတာ့ အမ္းမား န႔ဲပါတ္သက္ၿပီး တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေခါင္းစားေနေလရဲ႕...။ ဟီဟိ ေပ်ာ္တာ...။

Saturday, September 20, 2008

Blog Introduction

ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာ အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ာ...။
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတ့ဲ ပိတ္ရက္ေလး တစ္ခု ျဖစ္ပါေစဗ်ာ...။
ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေပၚက ေကာင္းႏိုးရာရာ ဖတ္သင့္တာေလးေတြကို ညႊန္းေပးခ်င္လို႔ပါ...။

သိပ္မ်ားမ်ားစားစား မဟုတ္ပါဘူး...။
အရယ္သန္တ့ဲ ကၽြန္ေတာ္ မၾကခဏ ဖတ္ေလ့ရွိတ့ဲ ဘေလာ့ဂ္ေလးေတြကို ညႊန္းခ်င္တာ...။

၁။ ဒီကိုလာ (http://degolar.blogspot.com)
သူကေတာ့ အရင္ ဘေလာ့ဂ္အေဟာင္းကေန အခု လက္ရွိ ဘေလာ့ဂ္ကို ေျပာင္းခ့ဲတာ တစ္ႏွစ္မၾကာေသးဘူး...။ ဘေလာ့ဂ္အေဟာင္းကို ပိုစံုတယ္...။ ပိုရီရတယ္...။ အခု ဘေလာ့ဂ္လဲ ရီရပါတယ္...။
ဘ၀အစံုစံု အေၾကာင္း...
ေလယာဥ္ေပၚက ေဘစင္မွာ ေရႊပန္းန႔ဲ ႐ႈရႈးပန္းတာ...
ေဟာင္ေကာင္ အခ်ဳပ္ထဲ အလည္ေရာက္ဖူးတာ...
မေလးက ဂ်ဲန္တင္းေတာင္ တက္တာ...
အန္တီယု အေၾကာင္း..
ထိုင္၀မ္က ဂ်ပန္စားေသာက္ဆိုင္က မ်က္ႏွာ ရဲတြတ္ေနတ့ဲ ေကာင္မေလးန႔ဲ သူ႔ရဲ႕ တစ္ညတာ အေၾကာင္း...။
အို..... သြားတာ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါေလ...။
အနည္းဆံုးေတာ့ စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားပါလိမ့္မယ္...။ (သူေရးတ့ဲ အရည္မရ အဖတ္မရေတြ ဖတ္ၿပီးေတာ့ေပါ့ေလ...။ဟိ)
ဖတ္လို႔ မေကာင္းရင္ေတာ့ သူေရးတာ မေကာင္းလို႔ေပါ့ဗ်ာ...။ ဟဲ...။
႐ုပ္ရွင္ဖတ္ညႊန္းမ်ားလဲ သူက လုပ္တတ္ေသးတာဗ်...။
မေလးရွားကို ဗိုင္းရိတ္စီဒီမ်ား ၀ယ္ၿပီးေတာ့ ေ၀ဖန္ေရး ၊ ေလကန္ေရး လုပ္ေနတာ...။
ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ အုန္းသီးလက္၀ယ္ေရာက္ေနတ့ဲ ေမ်ာက္လိုပါပဲ...။
အဲဒီ အုန္းသီး အေၾကာင္းကို သူတစ္ဖြဖြ ေျပာလို႔ မဆံုးဘူး...။
ကိုယ့္ငါးဖယ္ကို ကိုယ္ခဏခဏ ခ်ဥ္တတ္တ့ဲ ကိုငါးဖယ္ႀကီးေပါ့ဗ်ာ...။ (ဒီစကားပံုေလာက္ေတာ့ SMNTL နားလည္လိမ့္မယ္လို႔ ယံၾကည္ပါတယ္...။)
သူ႔လက္ထြက္ ငါးဖယ္ေတြကို ခဏခဏ ထုတ္ႀကြားတတ္ပါတယ္...။
တင္းတင္းေလးေၾကာင့္သာ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ ငါးဖယ္ေတြကို ေအာင့္အီးသည္းညည္းခံ ဖတ္ေနရတာပါဗ်ာ...။
ၾကည့္က်က္ၿပီး ဖတ္ၾကဗ်ိဳး...။

၂။ ဏဗဏ (http://navana07.blogspot.com)
သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပုဂံေနျပည္ေတာ္ဆိုတ့ဲ အရပ္မွာ က်က္စားလာကတည္းက လက္ေစာင္းထက္ခ့ဲတ့ဲ အစ္ကိုႀကီးေပါ့ဗ်ာ...။
ေက်ာင္းမွာလဲ သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ စီနီယာေနာင္ေတာင္ႀကီးဗ်...။
ေက်ာင္းမွာလဲ တစ္ေခတ္တစ္ခါ သူ႔နာမည္တြင္သြားခ့ဲတယ္...။
ပုဂံေနျပည္ေတာ္မွာလဲ သူ႔စာေတြဆို ေစာင့္ဖတ္ေနၾကတ့ဲ ပရိသတ္မ်ား ဒုန႔ဲ ေဒးပါ...။
ေဟာ... ေနးတစ္ႏိုင္ငံေတာ္ကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာင္းလာေရာ... ကၽြန္ေတာ္တို႔ အစ္ကိုႀကီးလဲ ပါလာသဗ်...။
ဒီမွာလဲ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ အသစ္အသစ္ေသာ သူရဲ႕ ႀကံဳရဆံုရ ဘ၀အစံုအစံု အေၾကာင္းကို ဟာသေသာေလးန႔ဲ ေႏွာၿပီး တင္ျပထားတာ ဖတ္ရျပန္တယ္...။
အခု ကိုဏဗဏက သူအရင္က ေရးထားတ့ဲ စာေတြကို ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာထက္ေပၚ စတင္ေနပါၿပီ...။
ဟိုးအရင္ ငယ္ငယ္ကစ၊ ေက်ာင္းတက္တာ အလယ္..၊ အခု လက္ရွိ အလုပ္လုပ္ေနတ့ဲ အထိ ေပါ့ဗ်ာ...။ တင္ထားပါတယ္...။
လက္ရွိ ေတာ့ ေက်ာင္းတက္တ့ဲ အပိုင္းအထိပဲ တင္ထားတာ ေတြ႔ရတယ္...။
ေနာက္ဆံုး လက္ရွိအပ္ပ္ဒိတ္အေျခအေနကို ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီေနရာ (ေနးတစ္ျမန္မာ)မွာ သြားဖတ္ႏိုင္ပါတယ္...။
Sing up ေတာ့ ဒီေနရာမွာ Native Myanmar Forum မွာ လုပ္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္ေနာ့...။
သမန္ေပါသြပ္န႔ဲ ၀င္းဦး စပ္ထားတ့ဲ ႐ုပ္န႔ဲ ကၽြန္ေတာ့္ အစ္ကိုႀကီးစာေတြကို သိပ္မညႊန္းေတာ့ပါဘူးဗ်ာ...။
သြားသာ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ဗ်ိဳး...။

အခုညႊန္းထားတ့ဲ ဘေလာ့ဂ္ႏွစ္ခုကို ဖတ္ၿပီးလို႔မွ လုံးလုံး မရီရဘူးဆိုရင္ေတာ့....။
မိတ္ေဆြ ဆိုက္ခက္ထရစ္န႔ဲ သြားၿပီး မက္တီကယ္ ထရစ္မဲန္႔ ယူသင့္ပါၿပီလို႔...။

Wednesday, September 17, 2008

2103 ႏွစ္ေျမာက္ ရွမ္း႐ိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္

မိုင္ဆြန္ခ...။
မေတြ႔ရတာ အေတာ္ေတာင္ ၾကာၿပီေပါ့ ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာ အေပါင္းတို႔...။
က်န္းခ့ံသာလို႔ မာပါစ...။
ရာသီဥတု အကူးအေျပာင္းကလဲ ျမန္ေနေတာ့ ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုး အာဂႏၱဳ အဖ်ားေလးမ်ားလဲ ရာသီအလိုက္ ေရာက္လာတတ္ပါတယ္...။
ပန္နာေဒါ၊ ပါရာေမာေလးမ်ား ေဆာင္ထားၾကပါကုန္...။

ဒီလိုပါပဲ ရာသီစက္၀န္းေတြ တစ္ခုန႔ဲ တစ္ခု ကူးေျပာင္းလို႔ တစ္ႏွစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္ ျဖတ္ေက်ာ္သြားပါတယ္...။
ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လို႔ ႏွစ္သစ္ ေရာက္ၿပီဆိုရင္ျဖင့္ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္မ်ား က်င္းပတတ္ၾကတာ ဓမၼတာပါပဲ...။
အေနာက္တိုင္း ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကေတာ့ အမ်ား သိၾကတ့ဲအတိုင္း ခရစ္သကၠရာဇ္ တစ္ခုရဲ႕ ေနာက္ဆံုးလျဖစ္တ့ဲ ဒီဇင္ဘာလရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရက္ ၃၁ ရက္ေန႔ညမွာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို က်င္းပၾကပါတယ္..။
အေရွ႕တိုင္း ဗုဒၶဘာသာ ႏိုင္ငံမ်ားမွာေတာ့ ဧၿပီလလယ္ေလာက္၊ ျမန္မာေကာဇာသကၠရာဇ္ အေနန႔ဲ ေျပာရရင္ေတာ့ တန္ခူးလမွာ ႏွစ္သစ္ကူး ပြဲေတာ္ကို က်င္းပၾကပါတယ္...။
တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာေတာ့ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ဇန္န၀ါရီလကုန္ သို႔ ေဖေဖၚ၀ါရီလဆန္းပိုင္းေလာက္မွာ က်င္းပၾကပါတယ္...။

အခုလဲပဲ အေရွ႕ေတာင္အာရွ တစ္၀ိုက္မွာ မွီတင္းေနထိုင္ၾကတ့ဲ ရွမ္းမ်ိဳးႏြယ္မ်ားဟာလဲ ၎တို႔ရဲ႕ ႐ိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ က်င္းပေလ့ ရွိၾကပါတယ္...။ မူရင္းဌာေန ေတာင္ေပၚေဒသ မွာ ေနထိုင္ၾကတ့ဲ ရွမ္းအမ်ိဳးသားမ်ားရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ဟာ စပါးပင္မ်ား ရင့္မွည့္စျပဳတ့ဲ ရာသီ နတ္ေတာ္လဆန္း တစ္ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္ေလ့ရွိပါတယ္...။

ႏွင္းပြင့္မ်ား တစ္ဖြဲဖြဲက်ဆင္းေနတ့ဲ ေဟမႏၱ ေဆာင္းရာသီရဲ႕ ညခ်မ္းမွာ မီးပံုနံေဘးမွာ ၀ိုင္းဖြဲ႔ၿပီး ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုလာခ့ဲၾကပါတယ္...။ မ်ိဳးဆက္ တစ္ခုကေန တစ္ခု လက္ဆင့္ကမ္းၿပီး က်င္းပလာတာ ဒီႏွစ္ဆိုရင္ျဖင့္ ၂၁၀၃ ႏွစ္ တိုင္တိုင္ ရွိခ့ဲပါၿပီ...။

အခု လာမည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာခ ၂၈ ရက္ေန႔ ျမန္မာသကၠရာဇ္အားျဖင့္ ၁၃၆၃ ခု နတ္ေတာ္လဆန္းဟာျဖင့္ ရွမ္းမ်ိဳးႏြယ္မ်ားရဲ႕ ႏွစ္သစ္တစ္ခုကို ကူးေျပာင္းတ့ဲ ကာလ၊ ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုတ့ဲ ကာလျဖစ္ပါတယ္...။


ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ ေျပာင္းေရႊ႕မွီတင္း ေနထိုင္ၾကတ့ဲ ရွမ္းအမ်ိဳးသားမ်ားဟာ မိမိတို႔ ေရာက္ရွိရာ ေဒသေတြမွာ အခ်င္းခ်င္း စုေပါင္းၾကၿပီး မိမိတို႔ရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို အတူတကြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ က်င္းပႀကိဳဆိုၾကပါတယ္...။
ထိုနည္းတူစြာျဖင့္ စင္ကာပူမွာ ေရာက္ရွိေနတ့ဲ အေ၀းေရာက္ ရွမ္းအမ်ိဳးသားမ်ားကလဲ မိမိတို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ထံုးတမ္းမ်ား တိမ္ေကာပေပ်ာက္မႈ မရွိေစဖို႔ ႐ိုးရာပြဲတစ္ခု ျဖစ္တ့ဲ ရွမ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို က်င္းပဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိေနပါတယ္...။

အရင့္အရင္ ႏွစ္မ်ားက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဆြမ္းကပ္ခ့ဲၾကေပမ့ဲ လြန္ခ့ဲတ့ဲ ႏွစ္ႏွစ္က စၿပီး ဧည့္ခံေဖ်ာ္ေျဖေရး အစီအစဥ္မ်ား ထည့္သြင္းကာ ျမန္မာျပည္မွ နာမည္ေက်ာ္ ေတးသံရွင္မ်ားကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ကပြဲခန္းမမွာ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖ က်င္းပခ့ဲၾကပါတယ္...။ ပြဲေတာ္ကို တက္ေရာက္ၾကတ့ဲ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားအတြက္လဲ ရွမ္း႐ိုးရာ အစားအေသာက္မ်ားန႔ဲ တည္ခင္း ဧည့္ခံပါတယ္...။ ထို႔ျပင္တ၀ ရွမ္းအမ်ိဳးသားမ်ားရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမွဴ ဓေလ့႐ိုးရာ ျပကြက္မ်ား၊ ႐ိုးရာအ၀တ္အစား ဆင္ယင္သ႐ုပ္ျပပြဲ၊ ႐ိုးရာအကမ်ား စသည္တို႔ကို ျပသခ့ဲပါတယ္...။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္တုန္းကေတာ့ ျပပြဲအခ်ိဳ႕ကို ေျပာျပရရင္ “ပြဲဆံေလာင္း” လို႔ ေခၚတ့ဲ ေမာင္ရွင္ေလာင္းလွည့္လည္ပြဲ၊ ရွမ္းအမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ႕ အ၀တ္အစား ဆင္ယင္ သ႐ုပ္ျပပြဲ ေမာ္ဒယ္႐ိႈး၊ တိုးနယားအက၊ ကိႏၷရာ အက စသည္မ်ားကို သ႐ုပ္ေဖၚတင္ဆက္ခ့ဲပါတယ္...။

ဒါ့အျပင္ နာမည္ ႀကီး အဆိုေတာ္မ်ားကိုလဲ ပြဲေတာ္မွာ ပါ၀င္ေဖ်ာ္ေျဖသီဆိုရန္အတြက္လဲ ႏွစ္အလိုက္ ဖိတ္ေခၚခ့ဲပါတယ္...။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္တုန္း နာမည္ႀကီး ရွမ္းအဆိုေတာ္ ျဖစ္တ့ဲ (အခု ဆံုးပါးသြားၿပီ ျဖစ္တ့ဲ ) စိုင္းထီးဆိုင္
၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာက်ေတာ့ အဆိုေတာ္ ဘိုျဖဴန႔ဲ စိုင္းဆိုင္ကၽြမ္ဖ။ ဧည့္သည္ အဆိုေတာ္ အျဖစ္ အဆိုေတာ္ ဆုန္သင္းပါရ္က ပါ၀င္ကူညီ ေဖ်ာ္ေျဖခ့ဲပါတယ္...။
ယခုႏွစ္ ၂၀၀၈ မွာေတာ့ ရွမ္းအဆိုေတာ္ စိုင္းဆိုင္ေမာ၊ စိုင္းေအာင္ထီးခမ္း န႔ဲ တင့္တင့္ထြန္း တို႔ကို လ်ာထား ျဖစ္ပါတယ္...။ (စိုင္းေအာင္ထီးခမ္းဟာ အဆုိေတာ္ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ ညီအရင္း ျဖစ္ပါတယ္...။)

အစားအေသာက္အေနန႔ဲကေတာ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တုန္းက က်ိဳင္းတံု ၀က္အူေခ်ာင္း ၊ နမ့္ဖစ္ပါ အစရွိတ့ဲ ႐ွမ္း႐ိုးရာ အစားအေသာက္မ်ားန႔ဲ ဘူေဖးအျဖစ္ တည္ခင္းဧည့္ခံခ့ဲပါတယ္...။ ဒီအခုႏွစ္မွာက်ေတာ့ မႏွစ္ကန႔ဲ မတူ ရွမ္း႐ိုးရာ အစားအေသာက္မ်ားကို ေရႊပြဲလာ ဧည့္ပရိသတ္မ်ားအႀကိဳက္ေတြ႔ေစရန္ စီစဥ္ထားပါတယ္...။

ဒီတစ္ႏွစ္အတြက္ ပြဲေတာ္ က်င္းပမယ့္ ကပြဲ ခန္းမကို လာဗဲန္းဒါး ဘူတာနားက ဖူးခ်ဴးခန္းမကို ငွားရမ္းထားပါတယ္...။ ပြဲေတာ္ အစီအစဥ္ အေသးစိတ္ကေတာ့ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္...။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ရွမ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ (စင္ကာပူ) အစီအစဥ္။
ေနရာ။ ။ ဖူးေခ်ာင္းခန္းမ (လာဗဲန္းဒါး ဘူတာ႐ံုအနီး) လက္မွတ္ေနာက္ေက်ာတြင္ လမ္းညႊန္ေျမပံုပါသည္။
@21 Tyrwhitt Road (Near Jalan Besar Stadium - North Gate) Foochow Building, Singapore 207530. Click Here for detail map.

ေန႔ရက္
။ ။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ႏိုင္၀င္ဘာလ ၂၂ ရက္ (စေနေန႔)။

အခ်ိန္
။ ။ ညေန (၀၅း၀၀) နာရီမွ (၁၁း၀၀) နာရီအထိ။

အစားအေသာက္
။ ။ ရွမ္း႐ိုးရာ အစားအေသာက္။ Click here to check.

ေဖ်ာ္ေျဖေရး
။ ။ ရွမ္း႐ိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အကမ်ား၊ ျပကြက္မ်ား၊ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈ ဖက္ရွင္ျပပြဲမ်ား၊ နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္မ်ား၏ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖမႈမ်ား။
Click here to check.
(Optional : ရွမ္း႐ိုးရာ ဓါးသိုင္းအက (အမ်ိဳးသမီး) ကို တင္ဆက္ရန္ လ်ာထားသည္။ အဆင္ေျပပါက အဆိုပါ ျပကြက္ ပါမည္။)

လက္မွတ္ တန္ဖိုး
။ ။ SGD 30, SGD 40
(ေနရာေကာင္းရရန္ ေစာေစာၾကြပါ...။ ခံုေနရာမ်ားကို ပြဲေတာ္ခန္းမ Reception Counter တြင္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ လက္မွတ္ တန္ဖိုးအလိုက္ First Come First Serve စံနစ္ျဖင့္ သတ္မွတ္ေပးပါလိမ့္မည္။)

လက္မွတ္မ်ား ၀ယ္ယူရရွိႏိုင္ေသာ ေနရာမ်ား
-
၁။
mr.boyz@gmail.com သို႔ အီးေမးလ္ပို႔ေပးပါရန္။
၂။ ရွမ္းေတာင္တန္း (ပင္နီစူလား ကုန္တိုက္)။
၃။ လြယ္ဟိန္း
(ပင္နီစူလား ကုန္တိုက္)။
၄။ သီရိမြန္
(ပင္နီစူလား ကုန္တိုက္)။
၅။ နီးစပ္ရာ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား။

ဒီမွာလဲ အစီအစဥ္အေသးစိတ္ကို သြားေရာက္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္...။


Potential Reserved list :(လက္မွတ္ ၀ယ္ယူမည့္သူမ်ား စာရင္းမ်ား။ လ်ာထားစာရင္း :D )
01. KOM + 1
02. TZA + 1 (+1 ကေတာ့ သိပ္မထင္) :D (ဓါတ္ပံု႐ိုက္ရန္ အလြန္ေကာင္းေသာ ျပကြက္ႏွင့္ ေခ်ာေမာလွပေသာ ရွမ္းပ်ိဳျဖဴ ေမာ္ဒယ္မ်ား ရွိသည္။)
03. Mi Nwe + 1
04. RedRose + 1
05. Suzu (+1 ရမလား အေၾကာင္းျပန္ပါ...။ ဟိ)
06. အန္တီေမ
07. Thinking Honey + 1
08. Ma Bay Dar
09. GuGu (+1 or not pls confirm :D )
10. TommyGirl +1
11. Ko Paw + Madam Paw
12. NayNayNaing
13. FreshUp
14. ကလူသစ္ +1

Venue Map

မ်က္ကန္း

ဒီလိုန႔ဲ
မဂၤလာရွိတ့ဲ မနက္ခင္းတစ္ခုကို
အဓိပၸါယ္ရွိရွိ ႐ိုက္ခ်ိဳးဖို႔အတြက္
ဗလာက်ည္န႔ဲ ပစ္သြင္းလိုက္တ့ဲ ပစ္ခ်က္တစ္ခု
တန္းတန္းမတ္မတ္ ေရာက္ခ့ဲတယ္...။
(စက္တင္ဘာရဲ႕ အေစာပိုင္းရက္ေတြကေပါ့...။)

အစားအစာ
၀ါးစားပါ
အသားပါသလား
ငါးပါသလား...။

အားစမ္းတာလား...
ေသြးတိုးစမ္းတာလား...
ကိုယ္တိုင္ခ်ိဳးထားတ့ဲ ဖဲန႔ဲ
ခိုးထားတ့ဲ ဖဲန႔ဲ
တစ္ခ်ပ္ေမွာက္ ကစား၀ိုင္းဟာ
မိုးလင္းေပါင္းမ်ားခ့ဲေပါ့...။

ျခေသၤ့ဟာ
သားေကာင္ႀကီးငယ္မဟူ
တူညီတ့ဲ လုံ႕လန႔ဲ ဖမ္းေလ့ရွိသတ့ဲ...။
ႏွံျပည္စုတ္ကို အေျမာက္န႔ဲခ်ိန္ေတာ့
သုက်ိတ္က ရီေနမွာေပါ့...။

ဆားန႔ဲပဲ စားႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုခ့ဲတ့ဲသူေတြမ်ား
ခုေတာ့ ခ်ိစ္မပါတာကို ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ေနၾကၿပီ...။
ေအာက္ကလိအာ.. အာကလိေအာက္ေတြလဲ အဆံထြားေနပါလား...။

မိတ္ေဆြ...
မကူညီခ်င္ေနပါ
ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္မႈေတြ မလုပ္ပါန႔ဲ...။
ဒီလိုန႔ဲ တစ္မိုးေတာင္ ေသာက္ေရာ့...။

(ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ခုစာမွ အသံမ်ားသို႔...။)

Saturday, September 13, 2008

သမၼတေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္...။

လြတ္လပ္တ့ဲ၊ ျပစ္မႈျပစ္ဒဏ္ မရွိတ့ဲ ၊ ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ အျပည့္အ၀ရရွိထားတ့ဲ ကၽြန္ေတာ္...။
အခု ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္မလဲ...။
ဒီႏွစ္အတြက္ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္...။
ဘေလာ့ဂ္ႀကြလာ မိတ္သဟာမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို မဲထည့္ေပးၾကပါ...။
ကၽြန္ေတာ္သာ သမၼတ အျဖစ္ အေရြးခံရရင္
- ျပည္သူလူထုေတြရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္စြမ္းေပးပါ့မယ္...။
- ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ စီးပြားေရးေမာင္းႏွင္အားကို ဒီထက္ပိုၿပီး တုိးတက္ ေကာင္းမြန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္...။
- ျပည္သူေတြရဲ႕ က်န္းမာေရးကို အာမခံခ်က္ ရွိေအာင္၊ လူတိုင္း တန္းတူညီမွ် ေဆးကုသခြင့္ ရွိႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးပါ့မယ္...။
- လိင္တူခ်င္း လက္ထပ္တာကို ခြင့္ျပဳပါ့မယ္....။
- အခြန္ေတာ္မ်ား ေကာက္ခံျခင္းကို ကာလအပိုင္းအျခား တစ္ခုအထိ ကင္းလႊတ္ခြင့္ေပးပါ့မယ္...။
- လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးမ်ား ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္...။
- လူတုိင္း လူတိုင္း အလုပ္ကိုယ္စီန႔ဲ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးပါ့မယ္...။
- ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးတိုင္း အခမ့ဲ ပညာေရးစံနစ္န႔ဲ ပညာသင္ၾကားခြင့္ရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္...။
- အိုစာမင္းစာ စုေဆာင္းေရး ရန္ပံုေငြအတြက္ လစဥ္ ထည့္၀င္ေငြ ပမာဏကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးပါ့မယ္...။
- အလုပ္လက္မ့ဲ ဦးေရ က်ဆင္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္...။
-.... လုပ္ေပးပါ့မယ္...။
-.... လုပ္ေပးပါ့မယ္...။
-.... လုပ္ေပးပါ့မယ္...။

(ကၽြန္ေတာ့္ကို မဲေပးၾကပါ...။)


Monday, September 8, 2008

Another WeekEnds ...


မဂၤလာပါဗ်ဳိ႕...။
ေနေကာင္းၾကပါရဲ႕လားဗ်ာ...။
ၿပီးခ့ဲတ့ဲ ေသာၾကာေန႔ညက အိပ္ရာ၀င္တာ ေနာက္က်သြားတယ္...။
မနက္ စေနလဲ ႏိႈးေရာ အျပင္ေလာကကို ဆန္းစစ္လိုက္တာ (မ်က္ေခ်းလက္ေလးသစ္န႔ဲ အျပည့္...)
မိုးေလးက နည္းနည္းအံု႔မိႈင္းမိႈင္း ျဖစ္ေနတယ္...။
ၾကည္ေနတ့ဲ စိတ္ေလးေတာင္ ညစ္က်ဴသြားေရာ့...။ ျခေသ့ၤကၽြန္းမွာ မိုးေတြက ရြာလိုက္ရင္ ေခြးန႔ဲ ေၾကာင္ ေနာင္ဂ်ိန္ပေလးသလို ရြာေနက်ဆိုေတာ့... ဒီတစ္ေန႔ေတာ့ သြားစရာရွိတာေတာ့ သြားျဖစ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေတြးမိတယ္...။
ထင္တ့ဲ အတိုင္းပါပဲ...။ တစ္ေန႔လံုးမိုးက အားရပါးရ ရြာခ်ေနလိုက္တာ.... ညေနေစာင္းမွာပဲ ကိုယ္ေတာ္က ရပ္ေတာ္မူေတာ့တယ္...။
မိုးစဲတာန႔ဲ သစ္ေတာေျမက ဘူတာကို ေျပး... ရထားေစာင့္စီး... ကၽြန္းဆြယ္ကုန္တိုက္ကိုသြား... ေငြလြဲစရာရွိတာ သြားလြဲ ... စားစရာ အေျခာက္အျခမ္းမ်ား ေျပးၿပီး ၀ယ္.... ေျမေအာက္မွာ ၾကြက္မ်ားနဲ႔တူတူ ငါးခူေၾကာ္န႔ဲ ထမင္းစား... ေနရပ္ အသိုက္မၿမံဳကို ျပန္လာ...။

ညဘက္္ ေခါင္းခ် အိပ္မယ္လို႔ ႀကိဳးစားတ့ဲ ၉ နာရီေလာက္မွာ ေရကန္နားမွာ ေနတ့ဲ ေဘာ္ေဘာ္ဆီက အေၾကြးရစရာရွိလို႔ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ဗ်စ္ရည္မ်ား ေသာက္မလားတ့ဲ...။ အျမည္းဖိုး နင္စိုက္တ့ဲ...။
ဒါမ်ိဳးဆို နတ္ျပည္လာေခၚတာေတာင္ မလဲႏိုင္တ့ဲ ေမာင္ဘိြဳင္းဇ္တစ္ေယာက္ ေငါက္ကနဲ လိုက္သြားတာေပါ့...။ ဒီလိုန႔ဲ သူေပ်ာ္စံရာ ေရကန္နားက ဘူတာမွာ နာရီ၀က္ေလာက္ သူ႔ကို ေစာင့္ၿပီး သကာလ ဗ်စ္ရည္ဆိုင္ဆီ ခ်ီတက္ေတာ့တယ္...။

ဗ်စ္ရည္ဆိုင္မယ္ လူေတြ ေတာ္ေတာ္စံုေနၾကၿပီ...။ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားဆို ဆန္ျပဳတ္ေတာင္ ေရာင္းၿပီးေနၾကေရာ့...။ ဗ်စ္ရည္ေရာင္းသမမ်ားကလဲ သူ႔ထက္ကဲ ေရႊျပည္စိုး အၿပိဳင္အဆိုင္ အေရာင္းျမင့္တင္ေရး လာလုပ္ေနၾကေလရဲ႕...။
အျဖဴကတစ္မ်ိဳး၊ အနီကတစ္မ်ိဳး၊ အ၀ါကတစ္မ်ိဳး၊ အျပာက တစ္မ်ိဳး၊ အစိမ္းက တစ္မ်ိဳး...။

အျဖဴက ေက်ာက္ဆူး...။
အနီက မသိလိုက္ဘူး...။
အ၀ါက အဲဗာတန္ အသင္းအက်ီၤန႔ဲ ဆင္းဂါးတ့ဲ...။
အျပာက က်ား...။
အစိမ္းက ဘီယာခ်မ္း...။ (မဆီမဆိုင္ မီးယပ္ခ်မ္း မီးယပ္ခ်မ္းဆိုၿပီး ထထ ဆိုတ့ဲ စည္သူလြင္ကို သတိရေသးတယ္...)

အားလံုးထဲမွာ အေခ်ာဆံုးလို႔ ထင္ရတ့ဲ တစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ေရြးတယ္...။
အဲဗာတန္န႔ဲ အ၀ါေလးကို ...။ စင္းဂါးတ့ဲ...။
ကိုယ္က ဟိုက္နီကဲန္ေသာက္ခ်င္တာ...။ တူ႐ို႕က အဲဗာတန္ဆိုလဲ အဲဗာတန္လိုက္ရတယ္...။
စိနလိုပဲ ေျပာတတ္တယ္...။ ဒုကၡ.. လက္ဟန္ေျခဟန္န႔ဲ ၃ ပုလင္း ဆိုၿပီး မွာလိုက္ရတယ္...။
ပုလင္းဖံုးဖြင့္ေတာ့ အဖံုးအေပၚက စတစ္ကာမွာ ကံစမ္းမဲပါတယ္တ့ဲ...။ ၅ က်ပ္ဖိုး ေပါက္တယ္...။ တိုတယ္က်တ့ဲအထဲက ၅ က်ပ္ ႏႈတ္ၿပီးေပး....။

အျမည္း.. အျမည္း..။ ဘယ္မွာလဲ...။ ဆီးဖုဒ္ေကာင္းတယ္တ့ဲ...။ သြားမွာမယ္ေလ...။ ငါးတစ္ေကာင္ ၁၆ က်ပ္တ့ဲ...။ အလိုေလး...။ ရိတ္လိုက္တာ...။ ဘာမွလဲ မရွိပဲန႔ဲ...။ ေဟ စားခ်င္တယ္...။ ေအးေလ.. ငါက အျမည္းစိုက္ဆိုေတာ့ စိုက္ရမွာေပါ့ေလ...။ ဘာ... ဒီကႏုကမာလဲစားခ်င္ေသးတယ္...။ How Much
多少 ...။
ဘယ္ဘက္ လက္ညိဳးတစ္ေခ်ာင္းန႔ဲ ညာဘက္က လက္သန္း တစ္ေခ်ာင္းေထာင္ျပတယ္...။ ပါစးစပ္ကလဲ... စူလ်ဴ႕ခြဲ႔ တ့ဲ...။ အင္း... ေပါင္း ၃၂ က်ပ္ ....။

လာလာ.. ကမ္ပိန္...။ ခ်ီးစ္ယား...။ အဲဗာတန္က ဟိုဘက္က ကြန္ျမဴနီကိတ္ လုပ္လို႔ ပိုေကာင္းတ့ဲ ၀ိုင္းမွာ တစ္ၿပံဳးၿပံဳးန႔ဲ...။ ဟ့ဲ ဒီကိုလာ...။ (Degolar ကိုေခၚတာ မဟုတ္... ေခၚလိုက္တိုင္း မအားတ့ဲ နင့္ကိုမေခၚဘူး...။) အဲဗာတန္ေလးကို ေခၚတာ...။ လိုင္လိုင္... ေ၀ၚေယာက္ ဖီက်ဳိ... ဆမ္ပိန္...။ မီးက်ိဳး ေမာင္းပ်က္ စိန ဘာသာမ်ား ... မူးရင္ ထြက္လာၿပီ...။ အဲဗာတန္ေတာ့ နားလည္ မလည္ မသိ...။ ၿပံဳးစိစိန႔ဲ ထြက္သြား...။ ျပန္လာေတာ့ ဗ်စ္ရည္ ၃ ပုလင္း ျပန္ပါလာတယ္...။ အဖံုးဖြင့္ ... ၿပီးေတာ့ ပုလင္းလည္ပင္းကို လက္န႔ဲ သပ္ခ်...။ ဘာအက်င့္လဲ မသိ...။ ေနာက္ စတစ္ကာခြာ...။ အဖံုးေပၚက စာကို ၾကည့္ၿပီး တစ္ခုခုေျပာ...။ သူငယ္တန္းတုန္းက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျပန္သတိရသြားတယ္...။

ပါပီကေလး ပုတုတု
သူ႔စကားက ၀ု၀ု၀ု
သူ႔စကား လူမသိ
လူ႔စကား သူမသိ
သနားပါဘိ...။

သူက ပါပီလား ..ကိုယ္က အယ္လ္ေဇးရွင္းလား...။ နားမလည္ေတာ့ ဒုကၡပဲ လို႔ ကိုယ့္ဘာသာစကားနဲ႔ လြတ္ကနဲ ေျပာမိ...။ အဲဗာတန္ နႈတ္ခမ္းေလး ၀ိုင္းသြား....။ ဟယ္... သူဒီစကားတတ္တာလား၊ ဘယ္မွာေနတာလဲ၊ ဘာလုပ္တာလဲ... လဲ... လဲ....@#$%^ ။ ကရားေရယို လား ကရားေရလြတ္လား မသိသိ.. အဲဒီထဲက တစ္ခုခုန႔ဲ တစ္တြတ္တြတ္ ေျပာ...။ ေဘာ္ေဘာ္ႏွစ္ေယာက္ နားမလည္...။ ေအာ္...ဆင္းဂါးကလဲ ပ႐ိုမိုးရွင္းကို သူ႔လူေတြန႔ဲ ဒီစလံုးအထိ နယ္ခ်ဲ႕တာကိုး...။

ေဘာ္ေဘာ္တစ္ေယာက္ ခုနက ကဲန္တင္းက ျဖတ္လာတုန္း အီၾကာေကြး သုပ္ ေတြ႔ခ့ဲတယ္တ့ဲ...။ ဘယ္ကဒါ ဒီမွာ အီၾကာေကြး သုပ္ ရွိရမွာတုန္း...။ သြားၾကည့္ေတာ့ တုိဟူးေၾကာ္ကို သုပ္ထားတာ ျဖစ္ေနတယ္...။ ဒီတစ္ေယာက္ကေတာ့ မူးေနၿပီ ထင္ပါ့...။ ခုနက ကိုသန္႔စင္န႔ဲ သြားေတြ႔မယ္... က်ားသြားၾကည့္မယ္ တုန္းက မွာၿပီး အမ်ိဳးသမီးခန္းထဲ ၀င္လာတ့ဲတစ္ေယာက္....။ အင္း.... တိုဟူးသုပ္ကိုပဲ အီၾကာေကြး ဆိုၿပီး ညာေကၽြးလိုက္ရတယ္...။ သူလဲ မူးမူးန႔ဲ ဒီအီၾကာေကြးသုပ္ ေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ေနာက္ႏွစ္ပြဲ ထပ္မွာ ေပးလိုက္ရတယ္...။ အီၾကာေကြးဆိုလို႔ ဒီမွာ တီဇက္ေအရဲ႕ ေတာင္ထိပ္ကို စြပ္သြားတ့ဲ အီၾကာေကြးေလးမ်ား အေၾကာင္း သြားဖတ္လိုက္ဦး...။

အီၾကာေကြးစားလို႔မွ မၿပီးေသးဘူး.... ေနာက္တစ္ေယာက္ တံုတံုန႔ဲ ယမ္းေနတ့ဲ တံုယမ္းစားခ်င္တယ္တ့ဲ...။ ဘာမွ မဟုတ္ဖူး...။ ခုနက အဲဗာတန္ေၾကာင့္ သူခ်က္ခ်င္း ဒီေရာဂါ ထသြားတာ...။ အဲဗာတန္က သူ႔ကို အဲဒီ သူတို႔႐ိုးရာ အစားအေသာက္နာမည္ ေျပာျပသြားတာကို သူက စမ္းၾကည့္ခ်င္တာ...။ ဒီဖုဒ္ကုတ္မွာ ရတယ္တ့ဲ...။ သူသြားမွာမယ္ဆိုေတာ့ သြားေပါ့...။ တစ္ေအာင့္ေနေတာ့ သူမွာထားတ့ဲ တံုယမ္း ေရာက္လာတယ္...။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၾကာဇံေတြန႔ဲ ...။ ဒုကၡ တံုယမ္းပါဆိုေန ဘယ္က ၾကာဇံေတြကပါ ေရာပါလာတာတုန္း...။ မသၤကာလို႔ လာပို႔တ့ဲ ဆိုင္က ေကာင္မေလးကို ေမးေတာ့ .... ဘီးဟြန္းတံုယမ္း...။ ေပါက္တတ္ရယ္မွ ကရ ေတြ ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ...။ ဒီစလံုးကလဲ ထြင္သလား မေမးန႔ဲ...။ ကဲ... မွာၿပီးမွေတာ့ မထူးေတာ့ဘူး...။ နင္မွာတာဆိုေတာ့ နင္က ၾကာဇံေတြ ကုန္ေအာင္စား.. ငါေတာ့ ပုဇြန္န႔ဲ ငါးန႔ဲ အရည္ေတြပဲ ေသာက္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ၀ိုင္းၿပီး ပြဲေတာ္တည္ၾကတယ္...။

ကုန္သဗ်ား...။ ဘီးဟြန္းတံုယမ္းက ၁၀ တ့ဲ...။ ၾကာဇံေတြက လူငါးေယာက္စာ ေအးေဆး စားလို႔ရတယ္...။ သေကာင့္သားေတြခမ်ာ ညစာ မစားရေသးလို႔ဆိုၿပီး တြယ္လိုက္ၾကတာ... တံုယမ္းဇလံု ေဆးစရာ မလိုေတာ့ဘူး...။

ဗ်စ္ရည္ေတြလဲ မွာေသာက္လိုက္ၾကတာ...
အဲဗာတန္ကလဲ ခြက္ထဲက အရည္ေတြ တစ္လက္မ မေလ်ာ့လိုက္န႔ဲ ... လာလာျဖည့္သြားတယ္...။
ဗ်စ္ရည္က ေလန႔ဲထိတာ ၾကာရင္ ခါးတတ္တ့ဲ အမ်ိဳးဆိုေတာ့ ခြက္ေအာက္က စခါးၿပီေပါ့...။ ေနာက္ထပ္ လာမျဖည့္ခင္ တစ္ခြက္လံုးကုန္ေအာင္ က်ိဳက္လိုက္ရတယ္...။ ဂလု.. အင့္...။ ဗိုက္ေတာ့ အေတာ္ ကယ္သြားတယ္...။
ကိုသန္႔စင္န႔ဲ ႏွစ္ပါးသြားရတယ္...။
အေပၚက ျဖည့္လိုက္... ေအာက္ကေန ေလ်ာ့သြားလိုက္န႔ဲ...

မနက္ ၁နာရီခြဲမွ ေဘာ္ေဘာ္ အခန္းကို ျပန္ေရာက္ေတာ့တယ္...။
ပူလြန္းလို႔ ဆိုၿပီး ၁၂ ထပ္က ေဘာ္ေဘာ္အခန္းကို ျပတင္းေပါက္ဖြင့္ၿပီး အိပ္ၾကတယ္...။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အိပ္ခ်င္လို႔ ကုတင္ေပၚ တက္ေကြးတယ္...။ ဟိုႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ တစ္ေယာက္က ခ်က္ဦးမယ္ဆိုၿပီး ၾကမ္းျပင္မွာ ၀မ္းလ်ားေမွာက္ ဂ်ီေတာ့ခ္... တစ္ေယာက္ကေတာ့ အေမ့အိမ္ကို ဂစ္န႔ဲ လြမ္း...။ (နားညည္းလိုက္တာ.. အိပ္မရလို႔ လွမ္းေငါက္မလို႔ဟာကို အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္...။)

မနက္လဲလင္းေရာ ကုတင္ေပၚမွာ ၃ ေယာက္သား ပုဆိုးေတြ ျခံဳၿပီး ေကြးလိုက္ၾကတာ...။
မနက္လင္းခါနီးတုန္းက မိုးေတြရြာေတာ့ ၾကမ္းခင္းကို မိုးေတြပက္...။
လပ္ပ္ေတာ့ပ္ေတြ ေရစို...။
ယာမဟာ ဂီတာေလးက ေရဆင္းေသာက္န႔ဲ...။
အေတာ့္ကို ၾကည့္လို႔ေကာင္းတ့ဲ ပြဲေလး တစ္ပြဲ ျဖစ္သြားတယ္...။

ဆက္ရန္...။

Monday, September 1, 2008

ေအာ့ဖ္႐ိႈးေဂ်ာ့ဘ္တ့ဲလား...။

မဂၤလာ အေပါင္းန႔ဲ ျပည့္စံုၾကပါေစ…။

ဘေလာ့ဂ္ေလာကႀကီးန႔ဲ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေနခ့ဲတာ တစ္လနီနီးကို ရွိေရာ့…။လာလည္ၿပီးေတာ့ ပို႔စ္အေဟာင္းမ်ားကိုသာ ဖတ္လိုက္ရၿပီး ျပန္သြားလိုက္ရတ့ဲ မိတ္ေဆြမ်ားကို အလြန္ပင္ အားနာမိပါတယ္…။

ကၽြန္္ေတာ္ ခုတစ္ေလာ ေျခေထာက္မွာ ေဗြေပါက္ေနသလား ဆိုရေလာက္ေအာင္ သြားလိုက္ရတ့ဲခရီးေတြ မနည္းပါဘူး…။ ဒီတစ္ေခါက္ ျပန္လာတာလဲ ခဏေလးပဲ ေနရမွာ ေနာက္ ၃-၄ ရက္ေလာက္ေနရင္ ပင္လယ္ထဲ ျပန္ဆင္းရမွာဗ်…။ ေတာင္ေပၚသားက ခုေတာ့ ပင္လယ္ေပ်ာ္ႀကီးကို ျဖစ္လို႔ေပ့ါဗ်ာ…။

ပင္လယ္ထဲမွာေနရေတာ့ ေပ်ာ္တယ္လို႔ မထင္ပါန႔ဲ…။

ပင္လယ္ဆိုတာ ကမ္းစပ္ကေန ၾကည့္ရင္သာ အလြန္လွတာ…။

ဆက္တိုက္ႀကီး ၃-၄ပါတ္ေလာက္ ေနလိုက္ရရင္ေတာ့လား… အီသြားပါလိမ့္မယ္…။


လက္ရွိလုပ္ေနရတ့ဲ အလုပ္က ပင္လယ္ထဲက ကမ္းလြန္ေရနံတြင္းမ်ား ရွိရာဆီကို လိုက္သြားလုပ္ရတ့ဲ အလုပ္ဆိုေတာ့ ပင္လယ္ဘက္ကို မၾကာခဏဆိုသလို ခရီးထြက္ျဖစ္တာေပါ့…။

အေ၀းႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး…။ ယိုးဒယားနဲ႔ မေလးရွား တစ္၀ိုက္ပါ….။ တ႐ုတ္ကေတာ့ ရံဖန္ရံခါမွ သြားရတယ္...။

ေဆာက္ခ်ိဳင္းနားဆီး ထဲကို သြားရတာေပါ့ဗ်ာ…။ (တံေတြးစင္လိုက္တာ…။)


ဟုိအရင္ေတြတုန္းကဆို အင္တာနက္ထဲမယ္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ လမ္းသလားဖူးေတာ့ ပင္လယ္ထဲ သြားလုပ္ရမယ့္ အလုပ္တ့ဲ…။ သူမ်ား ေျပာေျပာေနတ့ဲ ေအာ့ဖ္႐ိႈးေဂ်ာ့ ဆိုတာေပါ့…။ သေဘာၤသားေတာ့ မဟုတ္ဘူးတ့ဲ…။ ကမ္းလြန္ ေရနံတြင္းတူးတ့ဲ၊ သဘာ၀ ဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းမ်ား သြယ္တန္းတ့ဲ အလုပ္ဆိုပဲ…။ အတန္းပညာ အရည္အခ်င္း ၁၀ တန္းေအာင္ရင္ကို အလုပ္ရတယ္တ့ဲ…။ စားဖိုမွႈး၊ အကူ၊ သန္႔ရွင္းေရး၊ အိပ္ခန္းအျပင္အဆင္၊ ေရနံတြင္းတူး အကူ၊ အို ... စံလို႔.. စံလို႔...။ အဂၤ်င္နီယာေတြဆို ေျပာမေနန႔ဲေတာ့ အလုပ္ေတြ ႀကိဳက္တာေရြးတ့ဲဲ…။


မက္လံုးကလဲ မက္ေလာက္စရာ…။ ဘာတ့ဲ…။ ၂၄ နာရီ မီးမျပတ္၊ ေရမျပတ္၊ အင္တာနက္ ဖရီး၊ ဆက္တယ္လိုက္တီဗီြ၊ ကာရာအိုေက အစံု၊ အ၀တ္အစား ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာ္စရာ မလို၊ အိပ္ရာခင္းကိုယ္တုိင္ သိမ္းစရာမလို၊ စားစရာ ေသာက္စရာ အလွ်ံပယ္၊ ၂၄ နာရီ ႀကိဳက္တ့ဲ အခ်ိန္ ကင္တင္းထဲ ၀င္စားလို႔ရတယ္…။

အလုပ္ေနရာကေတာ့ ဘာရိန္းပင္လယ္ကေန စလို႔ ဟိုး ေျမာက္ပိုင္း အဂၤလန္ ႐ွရွား အေအးပိုင္း ႏိုင္ငံေတြအထိ ေနရာစံုမွာ လူလိုေနတယ္ဆိုပဲ…။ တစ္ရက္ အလုပ္ခ်ိန္ ၈ နာရီ။ တစ္နာရီကို ေဒၚလာ ၅၀ (ဆိုေတာ့ တစ္ရက္ကို အနည္းဆံုး ေဒၚလာ ၄၀၀ စီၿပီ…။) ႏွစ္ရက္လုပ္ တစ္ရက္နား၊ ခြင့္ေတြ စုထားၿပီး ျပန္မယ္ဆိုရင္ တစ္ႏွစ္ကို ၄ လေလာက္ အိမ္မွာ ေအးေဆး ႏွပ္ေနလို႔ရတယ္…။ အိမ္ျပန္ရင္ အသြားအျပန္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ စီစဥ္ေပးမယ္…။ အို… မက္လံုးမ်ားကေတာ့ စံုေနတာပဲ…။

သေဘာက်လို႔ အလုပ္ ေလွ်ာက္မယ္ဆိုၿပီး ဆက္သြယ္လိုက္တာ သူတို႔က ေလွ်ာက္လႊာျပန္ပို႔လာတယ္…။ ကေနဒါက လိပ္စာန႔ဲဗ်…။ သူတို႔က ယိုးဒယားမွာ လာဗ်ဴးမယ္တ့ဲ…။ အဲဒီအတြက္ ဏမသခန််ငညါ ၤနန် အေနန႔ဲ ေဒၚလာ ၁၂၈ က်ပ္ကို သူတို႔ဆီ လြဲေပးပါေပါ့…။ လက္ခံရရွိတာန႔ဲ ဘယ္ေန႔ဘယ္ရက္မွာ အင္တာဗ်ဴးမယ္ဆိုတာကို အေၾကာင္းၾကားပါမယ္ဆိုၿပီး တံဆိပ္တံုးေတြ၊ ဖုန္းနံပါတ္၊ အီးေမးလ္ (အီးေမးလ္က သူတို႔ ကုမၸဏီ လိပ္စာ ဒိုမိန္းန႔ဲဗ်ား…။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္ကဗ်…။) လိပ္စာ အျပည့္အစံုန႔ဲဆိုေတာ့ အင္မဟုတ္တာ ေသခ်ာသြားၿပီေပါ့…။

ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြကို ေျပာျပေတာ့ သူလဲ တူတူ ေလွ်ာက္တယ္…။ သူ႔ဆီလဲ ျပန္စာန႔ဲတစ္ကြ ေလွ်ာက္လႊပါ ပို႔လာတယ္…။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ေတာင္ ပိုစိတ္အား ထက္သန္ေနေသးတယ္…။ ခုပဲ ေငြသြားလဲၿပီး သူတို႔ ဘဏ္အေကာင့္ကို ခ်က္ခ်င္းသြားလဲမယ္တ့ဲ…။ ကၽြန္ေတာ္လဲ သူ႔ဆီေရာက္ေနတ့ဲ စာကို ေတာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ပို႔ထားတာန႔ဲ တစ္သေ၀မတိမ္း တူေနတာကို ေတြ႔တယ္…။ စာရြက္ေထာင့္စြန္းမွာ မင္စြန္းေနတာကအစ…။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ သံသယ ၀င္သြားတယ္…။ ခ်က္ခ်င္းပဲ အင္တာနက္ေပၚကို အဲဒီ ကုမၸဏီနာမည္ကို ါသသါူန န႔ဲ ရွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ လားလား… ႏိုင္ငံတစ္ကာကုိ လွည့္ၿပီး ႐ိုက္စားလုပ္ေနတ့ဲ ကုမၸဏီပါလား…။ လိပ္စာကလဲ စံုတယ္…။ အေမရိကား၊ ထိုင္း၊ ဂ်ပန္ အစံုပဲ…။ ႐ိုက္စားမွန္း ဘယ္လို သိသြားလဲဆိုေတာ့ ဂူဂယ္ထ္ထဲမွာ ဖိလစ္ပိုင္ သံ႐ံုးကေနၿပီးေတာ့ ဒီကုမၸဏီန႔ဲ ပါတ္သက္တ့ဲ အေၾကာင္းကို သူတို႔ ႏိုင္ငံသားေတြ သိေအာင္ ႏို႔တစ္ ထုတ္ေပးခ်က္ကို သြားဖတ္မိတာ…။ ဖိလစ္ပင္ေတြက ကမ္းလြန္အလုပ္ေတြဆို ကၽြမ္းတယ္…။ သူတို႔တစ္ေတြပဲ ေနရာရတာ မ်ားတယ္…။ အဲဒါေၾကာင့္လဲ သူတို႔ေတြ အထိနာၾကတာေပါ့…။ အဲဒါကို ယံုလို႔ ေငြလြဲၿပီး ေပးတ့ဲ လိပ္စာအတုိင္း လိုက္သြားေတာ့ ႐ံုးခန္း မေတြပဲ ဂိုေဒါင္ပ်က္ႀကီးကို ေတြ႔တာတို႔၊ သခ်ိဳင္းကုန္းလိပ္စာ ေပးထားတာတို႔ စံုေနတာပဲ…။

ေတာ္ေသးတာေပါ့…။ ႏို႔မို႔ ေမာင္ဘိြဳင္းတစ္ေယာက္ ေသာင္ျပင္မွာ လြတ္ခံထားရတ့ဲ ေရႊဟသၤာငယ္ေလး ျဖစ္ေတာ့မလို႔…။ ဒါန႔ဲ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြကို အဲဒီ ၀ဘ္ေပ့ခ်္ကို ျပၿပီး အလိ္မ္အညာ ႐ိုက္စား ကုမၸဏီ ျဖစ္တ့ဲအေၾကာင္း ရွင္းျပလိုက္မွာ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာလဲ ေဒၚလာ ၁၂၈ က်ပ္ဖိုး သက္သာသြားတယ္…။

ေနာက္ပိုင္းမယ္ သူအလုပ္ပြဲစားေတြန႔ဲ ဆက္သြယ္ေတာ့ ပြဲစားေတြက သူ႔ကို ေအာ့ဖ္႐ိႈးေဂ်ာ့ ဆိုၿပီး အဲဒီ အင္တာနက္ေပၚက အလုပ္ကို ျပပါတယ္...။ မိတ္ေဆြကေတာ့ ဟဲဟဲန႔ဲ ရီၿပီးေတာ့သာ ျပန္ခ့ဲပါတယ္...။ ခုေတာ့လဲ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီ အလုပ္ေတြ ရွိရာေနရာမွာ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ေတာ့ အရင္ကက ကိုယ္ေတာင္ ဒီအလုပ္ေတြ လုပ္ဖို႔ ႀကံစည္ခ့ဲေသးပါလားလို႔ ေတြးၿပံဳးမိတယ္...။ သူတို႔မယ္... တစ္ရက္ကို နာရီ ၂၀ ေလာက္ လုပ္ေနရတာ...။ ေန႔ဆိုင္းညဆိုင္းသမားေတြအတြက္ အစားအေသာက္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ သန္႔ရွင္းေရး... ဇယ္ဆက္ေနတာပဲ...။ မိတ္ေဆြမ်ား သိရင္ေတာ့ လုပ္ခ်င္ဦးမလား မသိဘူး...။


အဲဒါန႔ဲ ပါတ္သက္လို႔ အခု ဒီပို႔စ္ကို တင္လိုက္မိတယ္...။ မိတ္ေဆြကိုေတာင္ သတိျပန္ရမိေသး...။

ပို႔စ္တစ္ခုေတာ့ ျဖစ္သြားတာေပါ့ေနာ...။ ဟဲဟဲ...။