အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ ဒႏၱ

ခိုင္သင္းၾကည္ေလး တစ္ေယာက္ ေတာသူမေလး စတုိင္ဖမ္းလို႔ ...
ပါးမွာလဲ ပါးကြက္ေလး ကြက္လို႔...။
လက္ထဲမွာေတာ့ ဗူးေလး တစ္ဗူး ကိုင္လို႔ ဇြန္ဇီေၾကာ္ျငာထဲကလုိ တင္ကေလးကို လႈပ္ကာ လႈပ္ကာန႔ဲေပါ့...။
“ဟိုင္း.. ဟိုင္း V5 Pepsodent” ဆုိၿပီး အိႏိၵေတးသံအလိုက္ ေၾကာ္ျငာေနတုန္း....
ၿဗဳန္းဆို.. ကေလးေလး တစ္ေယာက္ ခုန္၀င္လာတယ္။
ၿပီးေတာ့ အာၿဗဲႀကီးန႔ဲ “သြား ျဖဴေဖြးခုိင္ခ့ံ ပိုးေပါက္ မရွိ” ဆုိၿပီး အသားကုန္ေအာ္လုိက္တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဂ်ဴတီကုတ္ အက်ီၤျဖဴရွည္ ၀တ္ထားတ့ဲ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္က အံသြားပံုစံ အတု လုပ္ထားတ့ဲ ေမာ္ဒယ္သြားေရွ႕မွာ ရပ္ေနရင္း “ပိုးစားထားတ့ဲ သြားကို ေခါက္ၾကည့္ရင္ နာက်င္မႈ ေ၀ဒနာကို ခံစားရပါလိမ့္မယ္” လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အဲဒီသြားကို သူ႔လက္ထဲက ကိရိယာေလးန႔ဲ တစ္ေဂါက္ေဂါက္ စမ္းေခါက္ျပခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ရာက လန္႔ႏိုးလာပါတယ္။ နာလိုက္တာဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္အံသြားက ကိုက္ေနတာ။ ေသြးတစ္ခ်က္ခုန္လိုက္တိုင္း တစ္စစ္စစ္န႔ဲ ကိုက္ေနတာ။ သိလိုက္ပါၿပီ။ ပိုးစားတ့ဲေနရာက သြားအာ႐ံုေၾကာေတြ infection ၀င္ေနၿပီဆုိတာ။

အရင္တစ္ခါက ညာဘက္ျခမ္း အေပၚဘက္ ဒုတိယ အံဆံုးမွာ ဒီလိုပဲ သြားပိုးစားၿပီး အေခါင္းေပါက္ ျဖစ္ဖူးတယ္။ ေနာက္ အာ႐ံုေၾကာကို ထိတယ္။ ဒါန႔ဲ အာ႐ံုေၾကာကို ျဖတ္ၿပီး ျပန္ဖာလိုက္ရတယ္။ အဲဒါ ဆရာ၀န္ဆီ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ သြားရတယ္။ အာ႐ံုေၾကာဆိုတာ သြားကို nutrition ေပးေနတ့ဲ အရာေပါ့။ သြားကို လုိအပ္တ့ဲ အစာ၊ အာဟာရမ်ား ပို႔ေပးေနတာ ဆုိလဲ မမွားဘူး။ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု သြားအက္တာမ်ားဆုိ သူ႔အလိုအေလ်ာက္ ျပန္ေကာင္းတယ္တ့ဲ။ ခုေတာ့ အဲလို သြားအာ႐ံုေၾကာကို ျဖတ္လိုက္ေတာ့ သြားက ေသသြားၿပီေပါ့။ ကယ္လ္စီယမ္ အတံုးတစ္ခုက လြဲလုိ႔ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား စြမ္းေဆာင္မႈေတြ မေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အမာ၀ါးမိလို႔ မေတာ္တဆ အက္သြားလဲ ျပန္မေကာင္းေတာ့ဘူး။ သြားက်န္းမာေရးမ်ား အေရးႀကီးပံု။

အခုလက္ရွိ ျဖစ္ေနတာေလး ျပန္ဆက္မယ္။ အခုလဲ ဘယ္ဘက္အေပၚျခမ္း ဒုတိယ အံဆံုးပဲ။ ပထမဟာန႔ဲ ဘယ္ညာပဲ လြဲတာ။ ေရေအးေအးေသာက္ရင္ က်ဥ္ၿပီဗ်ာ။ ညညဆို ကိုက္လို႔ အိပ္မရေတာ့ဘူးဗ်ာ။ လန္႔လန္႔ ႏိုးတာ။ ၿပီးေတာ့လဲ အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးမ်ား ေသာက္ေသာ္လည္း မေပ်ာက္ဘူးဗ်။ သြားနာတာ၊ သြားကိုက္တာ အေတာ့္ကို အခံရခက္တာကလား။ လူကို ပါးခ်ိတ္ကို လက္သီးန႔ဲ အသားကုန္ လာထုိးစမ္းပါ... အခု သြားနာတာေလာက္ေတာင္ မနာဘူး ထင္တာပဲ။ ေအာ္ငိုရေအာင္လဲ မျဖစ္။ ကိုက္တာကေတာ့ တစ္စစ္စစ္န႔ဲဗ်ာ....။ အခုတစ္ေခါက္ ျဖစ္ေတာ့ လူသူမနီး ပင္လယ္ႀကီးထဲမွာ...။ Medic ေတာ့ ရွိပါရဲ႕။ သူေပးတ့ဲ ေဆးေတြက မတိုးဘူးဗ်။ ေကာက္ျပန္ရေအာင္လည္း အလုပ္က မၿပီးျပတ္ေသးတာရယ္၊ ျပန္ဖုိ႔ ဟယ္လီေကာ္ပတာက ရာသီဥတု မေကာင္းလို႔ လာမႀကိဳႏိုင္တာရယ္ေၾကာင့္ ပင္လယ္ထဲမွာ တစ္ပတ္တိတိ ၾကာသြားပါတယ္။ ဒီ ရက္သတၱပတ္ ၇ရက္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ငရဲပါပဲ။

သြားကိုက္တာနာလြန္းလို႔ လူေတာင္ ဖ်ားယူရတ့ဲ အထိပဲ။ ပင္လယ္ထဲမွာ ေန႔လည္ပိုင္း ပလက္ေဖါင္းေပၚ တက္အိပ္မိတာလဲ ပါမွာေပါ့။ ေလေတြက တစ္ဟူးဟူး တုိက္ေနတာ။ အာသီးေရာင္တယ္။ တစ္ကိုယ္လံုး ကိုက္ခဲတယ္။ မ်က္လံုးတစ္၀ိုက္ အပူႀကီးၿပီး ကိုက္ခဲတယ္။ အို ခံလိုက္ရတာ ေျပာမေနပါန႔ဲေတာ့။ ေဆးေတြ ေသာက္လိုက္တာ...။ သူတုိ႔ဆီမွာ ပန္နယ္ေဒါလို အစြမ္းထက္တ့ဲ ေစ်းေတြ မရွိဘူး။ မေပ်ာက္ဘူးေ်ာ။ မေပ်ာက္ေတာ့ လူက ခံေနရတာေပါ့။ (ကၽြန္ေတာ္က သာမာန္ အာဂႏၱဳက အဖ်ားေလာက္ဆုိ ေဆးမေသာက္ဘူး။ တစ္ခုခုကို အျပင္းအထန္လုပ္တယ္။ ေခၽြးမ်ားမ်ား ထြက္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ေအာ္တုိ ေပ်ာက္တာပဲ။ အျပင္းအထန္ ဖ်ားရင္ေတာ့ ဆရာ၀န္ဆီ ေျပးတာေပါ့။ ေဆး ေတာ္႐ံု မေသာက္ေတာ့ ေဆးေသာက္ရင္ အာနိသင္ ထိေရာက္တယ္။)

အဲဒါန႔ဲပဲ ပင္လယ္ထဲမွာ သြားနာျခင္း ဒုကၡ၊ ကိုက္ေတြ ကိုက္ခဲျခင္း ဒုကၡ၊ ေခါင္းကိုက္ျခင္း ဒုကၡ၊ မ်က္စိကိုက္ျခင္း ဒုကၡ၊ လည္ေခ်ာင္းထဲက အာသီးေရာင္လုိ႔ နာတ့ဲ ဒုကၡ စသျဖင့္ ဒုကၡေပါင္းစံုကို ခံစားၿပီးသကာလ ဒုကၡသစၥာကို မသိပါလိုက္ဘူး။ စင္ကာပူ ျပန္ေရာက္ေတာ့ NUH လို႔ ေခၚတ့ဲ အစိုးရ ေဆး႐ံုႀကီးမွာ တစ္ခါတည္း သြားျပပါတယ္။ Appointment မယူပဲ တစ္ခါတည္း Walk in သြားျပတာပါ။ နည္းနည္းေတာ့ ေစာင့္ရတယ္။ အဲဒီမွာ သြားကို ဓါတ္မွန္႐ိုက္ၾကည့္ၿပီးတ့ဲေနာက္ သြားဆရာ၀န္က ေျပာျပပါတယ္။ သြားနာတာ သက္သာေအာင္ လုပ္ရမယ့္ နည္း ႏွစ္နည္း ရွိပါတယ္။
၁။ သြားကို ႏႈတ္ပစ္ဖုိ႔။
၂။ အျမစ္ကို ျဖတ္ၿပီး Refill လုပ္ဖုိ႔။

ပထမ တစ္နည္းကို မလုပ္ခ်င္ဘူးလုိ႔ ေျပာေတာ့ ဒုတိယနည္းမွာ အျမစ္ျဖတ္ရင္ ေဒၚလာ ၉၀၀ က်သင့္မွာပါတ့ဲ။ Crown လုပ္ၿပီး ျပန္စြပ္တာ ေဒၚလာ ၇၀၀ က်ပါမယ္တ့ဲ။ နင္သြားတာပဲ။ ဆရာ၀န္လဲ ရိပ္မိတယ္ ထင္ပါ့။ ေလာေလာဆယ္ သက္သာေအာင္ အျမစ္ျဖတ္ၿပီး Temporary Dressing လုပ္ေပးမယ္။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ခံၾကတာပါပဲတ့ဲ။ ရာႏႈန္းအနည္းငယ္ေသာ လူနာမ်ားကသာ ျပန္နာၾကတယ္တ့ဲ။ ဆုိေတာ့ အဲဒါေလးက ၁၅၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ က်မယ္တ့ဲ။ လုပ္မယ္လို႔ ေျပာေတာ့ ဆရာ၀န္မ်ားကလဲ လိုအပ္တာေလးေတြကို လုပ္ေပးပါတယ္။ ထံုေဆးေပး၊ အျမစ္ျဖတ္၊ ယာယီ သြားဖါတာ လုပ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ စုစုေပါင္း တစ္နာရီေက်ာ္ၾကာပါတယ္။ က်သင့္ေငြကေတာ့ Consultant fees, Operation Fees အားလံုး စုစုေပါင္း ၁၅၇ ေဒၚလာပါ။ Pharmacy မွာ ေဆး ၀င္၀ယ္ေတာ့ ၁၇ က်ပ္ ထပ္ကုန္ပါတယ္။ ျပန္ကိုက္လာရင္ ေသာက္ဖုိ႔ ေဆးေတြပါ။

စကားမစပ္ NUH ကို အခမ့ဲ Shuttle Bus ဆြဲေပးပါတယ္။ Dover MRT ကေန Singpore Polytechnics ရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဖတ္ ကားမွတ္တိုင္နားမွာ ဘတ္စ္ကား ေစာင့္စီးႏိုင္ပါတယ္။ ကားနံပါတ္ ၁ ကို စီးၿပီး Main Building က Level ၁ ကို သြားပါ။ Dental Center ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ေစ်းသက္သာပါတယ္။

ကိုယ္ပိုင္ကား၊ တကၠစီ၊ အမ္အာတီ န႔ဲ ဘယ္လို သြားရမယ္ လာရမယ္ဆုိတာ ေအာက္က လင့္ခ္မွာ သြားေရာက္ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။

How to get to NUH