ဘာမဟုတ္တ့ဲ လူေတြရ႔ဲ တြက္ကပ္မႈေၾကာင့္ တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေသကြဲ ကြဲရတယ္...။ အို... ကိုယ့္လက္တြဲေဖာ္ ၾကင္သူမရွိတ့ဲ ဒီေလာကမွာ ကိုယ္လဲ မေနေတာ့ဘူး...။ ေအာက္ခ်င္းငွက္ထံုး ႏွလံုးမူၿပီးေတာ့ကြယ္... ခ်စ္သူန႔ဲ ေသပြဲကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ႏြဲလို္က္မယ္...။ ကိုင္း... ေျပာေနၾကာတယ္...။ လာေလေရာ့ အင့္...။
Sunday, March 2, 2008
တို႔လဲလိုက္မယ္၊ခ်န္မထားန႔ဲ(သို႔)ခ်စ္ျခင္းကို မခြဲပါန႔ဲ
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
12:30 AM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
အစာ၀ေတာ့ ဌာန မျပန္ဘူး...။ ဟင့္...။
အစာ၀လို႔ ဌာနကို ျပန္လိုတ့ဲ ငွက္... တ့ဲ ...။ ကိုထီး ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ခ့ျတယ္...။ အမ်ားအားျဖင့္ က်န္ရစ္ခ့ဲတ့ဲ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုသာ ေျပးျမင္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္...။ အခုျပမွာကေတာ့ အားႏြဲ႕တ့ဲ ေယာက္်ားသားေတြပါဗ်ာ...။
အဟင့္... ရွင္တို႔က လိုဘ့ျပည့္ေတာ့ အစာ၀ေတာ့ ဌာနကို ျပန္တာ မဟုတ္ဖူး...။ ဒီမွာ ၾကည့္ပါဦး... ရွဥ့္ၾကီးတို႔... ရွဥ့္ကေလးတို႕ရ႕ဲ...။
ခ်စ္လွခ်ည္ရ႕ဲ ႀကိဳက္လွခ်ည္ရ႕ဲ... သမုဒ္သရာေရကို ကုန္ေအာင္ ေတာက္..အဲ.. ေသာက္ျပမယ္.. ဓူ၀ံၾကယ္ကို ေတာင္ဘက္ ေရႊ႔ျပမယ္... ျမင္းမိုရ္ေတာင္ကို ျဖိဳျပမယ္... ကင္းေကာင္ကို ဒူးယားတုိက္မယ္... အဲအဲ.. ေကာင္းကင္ကို ဒူးန႔ဲတိုက္မယ္ဆိုတ့ဲ ကိုကိုေတြေတာ့ ဒီလို ၾကင္ေဖၚေတြ႔ရင္ေတာ့ မေခ်ာင္ဘူး...။ မလြယ္ေက်ာပဲ...။ ဘ၀ေပးၿပီး ခ်စ္တယ္... အသက္န႔ဲရင္းၿပီး ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဒါကို ေခၚတာကြ ဆိုၿပီး တစ္လြဲဂုဏ္ယူၾကဦးမလား...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
12:19 AM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: female, killing, mating, praying mantis
ကၽြဲလား.. က်ားသစ္လား...။
သဘာ၀ရ႕ဲ ေတာတြင္း ဥပေဒသ။ အားႀကီးသူသာ က်န္တ့ဲပြဲ...။ ၾကည့္လို႔ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္...။ ကြၽဲအုပ္တစ္အုပ္္၊ က်ားသစ္က တစ္စု၊ ဘယ္သူက အႏိုင္ရၿပီး ဘယ္သူက ရံႈးမလဲ ...။ လာေလေရာ့... ဒီမွာ...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
12:05 AM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Saturday, March 1, 2008
၀က္ေခါက္အဆက္...။ အပိုင္း (၂)
ကဲ... လာပါၿပီ....။ ပံုမျမင္ရလို႔ စိတ္အဆာေျပေသးသူမ်ား ေအာက္က ပံမ်ားကို သြားရည္ယိုႏိုင္ပါေၾကာင္း...။
အပ္ခ်ေလာင္း....။
အဆစ္္အေနန႔ဲ အဲဒီေန႔က စားခ့ဲတ့ဲ က်ိုင္းတံမုန္႔တီေၾကာ္ (အေၾကာ္) ကို ႀကိဳးစားပမ္းစား ခ်က္ေနတ့ဲပံုေလးကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္...။ (ေအဗရြန္ႀကီး ၀တ္ၿပီး အားရပါးရ ေမြေနတ့ဲ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက ခုထိ လူပ်ိဳလူလႊတ္အေနန႔ဲ ရွိေနပါေသးတယ္...။ ေၾကာ္ျငာ...။ )
အဲဂလို ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ တစ္ဒီးဒီးက်ေအာင္ အားရပါးရေမႊၿပီး သကာလ မုန္႔တီတစ္အိုးလံုး ပစ္သြားရပါတယ္ လို႔ မေျပာပါ....။ တစ္အိုးလံုး ကုန္ေအာင္ အားလံုးက ၀ိုင္း၀န္းအားေပးလိုက္ၾကပါတယ္...။
အဲ...အခုမွ သတိရတယ္...။ အဲဒီမုန္႔တီေၾကာ္ထဲ ထည့္တ့ဲ အဆာပလာမ်ားကေတာ့ ေအာက္ကပံုအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္...။ အရည္စက္လက္ စက္လက္ န႔ဲ အလွဴေရစက္ လက္န႔ဲ မကြာ ေရစက္ခ်သလို တစ္စက္စက္ က်ေနတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွမ္းရိုးရာ အစားအစာတစ္မ်ိဳးျဖစ္တ့ဲ ပဲပုပ္အရည္ေပါ့...။ မုန္႔တီထဲ ထည့္ဆမ္း စားဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္...။ နံနံပင္ပန္းကန္က ေဘးမ်ာေတာ့...။ ပဲပင္ေပါက္က ၾကိုက္တတ္သူမ်ား ထည့္စားဖို႔ေပါ့...။ ရွမ္းမွန္ရင္ ပဲပင္ေပါက္ ၾကိဳက္ၾကတယ္...။ အဲဒါေၾကာင့္ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား အသားအေရ ေကာင္းၾကတာေပါ့....။
ကဲကဲ...။ ခဏနားလိုက္ဦးမယ္....။
(ၾကည့္.. ၾကည့္... သူဒီစာေတြ ဖတ္ၿပီး မနက္ျဖန္က်ရင္ Cold Storage ျဖစ္ျဖစ္၊ NTUC ျဖစ္ျဖစ္၊ Carrier Fore ျဖစ္ျဖစ္၊ အနီးဆံုးေစ်းမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ပဲပင္ေပါက္ သြား၀ယ္ဖို႔ ႀကံေနၿပီ မဟုတ္လား...။ အီေဖကိုယ္ သိေနတယ္ေလ....။ အခုေတာင္ ထသြား၀ယ္ခ်င္ေနတ့ဲ စိတ္ေပၚေနၿပီ မဟုတ္လား...။ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းကိုေတာင္ လွမ္းေမးလိုက္ဦးမယ္... ပဲပင္ေပါက္စားလို႔ အသားအေရလွမလွ ဆိုတာကို ...။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက ရွမ္းတိုင္းရင္းသား/သူ ဆိုေတာ့ ဒီတစ္ညေတာ့ အိပ္လို႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး...။ တစ္ညလံုး အေမးခံေနရေတာ့မွာ။ )
All Photos Credit to Pi Voe Seng.
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
10:50 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
ခၤပ္;မူ (or) Deep Fried Pig Skin (သို႔) ၀က္ေခါက္ပြေၾကာ္
ဘယ္လိုဟာကို ေခၚတာလဲတ့ဲ...။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ တိုပါးယိုးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ရွမ္းမုန္႔တီ သြားစားတယ္...။
အဲဒီေန႔တုန္းက ရွမ္းမုန္႔တီန႔ဲ ၀က္ေခါက္ပြေၾကာ္ကို စားခ်င္ေဇာန႔ဲ တုတ္လိုက္တာ ၀က္ေခါက္ပြေၾကာ္ကို ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႔ ေမ့သြားတယ္...။
သတိရလို႔ သြားရိုက္မယ္ ႀကံေတာ့မွ ၀က္ေခါက္ထည့္ထားတ့ဲ ျခင္းေတာင္းထဲမယ္ အက်ိဳးအေၾကေတြပဲ က်န္ေတာ့တာန႔ဲ မရိုက္ျဖစ္ေတာ့တာ...။
(ေတာ္ေသးတယ္... အဲဒီေန႕က ဘိြဳင္းဇ္တို႔ ႏွစ္ခါေလာက္ တီးထားလို႔.. နို႔မို႔ ငတ္ၿပီပဲ...။ ေနာက္ဆို ဒီလိုမ်ိဳး လက္မေႏွးပဲ အရင္ စားထားရမယ္...။)
အဲဒီရွမ္းမုန္႔တီန႔ဲ ၀က္ေခါက္ပြေၾကာ္ အေၾကာင္းကို ဒီမွာ ေရးထားတာ ဖတ္မိတ့ဲသူေတြထဲက တစ္ခ်ိဳ႔က ၀က္ေခါက္ပြေၾကာ္ကို မသိၾကဘူးတ့ဲ...။ အဲဒါန႔ဲ စာတစ္တန္ ေပတစ္တန္န႔ဲ ေပါင္း ၂ တန္ေလာက္ ေရးလာလိုက္ၾကေတာ့ မသိတ့ဲသူေတြ သိသြားေအာင္ ၊ ခပ္ေရးေရးပဲ သိထားတ့ဲသူေတြ ပိုၿပီး ရွင္းသြားေအာင္လို႔ ၊ ကၽြန္ေတာ္လဲ မအားလို႔ ပို႔စ္အသစ္ မတင္ႏိုင္ေသးေတာ့ ဆားခ်က္ခ်င္တာေလးလဲ ျပည့္၀သြားေအာင္ ဆိုၿပီး တစ္ခ်က္ခုတ္ အခ်က္ ၅၀ ေလာက္ျပတ္ ဆိုၿပီး ဒီမွာပဲ ေရးျဖစ္လိုက္ပါတယ္...။
ကၽြန္ေတာ္နားလည္သလိုသာ ေရးထားတ့ဲအတြက္ အမွားပါႏိုင္ပါတယ္...။ အဲဒီအတြက္ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ ထုတ္လုပ္ေရး ကုန္မဏီမ်ားမွ နားလည္ေပးပါရန္ ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားပါတယ္...။ (မွားသြားရင္ သားမပါဘူးေပါ့ဗ်ာ...။)
ဖတ္မိတ့ဲသူေတြ ႀကိဳက္သြားလို႔ အေဆြေတာ္တို႕ရ႕ဲ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ေရာင္း၀ယ္ေရး တိုးတက္သြားတယ္... ေရာင္းအားပိုေကာင္းလာလို႔ ေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေၾကာ္ျငာခေလး လာေရာက္ မစႏိုင္ပါတယ္...။ (ဒါေတာ့ သားပါတယ္...။ )
အေၾကာင္းျခင္းရာ အေရးအသားမ်ားကို ႀကိဳက္လို႔ တစ္ျခားေနရာမွာ ယူသံုးခ်င္တယ္ဆိုရင္ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံဖို႔ မလိုပါေၾကာင္း အာေဘာ္မပ်က္ေစဖို႔သာ အေရးႀကီးေၾကာင္း မွာခ်င္ပါတယ္...။ (ေျပာသာေျပာရ... ခပ္တည္တည္န႔ဲ လုပ္စားသူေတြက လုပ္စားေနၿပီ...။ လူအထင္ႀကီးမလားလို႔ ေပါၾကည့္တာ... အဲ.. ေျပာၾကည့္တာ...။ :D )
ကဲပါေလ...။ စကားေတြ ေ၀့လည္ေခ်ာင္ပတ္န႔ဲ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ...။
လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ ၀က္ေခါက္ပြေၾကာ္ဆိုတာ ၀က္ေခါက္ကို ေၾကာ္ထားတ့ဲ ပြတတ သြားေရစာ တစ္မ်ိဳးေပါ့...။
(ရွင္းပလား...။ မရွင္းရင္ ထပ္ေျပာမယ္...။ ၀က္ေခါက္ပြေၾကာ္ဆိုတာ ၀က္ေခါက္ကို ေၾကာ္ထားတာ ... ညွင္းညွင္းညွင္း...။)
ရွမ္းျပည္မွာ ၀က္ေတြ ေပါေတာ့ ၀က္ေပါ.. အဲ.. အဲ .၀က္ေပၚၾကေတာ့ ၀က္အေရျပား အေခါက္ထူထူၾကီးကို သပ္သပ္လွီးထုတ္ၿပီး ဆီႏိုင္ႏိုင္န႔ဲ ၀က္ေခါက္ထဲက ဆီမ်ား ကုန္ေအာင္ ဆား၊အခ်ိဳမႈန္႔န႔ဲ နယ္ၿပီး အရင္ ေၾကာ္ၾကတယ္...။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၀က္ေခါက္က ေသးသြားၿပီး မာသြားတယ္...။ စားလိုကေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့...။ သူ႔ကို ရွမ္းလို ခေင္မဂ့္ (နံမတ္ Nung Murk)လို ေခၚတယ္...။
(ငယ္ငယ္က ငတ္ႀကီးက်ၿပီး အဲဒါႀကီးကို သြား၀ါးတာ ကံေကာင္းလို႔ သြားမက်ိဳးတယ္...။)
အဲ... စကား ျပန္ေကာက္ရရင္ေတာ့ အဲဒီ နံမတ္ကို စားေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဆီႏိုင္ႏိုင္န႔ဲ ျပန္ေၾကာ္လိုက္ေတာ့ ပြလာေတာ့တာေပါ့ကြယ္...။
ဆီအိုးထဲက ဆယ္လာၿပီး ဆီစစ္လိုက္ရင္ စားခ်င္စဖြယ္ေကာင္းတ့ဲ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ ရပါၿပီ...။ အဲဒါကို ရွမ္းလို ခၤပ္;မူ လို႔ ေခၚပါတယ္...။
က်ိဳင္းတံုမွာေတာ့ ၀က္ေခါက္ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ရွိတယ္...။
ပထမတစ္မ်ိဳးက အေခါက္ခ်ည္းပဲ ရွိတ့ဲ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ ... သူ႔ကို ခၤပ္;မူဂ၀၊င္ (Khep Mu Jarng)လို႔ေခၚတယ္..။ ၀က္ေခါက္ေပါ့ လို႔ျပန္ရင္ ေကာင္းမလားပဲရယ္...။
ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ၀က္ေခါက္န႔ဲ အဆီန႔ဲ ကပ္ရပ္ပါတ့ဲ အမ်ိဳးအစားေပါ့...။ သူ႔ကိုက်ေတာ့ ခၤပ္;မူဂ၀ၤမ္း (Khep Mu Jame) လို႔ ေခၚတယ္...။ အဆီမပါတ့ဲဟာကို ၀က္ေခါက္လို႔ ေခၚရင္ အဆီပါတ့ဲ သူ႕ကိုက်ေတာ့ ၀က္ေခါက္ေလးေပါ့...။
မွတ္ကေရာ...။ Shan to Myanmar Translation လုပ္စားလို႔ေကာင္းတယ္...။ ကိုယ္ျပန္ထားတာ ကိုယ္ၾကည့္ၿပီး ဘာေျပာခ်င္မွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး...။ ေနာက္မွ ဓါတ္ပံုရလာမွ ျပန္လာျပမယ္...။
အခုေတာ့ ဒီေလာက္န႔ဲပဲ ေက်နပ္ၾကပါလို႔...။
All Rights/Lefts Reserved.© 1975-2008
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
5:16 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Friday, February 29, 2008
ဇာတ္တူသား စားျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူး
မွတ္မိၾကဦးမလား...။ ေမ့ေနရင္ အက်ဥ္းခ်ံဳး ၿပီးေျပာျပမယ္...။ လာၾက.. လာၾက...။
တစ္ခါတုန္းကေပါ့ကြယ္...။ ႀကီးမားတ့ဲ ဂူတစ္ဂူထဲမွာ ဟသာၤေပါင္း ကိုးေသာင္းဟာ ဟသၤာသဘာ၀အေလ်ာက္ ေနထုိင္ၾကသတ့ဲ...။ ေျခခင္းလက္ခင္းသာတ့ဲ ေန႔ေတြမွာဆို သေလးစပါးႏွံရွိရာ စားက်က္ကြင္းဆီကို သြားေရာက္ အစာရွာေလ့ရွိၾကၿပီး... ရာသီဥတု မသာယာခ့ဲရင္ေတာ့ ဂူထဲမွာ လက္ဦးမဆြက သိုေလွာင္ထားတ့ဲ ရိတ္ခါမ်ားကို မွီ၀ဲေနၾကသတ့ဲ...။ အခါတစ္ပါးမွာ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္လို႔ ဟသာၤမ်ား ဂူထဲကေန ဂူျပင္ မထြက္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကသတ့ဲ...။ သိုေလွာင္ထားတ့ဲ စားနပ္ရိတ္ခါမ်ားလဲ လံုးပါး ပါးကုန္သတ့ဲ...။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဂူ၀မွာ လွည္းဘီးပမာဏေလာက္ရွိတ့ဲ ပင့္ကူၾကီးဟာ ႀကီးမားတ့ဲ ပင့္ကူအိမ္ႀကီးကို ဂူေပါက္၀ကို ပိတ္ၿပီးေတာ့ အိမ္ေဆာက္ေနသတ့ဲ...။ ဒီေတာ့ ဟသၤာတို႔လဲ အျပင္ကို မထြက္ႏိုင္ ျဖစ္ၾကေတာ့တာေပါ့...။ စားစရာက ရွားပါးလာေတာ့ မလုပ္သင့္တာကို လုပ္မိၾကသတ့ဲ...။ ပထမဆံုး ဟသၤာေပါက္စကို စားၾကသတ့ဲ...။ အဲဒီ ေပါက္စေတြကုန္ေတာ့ ဟသၤာအိုမ်ား...ထုိမွ တစ္ဆင့္ ဟသၤာမ်မ်ား စသျဖင့္ စားေသာက္ၾကသတ့ဲ...။ ပင့္ကူကလည္း ဖယ္ကို မဖယ္ေပးဘူးတ့ဲ...။ ေနာက္ဆံုးမေတာ့ ၾကံရာမရေတာ့ ေခါင္းေဆာင္လုပ္တ့ဲ အစုကေနၿပီးေတာ့ ငယ္ရြယ္ၿပီး ဖ်တ္လတ္သန္မာတ့ဲ ဟသၤာပ်ိဳမ်ားကို ပင့္ကူႀကီးကို သြားေရာက္ႏွိမ္နင္းဖို႔ အတင္းအက်ပ္ တာ၀န္ေပးသတ့ဲ...။ တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္းခံရတ့ဲ ဟသၤာမ်ားလဲ သူတို႔မွာ ရွိတ့ဲ အစြမ္းမွန္သမွ် သံုးၿပီး တိုက္ခိုက္ပါေသာ္လည္း ဇာတ္တူသားစားမိေတာ့ အင္အားခ်ိန႔ဲၿပီး ပင့္ကူႀကီးရ႕ဲ အစားကိုခံလိုက္ရတာ ရွိတ့ဲ ဟသၤာေပါင္း ကိုးေသာင္း ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေရာဆိုပဲ...။ အဲဒါေၾကာင့္ေနမွာ ခုဆို ဟသၤာဆိုတာ ပံုျပင္ထဲမ်ာ၊ ဘုရားေက်ာင္းနံရံေတြမွာ ပဲျမင္ရေတာ့တာ...။
လိုရင္းကို ျပန္ခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့ အခုဒီအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္တ့ဲ အေၾကာင္းရင္းက ဒီေန႔ၾကည့္လာခ့ဲရတ့ဲ ဗီြဒီယို ကလစ္တစ္ခုေၾကာင့္ပါ...။ ကင္းၿမီးေကာက္ အခ်င္းခ်င္း တစ္ေကာင္န႔ဲ တစ္ေကာင္ တုိက္ခိုက္ၾကရင္းန႔ဲ တစ္ေကာင္ကရႈံးသြားပါတယ္...။ ႏိုင္တ့ဲအေကာင္က ရံႈးတ့ဲအေကာင္ပို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ပြဲေတာ္တည္ေနခ်ိန္မွာ ကင္းၿမီးေကာက္စားတ့ဲ အေကာင္ျဖစ္တ့ဲ ေတာ္တြင္းၾကြက္ တစ္ေကာင္က လာေရာက္ၿပီး အလြယ္တကူ စားသြားတာ ၾကည့္ရင္း မိတ္ေဆြတို႔ကို မွ်ေ၀ေပးခ်င္လာလို႔ ဒီပို႔စ္ကို တင္လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္...။ ဒီမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
10:41 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Assassin Bug Vs. Bats
Think There is nothing scarier than vampire bat? How about the bug that sucks it's blood? Check this out.