Thingyan Moe (Cover)

ႏွစ္သစ္ကူးမွာ စိတ္သစ္ လူသစ္န႔ဲ အားအင္အသစ္ေတြ တုိးပြားၿပီး လုပ္ငန္း ကိုင္ငန္း အဆင္ေျပပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလုိက္ပါတယ္။


သႀကၤန္မုိး ဇာတ္ကားထဲက ဇာတ္ဝင္သီခ်င္းျဖစ္တ့ဲ သႀကၤန္မုိး သီခ်င္းကို တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလး တီးထားတာ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ (နားဝင္ပီယံ သူ႔လက္သံ တန္းမဝင္တာေတာ့ ခြင့္လႊတ္...။)

You might got Dust in your eyes

9Gag Fan ေတြ ဆုိရင္ေတာ့ ဒီဗီြဒီယိုကလစ္ကို နားလည္ႏိုင္မွာပါ။




Credit to uploader and 9gag.

"Thin Gyan Moe" Myanmar Classic Movies : သႀကၤန္မိုး

ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္တး့ဲ သႀကၤန္ႏွစ္ကူး အခါသမယပါ။
ျမန္မာမွန္ရင္ သႀကၤန္ဆုိတာန႔ဲ သႀကၤန္မုိးဇာတ္ကားကို ေျပးျမင္မိၾကမွာပါ။ ၁၉၈၅ ေလာက္တုန္းက ႐ိုက္ကူးျပသခ့ဲတ့ဲ ကားျဖစ္ပါတယ္။
ယူက်ဴ႕ေပၚမွာ ဦးစန္းေအာင္ တင္ထားတ့ဲ “သႀကၤန္မုိး” ဇာတ္ကားေလး ေတြ႔မိလုိ႔ အေဝးေရာက္ ျမန္မာမ်ား သႀကၤန္အလြမ္းေျပေစရန္ ျပန္လည္ မွ်ေဝေပးလုိက္ပါတယ္။

အဲဒီကားမွာ သံုးခ့ဲတ့ဲ သႀကၤန္သီခ်င္း အမ်ားစုဟာ ယခုထက္တုိင္ သႀကၤန္ရာသီခ်ိန္ေရာက္တုိင္း တီးမႈတ္ေနၾကတ့ဲ ကလပ္စစ္ သႀကၤန္သီခ်င္းမ်ား ျဖစ္လုိ႔ေနပါတယ္။
႐ိုက္ကူးခ့ဲသူကေတာ့ ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္တင္ဦးပါ။
အဲဒီကားထဲက အခန္း အကူးအေျပာင္းေလးေတြလဲ လွပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးခန္း ေရာက္ခါနီးမွာ သက္ေထြးကို သႀကၤန္လည္ခြင့္ မေပးခ့ဲတဲ့ ဖခင္ ကိုၿငိမ္းေမာင္တစ္ေယာက္ အျမင္မွန္ရၿပီး အရက္ပုလင္းကို ႐ိုက္ခြဲလုိက္တ့ဲအခန္းကေန သႀကၤန္မုိး အလွျပယာဥ္ေပၚက ဒရမ္မာ ဒရမ္ကုိ ႐ိုက္ခ်လိုက္တ့ဲ ႐ိုက္ခ်က္ အခန္းန႔ဲ အကူးအေျပာင္း လုပ္ထားတာ မုိက္တယ္။ ပညာပါတယ္။ ၾကည့္လိုက္ၾကပါလား....

ကံထမ္းလာတာ မျမင္ရ။

သူ ၾကာသပေတးညက Script တစ္ခုကို ေရးသား ၿပီးစီးခ့ဲသည္။ ယင္းေနာက္ ဝဘ္ဆုိဒ္ေပၚတင္လုိက္သည္။ ေဖ့ဘြတ္မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား (အေယာက္ ၇၀၀ ေက်ာ္) သိေစရန္ status ကို update လုပ္ၿပီးေနာက္ အိပ္ရာဝင္ခ့ဲသည္။


ေသာၾကာေန႔ မနက္ပိုင္း အိပ္ရာမွ ႏိုးလာေသာအခါ သူ႔အီးေမးလ္ inbox တြင္ ေမးလ္မ်ား ဝင္လာမစဲ တစ္သဲသဲ ျဖစ္ေနသည္။

ညဦးပိုင္းက သူတင္ထားေသာ ဝဘ္ဆုိဒ္ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ခ်ီးက်ဴးစာမ်ား၊ သတင္းစာ မဂၢဇင္းမ်ားမွ သူႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ရက္ခ်ိန္းယူေသာ အီးေမးလ္မ်ား ျဖစ္ေနသည္....။

သူသည္ကား Standford University တြင္ Computer Science ဘာသာတြဲျဖင့္ ပညာ ဆည္းပူးေနေသာ Feross ဆုိသည့္ သူငယ္ကေလးပင္ ျဖစ္သည္။ သူတီထြင္လုိက္ေသာ အရာမွာ တစ္ျခား မဟုတ္။ YouTube Instant ဟု ေခၚတြင္ေသာ youtube site မွ မိမိ လုိခ်င္ေသာ ဗီြဒီယိုကလစ္မ်ားကို တစ္မုဟုတ္ခ်င္း ရွာေဖြေပးႏိုင္ေသာ YTInstant ဟု အမည္ရေသာ youtube ရွာေဖြေရး အင္ဂ်င္တစ္ခုသာ...။

ဤက့ဲသို႔ေသာ ပ႐ိုဂရမ္ကို ေရးသားရန္မွာ နဂိုမူရင္း ကနဦးက စဥ္းစားထားျခင္း မဟုတ္ေခ်။ အတူေန သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေသာ Jake Becker မွ စိန္ေခၚမႈကို မခံခ်င္စိတ္ႏွင့္ ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေခ်သည္။ မူလအေၾကာင္းရင္းခံမွာကား Google Search Engine မွ မိမိတုိ႕ အင္တာနက္ တြင္ ရွာေဖြလုိေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားကို ခ်က္ခ်င္း ရွာေဖြမႈ ေပးစြမ္းႏိုင္ေသာ Google Instant ကို စတင္မိတ္ဆက္ရာမွ အစပ်ိဳးျခင္းပင္တည္း။

Jake က Feross အေနျဖင့္ ယင္းက့ဲသို႔ေသာ ပ႐ိုဂရမ္ကို Youtube အသံုးျပဳလ်က္ တစ္နာရီအတြင္း ေရးနိုင္ မေရးနိုင္ကို စိန္ေခၚေလသည္။ Feross မွလည္း မိမိ မာနကို ထိပါးသည့္အေလ်ာက္ မခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ တစ္ထုိင္တည္း ေရးသားက လႊင့္တင္ခ့ဲေလသည္။ တစ္နာရီအတြင္း ၿပီးစီးသည္ေတာ့ မဟုတ္ေခ်။ စုစုေပါင္း သံုးနာရီ ၾကာခ့ဲေခ်သည္။ စိန္ေခၚပြဲတြင္ သူ႐ႈံးခ့ဲသည္။ သို႔ေသာ္ အ႐ႈံးထဲမွ အျမတ္ ဆုိႏိုင္ေသာ Youtube ရွာေဖြေရး ပ႐ုိဂရမ္ တစ္ခုကို သူေရးသားႏိုင္ခ့ဲသည္။ (Google Instant ကို အသံုးျပဳႏိုင္ရန္ Google Team မွ အဖြဲ႔သားမ်ား ႏွစ္ေပါက္ေအာင္ ေရးသားခ့ဲရသည္။ Feross အေနျဖင့္ YouTube Instant ကို ေရးသားရန္ သံုးနာရီခန္႔သာ ၾကာေလသည္။)



ယင္း ပ႐ိုဂရမ္ကို YTInstant ဟု အမည္သညာ မွည့္တြင္က http://ytinstant.com တြင္ တင္ထားခ့ဲေလသည္။ ယင္းေနာက္ အထက္ေဖာ္ျပပါအတုိင္း ေဖ့ဘြတ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အသိေပးကာ အသံုးျပဳၾကရန္ တုိက္တြန္းၿပီးေနာက္ အိပ္ရာဝင္ခ့ဲေလသည္။

ကံတရား၏ ဆန္းၾကယ္မႈသည္ ဤတြင္ မရပ္တန္႔ေသးေခ်။ သူ၏ Twitter တြင္ youtube မွ အရာရွိChad Jurley ကိုယ္တုိင္က Feross ၏ Youtube Instant တီထြင္ခ်က္ကို သေဘာက်ကာ ယင္း၏ ကုမၸဏီတြင္ လာေရာက္ လုပ္ကိုင္ရန္ Twitter မွတစ္ဆင့္ အလုပ္အကိုင္ ကမ္းလွမ္းေလသည္။

ၿပီးခ့ဲေသာ တနလၤာေန႔ကမွ Youtube ဌာနခ်ဳပ္တြင္ Feross ႏွင့္ Hurley တုိ႔ ေတြ႔ဆံုကာ အလုပ္အကိုင္ ကိစၥမ်ားကို ေဆြးေႏြးခ့ဲၾကေလသည္။

ကံတရားသည္ ဆန္းၾကယ္လြန္းေပစြ။ Feross ၏ အနာဂတ္သည္ ပန္းခင္းထားေသာ လမ္းမ ျဖစ္ေနသည္တကား.....။

Feross ၏ တရားဝင္ ဝဘ္ဆုိဒ္ - http://www.feross.org
Feross ေရးသားခ့ဲေသာ YouTube Instant - http://ytinstant.com
Feross ၏ ေဖ့ဘြတ္ လိပ္စာ - http://www.facebook.com/feross.aboukhadijeh
Feross ၏ Twitter လိပ္စာ - http://twitter.com/FreeTheFeross

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ အိုမင္းမစြမ္းခ်ိန္၌ အမွတ္ရေစျခင္းငွာ။

ေယာက်ာ္းေလးေတြအတြက္ တစ္သက္မွာ သံုးခါ ေပ်ာ္ရတယ္တ့ဲ။ ရွင္လိင္ျပန္တ့ဲေန႔၊ ေထာင္ကထြက္တ့ဲေန႔၊ ေနာက္တစ္ေန႔က ဘာလဲေတာ့ မသိဘူး ေမ့သြားၿပီ။
မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ကေတာ့ ပထမဦးဆံုး မဂၤလာေဆာင္တ့ဲ ေန႔ဟာ တစ္သက္မွာ တစ္ႀကိမ္တည္းေသာ အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ပါတ့ဲ။
ဒီေကာက္ခ်က္ကို ၾကည့္ရရင္ မိန္းကေလးမ်ားက ေယာက်ာ္းေလးမ်ားေလာက္ အေပ်ာ္ဆိုတာကို မခံစားတတ္ဘူးလုိ႔ ထင္ရသလုိပါပဲ။
ဒါေပမ့ဲ ေသခ်ာ ျပန္ေတြးရင္ မိန္းကေလး ရွင္လိင္ျပန္တယ္ဆုိတာ ရွိမွ မရွိတာေနာ့...။
ဒါ့ေၾကာင့္ ရွင္လိင္ျပန္တ့ဲ အေပ်ာ္ဆုိတာ မိန္းကေလးေတြအတြက္ အက်ံဳး မဝင္ဘူးေပါ့။
ေထာင္ကထြက္တ့ဲေန႔ ေပ်ာ္ရေအာင္ဆုိတာလဲ မိန္းကေလးအမ်ားစုက မုိက္မိုက္ကန္းကန္း မရွိၾကေလေတာ့ ေထာင္တန္းက်တယ္ဆုိတာ မရွိသေလာင္ပါပဲ...။

တစ္သက္မွာ တစ္ခါ ေပ်ာ္ရတ့ဲ ဒီမဂၤလာေဆာင္ပြဲမွာ မိန္းကေလးေတြဟာ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အမွတ္ရစရာ တစ္ခုအျဖစ္ တစ္သက္တာ သိမ္းဆည္း အမွတ္ရေစခ်င္တယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ အဖုိးႀကီး ငါ့ကို အဖြားႀကီးက ေမာင္ေတြ ဘာေတြ ေခၚပါဦး ဘာညာ ရယ္ ျဖစ္လာရင္ ေတြးေတြးၿပီး ၾကည္ႏူး အမွတ္ရႏိုင္ေအာင္ တစ္ခုခုေတာ့ ခ်န္ထားခ့ဲခ်င္ၾကတာပဲ။

ေအာက္က ယူထုေလး ၾကည့္ၿပီးေတာ့ မဂၤလာေဆာင္ခ်င္စိတ္ေလးမ်ား မေပၚမိဘူးလား။
(Native Myanmar Forum မွာ Alive တင္ထားတာေလးကို ၾကည့္ရင္းန႔ဲ ဘေလာ့ဂ္ႂကြလာ မိတ္သဟာမ်ားကိုပါ မွ်ေဝခ်င္မိလုိ႔ တင္လိုက္တာပါ။)

Credit to : TheKheinz

ကၽြန္ပ္တုိ႔၏ ကမၻာေျမႀကီး။ HOME

ဒီႏွစ္ စပါး အထြက္နည္းတယ္။
ေဆာင္းဝင္ေနာက္က်တယ္။
မုန္တုိင္းက်တာ မႏွစ္ကထက္ ပိုမ်ားလာတယ္။
ဆယ္လ္မြန္ငါးေတြ ဒီႏွစ္ ကေနဒါကို မျပန္ၾကေတာ့ဘူး။ ၄% သာ ျပန္လာၾကတယ္။
အယ္နီညိဳး ျပန္ျဖစ္လာၿပီ။
ေရခဲေတာင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ၿပိဳေနတယ္။
မိုးနည္းေရရွား ရပ္ဝန္းေတာ္ေတာ္က်ယ္ျပန္႔လာတယ္။

ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္ေၾကာင့္တ့ဲ။
ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆုိဒ္ဓါတ္ေတြ ေလထုထဲ ေရာက္ကုန္လို႔တ့ဲ...။
ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလိုေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာကို ေအာက္က လင့္ခ္မွာ အခ်ိန္ယူၿပီး ၾကည့္ၾကစို႔လား။
တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ၾကာပါတယ္။
ဒီဗီြဒီ တစ္ခ်ပ္စာကို သက္ဆုိင္ရာ ကုမၸဏီက Youtube ေပၚ အခမ့ဲ ၾကည့္ႏိုင္ေအာင္ တင္ထားေပးတာပါ။
Subtitle လဲ English လုိ စာတမ္းထုိးထားေပးပါတယ္။
High Definition Full HD အေနန႔ဲ ၾကည့္လို႔ရေအာင္ တင္ထားေပးပါတယ္။
ေကာ္နက္ရွင္ ေႏွးသူမ်ားအတြက္ Standard Definition အေနန႔ဲလဲ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

ကမၻာေျမႀကီးကို ကယ္တင္ၾကစို႔။

We are living in exceptional times. Scientists tell us that we have 10 years to change the way we live, avert the depletion of natural resources and the catastrophic evolution of the Earth's climate...

ၾကည့္႐ႈရန္ ေအာက္ကလင့္ခ္ကို ကလစ္ႏွိပ္ေပးပါ။
HOME

Credit to : Home Project, YouTube

(ဒီ Documentary ကို ယူက်ဴ႕ေပၚတင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ဖုိ႔ သတင္းေပးခ့ဲတ့ဲ ညီမေလး ငယ္ေလးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)

စကားလံုး မရွိတ့ဲ ေကာင္းကင္

Created By Publicis Mojo and @RadicalMedia Director: Patrick Hughes

Credit to : Uploader StevenMcDonald

ဘ၀ခရီးကို လက္တြဲေဖၚမပါပဲ တစ္ကုိယ္တည္း ျဖတ္ေက်ာ္ေနရတ့ဲ ဘ၀...။
မနက္ ၇း၀၀ နာရီ ႏိႈးစက္အသံၾကားရင္ ပ်င္းေၾကာဆြဲေနတ့ဲ စိတ္ကို ျဖတ္။
အိပ္ရာထ၊ ႐ံုးသြားဖုိ႔ အ၀တ္လဲ။
ေန႔တုိင္း သြားေနက် လမ္း..
စီးေနက် ကား...
တက္စီးေနက် ဓါတ္ေလွကား...
ျမင္ေနက် စက္႐ုပ္ဆန္တ့ဲ လူသားမ်ား...
ျငီးေငြ႔ဖြယ္ ေကာင္းလွတ့ဲ လုပ္ငန္းခြင္....။
အိမ္ျပန္လာေတာ့လဲ ႀကိဳသူမ့ဲ အခန္းေလးက တိတ္ဆိတ္ ေမွာင္မိုက္စြာန႔ဲ ႀကိဳေနလို႔...။
စိတ္အပန္းေျဖစရာ နတၳိ။
ေခၚသူမ့ဲ ဖုန္းေလးမွာ မက္ေဆ့ခ်္ေလးမ်ား ၀င္မလား ဖြင့္မိေတာ့ ေၾကာ္ျငာမက္ေဆ့ခ်္ေတြပဲ ၀င္လာေန...။
ဆိုးလိုက္တ့ဲ ပ်င္းရိဖုိ႔ ေကာင္းလိုက္တ့ဲ ဘ၀...။
ပ်င္းရိဖြယ္ ညေနစာကို တစ္ေယာက္တည္း စားေသာက္ရင္း ျဖတ္သန္းခ့ဲတာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၿပီလဲ...။
အိပ္ခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ မီးမွိတ္လိုက္တာန႔ဲ ခ်က္ခ်င္း အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္...။
ဒီလိုန႔ဲ ေန႔တစ္ေန႔ဟာ စက္႐ုပ္ဆန္ဆန္ ကုန္သြားတယ္။

ေလာကီသားေပမို႔ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ယုယၾကင္နာခ်င္တ့ဲ ခ်စ္သူေလး တစ္ေယာက္ေလာက္ ေတာင့္တမိပါရဲ႕...။
သို႔ေသာ္လဲ ႐ူပါက ခ်ဴခ်ာ၊ မူယာမာယာမ်ားလဲ လူတကာလို အမူပါပါ မေျပာတတ္ေလေတာ့ ဘယ္မဒီကမွ စိတ္၀င္စားဟန္ မျပ....။

ကံၾကမၼာက မ်က္ႏွာသာ ေပးလာေလသလား...။
လမ္းတစ္ဘက္က တုိက္မွာ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ အခန္းက အလုပ္လုပ္ေနတ့ဲ သူေလးကို သတိထားမိတယ္။
သူအလုပ္လုပ္ေနတာကို မသိမသာ လူရိပ္လူကဲ ခတ္ၿပီးေတာ့ ေခ်ာင္းၾကည့္ရတယ္...။
သူေလး မျမင္ေအာင္၊ သတိမထားမိေအာင္ ေခ်ာင္းၾကည့္ရတာ အေမာ...။
သူေလးကို စျမင္တ့ဲ ေန႔က စၿပီး ေလာကႀကီးက စိုေျပစ ျပဳလာတယ္...။

တစ္ရက္မွာ အၾကည့္သူခိုးေလးကို လူမိသြားတယ္...။
စာရြက္တစ္ရြက္မွာ စာေရးၿပီးေတာ့ ေထာင္ျပတယ္...။
“ဓါတ္ပံု႐ိုက္မလို႔လား”တ့ဲ...။
သူေတာ္ေတာ္ ထိတ္လန္႔ၿပီး ပ်ာသြားတယ္။
သူေလးက သူျဖစ္ပ်က္ေနတာကို ၾကည့္ၿပီး ေနာက္ထပ္ စာေရးေထာင္ျပတယ္...။
“ေနာက္တာပါ” တ့ဲ...။
ေတာ္ေသးတယ္...။ ရင္ထဲက အလံုးေလး က်သြားတယ္...။
ေနာက္ထပ္ စာရြက္ ေထာင္ျပတယ္။
“စေတစီ” ပါတ့ဲ။

သူလဲ ကမန္းကတန္း စာရြက္လြတ္ တစ္ရြက္ရွာၿပီး နာမည္ကို ေရးေပးလိုက္တယ္။
“ေဂ်ဆန္”။
စေတစီ က ေနာက္ထပ္ စာေရးျပတယ္။
“ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္”
ေဂ်ဆန္က အေၾကာင္းျပန္တယ္
“တို႔လဲ တူတူပဲ”
ဒီေန႔ေတာ့ ေဂ်ဆန္ အိမ္အျပန္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာ ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ လွပေနခ့ဲတယ္။
စေတစီန႔ဲ အဆက္အသြယ္လုပ္ ေရးထားတ့ဲ စာရြက္ေလးကို ေရခဲေသတၱာမွာ အမွတ္တရ ကပ္ထားမိတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ နာရီႏိႈးစက္သံဟာ ေဂ်ဆန္ နားထဲမွာ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ အတိေပါ့...။
ဒီလိုန႔ဲ စာရြက္ေတြေပၚမွာ ေျပာခ်င္တာေလးေတြကို ေရးၿပီး အဆက္အသြယ္ လုပ္ေနခ့ဲတယ္...။

ေန႔တုိင္း သြားေနက် လမ္းဟာ ခ်စ္စရာ ေကာင္းေနတယ္
စီးေနက် ကားဟာ လွပေနတယ္
တက္စီးေနက် ဓါတ္ေလွကားဟာ တင့္တယ္ေနတယ္
ျမင္ေနက် စက္႐ုပ္ဆန္တ့ဲ လူသားမ်ားဟာ ခ်စ္စရာ အၿပံဳးေတြ ကိုယ္စီန႔ဲ
ျငီးေငြ႔ဖြယ္ ေကာင္းလွတ့ဲ လုပ္ငန္းခြင္ဟာ အရင္ကလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး...။

စေတစီန႔ဲ ေဂ်ဆန္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား အသံတိတ္ စာေရးဆက္သြယ္မႈဟာ တစ္ေယာက္န႔ဲ တစ္ေယာက္ၾကားကို ရင္းႏွီးမႈေတြ တုိးပြားလာေစခ့ဲတယ္...။
တစ္တက္တိုး လို႔ေခၚတ့ဲ ဂိမ္းေတြကို စာရြက္ေတြေပၚမွာ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ တူတူေဆာ့ခ့ဲတယ္...။
စာရြက္ေပၚမွာ ကာတြန္းမ်က္ႏွာေတြ ဆြဲၿပီး ကိုယ့္မ်က္ႏွာေပၚ ထပ္... တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေနာက္ၾက ေျပာင္ၾကန႔ဲ မျမင္ရတ့ဲ သံေယာဇဥ္ေတြဟာ ရစ္ပတ္ေနပါၿပီ...။

ဒီလိုန႔ဲ တစ္ရက္မွာ စေတစီက ေဂ်ဆန္ကို ထူးဆန္းတ့ဲ စာသားတစ္ခ်ိဳ႕ ေရးျပခ့ဲတယ္...။
“နင့္ကို ဖံုးကြယ္ထားတာ တစ္ခု ေျပာစရာရွိတယ္”
“တစ္ကယ္ေတာ့ သူ႔ကို တုိ႔ အရင္ ေစာင့္ၾကည့္ခ့ဲတာပါ”တ့ဲ...
စေတစီက စာျပလိုက္ၿပီး ေဂ်ဆန္ကို အကဲခတ္ေနတယ္...။

ေဂ်ဆန္ ရင္ထဲ ေျဗာင္းဆန္သြားတယ္...။ မ်က္ႏွာ အမူအရာလဲ ေျပာင္းသြားတယ္.
စေတစီလဲ ရိပ္မိတယ္...။
ေဂ်ဆန္က စာရြက္တစ္ရြက္ေပၚမွာ စာသား တစ္ခ်ိဳ႕ ကမန္းကတန္းေရးလိုက္တယ္...။
စေတစီက ေဂ်ဆန္ ဘာေရးမလဲ ဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ေနတုန္း...။

သူေရးထားတာက “ေတြ႕ခ်င္တယ္”
ေရးၿပီးလို႔ စေတစီကို ျပသင့္ မျပသင့္ ခ်ီတံု ခ်တံု ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ...။
စေတစီကလဲ သူဘာေရးျပမလဲ ဆိုတာ င့ံလင့္ေနခ်ိန္...။
အခန္းထဲကို လူတစ္ေယာက္ လာေခၚလို႔ စေတစီ ထြက္သြားတယ္။
ေဂ်ဆန္ စေတ့စီကို သူေရးထားတ့ဲ စာ ျပခြင့္ မရလိုက္ဘူး...။
ေဂ်ဆန္တစ္ေယာက္ စေတစီကို ေရးထားတာေလး ျပဖုိ႔ ႐ံုးအိမ္သာထဲက မွန္ေရွ႕မွာ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ အမူအရာေတြ ေလ့က်င့္ေနခ့ဲတယ္...။
သူ႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ခြင့္ပန္ေတာ့မယ့္၊ တစ္ခါမွ အေတြ႔အႀကံဳ မရွိဖူးတ့ဲ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္လိုပဲ ရင္ခုန္ စိတ္လႈပ္ရွားေနခ့ဲတယ္...။

ဒါေပမ့ဲ အဲဒီေန႔ တစ္ေန႔လံုး စေတစီ သူ႔ေနရာကို ျပန္မလာခ့ဲဘူး...။

ေနာက္ေန႔ မနက္မွာ အိပ္ရာက ႏိုးေတာ့ ေဂ်ဆန္တစ္ေယာက္ အေတာ့္ကို စိတ္လႈပ္ရွားေနခ့ဲတယ္...။
ျဖတ္ေနက် လမ္းက ခါတုိင္းထက္ ပိုရွည္လာသလိုလို...
စီးေနက် ကားက ပိုေႏွးေနသလိုလို...
စီးေနက် ဓါတ္ေလွကားက ဒီေန႔မွပဲ အခ်ိန္ပိုၾကာေနသလိုလို...
မေစာင့္ႏိုင္တာန႔ဲ ႐ိုး႐ိုးဓါတ္ေလွကားကေန အလုပ္႐ံုးခန္းကို လာခ့ဲတယ္...။
ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ လက္ထဲက အသင့္ေဆာင္ထားတ့ဲ၊ မေန႔က ေရးထားတ့ဲ စာရြက္ေလးကို ကုိင္ကာ စေတစီ့ ႐ံုးခန္းဘက္ လွည့္လိုက္တ့ဲ အခိုက္မွာေတာ့...

စေတစီ့စားပြဲမွာ လူသစ္ ေရာက္ေနတယ္.....
ေဂ်ဆန္႔ရင္ထဲ ဟာသြားတယ္...
သူ စေတစီကို ေတြ႔ခ်င္တ့ဲ အေၾကာင္း စာေတြ စီလာခ့ဲတာ ရင္န႔ဲ မဆန္႔ေလာက္ေအာင္ပဲ...

ကံၾကမၼာက သူ႔ဘက္ အေလး မသာခ့ဲပါလား...
သူ တစ္ခ်က္ေလာက္ ေနာက္က်တာန႔ဲ ....
ေလာကႀကီး ရက္စက္လုိက္တာ...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
အခုမွ ဇာတ္လမ္းက အရွိန္ျမင့္တုန္း..... က်န္တာကို ဗီြဒီယိုမွာပဲ ဆက္ၾကည့္လိုက္ပါေလ...။
အသံတိတ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ထားတာေတြ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္...။
ႀကိဳက္တယ္ မႀကိဳက္ဘူး...
သေဘာထား ကြဲလြဲႏိုင္ပါတယ္။
ဒါ႐ိုက္တာရဲ႕ အေတြး အိုင္ဒီယာ ဆန္းသစ္တာေလး သေဘာက်မိတယ္။
ထုတ္လုပ္မႈ ကုန္က်စရိတ္ ေလာက္ေလာက္လားလား မရွိပါပဲန႔ဲ ႐ိုက္ထားတ့ဲ ကားေလးပါ။
ႏွစ္သက္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္...။
အဲ... ေမ့သြားလို႔...။ ႐ုပ္ရွင္နာမည္က Sign တ့ဲ...။ ၁၂ မိနစ္စာ ပဲ ႐ိုက္ထားတ့ဲ ကားတိုေလးပါ။

Myanmar On Youtube

YouTube ေပၚမွာ ေတြ႕ရွိမိတ့ဲ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ နဲ႔ ပတ္သက္တ့ဲ ဗီြဒီယုိ ကလစ္မ်ားပါ...။

ငယ္ငယ္ကေတာ့ ဘုတ္အုတ္ေတြထဲမေတာ့ ဖတ္ဖူးတာေပါ့...။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြက ဘိုေက လက္ေလးသစ္န႔ဲ ေနာက္ပိတ္ ႐ႈးဖိနပ္မ်ား ကို စီးၾကတယ္...။ ေခါင္းက ဘိုေကကို အေၾကာ့သား ေခါင္းလိမ္းဆီေတြန႔ဲ လိမ္းၾကတယ္...။ လက္ေၾကာမတင္းဘူး ဘာညာ ေပါ့ေလ...။ စဥ္းစားမိတယ္...။ အဲဒီေခတ္ အဲဒီအခါက အဂၤလိပ္မ်ား အုပ္စိုးေနတ့ဲကာလကို ျဖတ္သန္းခ့ဲရေလေတာ့ အဂၤလိပ္တို႔ရဲ႕ အေလ့အထမ်ား ကူးစက္ကုန္လို႔ ေနမွာေပါ့လို႔...။
အဂၤလိပ္မ်ားဆိုတာကလည္း အလြန္႔ကို ဟိတ္ဟန္ႀကီးတ့ဲသူေတြ မဟုတ္လား...။ ညစာစားပြဲေတြမွာေတာင္ ဒင္နာဒရက္စ္ ၀တ္ၿပီးမွ တက္ၾကတယ္လို႔ အဆိုရွိတယ္...။ အဲဒီေတာ့ ေက်ာင္းမွာ အခုလို ၀တ္စားတယ္ဆိုတာကလဲ သူတို႔တစ္ေတြရဲ႕ အေလ့အထကေန လက္ခံက်င့္သုံးလာခ့ဲၾကတာ ေနမွာေပါ့...။
မေကာင္းဘူးလား ဆိုေတာ့လဲ ေကာင္းပါတယ္...။
လန္းဆန္းမႈ ရွိတာေပါ့...။
ပ်ိဳပ်ိဳေမမ်ားကို သြားေရာက္ပိုးပန္းမယ္ဆိုလဲ ႐ူပါ နည္းနည္းလန္းတာေပါ့ေနာ...။
ဘိုေက ဘုတ္သုုိက္န႔ဲမ်ားဆိုရင္ေတာ့ ပိုးပန္းဖို႔ မေျပာန႔ဲ ... အေ၀းက ျမင္႐ံုန႔ဲတင္ ႏွာေခါင္း ႐ႈံ႕ၿပီး ထြက္ေျပးၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္...။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အရင္တုန္းက အဂၤလိပ္အုပ္စိုးတ့ဲေခတ္က ဆိုရင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ (ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ဆိုေပမ့ဲ ကာလကတၱား တကၠသိုလ္ လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္ခ့ဲေသးတယ္...။) ေက်ာင္းတက္ေနသူ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိခ့ဲပါလိမ့္မယ္...။
ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား အျပင္၊ အမိအဖ တစ္ဦးဦးက ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ျဖစ္တ့ဲ ကျပားမ်ား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ တာ၀န္လာထမ္းေဆာင္ေနတ့ဲ၊ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ေနတ့ဲ ႏို္င္ငံျခားသားမ်ားရဲ႕ သားသမီးမ်ား စတ့ဲသူေတြဟာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ပညာဆည္းပူးၾကပါလိမ့္မယ္...။
အဲဒီအတြက္ လက္ခ်ာ သင္ေပးမယ့္ ဆရာမ်ား ဟာ ေနးတစ္ ျမန္မာမ်ားတင္ မဟုတ္ေတာ့ပဲ ႏိုင္ငံျခားသားဆရာမ်ားပါ ငွားရမ္း သင္ၾကားခ့ဲရပါတယ္...။
ဥေရာပက ဆရာမ်ား အျပင္ အဂၤလိပ္္စာတတ္ အိႏိၵယ ဆရာမ်ားပါ ပါ၀င္ခ့ဲပါတယ္...။
ျမန္မာဆရာ/၀န္ထမ္းမ်ား ရွိခ့ဲေပမယ့္ အေရအတြက္နည္းေနခ့ဲတာကို ေထာက္႐ႈျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာမ်ားကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ရာထူးႀကီးႀကီးေတြမွာ ပါ၀င္ေစလိုတ့ဲ ဆႏၵ မရွိတာေတာ့ ထင္ရွားပါတယ္...။ (ဆရာ၀န္ေတြဆိုရင္ အိႏိၵယက လာတ့ဲ ဆရာ၀န္မ်ားသာ အမ်ားစု ျဖစ္ေနတာကို ဥပမာ အျဖစ္ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္...။ ေရွးေခတ္ ျမန္မာကားေတြမွာ ဆရာ၀န္ဆိုတာကို သ႐ုပ္ေဖၚၾကရင္ ေခါင္းေပါင္းန႔ဲ ပန္ခ်ာပီေတြသာ ျဖစ္ေနခ့ဲတာကို ေထာက္ခ်င့္ၾကပါကုန္...။ ဤကား စကားခ်ပ္။)

အခု ကၽြန္ေတာ္ တင္လိုက္တ့ဲ ပထမဆံုးေသာ ဗီြဒီယိုကလစ္ကေတာ့ လြန္ခ့ဲေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္က တိတိက်က် ေျပာရရင္ေတာ့ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တုန္းက ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္မွာ စာသင္ၾကားပံုကို ႐ိုက္ကူးျပသထားတာ ျဖစ္ပါတယ္...။ လက္ခ်ာေတြကို အဂၤလိပ္လိုပဲ သင္ၾကားတာ ေတြ႔ရပါတယ္...။ ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း ေမးခြန္းမ်ား ျပန္လွန္ ေမးျမန္းရာမွာ အဂၤလိပ္လိုပဲ ေျပာဆိုၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္...။ ဒီမွာေတာ့ ဆရာကေတာ့ ျမန္မာဆရာ ျဖစ္ပါတယ္...။ ေဒါက္တာေက်ာ္သက္လို႔ သိရၿပီး ေယးလ္တကၠသိုလ္မွာ သမိုင္းဆရာ လုပ္ခ့ဲဖူးတယ္လို႔ သိရပါတယ္...။ အဂၤလိပ္အသံထြက္ ေလယူေလသိမ္းကေတာ့ စံယူေလာက္ပါတယ္...။ (ငါးပိသံ ေပါက္ေနေသးတယ္လို႔လဲ ၾကည့္မိတ့ဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဆက္ေျပာပါေသးတယ္...။)
အျဖဴအမည္း မို႔လို႔လား... ဒါမွမဟုတ္ ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္မွာကို သိလို႔ ၿဖီးလိမ္း ျပင္ဆင္ လာၾကသလားေတာ့ မသိပါ...။ အားလံုးေသာ ပါ၀င္သူမ်ားမွာ ႐ုပ္ရည္ ႐ူပကာသန္႔ျပန္႔ၿပီး ဘိုေကမ်ား ေၾကာ့ေမာ့ေနတာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္...။



ဒုတိယ ၾကည့္မိတ့ဲ ဗီြဒီယို ကလစ္ကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ နာမည္ႀကီးခ့ဲဆ့ဲ ကလပ္စစ္ကယ္ဂီတာဆရာ ကိုသက္လြင္ရဲ႕ လက္ရာ ပါ...။ ကလပ္စစ္ကယ္ကို ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းမွာ ေကာင္းေကာင္း ေက်ညက္ခ့ဲတ့ဲ သူတစ္ေယာက္လို႔ သိရပါတယ္...။ ဟိုတယ္မွာ သူတတ္ကၽြမ္းတ့ဲ ဂီတာန႔ဲ အႏုပညာ ေဖ်ာ္ေျဖခ့ဲတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္...။ အခ်ိန္ရွားပါးလွတ့ဲ သူ႔ဆီမ်ာ သင္တန္းတက္ခ်င္ရင္ သင္တန္းေၾကးကေတာ့ တစ္ျခားေသာ ေနရာေတြထက္ ပိုတယ္လို႔ သိရပါတယ္...။ ကဲ.. ဆက္ၿပီး ေလ့လာၾကဦးစုိ႕...။

မာကိုပိုလိုန႔ဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႀကီး ခရီးသြားရေအာင္...။

မဂၤလာပါ... ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာ အေပါင္း...။ က်န္းခန္႔သာလို႔ မာပါစ...။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ သာလဲသာ မာလဲမာပါေၾကာင္း ႏႈတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ပါရေစ...။ ဘာရယ္မဟုတ္...။ ခုတစ္ေလာ နည္းနည္း ေပါက္ေနလို႔ ရယ္စရာ ေမာစရာမ်ားကို ဆက္တိုက္ဆိုသလို တင္ျဖစ္ေနေတာ့တယ္...။

ခုတစ္ေခါက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အသည္းေက်ာ္ႀကီး နိပြန္ကိုပဲ တင္ဆက္လိုက္ပါ့မယ္...။ ေမာင္နိပြန္ကို ၁ ကေန ၁၀၀ အထိ ေရတြက္ခိုင္းၿပီးတ့ဲေနာက္ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ သူ႔ကို စာဖတ္သူန႔ဲအတူ မာကိုပိုလိုန႔ဲ ခရီးသြားခိုင္းလိုက္ပါမယ္...။ ထံုးစံအတိုင္းပဲေပါ့...။ သူ႔ကို မာကိုပိုလို ခရီးထြက္တ့ဲအေၾကာင္းကို ေဖၚညႊန္းထားတ့ဲ အဂၤလိပ္စာပိုဒ္တစ္ပိုဒ္ကို ဖတ္ခိုင္းပါမယ္...။ အဲဒါကို ၾကည့္ၿပီး ရယ္ေမာျခင္း မျပဳမိေအာင္ ေနရပါမယ္...။ ရယ္ေမာမိရင္ေတာ့ တင္းနစ္ရိုက္တံန႔ဲ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္...။

ကဲ...။ ဘယ္သူက က်န္ခ့ဲၿပီး ဘယ္သူက အရိႈးရာ ထင္သြားေအာင္ ရိုက္ခံထိမလဲဆိုတာ ရႈ႕စားၾကပါစို႔လား...။

ဟီဟိ...။

Sharing Joke... Do not watch at work or office

ကဲ...။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဂ်ပန္ဆား ျပန္ခ်က္လိုက္ပါဦးမယ္...။ အမ်ား ေတာင္းဆိုခ်က္အရေပါ့ေလ...။ ဟီးဟီး...။ (ဆားခ်က္ရင္ ခ်က္တယ္ မေျပာဘူး...။)ဒီတစ္ခါေတာ့ အရင္တစ္ခါတုန္းက ၾကည့္ဖူးၿပီးသား collection ေလးေတြကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္...။

ကဲ...။ စာသင္ခန္းထဲက ၁ ကေန ၁၀၀ အထိ ေရတြက္ျပတာကို မရီမေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေနရတ့ဲ ဂ်ပန္က အဖြဲ႔ကို မွတ္မိမယ္ ထင္ပါ့..။ ဒီတစ္ခါလဲ သူတို႔ ပါ၀င္တ့ဲ “မရီရ” ဆိုတ့ဲ ဗီြဒီယိုေလး ၾကည့္လိုက္ရေအာင္...။ တစ္ဆိတ္... Play ခလုတ္ကို ႏွိပ္ၿပီး Pause ခလုတ္ကို ျပန္ႏွိပ္ပါ...။ အနီေရာင္ဘားေလး ျပည့္သြားေအာင္ ေစာင့္လိုက္ပါ...။ ၿပီးမွ Play ခလုတ္ကို ျပန္ႏွိပ္လိုက္ပါ...။ (Connection မေကာင္းတ့ဲ ကိုကိုမမ မ်ားကို ရည္ညႊန္းပါတယ္...။)...။



ဒီတစ္ခါေေတာ့ သူတို႔ထဲက ေလးေယာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္...။ ဓါတ္ခြဲခန္းထဲမွာ ဓါတ္ခြဲခန္းမွဴးက ေပါက္တတ္ကရ လုပ္ျပတာကို ၾကည့္ၿပီး မရီမိေအာင္ ထိန္းရတာပါ...။ ဘယ္သူေတြက မရီပဲ ေနႏိုင္ၿပီး ဘယ္သူေတြက တင္းနစ္တံန႔ဲ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရမလဲ...။ ဆက္လက္ ရႈစားၾကပါစို႔...။



ဆက္လက္ ရႈစားရမွာကေတာ့ ေမြ႔ရာ အေရာင္းကုန္တိုက္က ျပကြက္ ျဖစ္ပါတယ္...။ သိၾကတ့ဲအတိုင္း သူတို႔ဆီမွာက ကာစတန္မာေတြ က ကိုယ္ၾကိဳက္တ့ဲ ကုန္ပစ္စည္းကို မ၀ယ္ခင္ အစမ္းသေဘာ သံုးၾကည့့္ၾကပါတယ္။ ႀကိဳက္မွ ၀ယ္ၾကတာေလ...။ အဲဒါကို တီဗီြအစီအစဥ္တစ္ခုကေနၿပီးေတာ့ ဟာသအစီအစဥ္ေလးအျဖစ္ ဒီလို ရိုက္ကူးခ့ဲတာကို ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္...။ ေနာက္ေျပာင္ခံရသူေတြ မနစ္နာရေလေအာင္ ပါလာတ့ဲ ဖုန္းတို႔၊ေသာ့တြဲ ဘာဘာညာညာတို႔ကို အျပင္မွာ ထားေစခ့ဲၿပီးမွ စမ္းသပ္ေစတာ ေတြ႔ရေတာ့ သူတို႔တစ္ေတြ စီစဥ္တာ အကြက္ေစ့ပံုကို သေဘာက်မိပါတယ္...။



ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဂ်ပန္ဟာသျပကြက္မ်ားကို စုစည္းထားတ့ဲ ဗီြဒီယို ျဖစ္ပါတယ္...။



ကဲ...ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ႏွိပ္စက္ရရင္ ေပ်ာ္သြားပါၿပီ...။ ဂြဒ္ညပါဗ်ာ...။

Don't watch it at Work or Office ... ဆားခ်က္ျခင္း...။

ဆားခ်က္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ေျပာၾကပါဗ်ာ...။ အခုတစ္ေလာ အလုပ္ေတြရႈပ္လြန္းလို႔ပါ...။ ေမ်ာက္အုန္းသီး Part 2 ကို မဆက္ႏိုင္ေသးတ့ဲအတြက္ ဒီပို႔စ္န႔ဲပဲ ေက်နပ္ၾကပါဦးလို႔...။

အခု တင္ျပမယ့္ ပို႔စ္ကေတာ့ ရီစရာ ေမာစရာ ျဖစ္တ့ဲ (ရီစရာကေတာ့ ဟုတ္ပါရ႕ဲ ေမာစရာက ဘယ္က ပါလာမွန္းမသိဘူး...။ ဗမာစကာားမ်ား တယ္ရႈပ္တာပဲ...။ :)) ဗီြဒီယိုကလစ္ေလးေတြ ျပမလို႔ပါ...။

လြန္ခ့ဲတ့ဲ ႏွစ္သံုးႏွစ္ေလာက္က စၿပီး အင္တာနက္ ေလာကမွာ metacafe ဆိုတ့ဲ Application တစ္ခု ေပၚခ့ဲပါတယ္...။ အဲဒီ Application က ဘာေလးလဲဆိုေတာ့ .... (ဟယ္... အဲဒီဟာေလးကို ကလစ္ႏွိပ္ၿပီ ကိုယ္တိုင္သာ သြားၾကည့္ေပေတာ့ :D ...။ လက္ေညာင္းလို႔...။ ဟီး.. အလကားစတာ...။)

သူ႔မွာ မွတ္ပံုတင္ထားရင္ ကိုယ့္မွာ ရွိတ့ဲ ပံုေတြ အသံဖိုင္ေတြ ဗီြဒီယိုဖိုင္ေတြကို upload လုပ္ၿပီး သူ႔server ေပၚမွာ တင္ထားလို႔ရတယ္...။ ၾကည့္ေစခ်င္တ့ဲသူေတြကိုပဲ ကြက္ၿပီး ေပးၾကည့္လို႔ ရေအာင္ လုပ္ႏိုင္သလို အမ်ား အင္တာနက္ျပည္သူမ်ား ၾကည့္ႏိုင္ေအာင္လဲ လုပ္ႏိုင္တယ္...။ အဲဒါေလးကို အေတာ္သေဘာက်သမို႔ ရန္ကုန္က အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္တစ္ခုမွာ ရွိသမွ်စက္ေတြထဲကို install လုပ္ထားလိုက္တယ္...။ ေအးေရာ...။ အင္း.. စကားေၾကာရွည္ေနတာန႔ဲ ပို႔စ္ကလဲ လိုရင္းကို မေရာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး...။

ဒီလိုပါ...။ အဲဒီမီတာကေဖးကို ၾကည့္ရင္းန႔ဲ တစ္ေန႔ေတာ့ comedy ဆိုတာေလးကို သြားႏွိပ္မိေရာ...။ အဲဒီမွာ ဟာသေတြန႔ဲ စပ္ဆိုင္တ့ဲ စာေတြ ဗီြဒီယိုဖုိင္ေတြ ေတြ႔ေတာ့တာပဲ...။ ေရငတ္တုန္း အလယ္္ပိုင္း ...အဲ..အဲ.. အယ္လ္ပိုင္း ေသာက္ေရသန္႔ ေသာက္လိုက္ရသလိုပါပဲ...။ (Loi Hein မွ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ေၾကာ္ျငာခ ေပးၾကပါကုန္...။)

အဲဒါန႔ဲ ကိုယ္ၾကိဳက္တ့ဲ ဟာသေလးေတြကို စုမိေဆာင္းမိခ့ဲတာေပါ့...။ ဒါေပမ့ဲ ခက္တာက အဲဒီသိမ္းထားတ့ဲ Hard Disk က ရန္ကုန္မွာ က်န္ခ့ဲေတာ့ Blog ေပၚ ဘယ္လို တင္ရမလဲလို႔ စိတ္ညစ္ေနတာ...။ ရန္ကုန္ကို လွမ္းမွာရေအာင္လဲ မလြယ္...။ ဆိုေတာ့...။

ဆိုေတာ့ကာ အင္တာနက္ႀကီးေပၚ ေလွ်ာက္ ၾကည့္ရင္းန႔ဲ အၾကံရသြားၿပီး youtube ေပၚ googling လုပ္လိုက္တာ ရလာတယ္ဗ်ား...။

ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာမ်ား စိတ္အဆာေျပာသြားေအာင္ လင့္ခ္မ်ား ခ်ိတ္ကာ ဟားေပေတာ့ဗ်ား...။ (တစ္ခုေတာ့ ရွိသဗ်ား...။ ေကာ္နက္ရွင္ ေႏွးတ့ဲသူမ်ား Play ခလုတ္ကို အရင္ ႏွိပ္လိုက္ပါ...။ ကိုယ့္စက္က youtube ကို လွမ္းခ်ိတ္ၿပီ ဆိုမွ Pause ခလုတ္ကို ႏွိပ္ထားလိုက္ပါ...။ အဲဒီနားက အနီေရာင္ဘားေလး ျပည့္သြားၿပီဆိုမွ play ခလုတ္ကို ျပန္ႏွိပ္လိုက္ပါ...။ အဲဒါမွ ဗီြဒီယို စမ္းေရ တစ္သြင္သြင္ စီးျခင္းဆိုတ့ဲ Video Streaming အျပည့္အ၀ရၿပီး ဗီြဒီယို ကလစ္မ်ားကို အရသာအျပည့္အ၀န႕ဲ ၾကည့္ရႈခံစားႏိုင္ပါေၾကာင္း...။)

ပထမဆံုး တင္ျပခ်င္တာကေတာ့ ဂ်ပန္ တီဗီရႈိးမွာ ျပသြားခ့ဲတ့ဲ အစီအစဥ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္...။ ဂ်ပန္ေတြဟာ သိၾကတ့ဲအတိုင္း အမ်ားစုဟာ အဂၤလိပ္စာမယ္ အားနည္းၾကပါတယ္...။ ေတာ္ရံုတန္ရံုလူမ်ား အဂၤလိပ္စာကို နားမလည္ၾကပါဘူး...။ အခုအစီအစဥ္ကေတာ့ တီဗီြအစီအစဥ္ရ႕ဲ ဖိတ္ေခၚျပိဳင္ပြဲမွာ ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတာကို ထုတ္လႊင့္တ့ဲ ျပကြက္ ျဖစ္ပါတယ္...။

ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ပါ၀င္သူမ်ားကို စာသင္ခန္း တစ္ခုက စာသင္ခံုေတြမွာ ထိုင္ခိုင္းထားပါတယ္...။ ၿပီးေတာ့ အခန္းေရွ႔က ေက်ာက္သင္ပုန္းမွာ ဗီြဒီယို ျပကြက္တစ္ခုကို ျပထားပါတယ္...။ အဲဒီျပကြက္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့့ ရယ္ေမာျခင္း မျပဳရပါဘူး...။ ရယ္ေမာခ့ဲရင္ တင္ပါးကို တင္းနစ္ရိုက္တံန႔ဲ အားရပါးရ ေဆာ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္...။ ျပကြက္မွာ ျပထားတာကေတာ့ အဂၤလိပ္စာမတတ္တ့ဲ ဂ်ပန္တစ္ေယာက္ကို တစ္ကေန တစ္ရာ အထိ အဂၤလိပ္လို ရြတ္ခိုင္းတာပါ...။

အဂၤလိပ္စာမကၽြမ္းတ့ဲသူက ဘယ္လို ရြတ္ျပမလဲဆိုတာကို ပိတ္ကားေပၚမွာ ... အဲ... ကြန္ျပဴတာ အယ္လ္စီဒီ စကရင္မွာသာ ၾကည့္ေပေတာ့ဗ်ိဳ႔...။


ေနာက္ထပ္ျပခ်င္တ့ဲအကြက္လဲ ထိုနည္းတူ ပါ၀င္ယွဥ္ျပိဳင္မႈပါပဲ...။ ဒီတစ္ခါေတာ့ စာသင္ခန္းမွာ လုပ္တာ မဟုတ္ပဲ အမ်ားျပည္သူ စာၾကည့္တိုက္ထဲမွာ သြားလုပ္တာပါ...။ ပါ၀င္သူ ေျခာက္ေယာက္ ရွိပါတယ္...။ စားပြဲတစ္ခုမွာ သံုးယာက္စီ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ ထိုင္ၿပီးေတာ့ စားပြဲထိပ္မွာေတာ့ လုပ္ရမယ့္အစီအစဥ္မ်ားကို ေရးထားတ့ဲ စာရြက္တစ္ထပ္ပါတ့ဲ stand တစ္ခု ေထာင္ထားပါတယ္...။

ပါ၀င္သူမ်ားကို ကဒ္ျပားေျခာက္ခု၊ တစ္ေယာက္တစ္ခု ေ၀ပါမယ္...။ ေမွာက္ထားတ့ဲ ကဒ္ေတြထဲက ကိုယ္ႀကိဳက္တ့ဲကဒ္ကို ေရြးၾရတာပါ...။ ၾကက္ေျခခတ္ အၽမွတ္အသားပါတ့ဲ ကဒ္ကို ေရြးမိသူက stand ေပၚက စာရြက္မွာ ေရးထားတ့ဲအတိုင္း လုပ္ရတာ...ဒါမွမဟုတ္ အလုပ္ခံရတာပါ...။ ဘယ္သူက ကံဆိုးသူ ေမာင္ရွင္ ျဖစ္ၿပီး ဘယ္လို အလုပ္ခံရမယ္ဆိုတာကို ေအာက္က ဗီြဒီယိုကလစ္မွာ ၾကည့္လိုက္ၾကပါစို႔...။ ေျပာထားတယ္ေနာ္...။ အလုပ္ထဲမွာ ရံုးထဲမွာ မၾကည့္န႕ဲ...။ ျပသနာ တက္လိ္မ့္မယ္...။ ဟီဟိ...။