ၿပီးခ့ဲတ့ဲ အပါတ္က တနဂၤေႏြေန႔မွာ တစ္နယ္တစ္ေက်းက ဧည့္သည္ သူငယ္ခ်င္းေရာက္လာလို႔ သူ႔အေၾကာင္းျပၿပီး စလံုးက ဂိုးဒင္းမိုင္းနားမွာ ထိုင္းစာေတြ သြားစားျပန္ပါတယ္...။ သိပ္မစားျဖစ္ပါဘူး...။ ေလးေယာက္ကို ဟင္းငါးမ်ိဳး၊ ေျခာက္မ်ိဳးပဲ မွာလိုက္တယ္..။ မကုန္မွာစိုးလို႔ေလ..။ တစ္ကယ္လဲ မကုန္ၾကပါဘူး...။ မွာစားတ့ဲ ဟင္းေလးေတြကေတာ့ သိပ္မထူးဘူး...။ ဒီလိုပါပဲ...။ မီႏူးထဲက ေကာင္းႏိုင္းရာရာ ပံုေလးေတြ လက္ညိဳးေထာက္ၿပီး မွာလိုက္တာပဲ...။ ဆိုင္နာမည္က Daeng Din ဆိုလား...။ Disco Club မေရာက္ခင္မွာ သစ္လံုးအိမ္လိုလို ဘာလိုလိုန႔ဲ...။ ၃-၄ ခါေလာက္ေတာ့ သြားစားလာၿပီးၿပီ...။ ဆိုင္နာမည္ကို တစ္ခါမွ မမွတ္ျဖစ္ဘူး...။ ေနာက္တစ္ခါမွ မွတ္လာေပးမယ္...။ (အင္း... ဒီတစ္ပါတ္ေတာ့ အစားအေသာက္ေတြခ်ည္းပဲ တင္မိေနပါလား...။ Food Blog ေတာ့ ျဖစ္ေတာ့မွာပဲ...။)
၁။ ပင္လယ္စာသုပ္ ( ยำทะเล -Yum Hta Lay)
အစက စားခ်င္တာက ေက်ာက္ပြင့္သုပ္...။ မီႏူးထဲမွာ ေက်ာက္ပြင့္သုပ္ မရွိပဲ ၾကာဇံသုပ္ ရွိတယ္...။ ဒါေပမ့ဲ သူရုိ႔ ၾကာဇံသုပ္ထဲမွာ ေက်ာက္ပြင့္ ထည့္တတ္ေလေတာ့ သူ႔ကို ၾကာဇံသုပ္ထဲထည့္တ့ဲ ပင္လယ္ထဲကဟာလို႔ မွာလိုက္တယ္...(ေက်ာက္ပြင့္ကို ဘယ္လိုေခၚရမွန္းမသိလို႔...။) အဲဒါန႔ဲ မွာတာ ေရာက္လာေတာ့ ပုဇြန္၊ ကင္းမြန္၊ ျပည္ႀကီးငါး စတာေတြကို သုပ္ထားတ့ဲ ပင္လယ္စာသုပ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္..။ ေကာင္းေရာ...။ ကင္းမြန္န႔ဲ ျပည္ႀကီးငါးကို ဧည့္သည္ေတြ ပန္းကန္ထဲ အတင္းထည့္ၿပီး က်န္တ့ဲ ပုဇြန္ေတြကိုေတာ့ ကိုယ္ပဲ အနစ္နာခံၿပီး စားေပးလိုက္တယ္...။
၂။ ၾကက္အေရခြံေၾကာ္ (หนังไก่ทอด - Nang Kai Htort)

အဲဒီေန႔က သြားတ့ဲသူတိုင္း အႀကိဳက္ေတြ႔တ့ဲ အစားစရာလို႔ ေျပာရမယ္...။ ၃ ပြဲေတာင္မွာစားၾကတယ္...။ ကိုလက္စထေရာပါမွာေပါ့လို႔ တစ္ေယာက္က ၀င္ေျပာတယ္...။ ကြၽႏ္ေတာ္က ေျပာလိုက္တယ္...။ ကြၽတ္ေနေအာင္ ေၾကာ္ထားတာ အဆီေတြ ဘယ္က်န္မွာလဲလို႔...။ ဆင္ေျခေတြ ဆင္ေျခေတြ...။ ျဖစ္ကာမွ ျဖစ္ေရာေအ...။ စားခ်င္ေနတာကို...။ ဟာဟ
၃။ ဖါးၾကက္သြန္ျဖဴေၾကာ္ (กบทอดกระเทียม -Koph Htort KrThaem)
နတ္ရွင္ေနာင္ၾကာ္လို႔ ကိုေဂ် ေျပာတ့ဲဟာ...။ အသားက ၾကက္သားထက္ေတာင္ ႏူးညံ့ေသးတယ္...။ သူလဲ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီသတ္န႔ဲ အေျခာက္ ခ်က္ ထားတာ...။ အေျခာက္ခ်က္ ဆိုတာက ဟုိမေရာက္ဒီမေရာက္ ေမာင္မစ္စက ခ်က္တာ မဟုတ္ဖူး...။ ဆီေျခာက္ေျခာက္န႔ဲ ေၾကာ္ထားတာကို ေျပာတာ...။ သံုးေလးေခါက္ေလာက္ ေရာက္ဖူးေနတ့ဲ မဲမ္ဘာတစ္ေယာက္က ႀကိဳက္တယ္ဆိုလို႔ မွာေပးတာ...။ ကိုယ္တို႕ကေတာ့ ၾကက္အေရခြံေၾကာ္န႔ဲ မလဲႏိုင္ေပါင္...။
၄။ တုန္႔မ္ ယမ္း ဟင္းခ်ိဳ ( ต้มยำทะเล - Toam Yum Hta Lay)

စားၿပီးမွ ဓါတ္ပံုရိုက္တင္ဖို႔ သတိရသြားလို႔ အိုးထဲက ကပ္သပ္က်န္တာေလးပဲ ရိုက္တင္ေပးလိုက္တယ္...။ ေရွာက္ရြက္မပါေတာ့ အနံ႔က တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္...။ ပင္လယ္စာ တု႔ံယမ္းပါပဲ...။ အခ်ဥ္မႈန္႔ မသံုးပဲ သံပုရာသီးႏိုင္ႏိုင္ ညွစ္ထားလို႔ ထင္ပါ့...။ အရည္ေလးက ေသာက္လို႔ ေကာင္းတယ္...။
၅။ ထိုင္းစတိုင္ သေဘာၤသီးေထာင္း( ซ่ม-ตำ(ตำไทย) -Somh Dum [Dum Thai])

သေဘာၤးသီေထာင္းကေတာ့ သၾကားပါေလရာန႔ဲ ငရုတ္သီမ်ားမ်ားန႔ဲဆိုေတာ့ ေခ်ာမဒီမ်ား ရႈးရွဲၾကေလသတည္းေပါ့...။ တစ္ေယာက္က သေဘၤာသီးျခစ္တာ မျမင္ဖူးလို႔ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနေသးတယ္...။
၆။ ငါးသံပုရာေပါင္း ( ปลานึ่งมะนาว - Pala Nuang Mah Nao)
သူက အေပၚက ဟာေတြ ေရာက္လာၿပီး စားေနတုန္း ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ ေရာက္လာတာ...။ သိပ္မစားျဖစ္ၾကဘူး...။ မေန႔က ငါးေတာ့ အရသာ အရင္ေန႔ေတြကလို လွ်ာသိပ္မေတြ႔ဘူးထင္လို႔ .. တစ္ျခမ္းေလာက္ပဲ စားျဖစ္တယ္...။ ကိုယ္မႀကိဳက္လို႔ ပါလာတ့ဲ မဲန္ဘာေတြကို မစားမေနရေအာင္ အတင္းပဲ အိုးထဲက ခပ္ၿပီး သူရို႔ ပန္းကန္ထဲ ထည့္လိုက္တယ္...။ အင္းေလ...သူတို႔လဲ အမ်ားႀကီး မဟုတ္ေတာင္ ျမည္းလိုက္သည္ ျဖစ္သြားေအာင္ပါ ...။ ဧည့္၀တ္ေက်တယ္ေပါ့ေလ...။ ဟီဟိ အမွန္က ငါးတစ္ေကာင္လံုး မစားပဲ က်န္ေနခ့ဲရင္ ႏွေျမာလို႔....။
သိပ္မလတ္ဖူးလို႔ စားၿပီးမွ ေျပာျဖစ္တယ္...။ SeaBass ဆိုတ့ဲငါးကို လုပ္ထားတယ္ ေျပာတာပဲ...။ ငါးအသားက ဖြယ္တယ္တယ္န႔ဲ...။ ေနာက္တစ္ခါ မစားေတာ့ဘူး...။ ဒီေကာင္က ကိုယ္အေနန႔ဲ ေျပာရရင္ မတန္ဘူးပဲ...။ အစိတ္ေတာင္...။ ဟြန္႔...။ ေကာင္းလဲ မေကာင္းပဲန႔ဲ...။ မွာမစားၾကန႔ဲ...။ ေရခ်ိဳငါးန႔ဲဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေကာင္းမလားပဲရယ္...။
၇။ ဇင္းမယ္၀က္အူေခ်ာင္း
၀က္အူေခ်ာင္းကေတာ့ က်ိဳင္းတံု ၀က္အူေခ်ာင္းေလာက္ မေကာင္းေပမ့ဲ နည္းနည္းေတာ့ အရသာခ်င္းက နီးစပ္ေနေတာ့ အာသာေျပ စားလာခ့ဲတယ္...။ ဆႏြင္းန႔ံ နည္းနည္းနံတယ္...။ မီးခိုးန႔ံလဲနံေသးတယ္...။ မေကာင္းေပမ့ဲ အခြင့္ရရင္ ထပ္စားခ်င္ေသးတယ္ဟာ...။
ေကာက္ညွင္းေပါင္းန႔ဲ စားၾကတယ္...။ အေအးကေတာ့ မာလကာသီးေဖ်ာ္ရည္ မွာေသာက္တယ္...။ ေထြရာေလးပါး စကားစျမည္ ေျပာရင္း ထမင္းလံုးစီၾကတယ္...။ ေနာက္ေတာ့ ဖူနန္ဘက္ ျပန္လာ...။ အေပၚက ဖုကုဒ္မွာ အေအး ေသာက္ၾက...။ ေရခဲသုပ္ေခၚမလား... ေရခဲကို မြေနေအာင္ ျခစ္ပံုထားတ့ဲ အေပၚမွာ ကိုယ္ႀကိဳက္တ့ဲ အသီးယိုေတြကို ထည့္ေပးတာ...။ အတတ္စမ္းၿပီး မီႏူးထဲမပါတ့ဲ ဖန္အိမ္ထဲက မသိတ့ဲ ဟာေတြကို ေရာခိုင္းလိုက္တယ္...။ ေနာက္မွ စားၾကည့္မွ သိေတာ့တယ္...။ ၾသဇာသီးကို ယိုထိုးထားတာ...။ ၃ က်ပ္တ့ဲ...။
ေနာက္ထန္းသီးန႕ဲ တူတ့ဲဟာ ေတြ႕ခ့ဲတယ္...။ ဗမာလို ဘယ္လို ေခၚရမွန္းမသိဘူး...။ သူက ကိုက္လိုက္ရင္ သြားေတြမွာ ကပ္ကပ္ေနတတ္တ့ဲ အသီး...။
အကင္စားခ်င္တယ္လို႔ ညည္းလိုက္တာ...။ အဲဒါန႔ဲ ေနာက္တစ္ပတ္ကို သြားစားဖို႔ ယာယီ သတ္မွတ္လိုက္ရင္း အိမ္ျပန္ခ့ဲတယ္...။ အဲဒါ ဟိုတစ္ေန႔က ေန႔လည္စာ သတင္းေပါ့...။ ေရာသမေမႊ လုပ္လုိက္တာ...။
Tuesday, February 12, 2008
Thai Food @ Golden Mile Supermarketႊ
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
8:20 PM
1 ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: Food, Fried Chicken Skin, Papaya Salad, Thai
Sunday, February 10, 2008
ေခါက္ဆိမ့္ (သို႔) က်ိဳင္းတံုမုန္႔တီ (သို႔) Keng Tung Shan Spaghetti
အခုတစ္ေလာ ပါးစပ္ လပ္ကီး ေကာင္းေနတယ္...။ စားေကာင္းေသာက္ေကာင္းေတြန႔ဲခ်ည္းတိုးေနတယ္...။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီေန႔မနက္ စားခ့ဲရတ့ဲ အဓိက Main Dish ကို ဦးစားေပး တင္ျပပါမယ္...။ က်ိဳင္းတံုမုန္႔တီ (သို႔) ရွမ္းလို ေခါက္ဆိမ့္ လို႔ ေခၚတ့ဲ က်ိဳင္းတံု ရွမ္းရိုးရာ မုန္႔တီ အေၾကာင္းပါ...။ လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးအႏွစ္န႔ဲ ေတာက္ေတာက္စင္းထားတ့ဲ ၀က္သားမ်ား ထည့္ျပဳတ္ထားတ့ဲ ဟင္းရည္ထဲကို နန္းႀကီးထည့္ၿပီး စားရတ့ဲ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား ရိုးရာ အစားအစာ ျဖစ္ပါတယ္...။
ဒီမုန္႔တီကို ကေန႔မနက္က တိုပါးယိုး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ စင္ကာပူေရာက္ ရွမ္းမိသားစုမ်ားက အလွဴဒါန ျပဳတာ ျဖစ္ပါတယ္...။
ဒီပံုကေတာ့ က်ိဳင္းတံုမုန္႔တီ သို႔မဟုတ္ ေခါက္ဆိမ့္လို႔ ေခၚတ့ဲ ရွမ္းစပက္ဂက္တီ ျဖစ္ပါတယ္...။
ျပဳလုပ္ပံုအဆင့္ဆင့္ကိုေတာ့ တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ တင္ျပသြားပါမယ္။ပထမဦဆံုး ၾကက္သြန္နီ/ျဖဴမ်ားကို ႏြာၿပီး ေတာက္ေတာက္စင္းပါမယ္...။
အဲဒီေနာက္ ၀က္သား (သုံးထပ္သား)ကို အေနေတာ္ တစ္မတ္သား အတံုးေလးမ်ား ျဖစ္ေအာင္ တံုးရပါမယ္...။ ဒီပံုကေတာ့ တံုးၿပီးသား ၀က္သားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္...။
ၾကက္သြန္န႔ဲ တံုးၿပီးသား ၀က္သားမ်ားကိုမီးအေနေတာ္ ျမွင္းျမွင္းေလးန႔ဲ ခ်က္ေပးရပါတယ္...။ တည္ေနခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္က ေယာက္မန႔ဲ အဆက္မျပတ္ ေမြေပးရပါတယ္...။ အိုးဖင္ ၾကက္သြန္ကပ္သြားမွာ စိုးလို႔ပါ။
ဆီသတ္ၿပီးလို႔ က်က္ေလာက္ၿပီထင္ရင္ အိုးႀကီးထဲကို ေျပာင္းထည့္ၿပီး ပဲပုပ္ခ်ပ္မ်ား အိုးထဲ ထည့္ေပးရပါတယ္...။ ေရထည့္ေပးၿပီးတ့ဲေနာက္ မီးျပင္းျပင္းန႔ဲ အဆက္မျပတ္ ေမႊေပးလို႔ အိုးထဲက ဟင္းအႏွစ္မ်ား ပြက္ပြက္ဆူလာၿပီဆိုရင္ျဖင့္ မီးဖိုေပၚက ခ်လို႔ ရပါၿပီ...။
တစ္ေယာက္က ဟင္းအႏွစ္မ်ား တည္ေနခ်ိန္မွာ က်န္တ့ဲ တစ္ေယာက္က နံနံပင္ကို လွီးၿပီးႏွမ္းေထာင္း ျဖဴးထားရပါမယ္...။ တစ္လက္စတည္းမွာပဲ တရုတ္စကား၀ါပြင့္မ်ားကို ျပဳတ္ထားရပါမယ္...။ တရုတ္စကား၀ါပြင့္ဆိုတာ ေအာက္က ပံုပါ...။ ဗမာျပည္ က်ိဳင္းတံုၿမိဳ႔ကေန စင္ကာပူကို ဒီပြဲအတြက္ စပါယ္ရွယ္ Export သြင္းလာတာပါ...။
အဆာပလာအျဖစ္ကေတာ့ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ေပါ့...။
ကဲ...။ လိုအပ္တာေတြ ျပင္ဆင္ၿပီးသြားရင္ေတာ့ စားေသာက္ဖို႔ အသင့္ ျဖစ္ေနပါၿပီ...။ ပထမဦးဆံုး မုန္႔တီကို ပန္းကန္လံုးထဲထည့္ပါ...။ (စကားမစပ္... ပံုထဲက မုန္႔တီပန္းကန္ထဲကို ဟင္းရည္ေလာင္းထည့္ေပးၿပီး ပဲေပးေနတ့ဲသူက အဲ..အဲ... မုန္႔တီပြဲ ျပင္ဆင္ေပးသူက ကမကထ ျပဳလုပ္တ့ဲ အစ္မႀကီးပါ...။)
ၿပီးရင္ တရုတ္စကား၀ါပြင့္ကို ထည့္ပါ...။ ပြက္ပြက္ဆူေနတ့ဲ ဟင္းရည္အႏွစ္ကို ပန္းကန္လံုးထဲ ေလာင္းထည့္ပါ...။ ႏွမ္းေထာင္းျဖဴးထားတ့ဲ နံနံပင္ေလးအုပ္လိုက္ပါ...။ ဆားအေပါ့အငန္ကေတာ့ ကိုယ့္အႀကိဳက္ကို လိုက္လို႔ ခ်င့္ခ်ိန္ထည့္ႏိုင္ပါတယ္...။ အဲဒီအခါမွာ စားခ်င္စဖြယ္ က်ိဳင္းတံု မုန္႔တီပူပူေလး ရရွိပါၿပီ...။
၀က္ေခါက္ေၾကာ္ပြန႔ဲတြဲဖက္ၿပီး သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါၿပီ...။
စကားမစပ္ပါ...။ မေန႔က အဲဒီ မုန္႔တီ အတြက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ ၀က္သားခုတ္ကူတာ လက္မွ ေသြးေျခဥသြားတယ္...။ လုပ္အားေပးသူမ်ားကို က်ိဳင္းတံုမုန္႔တီေၾကာ္န႔ဲ ျပန္ဧည့္ခံပါတယ္...။ ေအာက္ကပံုမွာ ငမ္းသြားႏိုင္ပါတယ္...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
10:47 PM
6
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: Keng Tung, shan, Spaghetti, မုန္႔တီ, ရွမ္း, ေခါက္ဆိမ့္
Friday, February 8, 2008
၀ခေ္းမိႈင္းတ'း (OR) Shan State Day (OR)ရွမ္းျပည္နယ္ေန႔
မဂၤလာပါ ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာ အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ာ...။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၇ ရက္ေန႔ဟာ ၆၁ ႏွစ္ေျမာက္ ရွမ္းျပည္နယ္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္...။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ေနထုိင္ၾကတ့ဲ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားဟာ ဒီေန႔ေရာက္တိုင္း ရွမ္းျပည္နယ္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ပြဲေတာ္ကို စဥ္ဆက္မျပတ္ က်င္းပခ့ဲၾကပါတယ္...။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔မွာေတာ့ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ကတည္းက စၿပီး ႏွစ္စဥ္မျပတ္ က်င္းပခ့ဲၾကတတယ္လို႔ မွတ္တမ္းမွတ္ရာမ်ားအရ သိရွိရပါတယ္...။
ဒီႏွစ္မွာလဲပဲ စင္ကာပူေရာက္ ရွမ္းညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား စုစည္းၿပီးေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ပြဲေတာ္တစ္ခုကို က်င္းပခ့ဲၾကပါတယ္။
ပြဲေတာ္ မက်င္းပခင္ ၅ရက္အလိုမွာတုန္းက ရိုးရာမပ်က္ ရွမ္းလို "တူဂ္းသူး" ျမန္မာလို "တုတ္ဆူး" ေခၚ Carol Singing သေဘာမ်ိဳး တစ္အိမ္တက္ဆင္း သီခ်င္းဆိုၾကတ့ဲ အစီအစဥ္ လုပ္ခ့ဲၾကပါတယ္...။
ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၇ ရက္ေန႔မွာေတာ့ East Coast မွာ BBQ အစီအစဥ္ေလး လုပ္ၾကပါတယ္...။ စင္ကာပူမွာ ေရာက္ရိွေနတ့ဲ ရွမ္းညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးနီးပါး (တစ္ခ်ိဳ႕ မအားလပ္လို႔ မလာႏိုင္တာကလြဲၿပီးေတာ့) ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ၀ိုင္းဖြဲ႕စားေသာက္ တီးမႈတ္ ကခုန္ခ့ဲၾကပါတယ္...။
ေအာက္မွာေတာ့ ပြဲေတာ္ညအတြင္းက မွတ္တမ္းတင္ခ့ဲတ့ဲ ပံုတစ္ခ်ိဳ႔ကို မွ်ေ၀ေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္...။
ပထမဆံုးပံုကေတာ့ ဘာဘီက်ဴး ကင္ေနၾကတ့ဲပံုပါ...။ Let's BBQ!!!
မဳးေလရွဴည္း... ဂ်ီ,ခေိူ၀့္... ဂ်ီ,ခေိူ၀့္...
ကင္မယ္...စားမယ္...။ လာၾကေဟ့...။
ရွဴည္း... ယဳ,မဳး ရွိမ္က၀္ ခေိူ၀့္ဂ', ပြတ္းလူင္ခြင္ရွ၀္း...။ နာ့ၾကက္သားတံုးႀကီး လာမလုန႔ဲ...။ Dun dare to eye on my chicken drumlet... :D lolz....
~~၀ခေ္း....၀ခေ္းမိႈင္းတ'း... ~~ ရွြင့္ဂ၊မ္းလူည္;ဂခေ္
မဳးေလ;... ရွ၀္းဂဳ;လမ္း၀ူင္း... Let's Dance!!! တူတူကရေအာင္လား...။
All the fotos and video were taken juz using Phone Camera function built-in from Sony Ericsson W960i, pls bare the quality... (မသိမသာေလးန႔ဲ ဆိုနီဖုန္းကို ကပ္ၾကြားသြားတာ...။) တီဇက္ေအကိုေတာ့ သတိရမိသား...။ သူပါလာရင္ သူ႔အုန္းသီးန႔ဲ ေကာင္းေကာင္းေလး ရိုက္ေနမွာ...။ သူ႔ဖုန္းေခၚေတာ့ သူ႔ရည္းစားက ကိုယ္စားေျဖ ေျဖေနေတာ့တာပဲ...။ လူႀကီးမင္း..လူႀကီးမင္းန႔ဲ...။ ေမာင္ရင္ ငတ္ေပါ့ကြယ္...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
12:43 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: BBQ, dance, shan, Shan State Day
Wednesday, February 6, 2008
CJ7 သို႔မဟုတ္ ထင္သေလာက္ မေအာင္ျမင္ေသာ စတီဖင္ေခ်ာင္း၏ ဟာသကားသစ္တစ္ကား

ဒီေန႔ေတာ့ အားေနတာန႔ဲ အစ္ကို႔ကို ေခၚ ၿပီး sneak view ျပေနတ့ဲ CJ7 ရုပ္ရွင္ကို သြားၾကည့္လာတယ္...။ အခု နာမည္ႀကီးတန္း၀င္လာတ့ဲ စတီဖင္ေခ်ာင္း (Kung Fu Hustel ရိုက္ကူး/သရုပ္ေဆာင္သူ) ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ ကိုယ္တိုင္ ဇာတ္ညႊန္းေရး၊ ကိုယ္တိုင္ ၀င္ရိုက္ ဒါရိုက္တာ လုပ္တ့ဲ ကား ျဖစ္ပါတယ္...။ ကေလးမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ရိုက္ထားတ့ဲ ကားျဖစ္ေၾကာင္းကို ရံုထဲေရာက္ၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္မွ သိလိုက္ရပါတယ္။ ၾကည့္ေပ်ာ္တ့ဲ ကားတစ္ကားပါ။ ကေလးသရုပ္ေဆာင္ေလး မဆိုးဘူး...။ အျပစ္ကင္းတ့ဲ မ်က္ႏွာေပးေလးန႔ဲ သူ႔ဇာတ္ရုပ္ကို သူ ပီပီျပင္ျပင္ သရုပ္ေဆာင္ သြားႏိုင္တယ္...။ ဒီကားက စတီဖင္ေခ်ာင္းဇာတ္ရုပ္ သိပါမေပၚပဲ ကေလးကို အသားေပး ရိုက္သြားတ့ဲ ကား ျဖစ္ပါတယ္...။ ကေလးေလးကလဲ ပိုင္ႏိုင္စြာ သရုပ္ေဆာင္ သြားပါတယ္...။
ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္း ေျပာရရင္ေတာ့ စတီဖင္ေခ်ာင္းက ပညာမတတ္တ့ဲ ေဆာက္လုပ္ေရး အလုပ္ၾကမ္းသမား၊ ကေလးတစ္ေယာက္ အေဖ မုဆိုးဖို ျဖစ္ပါတယ္...။ သူ႔သားကို ေက်ာင္း၀တ္စံုေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ ဆင္ေပးရရွာတ့ဲ ဆင္းရဲသား လူတန္းစားေပါ့...။ တစ္ေန႔မွာ သူ႔သားေလးအတြက္ အရုပ္၀ယ္မေပးႏိုင္လို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၿပီး လမ္းေဘး အမိႈက္ပံုက ေကာက္လာတ့ဲ အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္ကို ေပးပါတယ္...။ တစ္ကယ္ေတာ့ အဲဒီ အရုပ္ကေလးဟာ တစ္ျခားၿဂိဳဟ္က လာတ့ဲ ၿဂိဳဟ္သားေတြဆီက က်န္ရစ္ခ့ဲတ့ဲ ၿဂိဳဟ္သားေလး ျဖစ္ေနပါတယ္...။ အဲဒီမွာ...
ပိတ္ကားေပၚ ဆက္လက္ၾကည့္ရႈပါကုန္...။ ဒီကားကို စတီဖင္ေခ်ာင္းရ႕ဲ အရင္ကား ကြန္ဖူးဟပ္စ္တယ္လို တန္းမီမယ္လို႔ ထင္ထားေပမ့ဲ မွန္းခ်က္န႔ဲ ႏွမ္းထြက္ မကိုက္ပါဘူး...။ ၾကည့္ေပ်ာ္တ့ဲ သာမာန္ မိသားစုကားေလး တစ္ကားပါ...။ ကေလး ပညာေပးကားတစ္ကား ျဖစ္ပါေၾကာင္း...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
10:23 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: CJ7, Hong Kong Comedy, Stephen Chow
Thursday, December 20, 2007
Blog Readability
Get a Cash Advance
အင္း... ဘေလာ့ဂ္ Addict ျဖစ္တယ္တာ ေျပာတာ...။ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကို update ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ျဖစ္တာ တစ္လခြဲသြားပါေရာလား...။ သို႔ကလိုေၾကာင့္ ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာမ်ားကို အားနာသမႈ ျဖစ္မိပါေၾကာင္း ေျပာၾကားပါရေစ...။ အခု တစ္ေခါက္ေတာ့ ညီမေလး ေနေနႏိုင္ ဘေလာ့ဂ္ကို သြားဖတ္ရင္းန႔ဲ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကို ဖတ္ႏိုင္ဖို႔ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္သူရ႕ဲ နားလည္တန္စြမ္းဟာ ဘယ္အဆင့္ရွိမယ္ဆိုတာကို ခန္႔မွန္းေပးတ့ဲ The Blog Readabilityကိရိယာေလး သြားစမ္းမိပါတယ္...။ Genius ျဖစ္သူမွသာ ဖတ္လို႔ နားလည္ႏိုင္မ့ဲ ဘေလာ့ဂ္ပါတ့ဲ...။ အသင္ စာဖတ္သူအေနန႔ဲ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ကို ဖတ္လို႔ နားလည္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဥာဏ္ႀကီးရွင္ အဆင့္အတန္းေရာက္ေနၿပီဆိုတာ ဂုဏ္ရံု အဲ.. အဲ ဂုဏ္ယူလိုက္ပါ...။
ရီေတာ့ ရီရသား ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကို အဂၤလိပ္လို ေရးထားတာ ခပ္နည္းနည္းရယ္... အဲဒါကို အဂၤလိပ္ေဆာ့၀ဲန႔ဲ လာစမ္းသပ္ေတာ့ ေဆာ့၀ဲခင္မ်ာ ဘာဖတ္လို႔ ဖတ္ရမွန္းမသိတာန႔ဲ Genius Level ေပးလိုက္တာ ေနလိမ့္မယ္...။ ဟာဟ...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
12:18 AM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: Blog Readability, Genius
Thursday, November 1, 2007
ေမာင္ဘေလာ့ဂ္ ၈၀
80%How Addicted to Blogging Are You?
Get a cash advance
အေနာ္ ဘေလာ့ဂ္ အက္ဒ္ဒစ္ ျဖစ္ေနပါသည္...။ ၈၀ ရာႏံႈး တ့ဲ ခင္ဗ်...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
10:39 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: Blog addicts
Wednesday, October 24, 2007
The Seeker : The Dark Is Rising

ဒီတစ္ခါ သြားၾကည့္မိတ့ဲ ကားက The Seeker တ့ဲ...။ အဂၤလန္မွာ ျဖစ္ခ့ဲတ့ဲ ဇာတ္လမ္းေပါ့ေလ...။ ကာတြန္းဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို မွီးၿပီးေတာ့ ရိုက္ထားတာပါ...။ အလင္းဘက္ေတာ္သားမ်ားန႔ဲ အေမွာင္ဘက္ေတာ္သားေတြ အၿပိဳင္ ႏြဲၾကတ့ဲ ဇာတ္လမ္းပါ...။ အေမွာက္ဘက္ေတာ္သားမ်ားက အတိတ္တုန္းက အလင္းဘက္ေတာ္သားမ်ားကို ရံႈးနိမ့္ခ့ဲပါတယ္...။ အဲဒီလို ရ႔ႈးနိမ့္ခ့ဲတ့ျ အတြက္ အေမွာက္ဘက္ေတာ္သား ေခါင္းေဆာင္ဟာ လိုအပ္တ့ဲ တန္ခိုးအာဏာမ်ား စုဆာင္းခ့ဲတာ ႏွစ္ေထာင္ခ်ီေနပါၿပီ။ အလင္းဘက္ေတာ္သားမ်ားထဲကေတာ့ လူႀကီးမ်ားသာ က်န္ရွိေနၿပီး အလင္းဘက္ေတာ္သားမ်ား ေအာင္ႏိုင္ေရးမွာ လိုအပ္တ့ဲ အရာေပါင္း ၆ခုကို ရွာႏိုင္ဖို႔ လူငယ္တစ္ေယာက္လိုပါတယ္။ အဲဒီလူငယ္ဟာ မိသားစုရ႕ဲ ခုႏွစ္ေယာက္ေျမာက္သားရ႕ဲ ခုႏွစ္ေယာက္ေျမာက္ သား ျဖစ္ဖို႔ လိုပါတယ္...။ အဲဒီမွာ သူတို႔ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ကို ေတြ႔သြားပါတယ္...။ ၾကည့္လို႔ ေကာင္းတ့ဲ ကားေလး တစ္ကား ျဖစ္ေၾကာင္း လက္တို႔လိုက္ပါတယ္။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
7:45 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: movies, The dark is rising, The Seeker
