ဂ်ပန္ေရာက္ ျမန္မာမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ေဘးကင္းၾကပါေစ။ ေနာက္ထပ္ အေသအေပ်ာက္ မရွိပါေစန႔ဲ...။
Saturday, March 12, 2011
Viber : Temp Substitute for Japan ruptured telecommunication system
ဂ်ပန္ေရာက္ ျမန္မာမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ေဘးကင္းၾကပါေစ။ ေနာက္ထပ္ အေသအေပ်ာက္ မရွိပါေစန႔ဲ...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
8:06 AM
1 ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: communication, iPhone, Japan, quake, viber
Sunday, May 10, 2009
တစ္ခါက ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆီသို႔...။ Kanpai
တစ္ခါတုန္းက အစ္ကိုႀကီးတစ္ေယာက္ ေျပာျပဖူးတ့ဲ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္ အေၾကာင္း။
ဂ်ပန္႐ုပ္ရွင္ထဲကလို႔ ဆိုပါတယ္။
ေမာင္ယာမာမိုတုိ္၊ ေမာင္တာကာရွိန႔ဲ မမိုမိုကို လို႔ပဲ လြယ္လြယ္ နာမည္ ေပးလိုက္ပါစို႔။
သူတို႔ တစ္ေတြရဲ႕ ငယ္ဘ၀ဟာ မိခင္ဖခင္မ့ဲ အေနန႔ဲ ႀကီးျပင္းခ့ဲရတယ္။
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အလြန္ခ်စ္ၾကသတ့ဲ။ တစ္ဦးက ဒုကၡေရာက္ရင္ က်န္တစ္ဦးက ေဖးမကူညီၾကတယ္။ မိတစ္ဆိုး၊ ဖတစ္ဆိုးေလးေတြဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခ်စ္ၾကတယ္။ နားလည္ၾကတယ္။
ဒီလိုန႔ဲ သူတို႔တေတြ အရြယ္ေရာက္လာခ့ဲတယ္။ ယာမာမိုတိုန႔ဲ တကာရွိတို႔ဟာ အေျခအေနေၾကာင့္ ယာကူဆာ မာဖီးယား ဂုိဏ္း၀င္ေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္။ ယာမာမိုတိုအေနန႔ဲ ဒီအလုပ္ကို မေပ်ာ္ပိုက္ေၾကာင္း၊ ဒီအဖြဲ႕ကေန ထြက္ဖုိ႔ အၿမဲႀကံစည္ေနတယ္။ တာကာရွိကို လဲ တုိင္ပင္တယ္။ သို႔ေသာ္ျငားလဲ တာကာရွိက ဂိုဏ္းရဲ႕ စည္းမ်ဥး္စည္းကမ္းကို နားလည္ထားေတာ့ ဒီအတုိင္းထြက္လို႔ မရဘူး။ အေသထြက္မွ ထြက္လို႔ရတယ္ ဆိုတာကို ယာမာမိုတိုကို ေျပာျပတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ေသမွပဲ ယာကူဆာဂုိဏ္းကေန ထြက္လို႔ရတယ္ေပါ့။
မိုမိုကုိကလဲ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ ခ်စ္ၾကည္ႏူးစရာ ႏွင္းဆီငံုေလးလို အလွတရားေတြန႔ဲ ျမင္သူတုိင္း ႀကိဳက္တ့ဲ ပ်ိဳပ်ိဳေမ ျဖစ္ေနတယ္။ ယာမာမိုတို န႔ဲ တာကာရွိကလဲ မိုမိုကို ကို ငယ္ငယ္က ျဖဴစင္တ့ဲ သူငယ္ခ်င္း အခ်စ္န႔ဲ ခ်စ္လာရာကေန အသက္အရြယ္ကေလး ရလာေတာ့ အေရာင္အေသြး စြန္းေပတ့ဲ ၁၅၀၀ ေမတၱာန႔ဲ တိတ္တခိုး ခ်စ္မိၾကသတ့ဲ။
တာကာရွီကေတာ့ စိတ္ၾကမ္း ကိုယ္ၾကမ္းသမားဆိုေတာ့ တစ္ျဖည္းျဖည္းန႔ဲ သာမာန္ဂိုဏ္းသား အဆင့္ကေန တစ္ျဖည္းျဖည္းရာထူးႀကီးေတြ ပိုင္လာတယ္။ တစ္ရက္သားမယ္ ယာမာမိုတိုက မိုမိုကို ကို ခ်စ္ေနမိတ့ဲ အေၾကာင္း၊ ဖြင့္ေျပာဖုိ႔ အတြက္ သူငယ္ခ်င္း တာကာရွိန႔ဲ လာတုိင္ပင္တယ္။ တာကာရွိခမ်ာ တစ္ဘက္က ခ်စ္ရသူ၊ ေနာက္တစ္ဘက္ ငယ္ငယ္ကတည္းက သူ႔အတြက္ အနစ္နာခံ ေပါင္းလာေပးတ့ဲ သူငယ္ခ်င္း၊ ေနာက္ၿပီး မိုမိုကိုကလဲ မဆြတ္ခင္က တာကာရွိ အေပၚ ညႊတ္ခ်င္ေနသူ၊ သို႔ေသာ္ သူက စိတ္ၾကမ္းကိုယ္ၾကမ္းဆိုေတာ့ မိုမိိုကို သူ႔ဒဏ္ေတြ ခံႏိုင္ မခံႏုိင္၊ အစရွိတ့ဲ ၀ိေရာဓိေတြ ၾကားထဲမွာ ေခါင္းခဲေနခ့ဲတယ္။
ယာကူဆာ ဂိုဏ္းမွာ အဆင့္ တစ္ဆင့္ ၿပီး တစ္ဆင့္ တက္သြားရင္ တက္တူးေတြ ထိုးရတယ္။ အဲဒီတက္တူးေတြ ၾကည့္ၿပီး ဘယ္သူက ဘယ္အဆင့္ ဆိုတာ သိတယ္။ အခု တာကာရွိက ၀မ္းဗိုက္ကေန ထိုးလာတာ ရင္ဘတ္ ေရာက္ေနၿပီ။ လက္ေမာင္းမွာပဲ ထုိးဖုိ႔ က်န္ေတာ့တယ္။ အဲဒီေနရာက ေဘာ့စ္ရဲ႕ လူယံု ညာလက္႐ံုး ဒုတိယ အျမင့္ဆံုး ေနရာေပါ့။ သူ႔ကို ေဘာ့စ္ကလဲ သားအရင္း တစ္ေယာက္လို ခ်စ္ေနၿပီ။ သူ႔ကိုေတာင္ ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ ေျမာက္ေပးဖို႔ အထိ ေဘာ့စ္က စကားဦး သန္းထားတယ္။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ ယာမာမိုတိုန႔ဲ မိုမိုကိုတို႔ သမီးရည္းစား ႏွစ္ေယာက္ ထြက္ေျပးဖုိ႔ ႀကိဳးစားတာကို မာဖီးယားဂိုဏ္းသားေတြ သိသြားၿပီး အျပစ္ေပးဖုိ႔ ေဘာ့စ္ေရွ႕ေရာက္လာတယ္။
တာကာရွိခမ်ား အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံေနရတ့ဲ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို ျမင္ရၿပီး ရင္ထု မနာ ျဖစ္တာေပါ့ေလ...။ သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ လႊတ္ေျမာက္ေအာင္ သူဘယ္လို ႀကံေဆာင္ရမလဲ...။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ ေဘာ့စ္ကို သြား အက်ပ္ကိုင္ေတာ့တယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ထြက္ေျပးခြင့္ေပးပါ။ မေပးရင္ သူ႔ကိုယ္သူ သတ္ေသပါ့မယ္ ဆုိၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ေတာ့တယ္။ သားအရင္းလို ျဖစ္ေနတ့ဲ ဒုတိယ ညာလက္႐ံုးရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို သေဘာေပါက္တ့ဲ ေဘာ့စ္ဟာ ဂိုဏ္းစည္းကမ္းကို ေဖါက္လိုက္ရတယ္။ ၂၄ နာရီအတြင္း ထြက္ေျပးခြင့္ေပးမယ္။ လႊတ္ေအာင္ မေျပးႏိုင္ရင္ အဲဒီ ႏွစ္ေယာက္ကို တာကာရွိကပဲ တာ၀န္ယူ သုတ္သင္ရမယ္ လို႔ အမိန္႔ခ်လိုက္တယ္။
ဒီလိုန႔ဲ ခ်စ္သူ ႏွစ္ေယက္အတြက္ ထြက္ေျပးရမယ့္ ရက္ကို ေရာက္လာတယ္။ တာကာရွိကို လာႏႈတ္ဆက္ခ်င္ေပမယ့္ တာကာရွိ အေတြ႔မခံဘူး...။ ေဘာ့စ္ကလဲ သူ႔လူေတြ အကုန္လံုးကို ျဖန္႔က်က္ၿပီး လူစုခြဲထားခိုင္းတယ္။
တာကာရွိတစ္ေယာက္ အခန္းတစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္တည္း ထုိင္ေနၿပီး သူတုိ႔ သံုးေယာက္ ငယ္ငယ္တုန္းက ႐ိုက္ထားတ့ဲ ဓါတ္ပံုကို ၾကည့္ၿပီး ဆာေကး ေသာက္ေနတယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ဘာအေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူန႔ဲ အဆက္အသြယ္ မလုပ္ဖုိ႔၊ သူတို႔တစ္ေတြ ေဘးအႏၱရာယ္ ကင္းရွင္းေၾကာင္းန႔ဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း၊ သက္သက္သာသာ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို သိရေအာင္ ေရာက္ရာ အရပ္တုိင္းကေန သူ႔ဆီကို တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပိုစ့္ကဒ္ေတြ မွန္မွန္ပို႔ေပးဖုိ႔ပဲ မွာလိုက္တယ္။ အခုအခ်ိန္ေလာက္ဆုိ ခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ေဘးလႊတ္ရာကို ေရာက္ေလာက္ၿပီ ဆုိၿပီး ဂုဏ္ျပဳတ့ဲ အေနန႔ဲ လက္ထဲက ဆာေကးခြက္ကို မိုးေပၚေျမွာက္ၿပီး ေကာင္းခ်ီး ေပးလိုက္ပါတယ္...။
နားဆင္လိုသူမ်ား ေအာက္က ယူထုမွာ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။
၀ိုင္၀ိုင္း “ေျဖသိမ့္လိုက္” LIVE ဗားရွင္း
အဂၤလိပ္ ဗားရွင္းတ့ဲ ေအာက္က လင့္ခ္မွာ ကလစ္ႏွိပ္ၿပီး နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။
(မေကာင္းရင္ ကၽြန္ေတာ့္ အျပစ္ မဟုတ္ပါ။ လာေရာက္ေ၀မွ်သူ ႏိုင္းႏိုင္း အျပစ္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။)ဟိဟိ
KanPai အဂၤလိပ္ဗားရွင္း
--------------------------------------------xxx------------------------------------------
--------------------------------------------xxx------------------------------------------
--------------------------------------------xxx------------------------------------------
''BONUS''
-----------xxx-----------
မုဒိတာ ပြားႏိုင္ၾကပါကုန္။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
3:00 PM
30
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Saturday, May 9, 2009
"Kokoro No Tomo" by "Mayumi Itsuwa"
ဒဏ္ရာမ်ားန႔ဲ အသည္းက ေတာင္းဆိုတုန္း...။
xxxxxxxx
xxxxxxxx
တိုးတိတ္ လြမ္းလို႔ေနပါမယ္...။
ဟိုအရင္ ေက်ာင္းသားဘ၀ အေဆာင္မွာေနေတာ့ အေရွ႕ဘက္ဆီက ရွမ္း႐ိုးမဆီမွာ မုိးေတြ ညိဳ႕ေနရင္ တစ္ခုခုကို လြမ္းေနခ့ဲတတ္တယ္။ ထုိင္ေနတ့ဲ စာၾကည့္စားပြဲန႔ဲ ကပ္ရက္ ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကို ေငးၾကည့္လိုက္ရင္ တိမ္ညိဳပုပ္ပုပ္ေတြက အု႕ံမိႈင္းတ့ဲ စိတ္ကို အလြမ္းဒီဂရီေတြ ထပ္တုိးေစခ့ဲတာေပါ့...။ အဲဒီမွာ ေဘးနားက အခန္းက ေကာက္ခါငင္ခါန႔ဲ အေပၚက သီခ်င္းေလးကို ဖြင့္လိုက္ေရာ... (ကိုယ္ကပဲ လြမ္းတတ္ေနလို႔လား မသိ.. heart ထိသြားတာပဲ...။)
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အဲဒီ သီခ်င္းကို နားမေထာင္မိေတာ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ရွိခ့ဲရာမွ မေန႔က စီေဘာက္ထဲမွာ တစ္ေယာက္က ဒီသီခ်င္းရဲ႕ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ ဗားရွင္း လာေပးထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ မူရင္းလဲ ျဖစ္ျပန္၊ ဆိုထားတ့ဲ အဆိုေတာ္ကလဲ အသံေရာ၊ အဆုိပိုင္းေရာ ဆရာႀကီးတစ္ဆူ ျဖစ္ေနတ့ဲ ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီး အဆိုရွင္ "Mayumi Itsuwa" ျဖစ္ပါတယ္။ သီခ်င္းေလး နာမည္က “Kokoro no Tomo” ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ တင္ထားတ့ဲ ယူထုကေန နားဆင္ခံစားၾကည့္ၾကပါ။
Bonus :
မနာလိုေတာ့ မရွိပါန႔ဲ...။ ဒီတစ္ခါ ေဘာနပ္စ္က႑မွာ အပိုအေနန႔ဲ ဒီေန႔ အိမ္ကလူေတြ လုပ္ေကၽြးတ့ဲ ေအာက္က အစားအစာေတြန႔ဲ ဧည့္ခံလိုက္ပါတယ္...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
11:30 AM
24
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Monday, February 25, 2008
မာကိုပိုလိုန႔ဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႀကီး ခရီးသြားရေအာင္...။
မဂၤလာပါ... ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာ အေပါင္း...။ က်န္းခန္႔သာလို႔ မာပါစ...။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ သာလဲသာ မာလဲမာပါေၾကာင္း ႏႈတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ပါရေစ...။ ဘာရယ္မဟုတ္...။ ခုတစ္ေလာ နည္းနည္း ေပါက္ေနလို႔ ရယ္စရာ ေမာစရာမ်ားကို ဆက္တိုက္ဆိုသလို တင္ျဖစ္ေနေတာ့တယ္...။
ခုတစ္ေခါက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အသည္းေက်ာ္ႀကီး နိပြန္ကိုပဲ တင္ဆက္လိုက္ပါ့မယ္...။ ေမာင္နိပြန္ကို ၁ ကေန ၁၀၀ အထိ ေရတြက္ခိုင္းၿပီးတ့ဲေနာက္ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ သူ႔ကို စာဖတ္သူန႔ဲအတူ မာကိုပိုလိုန႔ဲ ခရီးသြားခိုင္းလိုက္ပါမယ္...။ ထံုးစံအတိုင္းပဲေပါ့...။ သူ႔ကို မာကိုပိုလို ခရီးထြက္တ့ဲအေၾကာင္းကို ေဖၚညႊန္းထားတ့ဲ အဂၤလိပ္စာပိုဒ္တစ္ပိုဒ္ကို ဖတ္ခိုင္းပါမယ္...။ အဲဒါကို ၾကည့္ၿပီး ရယ္ေမာျခင္း မျပဳမိေအာင္ ေနရပါမယ္...။ ရယ္ေမာမိရင္ေတာ့ တင္းနစ္ရိုက္တံန႔ဲ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္...။
ကဲ...။ ဘယ္သူက က်န္ခ့ဲၿပီး ဘယ္သူက အရိႈးရာ ထင္သြားေအာင္ ရိုက္ခံထိမလဲဆိုတာ ရႈ႕စားၾကပါစို႔လား...။
ဟီဟိ...။
Saturday, February 23, 2008
Sharing Joke... Do not watch at work or office
ကဲ...။ စာသင္ခန္းထဲက ၁ ကေန ၁၀၀ အထိ ေရတြက္ျပတာကို မရီမေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေနရတ့ဲ ဂ်ပန္က အဖြဲ႔ကို မွတ္မိမယ္ ထင္ပါ့..။ ဒီတစ္ခါလဲ သူတို႔ ပါ၀င္တ့ဲ “မရီရ” ဆိုတ့ဲ ဗီြဒီယိုေလး ၾကည့္လိုက္ရေအာင္...။ တစ္ဆိတ္... Play ခလုတ္ကို ႏွိပ္ၿပီး Pause ခလုတ္ကို ျပန္ႏွိပ္ပါ...။ အနီေရာင္ဘားေလး ျပည့္သြားေအာင္ ေစာင့္လိုက္ပါ...။ ၿပီးမွ Play ခလုတ္ကို ျပန္ႏွိပ္လိုက္ပါ...။ (Connection မေကာင္းတ့ဲ ကိုကိုမမ မ်ားကို ရည္ညႊန္းပါတယ္...။)...။
ဒီတစ္ခါေေတာ့ သူတို႔ထဲက ေလးေယာက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္...။ ဓါတ္ခြဲခန္းထဲမွာ ဓါတ္ခြဲခန္းမွဴးက ေပါက္တတ္ကရ လုပ္ျပတာကို ၾကည့္ၿပီး မရီမိေအာင္ ထိန္းရတာပါ...။ ဘယ္သူေတြက မရီပဲ ေနႏိုင္ၿပီး ဘယ္သူေတြက တင္းနစ္တံန႔ဲ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံရမလဲ...။ ဆက္လက္ ရႈစားၾကပါစို႔...။
ဆက္လက္ ရႈစားရမွာကေတာ့ ေမြ႔ရာ အေရာင္းကုန္တိုက္က ျပကြက္ ျဖစ္ပါတယ္...။ သိၾကတ့ဲအတိုင္း သူတို႔ဆီမွာက ကာစတန္မာေတြ က ကိုယ္ၾကိဳက္တ့ဲ ကုန္ပစ္စည္းကို မ၀ယ္ခင္ အစမ္းသေဘာ သံုးၾကည့့္ၾကပါတယ္။ ႀကိဳက္မွ ၀ယ္ၾကတာေလ...။ အဲဒါကို တီဗီြအစီအစဥ္တစ္ခုကေနၿပီးေတာ့ ဟာသအစီအစဥ္ေလးအျဖစ္ ဒီလို ရိုက္ကူးခ့ဲတာကို ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္...။ ေနာက္ေျပာင္ခံရသူေတြ မနစ္နာရေလေအာင္ ပါလာတ့ဲ ဖုန္းတို႔၊ေသာ့တြဲ ဘာဘာညာညာတို႔ကို အျပင္မွာ ထားေစခ့ဲၿပီးမွ စမ္းသပ္ေစတာ ေတြ႔ရေတာ့ သူတို႔တစ္ေတြ စီစဥ္တာ အကြက္ေစ့ပံုကို သေဘာက်မိပါတယ္...။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဂ်ပန္ဟာသျပကြက္မ်ားကို စုစည္းထားတ့ဲ ဗီြဒီယို ျဖစ္ပါတယ္...။
ကဲ...ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ႏွိပ္စက္ရရင္ ေပ်ာ္သြားပါၿပီ...။ ဂြဒ္ညပါဗ်ာ...။
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
12:03 AM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Tuesday, February 19, 2008
Don't watch it at Work or Office ... ဆားခ်က္ျခင္း...။
အခု တင္ျပမယ့္ ပို႔စ္ကေတာ့ ရီစရာ ေမာစရာ ျဖစ္တ့ဲ (ရီစရာကေတာ့ ဟုတ္ပါရ႕ဲ ေမာစရာက ဘယ္က ပါလာမွန္းမသိဘူး...။ ဗမာစကာားမ်ား တယ္ရႈပ္တာပဲ...။ :)) ဗီြဒီယိုကလစ္ေလးေတြ ျပမလို႔ပါ...။
လြန္ခ့ဲတ့ဲ ႏွစ္သံုးႏွစ္ေလာက္က စၿပီး အင္တာနက္ ေလာကမွာ metacafe ဆိုတ့ဲ Application တစ္ခု ေပၚခ့ဲပါတယ္...။ အဲဒီ Application က ဘာေလးလဲဆိုေတာ့ .... (ဟယ္... အဲဒီဟာေလးကို ကလစ္ႏွိပ္ၿပီ ကိုယ္တိုင္သာ သြားၾကည့္ေပေတာ့ :D ...။ လက္ေညာင္းလို႔...။ ဟီး.. အလကားစတာ...။)
သူ႔မွာ မွတ္ပံုတင္ထားရင္ ကိုယ့္မွာ ရွိတ့ဲ ပံုေတြ အသံဖိုင္ေတြ ဗီြဒီယိုဖိုင္ေတြကို upload လုပ္ၿပီး သူ႔server ေပၚမွာ တင္ထားလို႔ရတယ္...။ ၾကည့္ေစခ်င္တ့ဲသူေတြကိုပဲ ကြက္ၿပီး ေပးၾကည့္လို႔ ရေအာင္ လုပ္ႏိုင္သလို အမ်ား အင္တာနက္ျပည္သူမ်ား ၾကည့္ႏိုင္ေအာင္လဲ လုပ္ႏိုင္တယ္...။ အဲဒါေလးကို အေတာ္သေဘာက်သမို႔ ရန္ကုန္က အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္တစ္ခုမွာ ရွိသမွ်စက္ေတြထဲကို install လုပ္ထားလိုက္တယ္...။ ေအးေရာ...။ အင္း.. စကားေၾကာရွည္ေနတာန႔ဲ ပို႔စ္ကလဲ လိုရင္းကို မေရာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး...။
ဒီလိုပါ...။ အဲဒီမီတာကေဖးကို ၾကည့္ရင္းန႔ဲ တစ္ေန႔ေတာ့ comedy ဆိုတာေလးကို သြားႏွိပ္မိေရာ...။ အဲဒီမွာ ဟာသေတြန႔ဲ စပ္ဆိုင္တ့ဲ စာေတြ ဗီြဒီယိုဖုိင္ေတြ ေတြ႔ေတာ့တာပဲ...။ ေရငတ္တုန္း အလယ္္ပိုင္း ...အဲ..အဲ.. အယ္လ္ပိုင္း ေသာက္ေရသန္႔ ေသာက္လိုက္ရသလိုပါပဲ...။ (Loi Hein မွ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ေၾကာ္ျငာခ ေပးၾကပါကုန္...။)
အဲဒါန႔ဲ ကိုယ္ၾကိဳက္တ့ဲ ဟာသေလးေတြကို စုမိေဆာင္းမိခ့ဲတာေပါ့...။ ဒါေပမ့ဲ ခက္တာက အဲဒီသိမ္းထားတ့ဲ Hard Disk က ရန္ကုန္မွာ က်န္ခ့ဲေတာ့ Blog ေပၚ ဘယ္လို တင္ရမလဲလို႔ စိတ္ညစ္ေနတာ...။ ရန္ကုန္ကို လွမ္းမွာရေအာင္လဲ မလြယ္...။ ဆိုေတာ့...။
ဆိုေတာ့ကာ အင္တာနက္ႀကီးေပၚ ေလွ်ာက္ ၾကည့္ရင္းန႔ဲ အၾကံရသြားၿပီး youtube ေပၚ googling လုပ္လိုက္တာ ရလာတယ္ဗ်ား...။
ဘေလာ့ဂ္ၾကြလာ မိတ္သဟာမ်ား စိတ္အဆာေျပာသြားေအာင္ လင့္ခ္မ်ား ခ်ိတ္ကာ ဟားေပေတာ့ဗ်ား...။ (တစ္ခုေတာ့ ရွိသဗ်ား...။ ေကာ္နက္ရွင္ ေႏွးတ့ဲသူမ်ား Play ခလုတ္ကို အရင္ ႏွိပ္လိုက္ပါ...။ ကိုယ့္စက္က youtube ကို လွမ္းခ်ိတ္ၿပီ ဆိုမွ Pause ခလုတ္ကို ႏွိပ္ထားလိုက္ပါ...။ အဲဒီနားက အနီေရာင္ဘားေလး ျပည့္သြားၿပီဆိုမွ play ခလုတ္ကို ျပန္ႏွိပ္လိုက္ပါ...။ အဲဒါမွ ဗီြဒီယို စမ္းေရ တစ္သြင္သြင္ စီးျခင္းဆိုတ့ဲ Video Streaming အျပည့္အ၀ရၿပီး ဗီြဒီယို ကလစ္မ်ားကို အရသာအျပည့္အ၀န႕ဲ ၾကည့္ရႈခံစားႏိုင္ပါေၾကာင္း...။)
ပထမဆံုး တင္ျပခ်င္တာကေတာ့ ဂ်ပန္ တီဗီရႈိးမွာ ျပသြားခ့ဲတ့ဲ အစီအစဥ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္...။ ဂ်ပန္ေတြဟာ သိၾကတ့ဲအတိုင္း အမ်ားစုဟာ အဂၤလိပ္စာမယ္ အားနည္းၾကပါတယ္...။ ေတာ္ရံုတန္ရံုလူမ်ား အဂၤလိပ္စာကို နားမလည္ၾကပါဘူး...။ အခုအစီအစဥ္ကေတာ့ တီဗီြအစီအစဥ္ရ႕ဲ ဖိတ္ေခၚျပိဳင္ပြဲမွာ ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတာကို ထုတ္လႊင့္တ့ဲ ျပကြက္ ျဖစ္ပါတယ္...။
ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ပါ၀င္သူမ်ားကို စာသင္ခန္း တစ္ခုက စာသင္ခံုေတြမွာ ထိုင္ခိုင္းထားပါတယ္...။ ၿပီးေတာ့ အခန္းေရွ႔က ေက်ာက္သင္ပုန္းမွာ ဗီြဒီယို ျပကြက္တစ္ခုကို ျပထားပါတယ္...။ အဲဒီျပကြက္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့့ ရယ္ေမာျခင္း မျပဳရပါဘူး...။ ရယ္ေမာခ့ဲရင္ တင္ပါးကို တင္းနစ္ရိုက္တံန႔ဲ အားရပါးရ ေဆာ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္...။ ျပကြက္မွာ ျပထားတာကေတာ့ အဂၤလိပ္စာမတတ္တ့ဲ ဂ်ပန္တစ္ေယာက္ကို တစ္ကေန တစ္ရာ အထိ အဂၤလိပ္လို ရြတ္ခိုင္းတာပါ...။
အဂၤလိပ္စာမကၽြမ္းတ့ဲသူက ဘယ္လို ရြတ္ျပမလဲဆိုတာကို ပိတ္ကားေပၚမွာ ... အဲ... ကြန္ျပဴတာ အယ္လ္စီဒီ စကရင္မွာသာ ၾကည့္ေပေတာ့ဗ်ိဳ႔...။
ေနာက္ထပ္ျပခ်င္တ့ဲအကြက္လဲ ထိုနည္းတူ ပါ၀င္ယွဥ္ျပိဳင္မႈပါပဲ...။ ဒီတစ္ခါေတာ့ စာသင္ခန္းမွာ လုပ္တာ မဟုတ္ပဲ အမ်ားျပည္သူ စာၾကည့္တိုက္ထဲမွာ သြားလုပ္တာပါ...။ ပါ၀င္သူ ေျခာက္ေယာက္ ရွိပါတယ္...။ စားပြဲတစ္ခုမွာ သံုးယာက္စီ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ ထိုင္ၿပီးေတာ့ စားပြဲထိပ္မွာေတာ့ လုပ္ရမယ့္အစီအစဥ္မ်ားကို ေရးထားတ့ဲ စာရြက္တစ္ထပ္ပါတ့ဲ stand တစ္ခု ေထာင္ထားပါတယ္...။
ပါ၀င္သူမ်ားကို ကဒ္ျပားေျခာက္ခု၊ တစ္ေယာက္တစ္ခု ေ၀ပါမယ္...။ ေမွာက္ထားတ့ဲ ကဒ္ေတြထဲက ကိုယ္ႀကိဳက္တ့ဲကဒ္ကို ေရြးၾရတာပါ...။ ၾကက္ေျခခတ္ အၽမွတ္အသားပါတ့ဲ ကဒ္ကို ေရြးမိသူက stand ေပၚက စာရြက္မွာ ေရးထားတ့ဲအတိုင္း လုပ္ရတာ...ဒါမွမဟုတ္ အလုပ္ခံရတာပါ...။ ဘယ္သူက ကံဆိုးသူ ေမာင္ရွင္ ျဖစ္ၿပီး ဘယ္လို အလုပ္ခံရမယ္ဆိုတာကို ေအာက္က ဗီြဒီယိုကလစ္မွာ ၾကည့္လိုက္ၾကပါစို႔...။ ေျပာထားတယ္ေနာ္...။ အလုပ္ထဲမွာ ရံုးထဲမွာ မၾကည့္န႕ဲ...။ ျပသနာ တက္လိ္မ့္မယ္...။ ဟီဟိ...။
Monday, October 22, 2007
Let's Watch Movie online
ခုတစ္ေလာ ပ်င္းပ်င္းရွိတာန႔ဲ ရုပ္ရွင္ေတြ ထိုင္ၾကည့္ေနတာ ...။ အရင္ကတည္းက ၾကည့္လာတ့ဲ ဆိုဒ္မွာ အသစ္ဘာေတြ တင္ေနလဲလို႔ သြားၾကည့္တာ...။ မဆိုးဘူးရယ္.. အသစ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ား ေတြ႔ေနတာန႔ဲ တစ္ေနကုန္ ထိုင္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္...။ ကိုးရီးယားကားန႔ဲ ဂ်ပန္ကားမ်ားသာ တင္ထားပါတယ္။ ၾကည့္ခ်င္သူမ်ား အဆင့္အတန္းမွီ အင္တာနက္ ေကာ္နက္ရွင္ ရွိဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္...။ လင့္ခ္ကေတာ့ ေအာက္မွာပါ။
http://www.mysoju.com
Wednesday, September 12, 2007
Apartment 1303

ခုတစ္ေလာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာ ဓါတ္က်ေနတယ္။ ေရးမိတိုင္းလဲ ရုပ္ရွင္အေၾကာင္းေတြခ်ည္းပဲ။ ဒီတစ္ေခါက္ ၾကည့္မိတ့ဲ ကားကေတာ့ ဂ်ပန္ ထိတ္လန္႔သည္းဖို ကားတစ္ကားပါ ...။ ဂ်ပန္ထိတ္လန္႔ သည္းဖိုကားေတြက The Ring ႕န႔ဲ နာမည္ရလာခ့ဲတာ ဆိုေတာ့ ခု ဒီဇာတ္ကားကိုလဲ အဆိုပါ ကားမ်ားန႔ဲ တန္းတူ သေဘာထားၿပီး သြားၾကည့္ခ့ဲပါတယ္။ အေဖၚပါရင္ ပိုေကာင္းမယ္...။ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အေဖၚန႔ဲ သြားၾကည့္ၾကေနာ...။
ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းပဲ ေရးျပေတာ့မယ္။ ကြန္ဒိုမီနီယံ တစ္ခုမွာေပါ့...။ ည သန္းေခါင္ေက်ာ္ တစ္ေယာက္တည္း ျပန္လာလို႔ ဓါတ္ေလွကား တက္စီးရင္ ျဗဳန္းဆို ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ဂ်ပန္ကီမိုႏို ၀တ္ထားတ့ဲ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးကို ဆံပင္ရွည္ အျဖဴန႔ဲ ဖံုထားတ့ဲ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ေပၚလာၿပီး ဓါတ္ေလွကား တက္စီးေလ့ ရွိသတ့ဲ။ ၁၃ ထပ္ကို ေရာက္ရင္ ဒီအထပ္က ၁၃ ထပ္လားဆိုၿပီး မပီမသ ေမးတတ္တယ္။ အေမးခံရသူက ေကာင္ူေကာင္းမၾကားလို႔ ျပန္ေမးမိရင္ ငါ့မ်က္လံုး ျပန္ေပးဆိုၿပီး ေဟာက္ပက္ ျဖစ္ေနတ့ဲ မ်က္လံုးေတြန႔ဲ လွမ္းေတာင္းတတ္သတ့ဲ...။ အဲဒီလို သတင္းေတြန႔ဲ နာမည္ႀကီးေနတ့ဲ တိုက္ရ႕ဲ အထပ္ ၁၃ ထပ္ေျမာက္က အခန္း နံပါတ္ ၃ ကို လာငွားတ့ဲ သူတိုင္း တိုက္ေပၚက တစ္နည္းနည္းန႔ဲ ျပဳတ္က်၊ ခုန္ခ်ၾကၿပီး ေသတာခ်ည္းပဲတ့ဲ...။ (အခန္းခကလဲ ေစ်းခ်ိဳလြန္းသတ့ဲ။) ေသတ့ဲသူေတြဟာ ၂၀ ၀န္းက်င္ေတြ ျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသမီး ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ကေန ပထမဦးဆံုး တစ္ေယာက္ထည္း အခန္းငွားေနတ့ဲသူေတြ ျဖစ္ေၾကာင္း ရဲမွတ္တမ္းမ်ား အရ တိုက္ဆိုင္ေနပါတယ္။ ဒီလို ဆံုးသြားတ့ဲ သူေတြထဲက တစ္ေယာက္ရ႕ဲ အစ္မျဖစ္သူဟာ ဒီအေၾကာင္းကို မေက်နပ္လို႔ နယ္ေျမတာ၀န္ခံ ရဲတစ္ေယာက္န႔ဲ ပူးေပါင္း စံုစမ္းလိုက္တ့ဲအခါ...။
ဒန္တန္႔တန္...။
ရင္ခုန္ေျခာက္ျခားဖြယ္အတိပါတကား...။ ဓါတ္ေလွကားက အခန္းကကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္မင္းသမီ ရႈၾကည္သရုပ္ေဆာင္တ့ဲ မ်က္လံုးဇာတ္ကားန႔ဲ ခပ္ဆင္ဆင္ရယ္...။ အဲဒီေဟာင္ေကာင္ကားၾကည့္ၿပီးကတည္းက ဓါတ္ေလွကားေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ထားခ့ဲတာ...။ အခုဒီေရာက္မွ ျပန္စီးျဖစ္တယ္။ အခု ဒီကားကို ျပန္ၾကည့္ေတာ့ ည ည ညဥ့္နက္အခ်ိန္ပိုက ျပန္လာတ့ဲ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ၈ ထပ္ကို ေလွကားန႔ဲပဲ ကုန္းေၾကာင္းတက္ရမလို ျဖစ္ေနၿပီ...။
အဲဒီေန႔က ကြၽန္ေတာ္ထိုင္တ့ဲ ခံုတန္းမွာ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ရွိပါတယ္။ ေရၾကည့္လိုက္မွ ဟိုးႏွစ္တန္းေက်ာ္ေလာက္က လူ ၃ ေယာက္ရယ္..။
ကြၽန္ေတာ္ရယ္ ကြၽန္ေတာ္ရယ္ အဲဒီ ၃ ေယာက္ရယ္မွ ေပါင္း ၄ ေယာက္တည္းန႔ဲ ည ၁၁း၃၀ ရႈိးကို ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔ၾကည့္ၿပီး အျပန္ ရုပ္ရွင္ရံုက ဓါတ္ေလွကားန႔ဲ အဆင္းမွာ ဂ်မ္း ျဖစ္သြားရင္း၊ အခန္းကို အျပန္မွာ မီးကို ေခြၽတာတ့ဲအေနန႔ဲ တစ္တိုင္ျခား လမ္းမီးလင္းေနတ့ဲ ေမွာင္မဲမဲ တိုက္ၾကားမွာ ျပန့္က်ဲေနတ့ဲ တေစႀကီးပြဲက စက္ကူ၀ါ၀ါေတြၾကားမွာ ဟိုးပရေလာကသားေတြဆီ ဟြန္ဒီလြဲေပးတုန္းက ေငြစက္ကူမီးရႈိ႕လို႔ ထြက္လာတ့ဲ မီးခုိးျမဴဆိုင္းဆိုင္းၾကားမွာ သုတ္သုတ္န႔ဲ ျပန္ခ့ဲတုန္း ေခြးေခ်းပံုလား ေၾကာင္ေခ်းပံုလား မသိ တက္နင္းခ့ဲရတ့ဲ ကားတစ္ကားပါ...။ (ေၾကာက္မလားလို႔ ေရးလာလိုက္တာ ေနာက္ဆံုးခန္းမွ နံလိုက္တာ..။)
ေရးသားသူ
Ko Boyz
at
11:18 PM
0
ေယာက္က ေရးခ်င္တာေတြ ေရးခ့ဲတယ္...။
Labels: 1303, Apartment, Ghost Festival, Japan, movies
