Showing posts with label song. Show all posts
Showing posts with label song. Show all posts

Saturday, October 15, 2011

မွားတ့ဲဖက္မွာ




မွားတ့ဲဖက္မွာ တ့ဲ....။
လြန္ခ့ဲတ့ဲ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားဆီက ႀကိဳက္တတ္ခ့ဲတ့ဲ သီခ်င္းေလး တစ္ပုုဒ္ပါ...။
ကြယ္လြန္သြားတ့ဲ အႏုပညာရွင္ ေစာဘြဲ႔မွဴး ေရးစပ္ခ့ဲတ့ဲ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ေပါ့..။
မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္က စဆုိခ့ဲပါတယ္။

ေစာဘြဲ႔မွဴး ကြယ္လြန္ၿပီးတ့ဲေနာက္ သူ႔အတြက္ အမွတ္တရ သီခ်င္းအယ္လ္ဘမ္ စီစဥ္ရာမွာ... ေစာဘြဲ႔မွဴး အမွတ္တရ (၁)န႔ဲ(၂) ဆုိၿပီး ေတး စီးရီးစ္စ္ေခြ ထြက္ခ့ဲပါတယ္။ အခုသီခ်င္းက အဲဒီ အမွတ္တရထဲက သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ...။
အဆုိေတာ္ ေပါင္းစံု ဝိုင္းဖြဲ႔ ဆုိထားတာပါ....။
ေစာဘြဲ႔မွဴး သီခ်င္းေတြန႔ဲ သီဆုိေအာင္ျမင္လာတ့ဲ အဆိုေတာ္ေတြ အမ်ားစု ဝုိင္းဆုိတ့ဲ သီခ်င္းေလးေပါ့...။
ေလးျဖဴကေတာ့ ေစာဘြဲ႔မွဴး သီခ်င္း မဆုိျဖစ္ခ့ဲဘူး ထင္တယ္။ သူက ေစာဘြဲ႔မွဴး ေထာင္ထားတ့ဲ Iron Cross ေတးဂီတန႔ဲပဲ ပတ္သက္မႈ ရွိတယ္ ထင္တယ္။ အငဲလဲ ထုိနည္းတူပဲ ထင္ပါရဲ႕။
ဒါေပမယ့္ ျမန္မာ့စတီရီယုိေခတ္မွာ မွတ္တုိင္ တစ္ခု စိုက္ထူခ့ဲတ့ဲ ေစာဘြဲ႔မွဴး အမွတ္တရ အေခြထဲမွာ သူတုိ႔လဲ ဝုိင္းၿပိး ဂုဏ္ျပဳ ဆုိထားပါတယ္။
ဖင္စီဒိုင္းတုိ႔ ငါ့အသည္းကို ျမန္ျမန္ခြဲပါတုိ႔ က ေလးျဖဴန႔ဲ အငဲ ျပန္ဆုိထားတာပဲ။

အခု သီခ်င္းေလးမွာ အဲဒီတုန္းက ေခတ္ၿပိဳင္ ေရာ့ခ္ အဆုိေတာ္ ေလးျဖဴန႔ဲ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္တုိ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ ျပန္ဆံုၿပိး တူတူဆုိျဖစ္တ့ဲ သီခ်င္းေလးေပါ့...။
ဒီသီခ်င္းအတြက္ Arrangement ကို ထူးအိမ္သင္က ဦးစီးလုပ္ေဆာင္တယ္လုိ႔ သိရတယ္။
အဆုိေတာ္ေတြ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္န႔ဲ.. သူ႔ထက္ငါေကာင္း ပညာစြမ္းေတြ ထုတ္ၾကတာ ေတြ႔ရတယ္။
အငဲ၊ ေလးျဖဴန႔ဲ ထူးအိမ္သင္တုိ႔ရဲ႕ ဆုိေပါက္န႔ဲ ဟာမုိနီ လုိက္တာကို သေဘာအက်ဆံုးပဲ...။

ေမဆိြက အသံစူးစူးန႔ဲ ဆုိထားသလုိ ေမခလာက မာျပတ္ျပတ္န႔ဲ ဝင္ခ်လုိက္တာ တစ္မ်ိဳးေကာင္းတယ္...။
ပိုးဒါလီသိန္းတန္ကေတာ့ သူ႔စတုိင္ ၾကည္ေအးေအးေလးန႔ဲ ဆုိသြားတယ္။
ေကာ္နီကေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း ရွတတန႔ဲ ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္း ဆုိေပးတယ္။

ထြဏ္းထြဏ္းလဲ ခပ္ရွရွပဲ...။
မာရဇၹက နာမည္ခံေလာက္ပဲ ထင္ပါရဲ႕.. သိပ္မျပလုိက္ရရွာဘူး...။

မူရင္း မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္ ဆုိတ့ဲ ဗားရွင္းထဲမေတာ့ သီခ်င္းဆုိလုိ အပိုုဒ္မွာ ဗိုလ္ေအာင္ဒင္ဇာတ္ကားထဲက ဇာတ္ဝင္ခန္း စကားေျပာေတြ ထည့္ထားတယ္....။
ဗိုလ္ေအာင္ဒင္က သူ႔တပည့္ရာမက သူ႔ကို ေျခရာတုိင္းခ်င္တ့ဲ အခန္းထဲကဟာေပါ့...။

"လြယ္သလား ခက္သလား ရာမ.... ဒီမွာ ရာမ ဗိုလ္လုပ္ခ်င္တ့ဲ ေကာင္ဆိုတာ ေဟာဒီလုိ ေသနတ္ကို လက္ညိုးေလးန႔ဲ ေကြးေကြးေလး" ဆုိၿပီး ဘာညာ ဘာညာ ေျပာတ့ဲ စကားေတြ ထည့္ထားတယ္...။
ကိုယ္ေတြက အဲဒီ စကားေျပာကို ဖ်က္ဆိုၾကတယ္။
ဒီမွာ ဗိုလ္လုပ္ခ်င္တ့ဲ ေကာင္ဟာ ဗိုလ္သင္တန္း တက္ရတယ္ကြ.. ဆိုၿပီး ဘာညာ... (ဒါက စကားမစပ္ပါ။)

သီခ်င္းေလးက ေကာင္းပါတယ္....။
သီခ်င္း သီဆုိသူန႔ဲ ဆုိထားတ့ဲ အပိုဒ္ေလးကို နားထဲ ၾကားမိသေလာက္ ျပန္ခ်ေရးလုိက္တယ္။ မွားေနရင္ ခြင့္လႊတ္...။


မွားတ့ဲဖက္မွာ။


ဝလံုးကေလးမွ ဝုိင္းေအာင္ မေရးႏိုင္ခင္ ေရႊလင္ဗန္းန႔ဲ ထမင္းဆီဆမ္းရယ္...။ (ေဇာ္ဝင္းထြဋ္)
အေမဆုိျပလုိက္ေတာ့... ေရႊသားအတိၿပီးတ့ဲ လင္ဗန္းႀကီးပဲ မက္ေမာကာ... ( ေလးျဖဴ)
ဝိုးဝိုး..ငါဟာ ေလာဘတက္လာတယ္။ (ထြဏ္းထြဏ္း)

ပုခက္တြင္းမွဆင္း ေျမႀကီးေပၚနင္းခါစ ေရႊယုန္ေလးန႔ဲ ေရႊက်ားပံုရယ္...။ (ေမဆိြ)
အင္မတန္ေကာက္က်စ္တ့ဲ... ယုန္ဆုိးေလးကို သိပ္ၿပီးအားက်ေနခ့ဲေတာ့ ငါဟာ ေကာက္က်စ္တတ္လာတယ္။ (ေမခလာ)

ဝိုး.. မ်က္လံုးတစ္ဖက္ ကန္းေနခ့ဲပါရဲ႕နဲ႔ ဘုရင္ကို ဖမ္းၿပီး အက်ဥ္းခ်ဝ့ံသူ (ထူးအိမ္သင္)
ငရမာန္ကန္းႀကီးအား အရမ္းဂုဏ္ျပဳမိေတာ့ (မာရဇၹ)
တုိ႔ေက်ာင္းက သမုိင္းဆရာေလးေတာင္ လူေပေလးလုိ႔ ငါ့ကိုေခၚ.... (အငဲ)

ဘုိင္စကုတ္ၾကည့္ေတာ့ လူၾကမ္းကိုအ့ံေက်ာ္ကို အလြန္တရာ ႏွစ္သက္တတ္ခ့ဲတယ္။ (ေကာ္နီ)
ငါ့နံေဘးနားက ခ်စ္သူေလးကေတာင္ တစ္ျဖည္းျဖည္း ငါ့ကိုလန္႔ကာ ၾကင္နာတတ္မယ့္ တစ္ေယာက္ကိုရွာ (ပိုးဒါလီသိန္းတန္)

ဒီလုိန႔ဲ ဆန္႔က်င္ဖက္ အျမင္ေတြကို သံုးသပ္ရင္လူေတြအေပၚ (မိန္းကေလး သံၿပိဳင္)
ဝိုး ... ဘယ္သူက မွားၿပီး မွန္တယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ့ဲတာလဲ... (ေလးျဖဴ၊ ထူးအိမ္သင္ ဟာမုိနီ ဆုိသည္။)

အဆုိးန႔ဲ အေကာင္း တြဲေနတတ္တာကို ျမင္ႏိုင္ဖုိ႔ ေလ့က်င့္ခ့ဲတယ္။ (မိန္းကေလး သံၿပိဳင္)
လ့က်င့္ခ့ဲတယ္။ (ေကာ္နီ)

ဒီအတြက္ အက်ိဳးအျမတ္က အမ်ားတကာ ေမးေင့ါကာ (ထြဏ္းထြဏ္း)
အျမင္ကပ္လုိ႔ မုန္းစရာ ျဖစ္ကာ (ေဇာ္ဝင္းထြဋ္)
အရိုင္းအစိုင္းအျဖစ္ ျမင္လာ။ (အငဲ)

ဒီလုိန႔ဲ ဆန္႔က်င္ဖက္ အျမင္ေတြကို သံုးသပ္ရင္လူေတြအေပၚ (မိန္းကေလး သံၿပိဳင္)
ဝိုး.. သံုးသပ္ရင္းန႔ဲ... (ထူးအိမ္သင္)
ဘယ္သူက မွားၿပီး မွန္တယ္လုိ႔... (ေလးျဖဴ)

မွားခ့ဲ... (ထူးအိမ္သင္)
ဆံုးျဖတ္ခ့ဲတာလဲ.. (ေလးျဖဴ)
အုိး... သိပ္ခက္... (ထူးအိမ္သင္)

အဆုိးန႔ဲ အေကာင္း တြဲေနတတ္တာကို ျမင္ႏိုင္ဖုိ႔ ေလ့က်င့္ခ့ဲတယ္။ (မိန္းကေလး သံၿပိဳင္)
ျမင္ႏိုင္ဖုိ႔ ေလ့က်င့္ခ့ဲတယ္။ (ထြဏ္းထြဏ္း)
ဒီအတြက္ အက်ိဳးအျမတ္က အမ်ားတကာ ေမးေင့ါကာ (ေဇာ္ဝင္းထြဋ္၊ ထြဏ္းထြဏ္း)
အျမင္ကပ္လုိ႔ မုန္းစရာ ျဖစ္ကာ.. (ေဇာ္ဝင္းထြဋ္)
အရိုင္းအစိုင္းအျဖစ္ ျမင္လာ (အငဲ)


Friday, December 31, 2010

Happy New Year!!!

ႏွစ္သစ္အႀကိဳ ႏွစ္သစ္ကူးသီခ်င္းေလး တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။
အားလံုးပဲ Happy New Year ပါ။
Auld Lang Syne လုိ႔ အမည္ရပါတယ္။

Auld Land Syne "Happy New Year"


Monday, December 27, 2010

"Yorm" by Hin - Lek - Fai

လြန္ခ့ဲတ့ဲ ၁၇-၁၈ ႏွစ္ေလာက္တုန္းက ႀကိဳက္မိခ့ဲတ့ဲ ယိုးဒယား စလိုးေရာ့္ခ္ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ပါ။ သီဆုိတ့ဲ အဖြဲ႕ကေတာ့ Stone, Metal, Fire ဆုိၿပီး နာမည္မွည့္ထားတ့ဲ SMF အဖြဲ႕ေပါ့။ ယိုးဒယားလုိ “ဟင္လိတ္ဖုိင္း” ဆုိၿပီး နာမည္ႀကီးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့လဲ နာမည္ႀကီးတ့ဲ အဖြဲ႕ထံုးစံအတုိင္းပဲ ဇာတ္ေခါင္းကြဲသြားတာပဲ...။
၂၀၀၃ ေလာက္မွာ ျပန္ေပါင္းထုပ္ျဖစ္ေသးတယ္ ထင္ပါရဲ႕...။
အခုေတာ့ ကိုယ္ႀကိဳက္မိတ့ဲ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ယူထု ေက်းဇူးန႔ဲ ျပန္နားေထာင္လုိက္ရလုိ႔ မွ်ေဝေပးလုိက္တာပါ။
သီခ်င္းေလး နာမည္က "Yorm" လုိ႔ အမည္ရပါတယ္။ အ႐ႈံးေပးပါတယ္ လုိ႔ ဘာသာျပန္ရင္ ရမလားမသိဘူး။ မင္းလုပ္သမွ် ခံယူမယ္ လုိ႔လဲ ျပန္ႏိုင္ေသးတယ္။
သီခ်င္းေလးက နားေထာင္ေကာင္းသလို အဓိပၸါယ္ကလဲ ေကာင္းတယ္။
အတုိခ်ံဳးေျပာရရင္ ကိုယ့္ခ်စ္သူေကာင္းစားေရးအတြက္ အရာရာကို အစြန္႔လြတ္ခံ အနစ္နာခံသြားတ့ဲ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို ဖြဲ႕ထားတာ။
ကဲပါ.. သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္ၾကစို႔လား...။

ေအာက္ကဗားရွင္းက MTV, Karaoke ဗားရွင္းေပါ့ေလ။




ဒီေအာက္က ဗားရွင္းကေတာ့ လုိက္ဖ္႐ႈိးမွာ သူတုိ႔ ျပန္ဆုိထားတ့ဲ သီခ်င္း။ အသက္သာ ႀကီးလာတယ္။ ဗိုကယ္ပါဝါက မက်ေသးဘူး။ ေလးစားတယ္ ဆရာ...။




ေနာက္ ဒီသီခ်င္းန႔ဲ ပတ္သက္လုိ႔ ထပ္ရွာလုိက္ေတာ့ Unplugged Version ပါ ေတြ႔လာတယ္။ တေယာေတြ၊ Violin ေတြ၊ စႏၵယားေတြ၊ Piano ေတြ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္န႔ဲ တီးထားၿပီး အဆုိပိုင္းကို ဗားရွင္းေလး မဆုိစေလာက္ ေျပာင္းဆုိထားတာ သေဘာက်တယ္ဗ်ာ...။




ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ.. ဟုတ္ပါတယ္။ အဲဒါ အာဇာနည္က ျပန္ဆုိထားတ့ဲ “စည္းတစ္ဖက္ျခား” ဆုိတ့ဲ သီခ်င္းပါ။ ေနာက္မွ သတိရမိလုိ႔ အာဇာနည္ ဗားရွင္းပါ တင္ေပးလုိက္တယ္။ ေက်နပ္ေတာ့ေနာ အာႀကီးပန္ကာေတြ...။ :D



စာၾကြင္း ။ ။ အာႀကီးပန္ကာ = အာဇာနည္ Fan

Thursday, October 21, 2010

"New ButterFly Dream " : Justic Pao's Movies Theme Song (ျပည္သူ႔တရားရွင္ ေပါင္ခ်ိန္ ဇာတ္ဝင္သီခ်င္း)



တစ္ေခတ္တစ္ခါက ျမဝတီ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ သံုးႏွစ္နီးပါး ထုတ္လႊင့္ျပသသြားတ့ဲ ျပည္သူ႔တရားရွင္ ေပါင္ခ်ိန္ ဇာတ္လမ္းတြဲထဲက ဇာတ္ဝင္သီခ်င္းပါ။
ဒီသီခ်င္းသံၾကားရင္ အိပ္ခ်ိန္တန္ၿပီဆုိတာ အလုိလို သိတယ္။ အဲဒီတုန္းက အေဖက ေဆး႐ံုတက္ေနတုန္း။
ေဆး႐ံုမွာ အေဖ့ကို ေစာင့္အိပ္ရင္းန႔ဲ စစ္စတာေတြ အခန္းထဲ တီဗီြ သြားၾကည့္ၾကတယ္။ နာတာရွည္ လူနာေတြန႔ဲ အတူတူ ၾကည့္ၾကတာေပါ့။ ေပါင္ခ်ိန္ လာခ်ိန္ဆုိ ဆရာမေတြလဲ ဝတ္ေက်တန္းေက်ပဲ ေရာင္းလွည့္ေတာ့တယ္။ ဘယ္လွည့္မွာလဲ။ လူနာခန္းထဲက လူနာေတြ အကုန္လံုး လူနာေရာ လူနာရွင္ေရာ တီဗီြခန္း ေရာက္ေနတာကိုး။
ဒီသီခ်င္းန႔ဲ ဇာတ္လမ္းပိတ္ခ်ိန္ဆုိ အၿပီးထိ ၾကည့္ၾကတာ မ်ားတယ္။ သီခ်င္းကလဲ ေကာင္းတာကိုးဗ်...။
ဒီသီခ်င္းေလးကို အင္တာနက္ေပၚမွာ ေတြ႔မိလုိ႔ ထပ္လုိက္ရွာလုိက္တာ စာသားေတြပါ ရလာတယ္။ သီဆုိသူကေတာ့ Huang An လုိ႔ သိရပါတယ္။ သီခ်င္းနာမည္ကေတာ့ အဂၤလိပ္လုိဆုိ New Butterfly Dream လုိ႔ မွည့္ထားတယ္။ တ႐ုတ္လုိကေတာ့ Xin Yuan Yang Hu Die meng လုိ႔ ေခၚပါသတ့ဲ။


ဖုိးဆိုခ်င္ မယ္ဆုိခ်င္မ်ား လိုက္ဆုိလုိ႔ရႏိုင္ေအာင္ အသံထြက္ေတြကို အနီးစပ္ဆုံး ေပၚေဖာ္ေမာ္ေဖာ္ န႔ဲ ေရးထားတယ္။


Huang An - Xin Yuan Yang Hu Die Meng


新鸳鸯蝴蝶梦 - 黄安

昨日像那东流水
Zuo Ri Xiang Na Dong Liu Shui
离我远去不可留
Li Wo Yuan Qu Bu Ke Liu
今日乱我心多烦忧
Jin Ri Luan Wo Xin Duo Fan You
抽刀断水水更流
Chou Dao Duan Shui Shui Geng Liu
举杯消愁愁更愁
Ju Bei Xiao Chou Chou Geng Chou
明朝清风四飘流
Ming Chao Qing Feng Si Piao Liu
由来只有新人笑
You Lai Zhi You Xin Ren Xiao
有谁听到旧人哭
You Shui Ting Dao Jiu Ren Ku
爱情两个字好辛苦
Ai Qing Liang Ge Zi Hao Xin Ku
是要问一个明白
Shi Yao Wen Yi Ge Ming Bai
还是要装作糊涂
Hai Shi Yao Zhuang Zuo Hu Tu
知多知少难知足
Zhi Duo Zhi Shao Nan Zhi Zu
看似个鸳鸯蝴蝶
Kan Shi Ge Yuan Yang Hu Die
不应该的年代
Bu Ying Gai De Nian Dai
可是谁又能摆脱人世间的悲哀
Ke Shi Shui You Neng Bai Tuo Ren Shi Jian De Bei Ai
花花世界
Hua Hua Shi Jie
鸳鸯蝴蝶
Yuan Yang Hu Die
在人间已是癫
Zai Ren Jian Yi Shi Dian
何苦要上青天
He Ku Yao Shang Qing Tian
不如温柔同眠
Bu Ru Wen Rou Tong Mian

Friday, May 28, 2010

သီခ်င္းေဟာင္း တစ္ပုဒ္ကို ခံစားၾကည့္ျခင္း (၂)

ခံစားမိတ့ဲ သီခ်င္းေဟာင္းေလး ေနာက္တစ္ပုဒ္ပါ။
ဒီသီခ်င္းကေတာ့ ငယ္ငယ္က ၈၄ မတုိင္ခင္က ထင္ပါရဲ႕ နားေထာင္ဖူးတယ္။ ဘယ္သူဆုိတာလဲေတာ့ မမွတ္မိဘူး။ ဖုိးခ်ိဳလား...။
အစ္ကိုေတြက သူငယ္ခ်င္းေတြ ေပါေတာ့ ေခြေတြ ခဏခဏ နားေထာင္ဖူးတယ္။
အိမ္မွာ အရင္က ေဆးေပါ့လိပ္ေတြ ေရာင္းေတာ့ ေန႔ခင္းပိုင္းဆုိ ေတာင္ႀကီးက လာတ့ဲ ေဆးလိပ္ပိုေတြထဲက ေဆးလိပ္အစည္းေတြကို ျပန္စည္းရတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္အလုပ္ ဝုိင္းကူလုပ္ၾကရင္း သီခ်င္းေတြ ကက္ဆက္န႔ဲ နားေထာင္ၾကတယ္။ ဘကၳရီ ရွိရင္ ဘကၳရီန႔ဲ ခ်ိတ္ေပါ့ေလ...။ မရွိရင္ေတာ့ ၾကက္ဖတံဆိပ္ အဝါေရာင္ ဓါတ္ခဲ ေျခာက္လံုးန႔ဲ သီခ်င္းေတြ ဖြင့္ၾကတယ္။
ေန႔ခင္းပိုင္း နားေထာင္ေနၾကမို႔လုိ႔လား မသိဘူး ... ဒီသီခ်င္း နားေထာင္မိရင္ အိမ္ေခါင္မိုးကေန ထုိးဝင္လာတ့ဲ ညေနေစာင္း အလင္းတန္းထဲမွာ ဖုန္ေတြ ကခုန္ေနတာကို ျမင္ျမင္ေနတာပဲ။
အခုလဲ အဲဒီ သီခ်င္းကို ျပန္ဆုိတ့ဲ ေဇာ္ပိုင္သီခ်င္းကို နားေထာင္ေနတာ ညႀကီးသန္းေခါင္မွာ ညေနေစာင္းေနေရာင္ေလးကို ျမင္လုိက္သလုိပဲ။

အတိတ္ကို ခဏ ဖလက္ရွ္ဘက္န႔ဲ ျပန္ေရာက္သြားတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ သံစဥ္ သေဘာက်လုိ႔ နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။ ႀကီးမွ စာသားေလးေတြ ေသခ်ာ ျပန္နားလည္ေတာ့မွ ေတးေရး ေအာင္ကိုလတ္ အေတာ္ကို ေခတ္မွီတာပါလားလုိ႔ ခ်ီးက်ဴးမိတယ္။ လြန္ခ့ဲတ့ဲ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က စာသားေတြေနာ္။ လန္းတယ္။

သီခ်င္းနာမည္က “လမ္းဆံု” တ့ဲ။




Credit : koyannaing

Sunday, October 25, 2009

အႏုပညာကို ႐ူးသြပ္ခ့ဲေသာ ေရာင္းရင္းမ်ား။

အႏုပညာတ့ဲ။
လူေတြ စိတ္ကို ႏူးည့ံေစတတ္တာမ်ိဳး။
ရင္ခုန္သံျခင္း တူရင္ ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ မဟူ တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားတာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ကတည္းက သီခ်င္းမ်ားအေပၚမွာ႐ူးသြပ္ခ့ဲတယ္။ အခုထိပဲ...။
ရန္ကုန္မွာ ေနတုန္းက လမ္းထဲက အႏုပညာ ဝါသနာပါတ့ဲ အစ္ကိုႀကီးေတြန႔ဲ တြဲျဖစ္တယ္။
ဗီြဒီယို ေခြဆိုင္ ဖြင့္ထားတ့ဲ ေလးစိုးဆုိတ့ဲ ပုဂၢိဳလ္က ေဘ့စ္တီးတာ ဝါသနာပါတယ္။ သူ႔ဆုိင္ထဲမွာ အမ္ပလီဖုိင္ယာေတြ၊ ေဆာင္းေဘာက္ေတြ၊ ေဆာလစ္ဂစ္တာေတြ တစ္အားႀကီးပဲ။ ေန႔ခင္းပိုင္းေတြဆုိ သူ႔ဆုိင္ သြားသြားၿပီးသီခ်င္းတီးၾကတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္က ကီးဘုတ္တီးတာ ဝါသနာ ပါတ့ဲ တစ္ေယာက္။ ကိုေဇာ္ဝင္းတ့ဲ။ ယာမဟာ portable ကီးဘုတ္ တစ္လံုး ဝယ္ထားၿပီး အိမ္မွာ တီးတယ္။ အေပ်ာ္တမ္းေပါ့ေလ။ တစ္ခါတစ္ေလလဲ သီခ်င္းေတြ ဘာေတြ လုိက္သင္ေပးတယ္။ ကီးဘုတ္တီးနည္းေတြ ဘာေတြ လုိက္သင္ေပးတာေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ ေတးေရးဆရာေတြက သူတုိ႔ ေရးထားတ့ဲ သီခ်င္းကို အဆိုေတာ္ေတြဆီ သြားေရာင္းဖုိ႔ လုိအပ္လာရင္ သူ႔ဆီ ႏို႔စ္ေတြ လာေပးၿပီး အၾကမ္း တီးခုိင္းတတ္တယ္။ အသံသြင္းၿပီး သြားျပ သြားေရာင္းၾကတာေပါ့။ အစက တီးလံုးခ်ည္းပဲ တီးေပးလုိက္တာ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဆုိတာ တီးတာ ျမင္ေတာ့ အဆုိေတြ ဘာေတြ ဝင္ဆိုခုိင္းၿပီး သြင္းသြားတတ္တယ္။ ေရာင္းရတယ္ ေျပာတာပဲ။ သီိခ်င္းေကာင္းလုိ႔လား မသိဘူး။ :P

ေနာက္တစ္ေယာက္က်ေတာ့ လိဒ္ တီးတာ ဝါသနာ ပါတ့ဲသူ။ သူက တီးေနရရင္ ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့။ လိဒ္အလံုးေလးေတြကို စာအုပ္အတုိင္း တစ္လံုး မက်န္ တီးတယ္။ တစ္သေဝ မတိမ္း တူေအာင္ကို တီးတာ။ ခက္တာက တစ္ခါတစ္ေလ သူ႔အလံုးန႔ဲသူ မရမက ရေအာင္ တီးရင္းန႔ဲ ေမ်ာသြားတာ Timing ေအာက္ေအာက္သြားလုိ႔ ခဏခဏ ျပန္ျပန္ ေခၚရတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ညီငယ္တစ္ေယာက္။ သူက်ေတာ့ ရစ္သမ္ေခါက္ေပးတယ္။ လိဒ္လုိရင္ ဝင္တီးေပးတယ္။ သူက ေခတ္သီခ်င္းေတြ ရတယ္။ အေပၚက အစ္ကိုႀကီးေတြက သီခ်င္းေဟာင္းေတြ ပိုအားသန္ၾကတယ္။

ညည မီးပ်က္ရင္ လသာသာေအာက္မွာ အိမ္ေရွ႕က ကြပ္ပ်စ္မွာ ဂစ္တာ သံုးေလးလံုးန႔ဲ ဆုိၾကတာပဲ။ သူတုိ႔ေတြက ခုိင္ထူး၊ ထီးဆုိင္၊ ခင္ေမာင္တုိးလုိင္းေတြ။ အမယ္ အေပ်ာ္တမ္းဆုိၿပီး ေပါ့ေဆာ့ခေရာ့စ္ေတာ့ မမွတ္ေလန႔ဲ...။ သူတုိ႔ ႀကိဳက္တ့ဲ သီခ်င္းေတြဆို ေဘ့စ္၊လိဒ္၊ ဒရမ္ အကုန္ ႏို႔စ္ ထုတ္ထားတယ္။ လယ္ဂ်ာ စာအုပ္ သံုးေလးအုပ္ေလာက္ကို ရွိတာ။

တန္ေဆာင္တုိင္ဆုိ ကိုေဇာ္မင္းတို႔ အိမ္ထဲမွာ စုတီးၾကတယ္။ စက္ေတြ ဘာေတြ ငွားၿပီးေတာ့။
သႀကၤန္ဆုိ ဘယ္မွ မသြားေတာ့ဘူး။ ေလးစိုးတုိ႔ ဗီြဒီယိုဆုိင္မွာ စင္ကေလး ထုိးၿပီး အသံစက္ေတြ ငွားၿပီး ဝုိင္းဆို ဝိုင္းတီးၾကတယ္။ ေရစိုေတာ့ ဓါတ္လုိက္.. တြန္႔လုိက္.. ရွပ္ကီေလး ပင့္လုိက္ေပါ့...။

ေနာက္ပိုင္းေတာ့ လမ္းထဲက လူႀကီးေတြက တန္ေဆာင္တုိင္ ႐ႈိး ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လုပ္ေပးတယ္။ သူတုိ႔ေတြ တီးၾကေပါ့။ လမ္းထဲက ဦးတင္လိႈင္ ရွိတယ္ေလ။ ခ်စ္မုိးေစြခ့ဲတယ္ ဘံုႀကိဳးျပတ္တ့ဲ ေဒဝီနတ္မ်ိဳးႏြယ္ ဆုိတ့ဲ သီခ်င္းကို ဆိုတ့ဲ တစ္ေယာက္။ အဲဒီေတာ့ သူ႔အကန္႔န႔ဲ နာမည္ႀကီး သီခ်င္းႀကီး ဆုိသူေတြလဲ လမ္းထဲက စတိတ္႐ႈိးမွာ လာလာ ဆုိၾကတယ္။ လြမ္းေတာင္ လြမ္းမိေသး။

အခုေတာ့ ကိုယ္စီကုိယ္စီ တစ္ေနရာစီကို ေရာက္ေနၾကတယ္။
ကိုေဇာ္မင္းက အိမ္ေျပာင္းသြားတယ္။ ေလးစိုးက တရားလိုင္းဘက္ ကူးသြားတယ္။စက္ေတြ အကုန္ေရာင္းလုိက္တယ္။ ညီေလးက ေမၿမိဳ႕ေျပာင္းသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဒီလြင့္လာတယ္။ လသာညမ်ားဆုိ သူတုိ႔ေတြ သတိရေနမိေသးတယ္။ သူတုိ႔န႔ဲ တီးရင္းဆုိရင္း အသံသြင္းထားတာေလးေတြ ရွိတယ္။ တစ္ႏိုင္သြင္းထားတာ ဆုိေတာ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ သူတုိ႔ သိမ္းထားေလာက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာေတာ့ ပါမလာဘူး။

တစ္ခါသားမယ္ ညီေလးက သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ ေရးထားတာ လာျပတယ္။ မိုးစက္န႔ဲ မ်က္ရည္လုိ႔ တုိက္႐ိုက္ဘာသာျပန္ရင္ အဓိပၸါယ္ရတ့ဲ သီခ်င္းေလးေပါ့။ Demis Roussos က သီဆုိထားတ့ဲ Rain and Tears လုိ႔ အမည္ရတ့ဲ သိုးေဆာင္း သီိခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ ေအာက္က youtube မွာ ဒီသီခ်င္းေလးကို ခံစားႏိုင္ပါတယ္။


ညီေလးက ဒီသီခ်င္းအသြား မဆိုစေလာက္ကို ေက်ာ႐ိ္ုးယူၿပီး ေရးထားတာေလ။ အေပ်ာ္တမ္း ကီးဘုတ္ ပေလယာ ကိုေဇာ္ဝင္းက ကီးဘုတ္ Only န႔ဲ ေတးဂီတ တီးခတ္ေပးထားပါတယ္။ ညလူေျခတိတ္ခ်ိန္မွာ ဖ်တ္ကနဲ ေပၚလာတ့ဲ လွ်ပ္စစ္မီးရယ္ေၾကာင့္ အသံသြင္းတာမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္ခ့ဲရတယ္။ အဆိုပိုင္း သြင္းတာမွာ ေဘးအိမ္ကို အားနာရတာေၾကာင့္ အသံ force ကို အျပည့္ မသံုးမိခ့ဲဘူး။ ကိုေဇာ္ဝင္းကေတာ့ အားမနာပဲ အျပည့္ဆုိဖုိ႔ ေျပာခ့ဲတာပဲ။ ည ၁၁နာရီခြဲ လူေျခတိတ္၊ သူငယ္အိပ္ခ်ိန္မွာ လာေပးတ့ဲ မီးကို ေက်းဇူးတင္ရမလား အျပစ္ဆိုရမလား ျဖစ္ခ့ဲတယ္...။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အတိတ္ကို သတိရေစတ့ဲ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ေပါ့။ ေအာက္မွာ တင္ထားေပးလုိက္တယ္။ အသံနည္းနည္းေလ်ာ့ၿပီး နားဆင္ၾကည့္ၾကပါလား။

သီခ်င္းနာမည္က “ေႏွာင္းအတိတ္” တ့ဲ။

Friday, October 23, 2009

Time To Say Good Bye မင္းခေယာက်္ား ကမ္းနားသစ္ပင္

ေရလိႈင္းေတြ တစ္ဝုန္းဝုန္းန႔ဲ ကမ္းစပ္ကို ေျပးလာေနၾကတယ္။
လွလုိက္တ့ဲ ငပလီ။
ဝင္းဦးတုိ႔ေခတ္က အျဖဴအမည္းန႔ဲ သြား႐ုိက္ဖူးတ့ဲ ငပလီ...
မမုန္းေလန႔ဲ ငပလီ...။
ငပလီ...

ငပလီတ့ဲ။ ျမန္မာနာမည္လဲ မဟုတ္။ အေတာ့ကို သာသာယာယာေလး ရွိလုိ႔ ႏိုင္ငံျခားက တုိးရစ္မ်ား တစ္ကူးတစ္က လာေရာက္ အပန္းေျဖၾကတ့ဲ ရခုိင္ျပည္နယ္က အပန္းေျဖကမ္းေျခေလးတစ္ခု။
ဥေရာပမွာ ဒီလုိ လွပတ့ဲ ကမ္းေျခ ရွိတယ္။ သူ႔နာမည္က Napoli တ့ဲ။ Amalfi ဆုိတ့ဲ အီတလီ ၿမိဳ႕နားမွာ အဲဒီလို လွပတ့ဲ ကမ္းေျခ ရွိတယ္တ့ဲ။ (ဒီေနရာေလးကို ကလစ္ႏွိပ္လုိက္ရင္ Amalfi ကို ေရာက္သြားမယ္။)


ျမန္မာျပည္ ငပလီကို ေရာက္ဖူးတ့ဲ သူေတြက ဒီကမ္းေျခဟာ ဥေရာပက နာပိုလီ ကမ္းေျခန႔ဲ မျခား လွပလြန္းလုိ႔ အေရွ႕တုိင္းရဲ႕ နာပိုလီ ဆုိၿပီး ပန္းသတင္း ပန္းခ်င္းေဆာင္သြားရာက ငပလီဆုိတာ ျဖစ္လာတယ္လုိ႔လဲ ေျပာၾကတယ္။

ဥေရာပ ဆုိတာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေရာမ ေခါမ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ထြန္းကားရာ ေနရာေပါ့။ အီတလီ၊ ဗာတီကန္၊ ေရာမ တစ္လႊားမွာ ဟိုးေရွးေခတ္အခါက ယဥ္ေက်းမႈ ျပယုဂ္ အေဆာက္အဦမ်ား ခုိင္ခိုင္မာမာ က်န္ရွိေနတ့ဲ ေနရာ၊ အခုထိတုိင္ တည္တ့ံေနတ့ဲ ေက်ာက္ရဲတုိက္၊ ဘုရားေက်ာင္း၊ အေဆာက္အဦ မ်ားဟာ တစ္ေခတ္တစ္ခါက ဥေရာပ ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းေတာက္ခ့ဲတာကို ျပေနတုန္း။

အေပၚက ေျပာခ့ဲတ့ဲ နာပိုလီဆုိတာက အီတလီနားက Amalfi ဆုိတ့ဲ ၿမိဳ႕ေလးနားက ေနရာေလး။ ဒီၿမိဳ႕ေလးန႔ဲ ပတ္သက္ၿပီး ဒ႑ာရီ ပံုျပင္ေလး ရွိဖူးတယ္။ ဟာက်ဴလီ ဆုိတ့ဲ အားေကာင္းေမာင္းသန္ ဒ႑ာရီလာ သူရဲေကာင္းေလးဟာ သူ႔ခ်စ္သူေလးကို ျမဳပ္ႏွံဖုိ႔ ကမၻာေပၚမွာ အလွပဆံုး ကမ္းေျခကိုရွာတာ ဒီေနရာကို ေတြ႔သတ့ဲ။ တစ္ကယ္လဲ လွပတ့ဲ ေနရာေလးေပါ့။ အခြင့္ႀကံဳရင္ သြားလည္ဖုိ႔ ေတးထားတ့ဲ အထဲမွာ ဥေရာပ ခရီးစဥ္လဲ ပါတယ္။ (4D ျဖစ္ျဖစ္ ToTo ျဖစ္ျဖစ္ ေပါက္ခ့ဲရင္ သြားကို သြားဦးမွာ)။

ဥေရာပဟာ တစ္ေခတ္တစ္ခါက အႏုပညာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား အေတာ္ကို ထြန္းကားခ့ဲတ့ဲ ေနရာျဖစ္တယ္။ ခုတုိင္လဲ ထြန္းကားေနဆဲ.... ေအာ္ပရာ သီခ်င္းေတြဟာ ဥေရာပေခတ္ကို ေဖၚက်ဴးတ့ဲ ေတးေတြ ျဖစ္တယ္။ ေတးသြားခပ္ျမင့္ျမင့္ကို စူးရွတ့ဲ အသံန႔ဲ သီဆုိရတ့ဲ ေအာ္ပရာ ေတးသြားမ်ားဟာ တစ္ေခတ္တစ္ခါက ဥေရာပ လူဂုဏ္တန္ အသိုင္းအဝိုင္းေတြရဲ႕ ဧည့္ခန္းမွာ မရွိမျဖစ္ ဖြင့္လွစ္ခ့ဲရတယ္။ Classic ေတးသြားမ်ားလုိ႔ သမုတ္ၾကတာေတြေပါ့။

ဒီလို ခမ္းနားမႈေတြ၊ ႀကီးက်ယ္မႈေတြန႔ဲ ျပည့္ႏွက္ေနတ့ဲ ဥေရာပႏိုင္ငံငယ္ေလး အီတလီဟာ တစ္ခ်ိန္တုန္းက G8 ထိပ္သီး အစည္းအေဝးကို က်င္းပဖုိ႔ စီစဥ္ခ့ဲၾကတယ္။ သိတ့ဲအတုိင္း ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာလဲ ထိပ္သီးႏိုင္ငံထဲမွာ ပါေလေတာ့ ဒီအစည္းအေဝးကို တက္ဖုိ႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို လႊတ္ရတာေပါ့။ ဝန္ႀကီးလာၿပီဆိုေတာ့ သိၾကတ့ဲ အတုိင္း လံုၿခံဳေရး၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရး စတာေတြဟာ သက္ဆုိင္ရာႏိုင္ငံမွာ အေျခစိုက္ထားတ့ဲ ႏိုင္ငံရဲ႕ သံ႐ံုးအေပၚကို က်လာတာပါပဲ။ သံ႐ံုးဆိုတ့ဲ အတုိင္း သံအမတ္၊ ေကာင္စစ္ဝန္၊သံအရာရွိမ်ား အားလံုး ကို ေခၚတာေပါ့။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က သိတ့ဲအတုိင္း AS Roma ေဘာလံုးအသင္းကို ႀကိဳက္တယ္ဆုိလုိ႔ အဲဒီ ေဘာလံုးအသင္းရဲ႕ ပြဲစဥ္ထဲက အေကာင္းဆံုး တစ္ခုကိုလဲ ႀကိဳတင္ ဘြတ္ကင္ လုပ္ရတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မိန္းမ ႀကိဳက္တတ္တယ္ဆိုတ့ဲ အစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္း ေရာင္းတတ္တ့ဲ စားေသာက္ဆုိင္ စာရင္းက အစ ေရွာ့ပင္ထြက္ရင္ သံုးတတ္တ့ဲ ပစၥည္းေတြ ေရာင္းတ့ဲ စတုိး အဆံုးကို သံ႐ံုး ဆုိင္ရာ ဝန္ထမ္းမ်ားက စာရင္းျပဳစု စီစဥ္ေပးရတယ္ေလ။

ေနာက္ၿပီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က အထက္က ဆုိခ့ဲတ့ဲ ေအာ္ပရာ သီခ်င္းမ်ားကိုလဲ ႏွစ္သက္တတ္ေလေတာ့ လာမယ့္ ခရစ္စမတ္ အထိမ္းအမွတ္ က်င္းပမ့ဲ concert ကိုလဲ စီစဥ္ထားေပးရေသးတယ္။ နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္ Sarah Brightman ရဲ႕ concert ဆိုေတာ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က တက္ေရာက္ အားေပး ခ်ီးျမွင့္ခ်င္သား။ ဆုိမယ့္ သီခ်င္းကလဲ နာမည္ႀကီး "Time To Say Goodbye" ဆိုတ့ဲ ဂႏၱဝင္သီခ်င္း ကို အသားေပးဆုိမွာ။ "Con Te Partiro'" လုိ႔လဲ သိၾကတယ္။ သံ႐ံုးဝန္ထမ္းမ်ားလဲ အစီအစဥ္ေတြ တစ္ဆက္တည္းျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေရးဆြဲၾကရေတာ့တာေပါ့။


ဒီယူထုကေတာ့ Andrea Bocelli န႔ဲ Sarah Brightman တို႔ ငယ္ႏုစဥ္က တူတူဆုိထားတ့ဲ "Time to say Goodbye" ဆိုတ့ဲ Classic သီခ်င္းပါ။




ဒီဗီြဒီယို ကလစ္ေလးထဲမွာေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ နည္းနည္း အသက္အရြယ္ ေထာက္လာပါၿပီ။




Andrea Bocelli တစ္ေယာက္တည္း ဆုိတ့ဲ ဗားရွင္းပါ။



Sarah Brightman တစ္ေယာက္တည္း ဆုိတ့ဲ ဗားရွင္းျဖစ္ပါတယ္။
Credit to : EMI Japan


ဒီလို ျငိမ့္ေညာင္းတ့ဲ ေတးသီခ်င္းေလးမ်ားကို သီက်ဴးတ့ဲ အီတလီရဲ႕ ခရစ္စမတ္ ညခ်မ္းေလးကို အ႐ုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္သြားေစမယ့္ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခု ျဖစ္သြားပါတယ္။

- G8 အစည္းအေဝးမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လာမယ္ဆုိေတာ့ အလုပ္ေတြ အသည္းအသန္ ႐ႈပ္ေနတ့ဲ အီတလီက ဂ်ပန္သံ႐ံုး။
- သံ႐ံုးကို secretary ရာထူးန႔ဲ ေျပာင္းလာတ့ဲ သံအရာရွိ Diplomat... သူ႔ကို ဂ်ပန္သံ႐ံုးအသိုင္းအဝိုင္းက မလုိလားဘူး။ သူလာရင္ ျပႆနာေတြ တစ္ေထြးႀကီး ျဖစ္တတ္ေလ့ရွိလုိ႔တ့ဲ။
- ခရစ္စမတ္ မတုိင္မီက အီတလီကို အလည္လာတ့ဲ မုဆိုးမ သားအမိေလးႏွစ္ေယာက္...

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီ အလည္လာတ့ဲ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံစား သမီးေလးကို ျပန္ေပးသမားေတြက ျပန္ေပးဆြဲၿပီး နာပိုလီမွာ ျပန္သြားေရြးခုိင္းတယ္။ သံအရာရွိက မေနသာေတာ့ပဲ ပါဝင္ ပတ္သက္မိျပန္တယ္။ (မင္းခေယာက်ာ္း ကမ္းနားသစ္ပင္ဆုိတာ ဒီလုိပါပဲေလ။) ဂ်ပန္သံ႐ံုးက ဒီကိစၥကို မီဒီယာကို မသိေစခ်င္ပဲ သိုသိုသိပ္သိပ္ ၿပီးစီးသြားေအာင္ အီတလီရဲေတြကုိ ကိုင္တြယ္ေစခ်င္တယ္။ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားတ့ဲ သံအရာရွိက အီတလီဥပေဒ ျဖစ္တ့ဲ ျပန္ေပးသမားမ်ားကို ေငြမေပးရဆုိတ့ဲ စည္းမ်ဥ္းကို ေက်ာ္ၿပီး Deal လုပ္ခ်င္တယ္။ အီတလီ ရဲမင္းႀကီးက သံအရာရွိကို မၾကည္မလင္ ျဖစ္....။

တစ္ျဖည္းျဖည္းန႔ဲ ျပန္ေပးမႈရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ မထင္မွတ္တာေတြ ပါလာတယ္။ စီစီတီဗီြ လံုၿခံဳေရး ႐ုပ္ျမင္ ကိရိယာမ်ားရဲ႕ အခန္းက႑၊ ႏိုင္ငံေရး၊ တစ္ႏိုင္ငံန႔ဲ တစ္ႏိုင္ငံ လူသားခ်င္း စာနာ ေထာက္ထားတ့ဲ ကူညီမႈ၊ ႏိုင္ငံ့အေရးန႔ဲ ယဥ္လာရင္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေရးပါမႈေတြဟာ ေမွးမိွန္သြားႏိုင္တယ္ဆုိတ့ဲ အခ်က္၊ ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရသင့္ရထုိက္တ့ဲ အခြင့္အေရး...။

အီတလီ အစိုးရန႔ဲ ဂ်ပန္အစိုးရတုိ႔ရဲ႕ လိမၼာပါးနပ္စြာ ကိုင္တြယ္မႈေၾကာင့္ မီဒီယာ ေရွ႕ကို ေရာက္မလာျဖစ္ခ့ဲတ့ဲ ကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကြယ္က အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုပါ။ ၾကားထဲက ေျမဇာပင္ ျဖစ္သြားတ့ဲ သံအရာရွိ Diplomat ကေတာ့ လူမသိ သူမသိ ေတာင္အာဖရိက ႏိုင္ငံတစ္ခုကို လႊင့္ပါး အမႈထမ္းရေလရဲ႕။


Bonus : မေန႔က ႐ုပ္ရွင္တစ္ကား ၾကည့္မိတယ္။ ၾကည့္သင့္တယ္လုိ႔ မွတ္ခ်က္ေပးမိပါတယ္။ နာမည္ႀကီး မင္းသား မင္းသမီးမ်ား မပါပဲ သာမာန္ သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ားန႔ဲ ဇာတ္လမ္း အစမွ အဆံုး ဆြဲေခၚ နစ္ျမဳပ္သြားေစႏိုင္တ့ဲ ကားေကာင္းေလး တစ္ကားပါ။ ကားေလး နာမည္က "Amalfi" တ့ဲ။ အခ်ိန္ေပးၿပီး ေသခ်ာၾကည့္လုိက္ပါ။ ေအာက္မွာ ယူထုနားက ဒီ႐ုပ္ရွင္ကို အျမည္းစမ္းၾကည့္ႏိုင္တ့ဲ လင့္ခ္ေလး တင္ထားေပးတယ္။






Monday, August 17, 2009

Mouse Loves Rice 老鼠愛大米

Credit to tga1269

သီခ်င္းက နာမည္ႀကီးသီခ်င္း။ တုိက္႐ိုက္ဘာသာျပန္ရရင္ “ဆန္ႀကိဳက္တ့ဲ ႂကြက္”ဆုိလား။
ႂကြက္က ဆန္ကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သလို ကိုယ္ခ်စ္တ့ဲသူကိုလဲ ႏွစ္သက္မိတ့ဲ အေၾကာင္းကို ဖြဲ႕ဆိုထားတာ။

နာမည္ႀကီး အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး အဆိုေတာ္ အကုန္ ျပန္ဆိုထားတာ။
အားလံုးက သူ႔ဗားရွင္းန႔ဲ သူဆုိၾကတယ္။
ဒီေကာင္မေလးလဲ သူ႔ဗားရွင္းန႔ဲသူပဲ။
ဒီေကာင္မေလးက အေပ်ာ္တမ္း သြင္းထားတ့ဲ သီခ်င္းေလး။
သမၻာရွိတယ္။ ဆုိတတ္တယ္။
သေဘာက်လို႔ အမ်ားခံစားႏိုင္ေအာင္ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ေကာင္မေလးက ေသခ်ာၾကည့္ရင္ ျမဝတီက လာတ့ဲ တ႐ုတ္ဇာတ္လမ္းတြဲထဲက ဘုရင့္သမီးေတာ္န႔ဲ တူတယ္။

Credit to www.zimbio.com

အဲဒီမင္းသမီးေလးက ႐ႈၾကည္န႔ဲ So Close ထဲမွာ သ႐ုပ္ေဆာင္တာေလ။
Zhou Wei တ့ဲ...။

Friday, August 14, 2009

ငါ့ကို ခ်စ္တ့ဲသူ

အာဇာနည္ရဲ႕ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။
ဒီသီခ်င္းေလးၾကားတုိင္း တစ္ခ်ိန္က တစ္ေယာက္ေသာသူမကို သနားမိတယ္။
ခုေနခါမွာ သူေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔ တိုးတိုးေလး ဆုေတာင္းေပးေနမိတယ္။

အာဇာနည္ - ငါ့ကို ခ်စ္တ့ဲသူ

Myanmarmp3 ကေန တုိက္႐ိုက္နားဆင္ႏိုင္သလုိ ေအာက္ကပေလယာမွာလဲ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။

တုိက္႐ိုက္နားဆင္ရန္။


Sunday, May 24, 2009

ဒါလီႏွင့္ နာရီ (၁)

ဒါလီေန႔ - ေလးျဖဴ


ဒါလီႏွင့္ နာရီ

ဘတ္စ္ကားေတြမွာ ေက်ာက္ဆူး မပါလို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္။ ပါမ်ား ပါခ့ဲလ်င္ သန္းေခါင္ေက်ာ္တာေတာင္ အိမ္ျပန္ေရာက္လိမ့္မည္ မထင္။ လိုင္းကားတုိင္းလိုလို ဒီမွတ္တုိင္မွာ ခရီးသည္ ေစာင့္ရင္းနားနားေနေန ရပ္တတ္စၿမဲ။ ဆင္းသည့္ခရီးသည္က နည္းၿပီး တက္သည့္ ခရီးသည္မ်ားလ်င္ ျမန္ျမန္ျပန္ထြက္သည္။ ဆင္းသူမ်ားၿပီး တက္သူနည္းေနလ်င္ ၾကာတတ္သည္။ ဒါကို စီးေနက် ခရီးသည္တုိင္း သိၿပီးသား။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တခ်ိိဳ႕က ကားေဘးမွာ လာေရာင္းေသာ ေရခဲေရ ၀ယ္ေသာက္သူေသာက္။ သၾကားလံုးတို႔ အခ်ဥ္ထုတ္တုိ႔ ၀ယ္စားသူစား။ အိပ္ငိုက္သူငိုက္။ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကားသြားေနသလား ကားရပ္ေနသလား ဆိုတာေတာင္ သတိျပဳမိပံု မေပၚ။ ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရး လမ္းညႊန္ တက္က်မ္း စာအုပ္ကို စိတ္၀င္စားစြာ ဖတ္ေန၏။
တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ထံုးစံကို သိပါလ်က္ “ၾကာလိုက္တာ”၊ “ကားကလည္း ဘယ္အခ်ိန္က်မွ ထြက္မွာလဲ”၊ “အိမ္ေရာက္မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ရမွာ၊ ကေလးေတြေတာ့ ဂ်ီက်ေနေလာက္ၿပီ” စသည္ျဖင့္ အခ်ည္းႏွီး ေရရြတ္ေနၾက၏။ ဒ႐ိုင္ဘာကျဖင့္ ကားေပၚကေတာင္ ဆင္းသြားလိုက္ေသးသည္။ မွတ္တုိင္နားက ကြမ္းယာဆုိင္ေလးဆီ ေလွ်ာက္သြားၿပီး ကြမ္းတစ္ယာကို သူ႕ဘာသာ စိတ္ၾကိဳက္ ယာစားရင္း ကြမ္းယာသည္ မိန္းကေလးႏွင့္ စကားေျပာေနသည္။ စပါယ္ယာကေတာ့ ေအာ္ဟစ္ၿပီး လူေခၚေနသည္။

ဒီေနရာက လမ္းဆံုဟု ဆိုႏိုင္သည္။ လိုင္းကား ေလးငါးမ်ိဳးေလာက္ ျဖတ္သြားေသာ ေနရာ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စည္ကားသည္။ လူ႐ႈပ္သည္။ ေစ်းဆုိင္ေတြကလည္း မ်ားသည္။ ဒီလို ေနရာမ်ိဳးမွာ အခ်ိန္းအခ်က္ လုပ္ထားလ်င္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ရွာေတြ႔ႏုိင္ဖုိ႔ေတာင္ မလြယ္။

မွတ္တုိင္နားမွာ ကားစရပ္ကတည္းက ေမွာင္စပ်ိဳးေနၿပီျဖစ္၏။ ခုဆို ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ ေမွာင္လာၿပီ။ အိမ္ေတြက မီးထြန္းလိုက္ၾကၿပီ။ လမ္းေဘးဆုိင္ငယ္ကေလးေတြကေတာ့ အေသးစား ဘက္ထရီမီးမ်ား ဟိုတစ္ေခ်ာင္း ဒီတစ္ပြင့္ လင္းလာၾကသည္။ ဒ႐ိုင္ဘာသည္ ကြမ္းယာဆုိင္မွ စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ယူ၍ မီးညိွသည္။ ထို႔ေနာက္ ကားဆီ ျပန္လာၿပီး တက္ထုိင္လိုက္သည္။ စက္ႏိႈးသံၾကားေသာအခါ ခရီးသည္မ်ား လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္သြား၏။ ကားကေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မထြက္ေသး။ စပယ္ယာက စိတ္ေကာက္ၿပီး ထြက္သြားေသာ ခ်စ္သူအေပၚ ေနာက္ဆံုး ႀကိဳးစားသလို ေလသံျဖင့္...
“ေမာင္းမယ္၊ ေနာက္ကား ၀င္လာၿပီ”
ဟု ေအာ္လိုက္၏။ ဒ႐ိုင္ဘာက ဂီယာထုိးသည္။ ကားစၿပီး လႈပ္သည့္ အခ်ိန္မွာပင္
“ဟိုးထား၊ တစ္ေယာက္လိုက္မယ္။”
ဟု စပယ္ယာက ေအာ္သည္။ ကားတံု႕ကနဲ ျဖစ္သြားစဥ္ လူတစ္ေယာက္သည္ သိုင္းသမား တစ္ေယာက္လို ကာေနာက္ေပါက္မွ ေစြ႔ခနဲ ခုန္တက္လာသည္။
“ဆြဲ ဆရာ”
စကယ္ယာ၏ အခ်က္ေပးသံႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္တည္းပင္ ကားက ၀ူးခနဲ ေဆာင့္ထြက္သည္။ ထိုအခ်ိန္ အခိုက္အတန္႔ ကေလးအတြင္းမွာ မထင္မွတ္သည့္ ကိစၥ တစ္ခု ျဖစ္သြားသည္။
***

ဒါလီသည္ ဘတ္စကား၏ ဘယ္ဘက္ျခမ္းမွာ ထုိင္ေနသည္။ ဘယ္ဘက္လက္ကို ျပတင္းေဘာင္ေပၚ တင္ထားသည္။ ဘတ္စကား စထြက္သည္မွာ လမ္းေပၚက လူတစ္ေယာက္သည္ ဘတ္စကားနားသို႔ ဖ်တ္ကနဲ ခ်ဥး္ကပ္လာသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဒါလီ၏ လက္ေကာက္၀တ္ ေနရာကို အုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ ဒါလီ လန္႔သြားသည္။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းတြင္ ကိုကိုမ်ား ႐ုတ္တရက္ လာႏႈတ္ဆက္တာလားဆုိၿပီး ထိတ္ခနဲ ေပ်ာ္မလိုေတာင္ ျဖစ္သြားေသး၏။

ကိုကိုမဟုတ္၊ သူတစ္ခါမွ မျမင္ဖူးေသာ လူတစ္ေယာက္။ ဒါလီ ဖ်တ္ကနဲ ၾကည့္လိုက္ေသာအခ်ိန္မွာပင္ ထိုသူက လက္ကို ျပန္႐ုပ္ၿပီး ႐ႈပ္ရွက္ခတ္ေနေသာ လမ္းသြားလမ္းလာေတြၾကား လွစ္ခနဲ ၀င္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြား၏။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘတ္စကားသည္ ဒုတိယ ဂီယာကို ေျပာင္းၿပီး ျဖစ္ေနၿပီ။ ဒါလီသည္ ေငးေၾကာင္ေနရာမွ သတိျပန္၀င္လာၿပီး သူ႔လက္ေကာက္၀တ္ ေနရာကို ၾကည့္သည္။ ခုမွ သေဘာေပါက္သည္။ သူ႔လက္ပတ္ နာရီေလး မရွိေတာ့။

“ဟင္ မရွိေတာ့ဘူး”
လႊတ္ကနဲ ေရရြတ္မိသည္။
“ဘာမရွိတာလဲ၊ ဘာလဲ”
ေဘးမွာ ကပ္လ်က္ ထုိင္ေနေသာ မိန္းမႀကီးက ေမးသည္။
“ဟို... ဟို နာရီ၊ ကၽြန္မနာရီ အျဖဳတ္ခံလိုက္ရၿပီ။”
“ဟင္... ဟုတ္လား နာရီျဖဳတ္ခံရလို႔၊ ဒါဆို”
ေရွ႔ခံုမွာ ထုိင္ေနေသာ လူႀကီးက လွည့္ၾကည့္သည္။ ေနာက္ခံုဘက္ဆီက...
“နာရီျဖဳတ္ခံရလို႔ ဆိုပါလား”
“နာရီ ျဖဳတ္လို႔တ့ဲ”
“ဟို မိန္းကေလး”
“ပါသြားလား”
ကားအတြင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေရရြတ္သံေတြ ထြက္ေပၚလာ၏။ ေရွ႕ခံုမွ လူႀကီးက...
“ေဟ့ ကားရပ္လိုက္ေလ၊ ဒီမွာ ျပႆနာ ျဖစ္ေနတာ”
“ဟာဒီေလာက္ ေ၀းသြားမွေတာ့ ဘယ္လိုက္လို႔ ရေတာ့မလဲ၊ ခုေလာက္ဆို အဲဒီနားမွာေတာင္ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး”
စပယ္ယာက ခရီးဖင့္မွာ စိုးရိမ္ေသာ ေလသံျဖင့္ ျပန္ေျပာ၏။ ထိုအခ်ိန္မွာ ဒ႐ိုင္ဘာက ကားကို ရပ္လိုက္သည္။
“ဒီအတိုင္း လႊတ္ေပးလိုက္လို႔ေတာ့ ဘယ္ျဖစ္မလဲ”
လူငယ္တစ္ေယာက္က ၀င္ေျပာသည္။

“အင္း... ဟုတ္တယ္။” ဟု တစ္ခ်ိဳ႕က သံေယာင္လုိက္သည္။
“ဘာျဖစ္ျဖစ္ ရဲစခန္းကိုေတာ့ အေၾကာင္းၾကားရမွာပဲ၊ ျပန္ေကြ႔ကြာ”

ေရွ႕ခံုမွ လူႀကီးက အမိန္႔ေပးသလို ေျပာ၏။ ဒ႐ုိင္ဘာက အင္တင္တင္ျဖင့္ ေပကပ္ကပ္ၾကည့္၏။ ခရီးသည္ တစ္ခ်ိဳ႕၏ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အိမ္ျပန္ေနာက္က်ေတာ့မွာပဲ ဆုိေသာ အရိပ္အေယာင္ေတြ ထင္ဟပ္လာသည္။ ထုိအခါက်မွ ဒါလီက ...
“အို... ရဲစခန္းေတာ့ မသြားခ်င္ဘူး” ဟု ျငင္းလိုက္သည္။ ဒ႐ိုင္ဘာလည္း ဆက္ထြက္ရန္ ဂီယာထုိးလိုက္၏။ ေစာေစာက ၀င္ေျပာေသာ လူငယ္က..
“ခုလို လ်စ္လ်ဴ႐ႈလိုက္ရင္ ဒီေကာင္ေတြ ပိုအတင့္ရဲလာမွာေပါ့”
“ဒါဆို မင္းပဲ လုိက္ဖမ္းလိုက္ေပါ့” ဟု စပယ္ယာက ေျပာရာ လူငယ္က ဆတ္ကနဲ လွည့္ၾကည့္ၿပီး ေရွ႕တစ္လွမ္းတုိး၍
“ခင္ဗ်ားစကားက တာ၀န္မ့ဲလွခ်ည္လား”

ဒါလီ မေနသာေတာ့။
“ေတာ္ပါေတာ့၊ ကၽြန္မနာရီကလည္း ဘယ္ေလာက္မွ မတန္ပါဘူး၊ အေဟာင္းေလးပါ၊ ၿပီးေတာ့ ျပန္လွည့္သြားေနရရင္ အားလံုး ေႏွာင့္ေႏွးကုန္လိမ့္မယ္”
“ျပန္ရဖုိ႔လည္း မလြယ္ပါဘူး။”
“အင္း.. ဒါလဲ ဟုတ္တာပဲ၊ ကဲ မထူးပါဘူး၊ ဆက္သာ ေမာင္းေတာ့”
လူႀကီးက ၀င္ေျပာသည္။ လူငယ္က သိပ္ေက်နပ္ပံု မေပၚ။
“မနက္က်ရင္ ရဲစခန္း၀င္ၿပီး တုိင္ခ်က္ ဖြင့္ဖုိ႔ေတာ့ ေကာင္းတယ္” ဟု ေျပာေနျပန္၏။ ဒါလီ့ေဘးမွ မိန္းမႀကီးက
“ဘယ္ေလာက္တန္လဲ” ဟု ေမးသည္။
ဒါလီက သိပ္မတန္ပါဘူးဟု ျပန္ေျဖသည္။ “ဘာအမ်ိဳးအစားလဲ” ဟု ထပ္ေမးေနေသးသည္။ ဒါလီ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနလိုက္ရသည္။
“ဒီေကာင္ေတြက သိပ္လ်င္တာဗ်။ နာရီေပၚကို လက္န႔ဲ အုပ္ကိုင္ၿပီး အိမ္န႔ဲႀကိဳး ဆက္ေနတ့ဲေနရာကို ညွစ္ခ်လိုက္တာ။ ဒီအခါ ပင္ကေလးေတြက ေကြးၿပီး နဖါးအိမ္က လႊတ္ထြက္သြားတာေပါ့။ ေျပာေတာ့သာ တစ္ကယ္လြယ္တာ တစ္ကယ္က်ေတာ့ လက္ေခ်ာင္းေတြက သန္လည္းသန္မွ ျမန္လည္းျမန္မွ၊ အဲဒီလို ျဖစ္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ က်င့္ယူရတာ”
ေနာက္ဆံုးခံုတန္းမွာ ထုိင္ေနေသာ ကျပားတစ္ေယာက္ သင္တန္းေပးေနသည့္ ေလသံျဖင့္ အာေဘာင္ အာရင္းသန္သန္ ေျပာေနသည္။ လူငယ္က...
“ဘာလဲ ခင္ဗ်ားလည္း အဲဒီသင္တန္း တက္ဖူးလို႔လား” ဟု ႐ုတ္တရက္ ျဖတ္ေမးလိုက္၏။ ထိုသူက..
“ဟာ မဟုတ္တာ၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ အျဖဳတ္ခံရဖူးလို႔ သိေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္နာရီကမွ အသစ္ႀကီးဗ်။ ၀ယ္တာ တစ္ပတ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။”

ကုလားမႀကီး တစ္ေယာက္က “အေရးထဲ ႂကြားေနရေသးတယ္”ဟု ခပ္တိုးတုိး ေရရြတ္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ခရီးသည္မ်ားလည္း ခါးပိုင္ႏႈိက္၊ ဆြဲႀကိဳးျဖတ္၊ အလစ္သုတ္ စေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တခ်ိဳ႔လည္း ကိုယ္ေတြ၊ တစ္ခ်ိဳ႔လည္း ၾကားဖူးနာား၀ ရွိတာေတြကို ကိုယ္ေတြ႔လိုလို လုပ္၍ နီးစပ္ရာ အခ်င္းခ်င္း စကားစပ္မိေနၾကေလ၏။ ထိုအေၾကာင္းအရာ အားလံုးသည္မိမိကုိ မူတည္ၿပီး ျဖစ္လာရျခင္းေၾကာင့္ ဒါလီသည္ အေနရခက္ေန၏။ ေျပာရင္းဆုိရင္းက တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ သူ႔ကို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္ လုပ္ေနၾကတာ ပိုဆိုးသည္။ အေရးထဲမွာ ေဘးနားက မိန္းမႀကီးက ...
“အဲဒီေကာင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကို မွတ္မိလား” ဟု ေမးေနျပန္သည္။ သူေခါင္းခါျပလိုက္၏။ ေျပာမယ္ဆုိလ်င္လည္း “ကိုကို မဟုတ္ဘူးဆိုတာပဲ မွတ္မိတယ္” ဟု ဆုိရေပလိမ့္မည္။
တစ္ကယ္လို႔ ကိုကိုသာ ဒီေန႔လာႀကိဳခ့ဲလ်င္ ခုလို ျဖစ္မွာ မဟုတ္။ ဒီလိုဆိုေတာ့ ကိုကိုက အလစ္သမားရန္ကို ကာကြယ္ႏိုင္လို႔လားဟု ထင္စရာ ရွိ၏။ မဟုတ္။ ကိုကိုနွင့္အတူ ဘတ္စကား စီးသည့္အခါတုိင္း ႏွစ္ေယာက္တြဲ ထုိင္ခြင့္ရလ်င္ ကိုကိုက ျပတင္းေပါက္ႏွင့္ ကပ္လ်က္မွာသာ ထုိင္ေလ့ ရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဒါဆို ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚ လက္တင္စရာလဲ မလိုေတာ့။ နာရီ အျဖဳတ္ခံရမွာလဲ မဟုတ္ေတာ့။

***
(ဆက္ရန္)


၂၀၀၀ ေလာက္တုန္းက ဖတ္ဖူးတ့ဲ မင္းလူရဲ႕ ၀တၳဳ တစ္ပုဒ္ပါ။ ေလးျဖဴရဲ႕ သီခ်င္း “ဒါလီေန႔” ကို နားေထာင္မိေတာ့ ဒီ၀တၳဳကို သတိရမိတာန႔ဲ ျပန္ေ၀မွ်ခ်င္လို႔ တင္လိုက္တာပါ။ ႐ိုက္ၿပီးသေလာက္ကို တစ္ပိုင္းခ်င္း တင္ေပးဖုိ႔ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ သီခ်င္းကို အေပၚဆံုးမွာ တင္ထားေပးပါတယ္။

Friday, May 22, 2009

ေကာင္းကင္ေမေမ


ေကာင္းကင္ေမေမ - ေဇာ္၀င္းထြဋ္

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းကင္ရယ္
က်န္ရစ္ခ့ဲေစကြယ္
xxxxxxx
ေမေမရဲ႕ သားႏိုင္တယ္
ေမေမရယ္ ရင္ဆုိင္ပြဲတိုင္း။
ေမေမ့ရဲ႕ သားႏိုင္တယ္။
အႏၱရာယ္ေတြ ရင္ဆုိင္ႏြဲတုိင္း။
ေမေမရဲ႕ အားမာန္ေတြ
သားေလးရဲ႕ ေသြးထဲကို စီး၀င္
အ႐ံႈးပြဲန႔ဲ ေတြ႔ဖုိ႔ရန္ အေၾကာင္း မျမင္
(အင္း...) ေအာင္ပြဲဆင္။

Thursday, May 21, 2009

KoKoRo No ToMo (သို႔မဟုတ္) တိုးတိတ္တမ္းတ

ဆက္စပ္ဖတ္႐ႈရန္။
"Kokoro No Tomo" by "Mayumi Itsuwa"

အရင္လဆန္းပိုင္းက ေရးခ့ဲတ့ဲ ဂ်ပန္သီခ်င္းေလး KoKoRo No ToMo န႔ဲ ပတ္သက္တ့ဲ ပို႔စ္ေလး တစ္ခုပါ။ ဒီသီခ်င္းဟာ ၁၉၈၀ ႏွစ္ဦးပိုင္းေလာက္ဆီက အာရွတစ္လႊား အေတာ့္ကို ေရပန္းစားခ့ဲတ့ဲ သီခ်င္း ျဖစ္ခ့ဲပါတယ္။ အဆိုပါ သီခ်င္းကို သံစဥ္ယူၿပီး တစ္ျခားေသာ ဘာသာစကားန႔ဲ ျပန္ဆုိခ့ဲၾကတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာလဲ ထုိစဥ္က နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္ စိမ္းမို႔မို႔ကလဲ ဒီသီခ်င္းကို ဆုိခ့ဲပါတယ္။ ဆိုဟန္ တည္ၿငိမ္ၿပီးေတာ့ အသံပါ၀ါေကာင္းတ့ဲ ဒီအဆုိေတာ္ မာယုမီရဲ႕ အသံန႔ဲ လိုက္ဖက္တာ စိမ္းမို႔မို႔ပဲ ရွိပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းကိုလဲ စိမ္းမို႔မုိ႔ မွပဲ ဆိုႏိုင္မွာပါ။ မူရင္းကို ေအာက္က ယူထုမွာ ေသခ်ာ နားဆင္ၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာ ဟုတ္မဟုတ္ ဆန္းစစ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

အဆိုပါ ပို႔စ္အေဟာင္းထဲမွာ လာဖတ္မိတ့ဲ တစ္ေယာက္က ျမန္မာဗားရွင္း စာသား ရွိခ့ဲရင္ ျမန္မာစာသားကို တင္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာစာသားကို သူငယ္ခ်င္း ဂီတဗလရဲ႕ အကူအညီန႔ဲ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခ့ဲလို႔ ေတာင္းဆုိသူအတြက္ေရာက္ အားလံုးအတြက္ပါ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။



တိုးတိတ္တမ္းတ

ေရး-ညီညီလိႈင္

V1- တိုးတိတ္ရင္ခုန္သံ ဆံုးၿဖတ္ေ၀ဒနာရယ္
ခံစားခ်က္ေတြ ေၿပာင္းလဲခဲ႔တယ္..။
စြန္႔လႊတ္အၿကင္နာရယ္ ရက္စက္အႏိုင္ယူသူ
လွည္႕စားရက္တယ္ ..နာက်ည္း မင္းအမုန္း (ႂကြယ္/အတြက္)..။

V2- ခိုတြယ္စရာရင္ခြင္မဲ႔ေသာ ႏွလံုးသားမွာ
ဒဏ္ရာေတြ နာၾကင္ေနဆဲ အခ်စ္အတြက္ေတာ့..။
ခံႏိုင္ရည္ဆိုတာ အကုန္ၿပိဳကာလဲ
အခ်ိန္တိုင္းအတြက္ မ်က္ရည္လည္...။

Cho - ဒဏ္ရာမ်ားနဲ႔ အသည္းကလြမ္း(ေနမယ္/တာပါ)။
ဒါေပမဲ႔လည္း ေၾကကြဲအခ်စ္အတြက္နဲ႔..။
(ျပန္ဆံုၾကဖို႔ေတာ့ ေ၀းၿပီကြယ္ / ျပန္လည္ေတြ႕ၾကဖို႔ေတာ့မၿဖစ္ႏုိင္တယ္...။)
တိုးတိတ္လြမ္းလို႔ေနပါတယ္..။

V3 - ႐ႈံးနိမ္႔ေျခသံရယ္.. ေျခာက္လွန္႔ရယ္သံေတြ
တစ္ေယာက္တည္းေန႔ကို.. ေက်ာ္ျဖတ္အားလည္းငယ္ ...။
ေန႔ညအခ်ိန္ေတြရယ္... အိပ္မက္ေတြမွာကြယ္
ခံစားခ်က္ေတြ... ဒီအလြမ္းမင္းေပးခဲ႔...။

V4 - ယံုၾကည္ရာရင္ခြင္မဲ႔ေသာ ႏွလံုးသားမွာ
ဒဏ္ရာေတြနာၿကင္ေနဆဲအခ်စ္အတြက္ေပါ့...။
ခံႏိုင္ရည္ဆိုတာ အကုန္ၿပိဳကာလဲ
အခ်ိန္တိုင္းအတြက္ မ်က္ရည္လည္....။

Cho.
Music Fade Out.

Sunday, May 10, 2009

တစ္ခါက ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆီသို႔...။ Kanpai

တစ္ခါတုန္းက အစ္ကိုႀကီးတစ္ေယာက္ ေျပာျပဖူးတ့ဲ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္ အေၾကာင္း။
ဂ်ပန္႐ုပ္ရွင္ထဲကလို႔ ဆိုပါတယ္။
ေမာင္ယာမာမိုတုိ္၊ ေမာင္တာကာရွိန႔ဲ မမိုမိုကို လို႔ပဲ လြယ္လြယ္ နာမည္ ေပးလိုက္ပါစို႔။
သူတို႔ တစ္ေတြရဲ႕ ငယ္ဘ၀ဟာ မိခင္ဖခင္မ့ဲ အေနန႔ဲ ႀကီးျပင္းခ့ဲရတယ္။
တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အလြန္ခ်စ္ၾကသတ့ဲ။ တစ္ဦးက ဒုကၡေရာက္ရင္ က်န္တစ္ဦးက ေဖးမကူညီၾကတယ္။ မိတစ္ဆိုး၊ ဖတစ္ဆိုးေလးေတြဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခ်စ္ၾကတယ္။ နားလည္ၾကတယ္။

ဒီလိုန႔ဲ သူတို႔တေတြ အရြယ္ေရာက္လာခ့ဲတယ္။ ယာမာမိုတိုန႔ဲ တကာရွိတို႔ဟာ အေျခအေနေၾကာင့္ ယာကူဆာ မာဖီးယား ဂုိဏ္း၀င္ေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္။ ယာမာမိုတိုအေနန႔ဲ ဒီအလုပ္ကို မေပ်ာ္ပိုက္ေၾကာင္း၊ ဒီအဖြဲ႕ကေန ထြက္ဖုိ႔ အၿမဲႀကံစည္ေနတယ္။ တာကာရွိကို လဲ တုိင္ပင္တယ္။ သို႔ေသာ္ျငားလဲ တာကာရွိက ဂိုဏ္းရဲ႕ စည္းမ်ဥး္စည္းကမ္းကို နားလည္ထားေတာ့ ဒီအတုိင္းထြက္လို႔ မရဘူး။ အေသထြက္မွ ထြက္လို႔ရတယ္ ဆိုတာကို ယာမာမိုတိုကို ေျပာျပတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ေသမွပဲ ယာကူဆာဂုိဏ္းကေန ထြက္လို႔ရတယ္ေပါ့။

မိုမိုကုိကလဲ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ ခ်စ္ၾကည္ႏူးစရာ ႏွင္းဆီငံုေလးလို အလွတရားေတြန႔ဲ ျမင္သူတုိင္း ႀကိဳက္တ့ဲ ပ်ိဳပ်ိဳေမ ျဖစ္ေနတယ္။ ယာမာမိုတို န႔ဲ တာကာရွိကလဲ မိုမိုကို ကို ငယ္ငယ္က ျဖဴစင္တ့ဲ သူငယ္ခ်င္း အခ်စ္န႔ဲ ခ်စ္လာရာကေန အသက္အရြယ္ကေလး ရလာေတာ့ အေရာင္အေသြး စြန္းေပတ့ဲ ၁၅၀၀ ေမတၱာန႔ဲ တိတ္တခိုး ခ်စ္မိၾကသတ့ဲ။

တာကာရွီကေတာ့ စိတ္ၾကမ္း ကိုယ္ၾကမ္းသမားဆိုေတာ့ တစ္ျဖည္းျဖည္းန႔ဲ သာမာန္ဂိုဏ္းသား အဆင့္ကေန တစ္ျဖည္းျဖည္းရာထူးႀကီးေတြ ပိုင္လာတယ္။ တစ္ရက္သားမယ္ ယာမာမိုတိုက မိုမိုကို ကို ခ်စ္ေနမိတ့ဲ အေၾကာင္း၊ ဖြင့္ေျပာဖုိ႔ အတြက္ သူငယ္ခ်င္း တာကာရွိန႔ဲ လာတုိင္ပင္တယ္။ တာကာရွိခမ်ာ တစ္ဘက္က ခ်စ္ရသူ၊ ေနာက္တစ္ဘက္ ငယ္ငယ္ကတည္းက သူ႔အတြက္ အနစ္နာခံ ေပါင္းလာေပးတ့ဲ သူငယ္ခ်င္း၊ ေနာက္ၿပီး မိုမိုကိုကလဲ မဆြတ္ခင္က တာကာရွိ အေပၚ ညႊတ္ခ်င္ေနသူ၊ သို႔ေသာ္ သူက စိတ္ၾကမ္းကိုယ္ၾကမ္းဆိုေတာ့ မိုမိိုကို သူ႔ဒဏ္ေတြ ခံႏိုင္ မခံႏုိင္၊ အစရွိတ့ဲ ၀ိေရာဓိေတြ ၾကားထဲမွာ ေခါင္းခဲေနခ့ဲတယ္။

ယာကူဆာ ဂိုဏ္းမွာ အဆင့္ တစ္ဆင့္ ၿပီး တစ္ဆင့္ တက္သြားရင္ တက္တူးေတြ ထိုးရတယ္။ အဲဒီတက္တူးေတြ ၾကည့္ၿပီး ဘယ္သူက ဘယ္အဆင့္ ဆိုတာ သိတယ္။ အခု တာကာရွိက ၀မ္းဗိုက္ကေန ထိုးလာတာ ရင္ဘတ္ ေရာက္ေနၿပီ။ လက္ေမာင္းမွာပဲ ထုိးဖုိ႔ က်န္ေတာ့တယ္။ အဲဒီေနရာက ေဘာ့စ္ရဲ႕ လူယံု ညာလက္႐ံုး ဒုတိယ အျမင့္ဆံုး ေနရာေပါ့။ သူ႔ကို ေဘာ့စ္ကလဲ သားအရင္း တစ္ေယာက္လို ခ်စ္ေနၿပီ။ သူ႔ကိုေတာင္ ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ ေျမာက္ေပးဖို႔ အထိ ေဘာ့စ္က စကားဦး သန္းထားတယ္။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ ယာမာမိုတိုန႔ဲ မိုမိုကိုတို႔ သမီးရည္းစား ႏွစ္ေယာက္ ထြက္ေျပးဖုိ႔ ႀကိဳးစားတာကို မာဖီးယားဂိုဏ္းသားေတြ သိသြားၿပီး အျပစ္ေပးဖုိ႔ ေဘာ့စ္ေရွ႕ေရာက္လာတယ္။

တာကာရွိခမ်ား အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံေနရတ့ဲ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို ျမင္ရၿပီး ရင္ထု မနာ ျဖစ္တာေပါ့ေလ...။ သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ လႊတ္ေျမာက္ေအာင္ သူဘယ္လို ႀကံေဆာင္ရမလဲ...။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ ေဘာ့စ္ကို သြား အက်ပ္ကိုင္ေတာ့တယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ထြက္ေျပးခြင့္ေပးပါ။ မေပးရင္ သူ႔ကိုယ္သူ သတ္ေသပါ့မယ္ ဆုိၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္ေတာ့တယ္။ သားအရင္းလို ျဖစ္ေနတ့ဲ ဒုတိယ ညာလက္႐ံုးရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို သေဘာေပါက္တ့ဲ ေဘာ့စ္ဟာ ဂိုဏ္းစည္းကမ္းကို ေဖါက္လိုက္ရတယ္။ ၂၄ နာရီအတြင္း ထြက္ေျပးခြင့္ေပးမယ္။ လႊတ္ေအာင္ မေျပးႏိုင္ရင္ အဲဒီ ႏွစ္ေယာက္ကို တာကာရွိကပဲ တာ၀န္ယူ သုတ္သင္ရမယ္ လို႔ အမိန္႔ခ်လိုက္တယ္။

ဒီလိုန႔ဲ ခ်စ္သူ ႏွစ္ေယက္အတြက္ ထြက္ေျပးရမယ့္ ရက္ကို ေရာက္လာတယ္။ တာကာရွိကို လာႏႈတ္ဆက္ခ်င္ေပမယ့္ တာကာရွိ အေတြ႔မခံဘူး...။ ေဘာ့စ္ကလဲ သူ႔လူေတြ အကုန္လံုးကို ျဖန္႔က်က္ၿပီး လူစုခြဲထားခိုင္းတယ္။

တာကာရွိတစ္ေယာက္ အခန္းတစ္ခုမွာ တစ္ေယာက္တည္း ထုိင္ေနၿပီး သူတုိ႔ သံုးေယာက္ ငယ္ငယ္တုန္းက ႐ိုက္ထားတ့ဲ ဓါတ္ပံုကို ၾကည့္ၿပီး ဆာေကး ေသာက္ေနတယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ဘာအေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူန႔ဲ အဆက္အသြယ္ မလုပ္ဖုိ႔၊ သူတို႔တစ္ေတြ ေဘးအႏၱရာယ္ ကင္းရွင္းေၾကာင္းန႔ဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း၊ သက္သက္သာသာ ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို သိရေအာင္ ေရာက္ရာ အရပ္တုိင္းကေန သူ႔ဆီကို တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပိုစ့္ကဒ္ေတြ မွန္မွန္ပို႔ေပးဖုိ႔ပဲ မွာလိုက္တယ္။ အခုအခ်ိန္ေလာက္ဆုိ ခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ေဘးလႊတ္ရာကို ေရာက္ေလာက္ၿပီ ဆုိၿပီး ဂုဏ္ျပဳတ့ဲ အေနန႔ဲ လက္ထဲက ဆာေကးခြက္ကို မိုးေပၚေျမွာက္ၿပီး ေကာင္းခ်ီး ေပးလိုက္ပါတယ္...။

"KANPAI"

အဲဒီအခ်ိန္မွာ Nagabuchi Tsuyoshi 長渕 長渕剛 ေရးတ့ဲ Kanpai ဆိုတ့ဲ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ကို ေနာက္ခံ သီခ်င္း အျဖစ္ ႐ုပ္ရွင္ထဲမွာ ဖြင့္ေပးထားတယ္...။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္မိရင္ေတာ့ စိတ္မခိုင္သူမ်ား ခဏခဏ ငိုရတ့ဲ ကားလို႔ သိရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မၾကည့္ရေသးဘူး။ ဆုိေတာ့ အေပၚက ဇာတ္လမ္းက မွန္ခ်င္မွ မွန္ပါလိမ့္မယ္။ တစ္ဆင့္ၾကား ျဖစ္တ့ဲ အတြက္ မွားယြင္းႏိုင္ပါေၾကာင္း...။

နားဆင္လိုသူမ်ား ေအာက္က ယူထုမွာ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။


Kanpai (kampai) 乾杯
Kanpai (kampai) 乾杯


အရင္တုန္းက ေတးသီခ်င္း ထုတ္လုပ္သူတစ္ေယာက္က အဆိုေတာ္ ကိုခင္၀မ္းဆီကို ခ်ဥ္းကပ္ဖူးတယ္။ ကိုခင္၀မ္းဆိုတာ အေဖဂ်ပန္၊ အေမ ျမန္မာကေန ေမြးလာတ့ဲ ဂ်ပန္ျမန္မာ ကျပား တစ္ဦးပါ။ အဲဒီ ထုတ္လုပ္သူက ကိုခင္၀မ္းရဲ႕ အေၾကာင္းကို သိေတာ့ အဲဒီ ကန္ပိုင္ သီခ်င္းကို ျမန္မာျပဳဆုိရင္ဆို၊ မဆိုခ်င္ရင္လဲ ဂ်ပန္လို ျပန္ဆိုဖုိ႔ ကမ္းလွမ္းဖူးပါတယ္။ ကိုခင္၀မ္းကေတာ့ မူရင္း ေတးေရး/ေတးဆိုရဲ႕ အရွိန္အ၀ါန႔ဲ အႏုပညာကို သူလိုက္မမီွႏိုင္ေၾကာင္း သီဆိုဖို႔ဆိုတာ မုဒ္ကအစ အႏုပညာ စ်ာန္ ေကာင္းေနမွ ျဖစ္ႏိုင္မယ့္ အေၾကာင္း ေျပာၿပီး ျငင္းလြတ္ခ့ဲဖူးတ့ဲ သီခ်င္းလို႔ ၾကားဖူးပါတယ္။

အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ အဲဒီ သီခ်င္းကို အဆိုေတာ္ ၀ိုင္၀ိုင္းကေနၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပဳ ဆုိထားပါတယ္။ သီခ်င္းနာမည္က “ေျဖသိမ့္လိုက္” လိ႔ အမည္ရပါတယ္။ လူငယ္ေတြၾကားမွာ အေတာ္ကို ေရပန္းစားခ့ဲတ့ဲ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ျဖစ္ခ့ဲပါတယ္။ အဲဒီသီခ်င္းကို ေအာက္မွာ ဗားရွင္းႏွစ္မ်ိဳးန႔ဲ တင္ေပးထားပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးက MTV ဗားရွင္းျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ Live ဗားရွင္း ျဖစ္ပါတယ္။ နားဆင္ခံစားၾကပါကုန္...။

၀ိုင္၀ိုင္း “ေျဖသိမ့္လိုက္” MTV ဗားရွင္း
၀ိုင္၀ိုင္း “ေျဖသိမ့္လိုက္” MTV ဗားရွင္း


၀ိုင္၀ိုင္း “ေျဖသိမ့္လိုက္” LIVE ဗားရွင္း
၀ိုင္၀ိုင္း “ေျဖသိမ့္လိုက္” LIVE ဗားရွင္း

ထပ္ျဖည့္။ ။ မႏိုင္းႏိုင္းစေနမွ တ႐ုတ္ဗားရွင္း တစ္ပုဒ္ ပို႔လာပါတယ္။ (ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ မႏိုင္းႏိုင္း) အရင္က သိရေလာက္ကေတာ့ ဂ်ပန္မူရင္းလို႔သာ သိခ့ဲရာမွ အခုေတာ့ တ႐ုတ္ဗားရွင္းလဲ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ နည္းနည္း ဒိြဟ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ သိမွီသူမ်ား ေျပာျပပါကုန္။ တ႐ုတ္ဗားရွင္းမ်ားကို ေအာက္က ယူထုမွာ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။

နာမည္ႀကီး ၀မ္က်ဲ႕ ရဲ႕ ကန္ပိုင္ ဗားရွင္း
နာမည္ႀကီး ၀မ္က်ဲ႕ ရဲ႕ ကန္ပိုင္ ဗားရွင္း






အဂၤလိပ္ ဗားရွင္းတ့ဲ ေအာက္က လင့္ခ္မွာ ကလစ္ႏွိပ္ၿပီး နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။
(မေကာင္းရင္ ကၽြန္ေတာ့္ အျပစ္ မဟုတ္ပါ။ လာေရာက္ေ၀မွ်သူ ႏိုင္းႏိုင္း အျပစ္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။)ဟိဟိ
KanPai အဂၤလိပ္ဗားရွင္း
--------------------------------------------xxx------------------------------------------
--------------------------------------------xxx------------------------------------------
--------------------------------------------xxx------------------------------------------


''BONUS''
-----------xxx-----------

မနက္၊ ေန႔လည္စာ အတြက္ မုန္႔ဟင္းခါး အိုးႀကီး။


အဆာပလာမ်ား။

မုဒိတာ ပြားႏိုင္ၾကပါကုန္။

Saturday, May 9, 2009

"Kokoro No Tomo" by "Mayumi Itsuwa"

ဒဏ္ရာမ်ားန႔ဲ အသည္းက ေတာင္းဆိုတုန္း...။
xxxxxxxx
xxxxxxxx
တိုးတိတ္ လြမ္းလို႔ေနပါမယ္...။

ဟိုအရင္ ေက်ာင္းသားဘ၀ အေဆာင္မွာေနေတာ့ အေရွ႕ဘက္ဆီက ရွမ္း႐ိုးမဆီမွာ မုိးေတြ ညိဳ႕ေနရင္ တစ္ခုခုကို လြမ္းေနခ့ဲတတ္တယ္။ ထုိင္ေနတ့ဲ စာၾကည့္စားပြဲန႔ဲ ကပ္ရက္ ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကို ေငးၾကည့္လိုက္ရင္ တိမ္ညိဳပုပ္ပုပ္ေတြက အု႕ံမိႈင္းတ့ဲ စိတ္ကို အလြမ္းဒီဂရီေတြ ထပ္တုိးေစခ့ဲတာေပါ့...။ အဲဒီမွာ ေဘးနားက အခန္းက ေကာက္ခါငင္ခါန႔ဲ အေပၚက သီခ်င္းေလးကို ဖြင့္လိုက္ေရာ... (ကိုယ္ကပဲ လြမ္းတတ္ေနလို႔လား မသိ.. heart ထိသြားတာပဲ...။)

ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အဲဒီ သီခ်င္းကို နားမေထာင္မိေတာ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ရွိခ့ဲရာမွ မေန႔က စီေဘာက္ထဲမွာ တစ္ေယာက္က ဒီသီခ်င္းရဲ႕ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ ဗားရွင္း လာေပးထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ မူရင္းလဲ ျဖစ္ျပန္၊ ဆိုထားတ့ဲ အဆိုေတာ္ကလဲ အသံေရာ၊ အဆုိပိုင္းေရာ ဆရာႀကီးတစ္ဆူ ျဖစ္ေနတ့ဲ ဂ်ပန္အမ်ိဳးသမီး အဆိုရွင္ "Mayumi Itsuwa" ျဖစ္ပါတယ္။ သီခ်င္းေလး နာမည္က “Kokoro no Tomo” ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ တင္ထားတ့ဲ ယူထုကေန နားဆင္ခံစားၾကည့္ၾကပါ။




Bonus :
မနာလိုေတာ့ မရွိပါန႔ဲ...။ ဒီတစ္ခါ ေဘာနပ္စ္က႑မွာ အပိုအေနန႔ဲ ဒီေန႔ အိမ္ကလူေတြ လုပ္ေကၽြးတ့ဲ ေအာက္က အစားအစာေတြန႔ဲ ဧည့္ခံလိုက္ပါတယ္...။


မနက္စာ ေပါက္စီ (ေပါက္စီ အစစ္)


ေကာက္ညွင္းေပါင္းန႔ဲ


ေန႔လည္စာအတြက္ ထုိဖူးေႏြး...။ လက္ေမာင္းေတာင့္ေနေအာင္ကို ေမႊေပးရတယ္လို႔ ေမႊရတ့ဲ တစ္ေယာက္က မ႑ပ္တုိင္ တက္ျပပါတယ္။



စားခ်င္စဖြယ္ ထိုဟူးေႏြးရယ္...။

Tuesday, April 21, 2009

Susan Boyle ကို ယွဥ္မည့္သူေလာ။

ဒီဂိုလာကေတာ့ ဆူဆန္ဘိြဳက္ဇ္ ဆုိၿပီး လုပ္စားသြားတယ္။
ဘေလာ့ပို႔စ္ အသက္ တစ္မနက္ ေတာင္ မခံဘူး။ တစ္ညေတာင္ မခံဘူးပဲ...။
တာရွည္ မခံဘူးေပါ့ေလ...။ ခ်က္ခ်င္းကို သူ႔ကိုယွဥ္ႏိုင္တ့ဲသူ ေပၚလာေတာ့တာပဲ...။
ေရပြက္ပမာ ဆုိတာ ဒါကို ေခၚေလသလားလို႔ မွားေတာင္ ထင္မိတယ္။
ေရပြက္ပမာ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္စာ ဆုိၿပီး စကားပံုထြင္မိရင္ အျပစ္တင္ၾကမလားကြယ္...။
သိၾကတ့ဲ အတုိင္းပဲ Susan Boyle ဆိုတာ အသက္ ၄၇ ႏွစ္အရြယ္ အပ်ိဳႀကီး။
Britain Got Talent 2009 မွာ ပရိတ္သတ္ႀကီးေတြကို မထင္မွတ္ေလာက္ေအာင္ ဖမ္းစားႏိုင္ခ့ဲတ့ဲသူ။
ဂႏၱ၀င္ သီခ်င္းခန္႔ႀကီးေတြကို ဆုိၿပီး ပရိတ္သတ္ကို မွင္သက္ေစခ့ဲသူ။
ဒိုင္လူႀကီး အေမရိကန္လူမ်ိဳး အဂၤလန္ႏိုင္ငံသား ဆုိင္မြန္ေကာင္း၀ဲလ္ကေတာင္ သေဘာက်လြန္းလို႔ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ဓါတ္ျပားတုိက္ကေန ဓါတ္ျပားထုတ္ရန္ ကမ္းလွမ္းခံရသူ...။
စသျဖင့္ စသျဖင့္ ေပါ့ေလ...။

ခုေတာ့ “ၿဗိတိန္မွာ လူေတာ္ေတြ ရွိတယ္။” မွာ ဆူဆန္ကို ယွဥ္ႏိုင္မယ့္ သူ ထပ္ေပၚလာပါၿပီ။
အ့ံၾသစရာေကာင္းတာကေတာ့ ဆူဆန္ၿပိဳင္ဖက္က ဆူဆန္န႔ဲ အသက္ခ်င္း ယွဥ္လိုက္ရင္ အေတာ့္ကို ကြာလွပါတယ္။
အခုမွ ၁၂ ႏွစ္သာ ရွိေသးတ့ဲ Shaheen Jafargholi အမည္ရ ကေလးေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
မုိက္ကယ္ ဂ်က္ဆင္ သီခ်င္းန႔ဲ ၀င္ေရာက္ ေဖ်ာ္ေျဖသြားတာပါ။
အစပိုင္း သူေရြးခ်ယ္ သီဆုိတ့ဲ Amy WineHouse ရဲ႕ သီခ်င္း ျဖစ္တ့ဲ "Valerie" ကို သီဆိုေနတုန္း တန္းလန္းမွာ ႐ုတ္တရက္ ထၿပီး ေျပာလိုက္တ့ဲ ဆုိင္မြန္႔ေကာ္မန္႔ေၾကာင့္ ေကာင္ေလး ၿပိဳင္ပြဲက ထြက္လုနီးပါး ျဖစ္သြားတယ္။
(ထပ္ျဖည့္။ ။ ဆုိင္မြန္က ေကာင္ေလး ပထမသီခ်င္း ဆိုတာမွာ သူ႔ရဲ႕ ပင္ကိုယ္ အရည္အခ်င္၊ အသံ မေပၚလို႔ ေနာက္တစ္ျခား သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ ေျပာင္းဆိုခိုင္းတယ္လို႔ ေကာ္မန္႔မွာ second home က ေရးသားသြားပါတယ္။)
သို႔ေပမယ့္ ေကာင္ေလးက ခ်က္ခ်င္းပဲ မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္ ငယ္စဥ္ကေလး ဘ၀က Jackson Five အဖြဲ႔မွာ သီဆိုဖူးတ့ဲ Smokey Robison ေရးစပ္သီကံုးတ့ဲ "Who's Loving You" သီခ်င္းန႔ဲ ဆက္လက္ ယွဥ္ၿပိဳင္သီဆိုသြားပါတယ္။ ဆက္ၿပီး ယွဥ္ၿပိဳင္ရာမွာ ေကာင္းလြန္းလို႔ ဒိုင္လူႀကီး ၃ ေယာက္စလံုး ထုိင္ရာကေန မတ္တပ္ရပ္ ဂုဏ္ျပဳ ခ်ီးက်ဴးရတ့ဲအထိ အဆိုေကာင္းခ့ဲပါတယ္။



ေကာင္ေလး Vote ၃ ခုန႔ဲ YES သံုးခုစလံုး ရသြားၿပီး ေနာက္တစ္ဆင့္ တက္လွမ္းသြားပါၿပီ။
က်န္တာကို ေငြေရာင္ပိတ္ကားေပၚမွာ ဆက္လက္ ႐ႈစားရေအာင္လားဗ်ာ...။
သတင္းဌာနကေန လႊင့္ထုတ္သြားတ့ဲ အပိုင္းေလးကို ေအာက္မွာ ၾကည့္႐ႈၾကပါ။



ယူထုမွာေတာ့ တုိက္႐ိုက္ Embedded လုပ္တာကို ပိတ္ထားေတာ့ ျပလို႔ မရ ျဖစ္သြားတယ္။
သီခ်င္း အျပည့္အစံု ဆိုထားတာကိုေတာ့ ေအာက္ကလင့္ခ္ကေန သြားေရာက္ ၾကည့္႐ႈခံစားၾကပါ။

http://www.youtube.com/watch?v=yVU4IkzMNIo

ကဲ.. ေကာင္ေလး ေတာ္သလား.. မေတာ္ဘူးလား.. ေျဖဇမ္းဘာ........။

ထပ္ျဖည့္ ။ ။ မ Second Home န႔ဲ ကိုစတိဗ္ တုိ႔ရဲ႕ Correction အရ ကိုဆုိင္မြန္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံသား ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Friday, April 10, 2009

သႀကၤန္အႀကိဳ ရာသီစာေလးမ်ား...။

ဘေလာ့ဂ္ဂါ မင္းသားႀကီး

V1 -(ဘေလာ့ဂါ မင္းသားႀကီး ဘေလာ့ဂ္ဆိုဒ္တစ္ကာ ေရာက္ခ့ဲၿပီ...။
ဘယ္ဘေလာ့ဂ္သူ၊ ဘယ္ဆုိဒ္မွန္းမုိ႔ မသိေတာ့ ခက္ေသးသည္။
မေန႔က ေပးတ့ဲ ဘေလာ့လိပ္စာ Thumb Drive စိုလို႔ ပ်က္ကုန္ၿပီ...
မမွတ္မိေတာ့ ခက္သားလွေဒ၀ီ...။)၂

PreCho : ဘေလာ့မင္းသမီးႀကီး ေျခရာေဖ်ာက္ေတာ့ လိုက္လိ႔ုရွာသည္။

ဟို CBox ေတြ႔ႏိုးႏိုး.. ဒီ CBox ေတြ႔ႏိုးႏိုး...
မင္းသားႀကီး အလြမ္းဇာတ္က ႏွစ္သစ္ကူးေလၿပီ။
ဘေလာ့ဂ္မင္းသမီးႀကီး ေတြ႔ဖုိ႔ အလြန္ခက္သည္။

V1 - (Solo)

Cho : ေန႔သစ္အကူးမွာ ပို႔စ္အသစ္ေလးေတြ တက္ေတာ့မည္။
Gmail, Native, ပဒုမၼာ၊ က်ဴးပစ္၊ ပလန္းနက္ပါ မက်န္ၿပီ...။
ေကာမန္႔ေဘာက္က္မွာ လုိက္ရွာလဲ တို႔မေတြ႔ၿပီ။
ဘန္းေက်ာ္ေၾကာင့္လား ေတြးေတာ့ ေ၀းေနၿပီ။
ျမန္မာဆိုက္ဘာ ယူဆာ ေလးႏွမငယ္ ...
တစ္ခ်က္စာ Chat မွာ မ်က္လွည့္ျပလိုက္ၿပီ...။

V1. PreCho:

(မၿပီးမခ်င္း loop ပတ္၍ ျပန္ဆုိရန္။)


- မည္သူ႔ကိုမွ် မရည္ရြယ္ပါ။ တုိက္ဆိုင္မႈ ရွိက ခြင့္လႊတ္ပါ။
- ရွာပံုေတာ္ မင္းသားႀကီး သႀကၤန္သီခ်င္းကို မွီျငမ္း ပံုဖ်က္ထားသည္။
- မူရင္း သီခ်င္း နားဆင္လိုေသာ္ ေအာက္ကပံုကို ကလစ္ႏွိပ္ပါေလ...။

ရွာပံုေတာ္ မင္းသားႀကီး - ေဇာ္ပိုင္


အရင္က ဘယ္ဘေလာ့မွာလဲ မသိဘူး။ ဒီလိုဆန္ဆန္ ဖ်က္ထားတာ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ အိုင္ဒီယာ ႀကိဳက္တာန႔ဲ ျပန္တင္မလို႔ လုပ္တာ။ မမွတ္မိေတာ့ ကိုယ့္ဗားရွင္းန႔ဲကိုယ္ ျပန္တင္လုိက္ပါတယ္။

Saturday, February 28, 2009

သြားရစ္ေလ ... သြားႏွင့္ေလဦးေတာ့


- ငယ္ငယ္တုန္းက စာတစ္ေစာင္ ဖတ္ဖူးတယ္။
အဖြားက အဖိုးကို ေရးေပးခ့ဲဖူးတာတ့ဲ။
ၾကာေတာ့ ၾကာပါၿပီ။
၁၉၂၃ ကတည္းက ဆိုပါေတာ့...။
အဖိုးက ဒီစာကို ျမတ္ႏိုးလြန္းလို႔ ဆုိၿပီး သူ႔ကုတ္အက်ၤီထဲက အိတ္ေထာင္ထဲမွာ အေသအခ်ာေလး သိမ္းထားတာ...။
သြားေလရာ ကိုယ္န႔ဲ မကြာ ေဆာင္ ေဆာင္ သြားတတ္တယ္...။
အဖိုးကေတာ့ ေျပာတယ္...။ သားေလး နားမလည္ႏိုင္ေပမယ့္ အဖုိးေျပာျပမယ္တ့ဲ...။
“အဲဒီတုန္းက ေျမရွင္ေၾကးရွင္ေခတ္ဆိုေတာ့ မင္းတို႔အဖြားရဲ႕ အေဖက အဖိုးကို သေဘာ မတူႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး တူးတူးခါးခါး ျဖစ္တယ္”တ့ဲ...။ (အခ်စ္စစ္ ဆိုတာ ဘယ္ ေျဖာင့္ျဖဴးမလဲေနာ့...။)

- ဒါေပမ့ဲလဲ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္စံုမက္ၾကေလေတာ့ သူတို႕န႔ဲ ေ၀းရာ တစ္ေနရာကို ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ခိုးေျပးဖို႔ ႐ူး႐ူးမိုက္မိုက္ ဆံုးျဖတ္ခ့ဲၾကတယ္။
အတူ ထြက္ေျပးၿပီးေတာ့ ေတြ႔တ့ဲ တရား႐ံုးတစ္ခုမွာ လက္မွတ္ထိုး လက္ထပ္ၾကမယ္ေလ။
အဲလို ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ခ်ိန္းထားတ့ဲ ေန႔ကိုု ေရာက္လာတာေပါ့။
ေလကလဲသာ ရာသီဥတုက ေကာင္းေနတယ္။ အိမ္ကလဲ မရိပ္မိဘူူး။
အဖိုးလဲ ခ်ိန္းထားတ့ဲ ေနရာကို စုထားတ့ဲ လံုေလာက္တ့ဲ ေငြစေလး ယူၿပီး ထြက္လာတာေပါ့။
ခ်ိန္းထားတ့ဲ ေနရာမ်ာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ေစာင့္မိေသးတယ္။
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာလင့္လို႔ မင္းအဖြား ေရာက္မလာေလေတာ့ အဖိုးခမ်ာ ႐ူးမတတ္ ခံစားရတယ္ကြယ္...။ အဖိုးတစ္ေယာက္တည္း စိတ္ညစ္ညစ္န႔ဲ ထြက္သြားမလို႔ လုပ္ေသးတယ္။ မင္းအဖြားက လုပ္ရက္ေလျခင္းေပါ့ကြယ္။
ဒါေပမ့ဲ အဖိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္က အလြန္ခ်စ္ၾကေလေတာ့ ဒါ ပံုမွန္မဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး မသကၤာလို႔ ေဘးဘီကို ၾကည့္မိမွ ခ်ိန္းထားတ့ဲ သစ္ပင္နားက ပင္စည္မွာ သံမိႈန႔ဲ ႐ိုက္ထားတ့ဲ စာတစ္ေစာင္ ေတြ႔မိပါေရာလား။
ထင္တ့ဲ အတိုင္း မင္းအဖြားဆီကပါပဲကြယ္...။ စာထဲမွာ ေရးထားတာကေတာ့

- ခ်စ္္ေရ.. အဲဒီကို ခ်စ္အရင္ ေရာက္ႏွင့္ေနရင္ ကိုယ့္ကို လက္မေလွ်ာ့ပါန႔ဲေနာ္။
လုပ္စရာေတြက မၿပီးျပတ္ေသးလို႔ အခြင့္မသာေသးဘူး။ အလုပ္ေတြ မၿပီးေသးဘူး..။ ၿပီးတာန႔ဲ ဆက္ဆက္ျပန္ေတြ႔ၾကမယ္...။ ဒါေပမ့ဲ ဘယ္ေလာက္ၾကာမယ္ ဆိုတာ မသိေသးဘူး ခ်စ္ရယ္...တ့ဲ ။
ခ်စ္န႔ဲကိုယ္ အခုေရာ၊ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ေရာ ျပန္ေတြ႔တ့ဲအထိ အသက္ထက္ဆံုး ခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာ ယံုပါ... ဂတိေပးပါတယ္...။

- ကၽြန္ေတာ္ အဖြားစာကို ဖတ္ေနခ်ိန္တုန္းက အဖြားက သိပ္မမာေတာ့ဘူး...။ အဲဒါ အဖိုးန႔ဲ ဘုရားေက်ာင္းမွာ အဖြားအတြက္ ျပန္လည္ သက္သာေနေကာင္းလာပါေစရယ္လို႔ ဆုေတာင္းဖို႔ အသြားမွာ ဘုရားေက်ာင္းထဲ မ၀င္ခင္ အဖုိးက ဒီစာကို ေပးဖတ္ခ့ဲတာေလ...။
ကၽြန္ေတာ္ ဒီအသက္အရြယ္အထိ (ဆယ့္ငါးႏွစ္အထိ) အဖိုးငိုတယ္ဆိုတာ မျမင္ဖူးဘူး...။ ဒါေပမ့ဲ ကၽြန္ေတာ္ ဒီစာကို ဖတ္ေနတ့ဲ အခ်ိန္မွာ အဖိုးေလ... မ်က္ရည္ေတြ မ်က္လံးအိမ္န႔ အျပည့္ ၀ိုင္းေနတာ ျမင္ရတယ္။ မ်က္ရည္ေတြ ေတြေတြ က်ရင္းန႔ဲ ပါးစပ္ကလဲ ဗလံုးပေထြး ေျပာေနတာ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ရ ၾကားရခ့ဲတယ္...။ အဖြားက အဖိုးကို ေရးေပးခ့ဲ စာထဲမွာ ပါတ့ဲ အတိုင္းပဲ...။

- ခ်စ္္ေရ.. အဲဒီကို ခ်စ္အရင္ ေရာက္ႏွင့္ေနရင္ ကိုယ့္ကို လက္မေလွ်ာ့ပါန႔ဲေနာ္။
လုပ္စရာေတြက မၿပီးျပတ္ေသးလို႔ အခြင့္မသာေသးဘူး။ အလုပ္ေတြ မၿပီးေသးဘူး..။ ၿပီးတာန႔ဲ ဆက္ဆက္ျပန္ေတြ႔ၾကမယ္...။ ဒါေပမ့ဲ ဘယ္ေလာက္ၾကာမယ္ ဆိုတာ မသိေသးဘူး ခ်စ္ရယ္...။
ခ်စ္န႔ဲကိုယ္ အခုေရာ၊ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ေရာ ျပန္ေတြ႔တ့ဲအထိ အသက္ထက္ဆံုး ခ်စ္ေနမယ္ဆိုတာ ယံုပါ... ဂတိေပးပါတယ္...။
---------------------------------------------------------------------------
တစ္ခါက နာမည္ ေက်ာ္ၾကားခ့ဲဖူးတ့ဲ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ Collin Raye ဆိုတ့ဲ ကန္းထရိး အဆိုေတာ္က ဆိုထားတ့ဲ သီခ်င္းေလး ပါ။ "Love Me" ပါတ့ဲ...။
ဒီသီခ်င္းေလးကို ႀကိဳက္မိလို႔ ေ၀ငွေပးလိုက္ပါတယ္။
နားလည္ သေဘာေပါက္သေလာက္ ဘာသာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ဖတ္ရတာ ေထာင့္ေန၊ ေထာက္ေနရင္ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္တာ လိုေနေသးတယ္လို႔ ျဖည္ေတြး ေတြးေပးလိုက္ပါ...။
ျမန္မာေတြ ျပန္ဆိုထားတာ ရွိတယ္။
ေဇာ္ပိုင္က စံပါယ္ျဖဴ ဆိုတ့ဲ နာမည္န႔ဲ ျပန္ဆိုထားတာ။
ဗားရွင္း ေျပာင္းထားတယ္။
နည္းနည္း ျမန္ထားတယ္။
အခုကေတာ့ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ ဗားရွင္းကို တင္ထားေပးတယ္...။
သီခ်င္းနာမည္က Love Me
သီဆိုသူက Collin Raye

သီခ်င္းေလးက ဆံုးသြားတ့ဲ အဖြားကို တမ္းတတ့ဲ အဖိုးကို ျမင္တ့ဲ ေျမးေလး ေနရာကေန ခံစားေပးတ့ဲ အေၾကာင္းပါ။
သီခ်င္းစာသားေလးေတြပါ လိုက္ဖတ္ၿပီး ခံစားၾကည့္ပါ။ စိတ္ထဲႏွစ္ၿပီး နားေထာင္ပါ။ လြမ္းစရာ ရသကို ေပးစြမ္းႏိုင္ပါလိမ့္မယ္...။ ေဆြးေဆြးျမည့္ျမည့္ေလးပါ။

Love me (Collin Raye)
I read a note my Grandma wrote back in 1923
Grandpa kept it in his coat, and he showed it once to me
He said, "Boy, you might not understand, but a long, long time ago,
Grandma's daddy didn't like me none, but I love your Grandma so.

We had this crazy plan to meet and run away together
Get married in the first town we came to and live forever
But nailed to the tree where we were supposed to meet instead
I found this letter, and this is what it said :

"If you get there before I do
Don't give up on me
I'll meet you when my chores are through
I don't know how long I'll be

But I'm not gonna let you down
Darling wait and see
And between now and then
Til I see you again
I'll be loving you
Love, Me."

I read those words just hours before my Grandma passed away
In the doorway of the church where me and Grandpa stopped to pray
I know I've never seen him cry in all my fifteen years
But as he said these words to her, his eyes fill up with tears

"If you get there before I do
Don't give up on me
I'll meet you when my chores are through
I don't know how long I'll be

But I'm not gonna let you down
Darling wait and see
And between now and then
Til I see you again
I'll be loving you
Love, Me."

ထပ္ျဖည့္။ ။ အမ္ပီသရီးကို လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီမွာ ကလစ္လိုက္ပါဗ်ာ...။ (ဗီြဒီယို ၾကည့္မရဘူးဆိုတ့ဲ နန္းညီအတြက္)
အသံခ်ည္းပဲ နားဆင္ခ်င္တယ္ဆို ေအာက္က ကလစ္ေလးကို ႏွိပ္လိုက္ေပါ့။ စာသားေလးပါ ပါတယ္။


Credit To : kissable84

ဗီြဒီယိုန႔ဲ စာသားပါ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီယူထုကို ႏွိပ္လုိက္ပါ...။


Credit to : DCMusicFan14


စာႂကြင္း။ ။ ညက ေရးထားတ့ဲ ပို႔စ္ပါ။ ေန႔ခင္းမွာ တင္ႏိုင္ေအာင္ စကယ္က်ဴး လုပ္ထားပါတယ္။ ၃း၀၀ နာရီမွာ ေအာ္တိုတက္ႏိုင္ေအာင္ စမ္းထားတာပါ။ တက္မတက္ အေၾကာင္းျပန္ပါ...။

Saturday, December 27, 2008

ဒီဇင္ဘာည


၂၀၀၆ ႏွစ္ကုန္တုန္းက ထြက္လာခ့ဲတ့ဲ လူသစ္တန္း အဆိုေတာ္ လင္းနစ္ရဲ႕ သီခ်င္းေကာင္းေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ ဒီသီခ်င္းကို စစထြက္တုန္းက နားမေထာင္မိဘူး။ လူငယ္ေတြၾကားထဲလည္း သိပ္မျပန္႔ခ့ဲဘူး။ ေနာက္မွ တစ္ျဖည္းျဖည္း စိမ့္ဝင္လာခ့ဲတ့ဲ သီခ်င္း ျဖစ္ပါတယ္။ ခံစားခ်က္ေထာင့္တစ္ေနရာ က မေမက ဒီသီခ်င္းကို လွမ္းညႊန္းလို႔ နားေထာင္ျဖစ္ရာက ႀကိဳက္မိတ့ဲ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ပါ။ (ေက်းဇူး မေမ။) တစ္ေခြလံုးကို နားေထာင္ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီတစ္ပုဒ္ပဲ ႀကိဳက္မိတယ္။ ေပါ့ပ္ဆန္ဆန္ ခပ္ခ်ိဳခ်ိဳ သီခ်င္းေလးေတြကိုသာ ေရြးႀကိဳက္မိတ့ဲ အာသီသေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။


အရင္က (၈၀ ေက်ာ္ခုႏွစ္မ်ားေလာက္ဆီက) ဒီလို သီခ်င္း ခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြကို ဆိုတတ္တာ တူးတူး ပါ။ (အခုေတာ့ အႏုပညာေလာက ကေန အနားယူသြားပါၿပီ။) ဒါေပမ့ဲ ေခတ္အခါအရ သူ႔သီခ်င္းေတြက ဒစၥကို သီခ်င္းေတြ ႏြယ္တတ္ပါတယ္။ ၈၇ ခုႏွစ္ ေႏွာင္းပိုင္းမွာ “နာရီေပၚက မ်က္ရည္စက္မ်ား” အယ္လ္ဘမ္န႔ဲ ကိုငွက္ ဆိုတ့ဲ အဆိုေတာ္ ထူးအိမ္သင္ ထြက္လာေတာ့မွ ကိုငွက္ကို ပိုႀကိဳက္ပါတယ္။ ေတာက္ေလွ်ာက္ ကိုငွက္ကိုပဲ နားေထာင္တယ္။ အသံခ်ိဳခ်ိဳန႔ဲ ပရိသတ္ေတြကို ဖမ္းစားခ့ဲတ့ဲ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုေလာက္ ၾကာၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ေနာက္ထပ္ အသံခ်ိဳ ပိုင္ရွင္ တစ္ေယာက္ ေပၚလာျပန္ပါတယ္။ သူကေတာ့ ကိုငွက္ရဲ႕ ဆိုေပါက္ ဆိုဟန္လြမ္းမိုးမႈ မကင္းတ့ဲ တိုင္းရင္းသား အဆိုေတာ္ အယ္လ္လြန္း၀ါ။ သူက ၂၀၀၃ ေလာက္မွာ ထင္တယ္။ အခ်စ္မ်က္၀န္းန႔ဲ တစ္စိမ့္စိမ့္ေပါက္တာ။ ခ်က္ခ်င္း မေပါက္ဘူး။ ဒါေပမ့ဲ ေခြထြက္ကတည္းက သူ႔မွာ ေပါက္ႏိုင္တ့ဲ သီခ်င္းေလးေတြ ပါေနတာကို သတိထားမိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သိတ့ဲ အတုိင္း အခ်စ္မ်က္ဝန္းဆိုၿပီး မွတ္တိုင္တစ္ခု စိုက္လုိက္ႏိုင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ႀကိဳၾကား၊ႀကိဳၾကား ဟိုနား ဒီနား၊ တစ္ပုဒ္စ ႏွစ္ပုဒ္စန႔ဲ ကိုယ္ပိုင္ သီခ်င္းေကာင္းေလးေတြ၊ ျပန္ဆိုေတးေလးေတြ န႔ဲ လံုးျခာလိုက္ေနခ့ဲတယ္။ ေကာင္းလဲ ေကာင္းပါတယ္။ အယ္လ္လြန္း၀ါကို သေဘာက်မိတ့ဲ အခ်က္ကေတာ့ ျပန္ဆိုေတးေတြ ဆိုေပမယ့္ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း မဟုတ္ပဲ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဟန္န႔ဲ မူရင္း သီခ်င္းကို မပ်က္ေအာင္ သီဆိုႏိုင္တာပါပဲ။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ထဲမွာမွ ကိုယ္ပိုင္ ဒုတိိယေခြ ထြက္လာတယ္။ ဒုတိယေခြက ပထမေခြကို မမွီပါဘူး။ ပရိသတ္ အႀကိဳက္ထက္ လြန္းဝါ အႀကိဳက္သာ မ်ားတ့ဲ အေခြ ျဖစ္ခ့ဲတယ္။ သံုးပုဒ္ေလာက္ပဲ ရင္ထဲ ဝင္တယ္။ ေနာက္မွ အယ္လ္လြန္း၀ါ သီခ်င္းမ်ားကို ေဆြးေႏြးပါမယ္။ ခုေတာ့ လင္းနစ္ ဆီ ျပန္သြားၾကရေအာင္။

စီးတီးအက္ဖ္အမ္ ႏွစ္ပါတ္လည္မွာလဲ လူႀကိဳက္မ်ားတ့ဲ “ဒီဇင္ဘာည” သီခ်င္းကို လင္းနစ္က သီဆိုသြားပါတယ္။ အဲဒီ အမ္တီဗီြ သီခ်င္းကို Youtube မွာ တင္ထားတာ ေတြ႔လို႔ တစ္ပါတည္း တင္ထားေပးပါတယ္။
ေအာက္မွာပါ။ ခ်ိဳရွရွ အသံရွင္ လင္းနစ္ရဲ႔ သီခ်င္းကို အေပၚဆံုးက သီခ်င္းေခြင္းစဥ္မွာ အမ္ပီသရီး ဗားရွင္းန႔ဲ နားေထာင္ႏိုင္သလို အ႐ုပ္ပါ ျမင္ခ်င္ရင္ျဖင့္ ေအာက္က အမ္တီဗီြမွာ နားဆင္ခံစားႏိုင္ပါေၾကာင္း။

ဒီဇင္ဘာည - လင္းနစ္ (MTV)



သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္မိလို႔ ႀကိဳက္မိတယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ မူရင္း သီဆိုသူ၊ ေရးသားသူမ်ားရဲ႕ အားထုတ္မႈကို အသိအမွတ္ျပဳတ့ဲ အေနန႔ဲ မူရင္း အေခြ၊ စီဒီ၊ ဗီြစီဒီ မ်ားကို ဝယ္ယူအားေပးၾကပါဗ်ာ။ ဒီသီခ်င္း အမ္ပီသရီးကို တင္ထားတ့ဲ အတြက္လဲ အဆိုေတာ္ လင္းနစ္ အေနန႔ဲ ခြင့္ျပဳမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ လင္းနစ္ဘေလာ့ သတ္သတ္ ရွိပါတယ္။ သူ႔သီခ်င္းၾကမ္းေတြကို တင္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဘေလာ့ လိပ္စာ ေမ့သြားပါၿပီ။ အဲဒီမွာလဲ မထြက္ေသးတ့ဲ သီခ်င္းမ်ားကို တင္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ေတြ႔မွာပဲ အဲဒီလင့္ခ္ကို လာတင္ေပးပါ့မယ္။

အယ္ဘမ္ထဲက သီခ်င္းေလးမ်ား စာရင္းပါ။

ရင္ဘတ္ထဲက အိပ္မက္ေဟာင္း (လင္းနစ္)
၁။ တိမ္ေတြလုိျဖစ္ခ်င္တယ္
၂။ ဒီဇင္ဘာည
၃။ ေရဒီယုိ
၄။ ၀ုိင္တစ္ခြက္အေၾကာင္
၅။ ေႏြအိမ္မက္
၆။ ေခၚသံအေ၀း
ရ။ ကဗ်ာဆရာ
၈။ တစ္ေယာက္ေသာသူ
၉။ ရပ္ၾကည့္ေနဆဲ
၁၀။ ရင္ဘတ္ထဲက အိမ္မက္ေဟာင္း
၁၁။ လာမႏႈိးနဲ႔
၁၂။ ေနညဳိရင္….

ျဖည့္စြက္။
လင္းနစ္ဘေလာ့ဂ္ကို သိသူ တစ္ေယာက္က လင္ခ့္ လာပို႔သြားပါတယ္။ ဒီမွာပါ။ ေက်းဇူးပါ ေနေန။

http://linnith.mzblog.net/

Friday, December 26, 2008

ခ်စ္သူ႔ လက္ေဆာင္

ငယ္ငယ္တုန္းက ၾကားဖူးခ့ဲၿပီး ခုထက္တိုင္ ႀကိဳက္ေနတ့ဲ ၊ ႀကိဳက္ေနဆဲ ျဖစ္တ့ဲ ကြယ္လြန္သူ အဆိုေတာ္ ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ပါ...။
မွတ္မွတ္ရရ ဒီသီခ်င္းကို ရွစ္တန္း အစိုးရစစ္ တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ စာစုက်က္ေတာ့ ၾကားမိတ့ဲ သီခ်င္း ထင္တာပဲ။ ေဆာင္းႏွင္းဖုန္ဖုန္ က်တ့ဲ နတ္ေတာ္၊ ျပာသိုညခ်မ္းေတြမွာ ဒီသီခ်င္းကို စာစုက်က္တ့ဲ ေနရာကို မသြားခင္ ခဏတစ္ျဖဳတ္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္ရာကေန ၾကားမိၿပီး ႀကိဳက္သြားတာ...။

ထူးအိမ္သင္ သီခ်င္းေတြကေတာ့ အကုန္ႀကိဳက္တယ္...။ အႏွစ္ေတြခ်ည္းပဲ...။ အခု သီခ်င္းေလးကေတာ့ “အတၱပံုေဆာင္ခဲမ်ား” အေခြထဲက ျဖစ္ပါတယ္။ “ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္” လို႔ အမည္ရပါတယ္။



Credit to : အိပ္မက္ Youtube

ဒီသီခ်င္းရဲ႕ အမ္ပီသရီး ဗားရွင္းကိုေတာ့ ျမန္မာ အမ္ပီသရီးေဒါ့နက္ မွာ သြားေရာက္ နားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။

(သီခ်င္းအေၾကာင္း ေရးရင္းန႔ဲ ကိုယ္န႔ဲ သီခ်င္းေတြ အႀကိဳက္တူတ့ဲ မေမကို သတိေတာင္ ရေနပါေသးတယ္။ မေတြ႔တာ ၾကာလို႔ ေနေကာင္းလား၊ အဆင္ေျပလားလို႔ ေတြးေနမိတယ္။ သီခ်င္းခ်ိဳခ်ိဳေအးေအး ေလးေတြကို ရွာလာတတ္ၿပီး မွ်ေ၀တတ္တ့ဲ မေမကို လင္းနစ္ရဲ႕ ဒီဇင္ဘာည သီခ်င္းၾကားတုိင္း သတိရေနတယ္...။)

Wednesday, December 24, 2008

Last Christmas

Last Christmas (Wham) : Original




Last Christmas (Karaoke Version)



Last Christmas (Disco Version)