လြမ္းေမာဖြယ္ရာ အတိတ္ေန႔ရက္မ်ား (၃)

လြမ္းေမာဖြယ္ရာ အတိတ္ေန႔ရက္မ်ား (၁)
လြမ္းေမာဖြယ္ရာ အတိတ္ေန႔ရက္မ်ား (၂)

ၿပီးခ့ဲတ့ဲ ပို႔စ္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာေတြကို ဖတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ကိုနဗန န႔ဲ တစ္ႏွစ္ထဲဆုိၿပီး လာေျပာေနတာ မ်ားတယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ကိုနဗန တုိ႔ႏွစ္က မဟုတ္ပါဘူး။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ကို အမ်ားႀကီး စီနီယာက်ပါတယ္။ (ကၽြန္ေတာ့္ထက္လဲ ႐ုပ္ပိုဆိုးပါတယ္။ သူက ႏူတ္ခမ္းေမြး စစန႔ဲ ၀င္းဦးစတုိင္ ဖမ္းခ်င္တာကိုဗ်...။ ၀င္းဦးန႔ဲေတာ့ မတူဘူး.. သမိန္ေပါသြပ္န႔ဲတူတယ္။ အဟက္...။ သူဒီဘေလာ့ လာမဖတ္ႏိုင္ေလာက္ဘူး။) သူတုိ႔ႏွစ္တုန္းက အျငိမ့္ေတြ ဘာေတြ ရွယ္ လုပ္ျဖစ္ေသးတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္မွာလဲ လုပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႐ို႔ေလာက္ ၀က္၀က္မကြဲဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ေမဂ်ာအလိုက္ ျဖစ္သြားတာလဲ ပါလိမ့္မယ္။

ျပန္ဆက္မယ္။ ခ်မ္းေအးသာဇံ ကားႀကီးကြင္းကေန အေရွ႕ကို တည့္တည္ခ်ိဳးလာတ့ဲ ကားေလး ၂၆ ဘီလမ္း တစ္ရိပ္ရိပ္ ေမာင္းေနတယ္။ မွတ္မိေနတ့ဲ က်ံဳးေရျပင္န႔ဲ ျပႆဒ္ေတြ၊ က်ံဳးေရျပင္ထဲက ၾကာပန္းေတြဟာ မ်က္စိထဲမွာ လွေနတုန္းပဲ။ မန္းေလးဆုိတ့ဲအတုိင္း အညာေနဟာ ျပင္းထန္ေနတယ္။ ၇၃ လမ္းကို ေက်ာ္လာေတာ့ ရင္နည္းနည္း ထိတ္သြားတယ္။ ဘာလို႔ တကၠသိုလ္ကို မသြားတာပါလိမ့္။ ကားေလးက ဆက္သြားေနတုန္းပဲ။ ဒီလိုန႔ဲ က်ံဳးအေရွ႕ဘက္ကို ေရာက္ခ့ဲတယ္။ အဲဒီမွာ ကားေလးက ေျမာက္ဘက္ကို ျပန္ခ်ိဳးလုိက္ၿပီး က်ံဳးအေရွ႕လမ္းအတုိင္း ဆက္ေမာင္းျပန္တယ္။ ေအာ္... ငတုိ႔ေက်ာင္းက မန္းေလး ေတာင္ေျခမွာကိုး၊ ဘုရားကို ေအးေဆး ဖူးလို႔ရတာေပါ့လို႔ ေတြးေနတုန္းမွာပဲ ... က်ံဳးအေရွ႕မုခ္တည့္တည့္က နန္းေရွ႕ကို သြားတ့ဲ လမ္းေလးအတုိင္း အေရွ႕ဘက္ကို ခ်ိဳးျပန္တယ္။ ဘယ့္ႏွယ္ မန္းေလးေတာင္ေျခမွာ မဟုတ္ျပန္ဘူးတ့ဲလား...။ အင္း.. နားထဲမွာေတာ့ အိမ္မွာတုန္းက လာႏႈတ္ဆက္တ့ဲ အေဒၚ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာတာ ၾကားဖူးတယ္။ နင္တုိ႔ကို ေတာထုတ္ထားတာ ဆုိေတာ့ သူက်ီစယ္တာ ေနမွာပါ ထင္ထားတာ။ မန္းေလးဆုိတာ ေတာ ရွိတ့ဲ အရပ္မွ မဟုတ္တာ။ ဘယ္က ေတာထုတ္ရမွာတုန္းလို႔...။

ကားေလးကေတာ့ သူ႔သခင္ ေစရာ လမ္းအတုိင္း နန္းေရွ႕ကေန ေတာက္ေလွ်ာက္ ေမာင္းေနတုန္းပဲ...။ ဒီလိုန႔ဲ တိုက္တာ အိမ္ေျခမ်ားကို ေက်ာ္လာပါၿပီ။ နန္းေရွ႕က နာမည္ႀကီး ပိုးထည္တုိက္ေတြလဲ ေက်ာ္သြားပါၿပီ...။ အိမ္ေျခရာေျခေတြ နည္းပါးသြားၿပီး ေဘး တစ္ဘက္တစ္ခ်က္မွာ လယ္ကြင္းေတြ ျမင္လာပါတယ္။ ဒီေတာ့ အတူပါလာတ့ဲ စီနီယာ အစ္ကိုႀကီးကို ေမးမိတယ္။ အခု ဘယ္ကုိ သြားေနတာလဲ ဆုိေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက မိန္႔မိန္႔ႀကီး ၿပံဳးၿပီးေတာ့ Welcome To MIT, the jungle ဆုိၿပီး ေက်ာင္းကို သြားေနတာေလ လို႔ ျပန္ေျဖတယ္။ မေရာက္ေသးဘူးလား ဆုိေတာ့ ေရာက္ေတာ့မွာပါတ့ဲ...။ တစ္ျပ ႏွစ္ျပ ဆုိ ေရာက္ပါၿပီတ့ဲ။

လယ္ကြင္းေတြလဲ ျဖတ္လိုက္ရတာ မနားပဲ...။ အဲဒီေနာက္ လမ္းမွာ လမ္းျဖတ္ခ ေကာက္တ့ဲဂိတ္တစ္ခုကို ေရာက္လာတယ္။ ဂိတ္နဲ႔ ဟိုေရွ႕မလွမ္းမကမ္းမွာ ဘယ္ဘက္ကေန ေျမာက္ဘက္ကို တူ႐ူ ခြဲထြက္သြားတ့ဲ လမ္းေလးကို ေတြ႔ေနရတယ္။ အဲဒီမွာ အိမ္တန္းေတြ စုစုန႔ဲ ျမင္ေနရတာ ေမးၾကည့္ေတာ့ ပုသိမ္ႀကီး ၿမိဳ႕နယ္ကို သြားတ့ဲလမ္းတ့ဲ။ ဟင္.. ဒါဆုိ မန္းေလးၿမိဳ႕ထဲက ထြက္လာၿပီေပါ့...။ ေက်ာင္းေရာက္ခါနီးၿပီလား ဆုိေတာ့ နီးပါၿပီ တစ္ျပေပါ့တ့ဲ။

ကားဂိတ္မွာ ဂိတ္ေၾကးေတြ ေပးၿပီးျပန္ေတာ့ ဆက္ေမာင္းလာတယ္။ ပုသိမ္ႀကီးလမ္းခြဲေလးကေတာ့ က်န္ေနခ့ဲတယ္။ ဒီလမ္းေလးလဲ ေနာက္ကို ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္လာခ့ဲရတ့ဲ လမ္းေလး တစ္ခု ျဖစ္ျပန္တယ္။ ဆက္ထြက္လာေတာ့ လမ္းရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ျခမ္းက လယ္ကြင္းထဲမွာ အေဆာက္အအံု ျဖဴျဖဴေလးေတြ အမ်ားႀကီးန႔ဲ ေတြ႔ေတာ့ ၀မ္းသာအားရန႔ဲ ေက်ာင္းေရာက္ၿပီးလား ေမးမလို႔ ရွိတုန္း ဘြားကနဲ ေပၚလာတ့ဲ ဆုိငး္ဘုတ္ေၾကာင့္ ေမးမယ့္ စကားလံုးေတြ မ်ိဳခ်လိုက္ရတယ္။ “ပုသိမ္ႀကီး အဆုတ္ေရာဂါ ကုသေရး ေဆး႐ံု” တ့ဲ။ စာေရးဆရာမ ခင္ႏွင္းယုရဲ႕ “ရင္နင့္ေအာင္ေမြး” ဆိုတ့ဲ ၀တၳဳထဲက ဇာတ္ေကာင္ ေဆးလာကုတယ္ ဆုိတာ ဒီေဆး႐ံု ျဖစ္မယ္။ ေျပာရဦးမယ္။ ပုသိမ္ႀကီး၊ ေရၾကည္ အဲဒီနားတစ္၀ိုက္က ေရေတြဟာ ထံုးဓါတ္ႀကြယ္၀ လို႔ ဆိုလား မသိဘူး။ အဆုတ္နာန႔ဲ တည့္တယ္တ့ဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဲဒီနားမွာ အဆုတ္ေဆး႐ံု လာတည္ၾကတာ။ အဲဒီကေန နည္းနညး္ ထပ္သြားလိုက္ရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း ရွိတယ္။ အဲဒီနားက ေက်ာင္းက ေရတြင္းက ေရဟာ PH7 အဆင့္ ရွိတယ္တ့ဲ။ သဘာ၀ ေသာက္ေရသန္႔လို႔ ဆုိရမယ္။ အဲဒီနား ေနထုိင္သူ ေတြဟာ ဘုန္းဘုန္းဆီကေန ခြင့္ေတာင္းၿပီး ေသာက္ေရလာယူၾကတယ္။ ျပင္သစ္က ေရသန္႔ပညာရွင္ေတြကိုယ္တုိင္ လာစစ္ေဆးၿပီးေတာ့ လူေတြ ေသာက္ႏိုင္တ့ဲ PH လယ္ဗယ္ အဆင့္မွီတယ္လို႔လဲ ေထာက္ခံသြားတယ္တ့ဲ။ (နကၡတၱ ေရာင္ျခည္ မဂၢဇင္းထဲမွာေတာ့ အဲလို ေရးထားတာပဲ။) ဘာပဲေျပာေျပာ ထံုးေရေၾကာင့္ ေရကို က်ိဳခ်က္ေနရတ့ဲသူေတြ အတြက္ ထင္းဖုိး မီးဖုိး သက္သာတာေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕မန္းေလး ၿမိဳ႕တြင္းက သူေတြဆုိ ကားန႔ဲ တစ္ကူးတစ္က လာယူၾကတယ္ ေျပာတယ္။ နာမည္ႀကီး ေသာက္ေရသန္႔ လုပ္ငန္းရွင္ တစ္ေယာက္က ဘုန္းဘုန္းကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ေရသန္႔ ထုတ္ေရာင္းမယ္ ဆုိတာကို ဘုန္းဘုန္းက လက္မခံပဲ အမ်ားေ၀ေနယ်ကို အခမ့ဲသာ ျဖန္႔ေ၀မယ္လုိ႔ ေျပာတယ္တ့ဲ။ သာဓု သာဓု သာဓု။

ဒီလိုန႔ဲ ကားနဲ႔ ခရီး ဆက္ျပန္တယ္။ ခဏေနေတာ့ အေရွ႕ဆီမွာ ထီးထီးတည္း ရွိေနတ့ဲ ေတာင္တစ္လံုးကုိ ေတြ႕ျပန္တယ္။ အမ္အိုင္တီ ေက်ာင္းသားမ်ား ဦးခိုက္ရာ ရန္ကင္းေတာင္ ဆုိပဲ။

ဆက္ရန္....။

လြမ္းေမာဖြယ္ရာ အတိတ္ေန႔ရက္မ်ား (၂)။

အေရွ႕ဆီမွာ ျမဴေတြဆုိင္းေနတတ္တ့ဲ ႐ိုးမေတာင္တန္းႀကီးဟာ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မ႐ိုးႏုိင္တ့ဲ သဘာ၀ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ပါ။ လျပည့္ညမ်ားမွာဆို ႐ိုးမေပၚကေန ေက်ာ္ၿပီး တစ္ျဖည္းျဖည္း တက္လာတ့ဲ ေငြလ၀န္းႀကီးကို တိတ္တဆိတ္ ေငးၾကည့္ရတ့ဲ အရသာဟာ ဘာန႔ဲမွ မလဲႏိုင္ပါ။ လျပည့္ည ေရာက္တုိင္း ကၽြန္ေတာ္ လုပ္တတ္တာကေတာ့ ေက်ာင္းရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ လူေတြ သိပ္မလာတတ္တ့ဲ ၀န္ထမ္း အိမ္ရာေတြနားက ကြင္းျပင္ကို ျဖတ္ထားတ့ဲ လမ္းေလးနားက အုတ္ခံုေလးမွာ သြားထုိင္ေလ့ ရွိတယ္။ ႐ိုးမေတာင္စြယ္ေပၚကေန ျပဴတစ္ျပဴတစ္န႔ဲ မ်က္စပစ္တတ္တ့ဲ ၾကယ္ကေလးေတြ ၾကားကေန တက္လာတတ္တ့ဲ လျပည့္၀န္းကို ေငးၾကည့္ရတ့ဲ အရသာကို ဘာန႔ဲမွ မလဲႏိုင္ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ အ႐ူးလို႔ ေထာမနာ ျပဳၾကတာေပါ့။

ေက်ာင္းေတာ္မဟာႀကီးကို စေရာက္ေရာက္ျခင္း ေနရတ့ဲ အျခမ္းက H1 အေဆာင္လို႔ သတ္မွတ္ထားတ့ဲ ေက်ာင္းေဆာင္ နံပါတ္ (၁) ပါ။ အေဆာင္မွာ အေရွ႕ဘက္ တန္းလ်ားန႔ဲ အေနာက္ဘက္ တန္းလ်ား ရွိပါတယ္။ ၾကားမွာ ေကာ္ရစ္ဒါေလး ျခားတာေပါ့။ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ပထမႏွစ္မွာေတာ့ အေနာက္ဘက္ျခမ္းကို ရတယ္။ ေက်ာင္းေဆာင္က ေျမာက္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူထားတ့ဲ အျခမ္းေလ။ ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနရတ့ဲ အျခမ္းက ေတာင္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူတ့ဲ အျခမ္းေပါ့။

ကၽြန္ေတာ့္အခန္း ၀ရန္တာကေန ထြက္လိုက္ရင္ ရွမ္း႐ိုးမႀကီးကို တန္းျမင္ေနရတယ္။ တစ္နယ္တစ္ေက်းမွာ တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာင္းလာတက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ အိမ္လြမ္းနာက အေတာမသတ္ႏိုင္ဘူး။ မိုးေတြ ညိဳ႕လာၿပီဆို ႐ိုးမႀကီးကို ဖံုးလြမ္းေနတတ္တ့ဲ တိမ္ေတြကို ေငးၿပီး အိမ္ကို လြမ္းလိုက္တာေလ။ အေဖၚအေပါင္းမ်ားကလဲ အဲေလာက္ မရွိတတ္ေသး။ ေက်ာင္းက ဖြင့္စ ဆိုေတာ့ သူ႔နယ္ကိုယ့္နယ္က လူေတြေလာက္ပဲ စုစု စုစုု ရွိေသးတယ္။ ဆုိေတာ့ သင္းကြဲၿပီးေတာ့ မန္းေလးကို ေရာက္လာတ့ဲ ျခေသၤ့ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ ေတာင္ႀကီး တကၠသိုလ္မွာ က်န္ခ့ဲတ့ဲ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘာ္ဒါေတြကို သတိတရ ျဖစ္မိေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရွမ္းျပည္က တကၠသိုလ္တက္သူမ်ားအတြက္ ႐ိုး႐ိုး ၀ိဇၨာ၊သိပၸံေတြဆုိ ေတာင္ႀကီးမွာ တက္ရတယ္။ အထူးျပဳ ဘာသာမ်ား ဆုိ မန္းေလး တကၠသိုလ္မွာ လာတက္ရတယ္။ ၉၀ မတုိင္မီ ႏွစ္မ်ားဆီက စက္မႈ တက္ခြင့္ရသူမ်ားဆို ရန္ကုန္မွာ လာတက္ရတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာျပည္ အထက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ မန္းေလးစက္မႈ တကၠသိုလ္ကို ၁၉၉၀ မွာ ဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရွမ္းျပည္က စက္မႈေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ရန္ကုန္မွာ လာမတက္ရေတာ့ပဲ မန္းေလးမွာ တက္ရေတာ့တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ စက္မႈတက္တ့ဲ ႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းပဲ စက္မႈ ေရာက္ခ့ဲတယ္။ က်န္တ့ဲ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကေတာ့ ေတာင္ႀကီးမွာ ၀ိဇၨာ၊ သိပၸံတြဲေတြန႔ဲ က်န္ခ့ဲတယ္။ သက္ထြန္းတုိ႔၊ ၀င္းစိန္တုိ႔ေပါ့။ ေတာင္ႀကီးမွာ သူတို႔ ရွိေနေတာ့ အလည္ေရာက္တုိင္း သူတုိ႔ဆီပဲ ၀င္လည္/အိပ္ေနေတာ့တာပဲ။ (သက္ထြန္းတုိ႔က ႏိုင္းႏိုင္းစေနတုိ႔န႔ဲ တစ္ႏွစ္ထဲ။ ဟဲဟဲ... ခြန္ေက်ာ္လိႈင့္ သူငယ္ခ်င္းဆုိလားပဲ။ )

စကားေတြ ျပန္ေကာက္မယ္။ ကုိယ္ေနတ့ဲ အေဆာင္ရဲ႕ ၀ရန္တာကေန ဟိုးေတာင္ဘက္ကို ခပ္လွမ္းလွမ္း ၾကည့္လိုက္ရင္ ေရတံခြန္ေတာင္ကို ျမင္ေနရတယ္။ ေရတံခြန္ေတာင္လို႔ နာမည္ေပးထားေပမယ့္ သံုးရာသီပတ္လံုး ေရတံခြန္ရွိတာ မဟုတ္။ မိုးရာသီေရာက္လို႔ ေတာင္ေပၚေရမ်ား က်လာရင္ ေရတံခြန္သဖြယ္ စီးလာတာ ျဖစ္တယ္။ ေတာင္ျမင္ရင္ ဘုရားတည္တတ္တ့ဲ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာမ်ားေၾကာင့္ အဲဒီ ေရတံခြန္ေတာင္မွာ ေစတီ ဘုရား တစ္ဆူ ရွိတယ္။ အမ္အိုင္တီ ေက်ာင္းသားမ်ား ကိုယ္ႀကိဳက္တ့ဲ ေကာင္မေလးမ်ားကို မ်က္ႏွာလို မ်က္ႏွာရ ဘုရားဖူး လိုက္ပို႔လို႔ ေကာင္းတ့ဲ ဒုတိယေနရာေပါ့ဗ်ာ။ (ပထမကေတာ့ ဘုရားႀကီးေပါ့။ ၿမိဳ႕ထဲ သြားလို႔ မလြယ္ရင္ေတာ့ ေရတံခြန္ေတာင္ ဘုရားကို လိုက္ပို႔တာ မ်ားတယ္။)

ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးက ေတာႀကိဳအံုၾကားထဲမွာ ဆုိေပမယ့္ ေက်ာင္းေတာ္သူ/သား အမ်ားစုက ညည္းညဴ မေနၾကပါဘူး။ ေရာက္တ့ဲ အရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ ေနၾကတာပါပဲ။ ေက်ာင္းေဆာင္မွာ ေနသူအမ်ားစုက နယ္ကေန လာတာဆုိေတာ့ ေတာမွာ ေနေန ၿမိဳ႕မွာေနေန အိမ္ မဟုတ္တ့ဲ အတြက္ ထူးၿပီး ဆန္း မေနေတာ့ပါဘူး။ ေရာက္စကသာ အားငယ္သလိုလို ရွိခ့ဲေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အားေပးၾကရင္းန႔ဲ ေတာႀကိဳအံုၾကား အရပ္မွာ ေခ်းက်ရာ ေပ်ာ္တ့ဲ ေလာက္လို ေနတတ္ခ့ဲၾကတယ္။ (ဟုတ္တယ္ေနာ္ စုဇုစိန္။)

ေက်ာင္းေတာ္ကို စလာခ့ဲတ့ဲ ေန႔ကဆုိ ရီရတယ္။ ေတာင္ႀကီးကေန မနက္လင္းအားႀကီး ငါးနာရီေလာက္ က်ားေခါင္းကားန႔ဲ ဆင္းလာတာ။ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္း လမ္းမ်ားကို ကိုယ္က စီးေနက် မဟုတ္ေတာ့ ကားမူးေနတာ။ အဲဒီတုန္းက မန္းေလးမွာ ကားႀကီးကြင္းက ခ်မ္းေအးသာဇံ ကြင္းမွာ ရွိေနတုန္း။ အခုလို ကၽြဲဆည္ကန္ မေရာက္ေသးဘူး။ မန္းသီရိ ေတးသံသြင္းဆုိင္နားက အ၀င္ေလးမွာ။ မွတ္မိေသးတယ္။ ေတာင္ေပၚက ဆင္းလာတာ။ အဲဒီတုန္းက ေမလဆုိေပမယ့္ ေတာင္ႀကီးမွာ မုိးေတြ ရြာလို႔ ခ်မ္းေနတုန္း။ အေႏြးထည္၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၊ ေ၀ါ့ကနဲ႐ႈးမ်ားန႔ဲ...။ ကားက ဒတ္ဆန္းကားကို ခံုေတြ အတန္းလိုက္ စီထားတာေလ။ ေတာင္ေပၚမွာတုန္းက မုိးေကာင္းေနေတာ့ ကားေဘးနားက တာလပတ္ေတြ အကုန္အုပ္တာ။ အေတာ့္ကို ခ်မ္းတာကလား။ ခုိက္ခုိက္တုန္တာပ။

မိတီၳလာလဲ နီးေရာ ေျမျပန္႔ဆိုတ့ဲ အရသာကို ခံစားရပါေလေရာ...။ ပူလာၿပီေလ။ ဆိတ္ေခ်းန႔ံမ်ားလဲ သင္းလာၿပီ။ ရထားသံလမ္းမ်ားလဲ ကားလမ္းန႔ဲ အၿပိဳင္ ျမင္လာပါၿပီ။ အေႏြးထည္မ်ားလဲ ခၽြတ္လိုက္ရၿပီ။ ကႏၱာရ ဆူးပင္မ်ားလဲ ဟိုတစ္ပင္ ဒီတစ္ပင္ ေတြ႔ရာကေန ခပ္စိတ္စိတ္ ေတြ႔လာရတယ္။ ၾကခတ္၀ါးက်ဲက်ဲ ၿခံခတ္ထားတ့ဲ ဓနိမိုး အိမ္မ်ားကို ဟိုစုစု ဒီစုစု ေတြ႔လာရတယ္။ စိုစိစုိစိ အေနအထားကေန ေျခာက္ေသြ႔ ပူေလာင္လာတယ္။ အဲဒီေနာက္ သဲေတာ ၀မ္းတြင္း စတာေတြ ျဖတ္ၿပီး ညေန သံုးနာရီေလာက္မွာ မန္းေလး ေရႊေနျပည္ေတာ္ကို ေရာက္ခ့ဲေလေရာ။

ျမင္းလွည္းသံ တစ္ေဒါက္ေဒါက္၊ စက္ဘီးနင္းသံ၊ ဆုိင္ကယ္သံေတြ ညံလာၿပီ။ မုန္႔လက္ေကာက္ေလာက္ ထူတ့ဲ ေရႊေျခက်င္းကို ၀တ္ထားတ့ဲ စကားေျပာရင္ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္လို႔ ေျပာတတ္တ့ဲ မန္းသူမ်ားကိုေတာ့ မေတြ႔ရပါဘူး။ ပါးကြက္ေတြ ပိန္းပိတ္ေနေအာင္ ကြက္ထားတ့ဲ ေရသန္႔ဗူးေရာင္းေနတ့ဲ ေစ်းသည္မ်ားကိုသာ ကားဂိတ္မွာ ေတြ႔ရတယ္။

ကားေပၚက ဆင္းလုိက္တာန႔ဲ ေလပူပူကို ႐ႈိက္သြင္းမိပါတယ္။ ၀တ္တာစားတာက သူမ်ားန႔ဲ မတူ တစ္မူ ထူးေနေတာ့ ကားသမားေတြ၊ ဆိုက္ကားသမားေတြ ၀ိုင္းအံုလာပါတယ္။ (တုိ႔ေတာ့မယ္ဟ့ဲ ဆိတ္ေတာ့မယ္။ လာထား ေတာင္ေပၚသား အခ်ဥ္ေတြ ဆုိတ့ဲ အထာန႔ဲပါ)။ ဘယ္သြားမလဲ။ မိန္းထဲလား။ ေအာင္မဂၤလာလား၊ ေရႊမန္းလား ဆုိတ့ဲ အသံေတြ၊ ဆိုက္ကားလား၊ ျမင္းလွည္းလား ဆုိတ့ဲ အသံေတြ ႀကြက္စီ ညံသြားပါတယ္။ ကိုယ္က ဘာမွ မသိေတာ့ အတူပါလာတ့ဲ စီနီယာ အစ္ကိုကိုပဲ ေမးေငါ့ျပလုိက္ၿပီး ေဘးထြက္ထုိင္တယ္။ စီနီယာက ပုသိမ္ႀကီး ေရၾကည္ အမ္အိုင္တီ လို႔ ေျပာေတာ့ ရွဲသြားၾကတယ္။ ဟင္.. ခုနကကေတာ့ အမဲ ဖ်က္မတတ္ ၀ိုင္းလာၾကၿပီး ခုေတာ့ ေရွာင္ကုန္တာပဲ...။ ေနာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္၀င္လာတယ္။ ညီေလးတို႔ သြားမွာက အေ၀းႀကီးပဲ။ ဘာန႔ဲသြားခ်င္လဲတ့ဲ။ ကားန႔ဲေပါ့။ အိုေက.. ဒီေစ်း ဒီေစ်း ရွိတယ္ဆိုေတာ့ စီနီယာ အစ္ကိုႀကီး သံုးခ်ိဳး တစ္ခ်ိဳး ဆစ္လိုက္တာ ေနာက္ဆံုး ေစ်းတည့္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သာဆို တစ္၀က္ေလာက္ေတာင္ ဆစ္ရဲမွာ မဟုတ္ဘူး။ မွတ္မွတ္ရရ ၁၅၀ က်ပ္ ထင္တယ္။ (၁၉၉၄ တုန္းက ကားငွားခ ေစ်းႏႈန္းပါ။ ေဒၚလာေစ်းက တစ္ေဒၚလာကို ၇၅ က်ပ္ ၀န္းက်င္ ထင္ပါ့)။ အဲဒါန႔ဲ ေစ်းတည့္ၿပီး ပါလာတ့ဲ အထုပ္မ်ားကို ကားေပၚတင္ဖုိ႔ လုပ္ေတာ့ လားလား။ ကားက သံုးဘီးကား ေသးေသးေလးပါလား။ ပါလာတ့ဲ ပစၥည္းေတြလဲ ၾကည့္ပါဦး။ သံေသတၱာက ႏွစ္လံုး၊ ေဘးက်ားအိတ္လို႔ ေခၚတ့ဲ ေျမြေရခြံအိတ္ အႀကီးစားက သံုးလံုး။ ဒါေတာင္ လက္ဆြဲ တုိလီမိုလီက မပါေသးဘူး။ ပစၥည္းန႔ဲ တင္ ကားက ျပည့္ေနၿပီ။ လူက ဘယ္နား တက္ထုိင္မလဲ။ ေရွ႕ခန္းက ဒ႐ိုင္ဘာပဲ ထုိင္တာ။ ေနာက္ေတာ့ သံေသတၱာကို ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ တင္၊ ႀကိဳးန႔ဲတုပ္မွ လူထုိင္ဖုိ႔ ေနရာ ရွိေတာ့တယ္။

အဲဒီေနာက္ ေက်ာင္းေတာ္မဟာကို ယြန္းၾကပါေတာ့တယ္။ ခ်မ္းေအးသာဇံ ကားႀကီးကြင္းကေန မန္းသီရိ ေတးသံသြင္း ေဘးနားက လမ္းေလးအတုိင္း ထြက္လာၿပီးေနာက္ ၂၆ဘီလမ္းေပၚကို ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အေရွ႔ဘက္ကို ခ်ိဳးၿပီး က်ံဳးလမ္းအတုိင္း ေတာက္ေလွ်ာက္ ေမာင္းပါတယ္။ မန္းေလးကို ၈၃-၈၄ ခုႏွစ္မ်ားဆီက ေရာက္ဖူးေတာ့ က်ံဳးေရျပင္ႀကီးကို မွတ္မိပါတယ္။ က်ံဳးေဘးနားက တစ္ရိပ္ရိပ္ က်န္ေနခ့ဲတ့ဲ အပင္မ်ားကို ေငးၾကည့္ရင္း ၀င္လုဆဲ ေနလံုးႀကီးကို ေက်ာေပးၿပီး အေရွ႕ဘက္ကို တစ္ခ်က္ခ်က္ ေမာင္းေနတ့ဲသံုးဘီးကား ေခၚေဆာင္ရာေနာက္ကို ျငိမ္ျငိမ္ဆိတ္ဆိတ္ေလး လုိက္ပါမိပါေတာ့တယ္။

ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အဲဒီ ၂၆ ဘီလမ္းေလးဟာ ကၽြန္ေတာ္န႔ဲ အေတာ့္ကို ရင္းႏွီးလာမယ့္ လမ္းဆိုတာ အဲဒီတုန္း ေတြးမထင္ခ့ဲမိပါဘူး။

လြမ္းေမာဖြယ္ရာ အတိတ္ေန႔ရက္မ်ား (၁)

ဆရာျမသန္းတင့္ရဲ႕ ဘာသာျပန္စာအုပ္ထဲက လွပတ့ဲ ေ၀ါဟာရ တစ္ခုပါ။ အခု ေရးမယ့္ ပို႔စ္ေလးန႔ဲ ကိုက္ေနလို႔ သံုးလိုက္တာပါ။

အဲဒီ ဘာသာျပန္စာအုပ္ထဲမွာ Princeton တကၠသုိလ္က ေက်ာင္းေတာ္သူ/သား မ်ားရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေရးထားတာ ဖတ္ရတယ္။ အခုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတက္တုန္းက အေတြ႔အႀကံဳ ေပ်ာ္စရာ အဖံုဖံုေလးမ်ားကို ေျပာျပခ်င္ေတာ့ ကိုက္ေနတာန႔ဲ ဒီေခါင္းစဥ္ေလး ယူသံုးလိုက္တာပါ။

ကၽြန္ေတာ္တက္ခ့ဲတ့ဲ ေက်ာင္းကေတာ့ ပရင္စတန္ ယူနီဗာစီတီႀကီးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ...။ ျငိမ္ဆိတ္ ေအးသက္တ့ဲ တမာရိပ္မွာ ထီးထီးတည္း ရွိေနတ့ဲ ေက်ာင္းေတာ္မဟာႀကီးေပါ့။ အေရွ႕သို႔လားေသာ္ ရွမ္း႐ိုးမ၊ အေနာက္ဘက္မွာေတာ့ ေရနီေျမာင္း၊ ေျမာက္ဘက္မွာေတာ့ သမ၀ါယမတကၠသိုလ္၊ ေတာင္ဘက္မွာေတာ့ စစ္တပ္ စသျဖင့္ ၿခံရံလ်က္ရွိတ့ဲ၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ပထမဦးဆံုး ေတာထုတ္ခံရတ့ဲ ေက်ာင္းေလးေပါ့ဗ်ာ။

မန္းေလးရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ နန္းေရွ႕ကေန တည့္တည့္ ထြက္လာရင္ ပုသိမ္ႀကီး ၿမိဳ႕နယ္ ဆုိတာကို ေရာက္လိမ့္မယ္။ တည့္တည့္ ထပ္လာခ့ဲရင္ ရန္ကင္းေတာင္ ဆိုတာကို ဦးခိုက္လိမ့္မယ္။ အဲဒီ ရန္ကင္းေတာင္ ဆုိတာက ႏွယ္ႏွယ္ရရ မဟုတ္။ ဘုရားေလာင္း ငါးရံ႕မင္း ျဖစ္စဥ္အခါက ေနခ့ဲတ့ဲ ေနရာျဖစ္တယ္လို႔ အဆိုရွိတ့ဲ ေနရာဗ်။ သမီးရည္းစား စံုတြဲမ်ား ေတာင္ေပၚ မတက္ေကာင္း၊ တက္တာန႔ဲ ကြဲတာပဲတ့ဲ။ မန္းေလး တစ္၀ိုက္က ယာဥ္ကား အသစ္စက္စက္မ်ား ၀ယ္ရင္ ဒီေတာင္ကို လာၿပီး နတ္ျပၾက၊ ဦးခိုက္ၾကတယ္။ ေတာင္ေျခနားမွာေတာ့ ဘုရားဖူးေတြ အေမာေျပ အဆာေျပ ၀ယ္ျခမ္းစားေသာက္ႏိုင္ဖုိ႔ စားေသာက္ဆုိင္ေတြ အသီးသီး ရွိတယ္။ အဲဒီ စားေသာက္ဆုိင္ေတြနားက ေထာင့္နားက စားေသာက္ဆုိင္ဟာျဖင့္ သူတုိ႔ ၀ယ္ထားတ့ဲ ကားမွာ ဘီးတစ္ဘက္စာ ကၽြန္ေတာ္ ရွယ္ယာ ၀င္ထားတာ။ (ရွယ္ယာပါဆုိ ေက်ာင္းတက္ေနတုန္း ကာလမ်ားက ဆုိရင္ျဖင့္ ေနညိဳလို႔ ေလၿပိဳရင္ ေလသက္ေအာင္ ေလခ်ေဆး သြားသြားမွီ၀ဲေနက် ေနရာကိုးဗ်။)

အဲဒီေတာင္ေျခမွာ ဘယ္ညာ လမ္းႏွစ္သြယ္ ကြဲသြားတယ္။ ဘယ္ဘက္လမ္းက ေရၾကည္ ကိုသြားတ့ဲ လမ္း၊ ညာဘက္လမ္းကေတာ့ ေရနီေျမာင္းကို သြားတ့ဲလမ္း။ ဆိုေတာ့ ညာဘက္လမ္းကို လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းရွိရာကို ေရာက္တယ္။ ရန္ကင္းေတာင္ကို တစ္ေကြ႔တစ္ပတ္ႀကီး ပါတ္ရတယ္။ ေတာင္ရဲ႕ ဟိုဘက္ အစြန္းမွာ အိမ္ေရွ႕မင္း ထန္းေတာလို႔ ေက်ာင္းသားမ်ား နာမည္ေပးထားတ့ဲ ထန္းေတာ အေသးစားေလး ရွိတယ္။ အဲဒီနားမွာ ျမန္မာ့အသံ ေၾကာ္ျငာေခတ္ေကာင္းတုန္းက ထက္ထက္မိုးဦးန႔ဲ ေၾကာ္ျငာတ့ဲ ျမသီဒါ ပဲေလွာ္ဖုိ ဆိုတာ ရွိတယ္။ စက္ဘီးေလးမ်ား စီးလာရင္ အဲဒီ ပဲေလွာ္ဖုိကေန ေလအေ၀ွ႕န႔ဲ ပါလာတ့ဲ ပဲေလွာ္န႔႔ံေလးမ်ား သတိရမိေသး။

ျပန္ဆက္မယ္။ အဲဒီကေန အေရွ႕ဖက္ကို တည့္တည့္ဆက္စီးသြားရင္ ေတာင္ဘက္မွာက လယ္ကြင္းေတြ ေတြ႔လိမ့္မယ္။ ေကာက္စိုက္ခ်ိန္ ဆို ေကာက္သမမ်ားက ရွက္တတ္တ့ဲ ကိုကိုကာလသားမ်ား စက္ဘီးေပၚကေန ဆင္းၿပီး ထြက္ေျပးခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို စေနာက္တာေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ (ကိုေပါမ်ား ဒီလမ္းက ၿပိဳင္ဘီးန႔ဲ ျဖတ္ဖူးတာလား မသိဘူး။)

တစ္ျပေလာက္ စီးမိရင္ လမ္းက ေတာင္ဘက္ကို ခ်ိဳးသြားပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ထပ္ တစ္ေခၚသာသာေလာက္ ဆက္သြားရင္ အေရွ႕ဘက္ကို ခ်ိဳးတ့ဲ လမ္းေလးကို ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီမွာ ဆိုင္တန္းေလး ေနာက္ထပ္ ေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ ေက်ာင္းအ၀င္၀မွာေပါ့ေလ။ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ အမ်ားစုပါ။ ဆံပင္ညွပ္ဆုိင္ တစ္ဆိုင္ႏွစ္ဆိုင္န႔ဲ ကုန္စံုဆိုင္ေလးမ်ား ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

ဒီဆိုင္တန္းေလးေက်ာ္ရင္ေတာ့ ေရနီေျမာင္းေလးကို ေက်ာ္ျဖတ္ခြေဆာက္ထားတ့ဲ အုတ္ကြန္ကရစ္ တံတားေလး ကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ညေန ေနညိဳခ်ိန္၊ အက်ည္းတန္ေတြ လွတ့ဲ အခ်ိန္၊ ႏြား႐ိုင္းသြင္းခ်ိန္မွာ ဒီတံတားေပၚမွာ ကိုကိုကာလသား ေက်ာင္းသားေလးမ်ား တံတားေဘာင္ေပၚမွာ ထုိင္ကာ ေက်ာင္းသူေဆာင္ ျဖစ္တ့ဲ မန္းခ်ယ္ရီေဆာင္က အေဆာင္သူေလးမ်ား ကုန္စံုဆုိင္မွာ လုိအပ္တာေလးေတြကို လာ၀ယ္တာကို မ်က္စိစားပြဲ ထုိုင္ၾကပါတယ္။ ကဗ်ာဆန္တယ္လို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ပါန႔ဲ။ ႏြားအုပ္ေတြ သြင္းလာခ်ိန္ဆိုေတာ့ ဖုန္အထပ္ထပ္၊ ႏြားေခ်းန႔ံ တစ္သင္းသင္းန႔ဲပါ.။

ေမ့လို႔ ေက်ာင္းေတာ္မဟာကေတာ့ မန္းေလး စက္မႈတကၠသိုလ္ ေခၚ MIT တစ္ျဖစ္လဲ MTU ေက်ာင္းေတာ္ မဟာ ျဖစ္ပါတယ္...။

Korean Movies OST ႀကိုက္မိေသာ ဇာတ္၀င္သီခ်င္းမ်ား (၂)

အခုတစ္ေခါက္ နားဆင္ေစခ်င္တ့ဲ ဇာတ္၀င္သီခ်င္းကေတာ့ ကိုရီးယားကားမ်ားထဲက ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမကားကေတာ့ The Classic အမည္ရ ကိုရီးယားကားေလး ျဖစ္ပါတယ္။ April Snow ဇာတ္ကားထဲက မင္းသမီးေလး Son Ye Jin ပါ၀င္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ထားတာပါ။ အဲဒီထဲကမွ နားေထာင္ခ်င္ေနတ့ဲ သီခ်င္း ႏွစ္ပုဒ္ ရွိပါတယ္။ ပထမ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ အေအးေလး၊ အလြမ္းအေဆြး အမ်ိဳးအစားေလးေပါ့။ ဒီတစ္ခါလဲ စာသား နားမလည္ေပမယ့္ သီခ်င္းသံစဥ္ကို ခံစားၾကည့္လိုက္ပါ။

ဒုတိယ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ အျမဴးေလးပါ။ Me To You, You To Me လုိ႔ အမည္ရပါတယ္။ ဗားရွင္းႏွစ္မ်ိဳး တင္လိုက္ပါတယ္။
Me To You, You To Me (Version 1)


Me To You, You To Me (Version 2)


Imeei ကေန MP3 Version ေတာ့ ေတြ႔တယ္။ ေဒါင္းလုဒ္လုပ္တာကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မလုပ္တတ္လို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေမးလိုက္ပါ နန္းညီ။

I to you, You to me - THE CLASSIC

-----------------------------------------

ေနာက္တစ္ခါ ထပ္နားဆင္ၾကည့္ေစခ်င္တာကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ My Sassy Girl ဇာတ္ကားထဲက သီခ်င္းပါ။ I Believe လို႔ အမည္ရပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းကေတာ့ အေတာ့ကို နာမည္ႀကီးသြားတယ္။ ဂ်ပန္၊ တ႐ုတ္၊ မေလး၊ ဗီယက္နမ္၊ ထုိင္း အားလံုး ျပန္ဆုိထားၾကတယ္။

I Believe


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ေဘာနပ္စ္အေနန႔ဲကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တ့ဲ Pachebell ရဲ႕ Canon သီခ်င္းကို My Sassy Girl န႔ဲ The Classic ႏွစ္ကားစလံုးမွာ သံုးထားေပးတာပါပဲ။ အခုဗားရွင္းကေတာ့ My Sassy Girl ထဲက သံုးထားတ့ဲ ဗားရွင္းပါ။ နာမည္ေက်ာ္ ဂႏၱ၀င္ေတးသြားျဖစ္တ့ဲ Pachebell ရဲ႕ Canon ကို ေအာက္မွာ နားဆင္ ခံစားၾကည့္ပါ။ (ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိပ္ရာ၀င္ေတးသြားေလး လို႔လဲ ေျပာလို႔ရပါတယ္။)

Korean Movies OST ႀကိဳက္မိတ့ဲ ဇာတ္၀င္ သီခ်င္းေလး

Je m'apelle Helene

၁၉၉၃ ေလာက္တုန္းက ထြက္ရွိခ့ဲတ့ဲ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ပါ။ 2000 ေက်ာ္ႏွစ္မ်ားေလာက္ဆီက ၾကည့္ရတ့ဲ ကိုရီးယား ျဖစ္တ့ဲ Calla မွာ ဒီသီခ်င္းေလးကို ဇာတ္၀င္ခန္းသီခ်င္း အေနန႔ဲ အသံုးျပဳရာက သတိထားမိတယ္။ ေအးေအးေလးန႔ဲ နားေထာင္လို႔ ေကာင္းတ့ဲ သီခ်င္းေလးပါပဲ။

႐ုပ္ရွင္ကေတာ့ သမား႐ိုးက် ဇာတ္ကားကေန ခြဲထြက္တ့ဲ ကားေလး တစ္ကားေပါ့။ ယုတၱိလြန္ကား တစ္ကားေပါ့။ ပ်ိဳပ်ိဳေမတုိ႔ အသဲစြဲ ေမ့ရက္ဘူး ခ်စ္ဦးရယ္ ဇာတ္လမ္းတြဲထဲက မင္းသား ဂၽြန္ေစာ ပါတ့ဲကား ျဖစ္ပါတယ္။ အခုကေတာ့ သီခ်င္းကိုပဲ ခံစားလိုက္ပါ။ စာသား နားမလည္ေပမယ့္ သံစဥ္ေလးကေတာ့ မဆိုးပါဘူး။

---------------------------------------------

"The One"

ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ကိုရီးယားန႔ဲ ဂ်ပန္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ႏွစ္ဦး ပါ၀င္ ထားတ့ဲ Friends ဇာတ္လမ္းတြဲထဲက သီခ်င္းေလးပါ။ "The One" လို႔ အမည္ရပါတယ္။ ကိုရီးယားမင္းသား Won Bin (ထယ္ေစာက္)န႔ဲ ဂ်ပန္မင္းသမီး Kyoko Fukada တို႔ ပါ၀င္ သ႐ုပ္ေဆာင္ထားတ့ဲ ကားေလးပါ။

ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္ကို အလည္ေရာက္သြားတ့ဲ ဂ်ပန္မေလးတစ္ေယာက္ သူ႔ရဲ႕ ပိုက္ဆံအိတ္ေတြ အလစ္သုတ္ခံရေတာ့ ကိုရီးယားတိုးရစ္တစ္ေယာက္ ယူတယ္ ထင္ၿပီး စြပ္စြဲရာက စတ့ဲ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ ေလးတြဲရွိပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ေတာ္ေတာ္ ေခတ္စားသြားေသးတယ္။ သီခ်င္းေလး ႀကိဳက္လို႔ မွ်လုိက္တာပါ။ ေအာက္မွာ နားဆင္ၾကည့္ပါ။

FaceBook With Desired Username

ဒီကေန႔ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ ေန႔ခင္းပိုင္း ၁၂း၀၁ နာရီက စလုိ႔ မ်က္ႏွာစာအုပ္ အေကာင့္ရွိသူမ်ား ကိုယ္ႀကိဳက္တ့ဲ နစ္နိမ္းနဲ႔ ေပးလို႔ရပါၿပီ။ အရင္ကေတာ့ ကိုယ္ register လုပ္ထားတ့ဲ ကိုယ့္ရဲ႕ အင္ေဖၚေမးရွင္း အစစ္အမွန္ထဲက နာမည္အရင္းန႔ဲသာ display လုပ္ေနရာက အခုေတာ့ နာမည္ေျပာင္န႔ဲ ေျပာင္းခြင့္ေပးလိုက္ပါၿပီ...။ ေန႔ခင္းပိုင္း ၁၂ နာရီေက်ာ္တာန႔ဲ ေျပာင္းလဲခြင့္ကို ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာထူးလဲ ဆုိေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ဘာမွ မထူးေသးဘူး။ http://www.facebook.com/username ဆုိၿပီး username မွာ ကိုယ္ေပးထားတ့ဲ နာမည္န႔ဲ လင့္ခ္တစ္ခု ရလာမယ္။ အဲဒီလင္ခ့္ကို သယ္ရင္းေတြကို ျပလို႔ရမယ္...။ ဒါပဲ ေလာေလာဆယ္ သိေသးတယ္။ ဆက္စမ္းလိုက္ဦးမယ္...။ ကိုယ္ေရြးထားတ့ဲ နာမည္ကို confirm လုပ္ၿပီးတာန႔ဲ ထပ္ေျပာင္းခြင့္မရေတာ့ဘူး။ မႏွိပ္လိုက္တာ။ နာမည္ကလဲ အနည္းဆံုး Alphabet ငါးလံုးန႔ဲ အထက္တ့ဲ။ Boyz လို႔ယူတာ မရဘူး။ mr.boyz ဆိုေတာ့လဲ not available ျဖစ္သြားၿပီ။ ဘာယူမယ္ ထင္လဲ။

10 Cool Things About iPhone 3GS

ေက်ာက္ေခတ္မွာ က်န္မေနခ့ဲဘူးဆိုရင္ေတာ့ Apple က လတ္တေလာ ထုတ္ျပန္သြားတ့ဲ iPhone န႔ဲပါတ္သက္တ့ဲ ေၾကျငာခ်က္ကို သိေလာက္ေရာေပါ့။ ဖုန္း အသစ္ပါ။ 3G အမ်ိဳးအစား ဖုန္း ျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၈ ဇြန္လတုန္းက ထုတ္ခ့ဲတ့ဲ iPhone 3G န႔ဲ ဘာကြာလာတာလဲ။ ေမာ္ဒယ္နံပါတ္ကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ သိသာပါတယ္။ အေဟာင္းက iPhone 3G ျဖစ္ၿပီး အသစ္က iPhone 3GS ျဖစ္ပါတယ္။ S ပိုလာတာပါ။ S က ဘာ့ေၾကာင့္ ပိုလာတာလဲ။ S ဆိုတာ Speed ကို ကိုယ္စားျပဳပါသတ့ဲ။ အရင္ ေမာ္ဒယ္မ်ားထက္ ပိုၿပီး ျမန္လာတ့ဲ သေဘာေပါ့ဗ်ာ...။

အိုင္ဖုန္း သမိုင္းေၾကာင္းကို နည္းနည္း င့ဲေစာင္းၾကည့္လိုက္မယ္ဆုိရင္ (ဒီေနရာမွာ မိတ္ေဆြရဲ႕ လည္ပင္းကို င့ဲေစာင္းစရာ မလိုပါ။ ႐ိုး႐ိုး အေနအထားန႔ဲ ဖတ္လို႔ ရပါတယ္...။) စစထုတ္ျခင္းမွာ iPhone 2G ဆိုၿပီး ထုတ္ခ့ဲတယ္။ ေနာက္တစ္ႏွစ္ၾကာေတာ့ iPhone 3G ဆုိၿပီး ထပ္ထုတ္လာျပန္တယ္။ 4G, 8G, 16G စသျဖင့္ ထုတ္လာတာေပါ့။ အိုင္ဖုန္း သရီးဂ်ီ ထုတ္တ့ဲ ႏွစ္မွာ စမတ္ဖုန္း အမ်ားစုဟာ ဗီြဒီယို ရီေကာ့္ဒင္း၊ မာလ္တီမီဒီယာ မက္ေဆ့ခ်္ဂ်င္း၊ ဖုိတိုရႊတ္ ဖလက္ရွ္ စတာေတြဟာ စမတ္ဖုန္းတစ္လံုးအတြက္ မပါမျဖစ္ ပါရမယ့္ အခ်က္အလက္ ျဖစ္ခ့ဲေပမယ့္ အိုင္ဖုန္း သရီးဂ်ီမွာေတာ့ ပါမလာခ့ဲပါဘူး။ ဒီလို ျပစ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ အိုင္ဖုန္း အေရာင္းထိုင္းမယ္ မထင္ပါန႔ဲ။ Brand Crazy မ်ားဟာ အဆိုပါ အိုင္ဖုန္းရဖုိ႔အတြက္ ေရာင္းခ်တ့ဲ ေနရာမွာ ၃ ရက္ေလာက္ ႀကိဳၿပီး တန္းစီေနၾကပါတယ္တ့ဲ။ ဒါကေတာ့ အက္ပဲက မားကက္တင္း ေကာင္းလို႔ေပါ့။

ေနာက္တစ္ခု ဆိုးတာက bluetooth function ဟာ apple product ေတြန႔ဲသာ အလုပ္လုပ္ၿပီး က်န္ေသာ တစ္ျခား third party ေတြန႔ဲ အဆင္မေျပပါဘူး။ ဒီအခ်က္ဟာ အေတာ္ကို ဆိုး၀ါးပါတယ္။ သရီးဂ်ီ အိုင္ဖုန္း အမ်ိဳးအစားကို ထုတ္ခ့ဲတ့ဲ ေနာက္ပိုင္းမွာလဲ သူ႔ထဲမွာ ပါတ့ဲ ေဆာ့၀ဲေတြဟာ တစ္ျခားကုမၸဏီ ေတြရဲ႕ မူပိုင္ခြင့္န႔ဲ ျငိစြန္းတယ္ အစရွိသျဖင့္ တရားစြဲဆိုတာကို ခံေနခ့ဲရပါတယ္။ ခုလဲ ႀကံဳေနတုနး္ပါပဲ။

ဒီလို အခက္အခဲေတြၾကားကပဲ Apple ဟာ အခု ေနာက္ဆံုးမ်ိဳးဆက္သစ္ iPhone 3GS ကို ထုတ္လုပ္လိုက္ပါၿပီ။ အခုပို႔စ္မွာေတာ့ ဒီေမာ္ဒယ္မွာ ပါတ့ဲ ထူးျခားခ်က္မ်ားကို တင္ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၁။ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ပိုမို ျမန္ဆန္လာျခင္း။

ပိုမိုျမန္ဆန္တ့ဲ ပ႐ုိဆက္ဆာကို သံုးထားတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ မွတ္ညဏ္ပမာဏ ပိုမ်ားလာပါတယ္။ ေမာ္ဒယ္ေဟာင္းမွာေတာ့ သိသိသာသာ ေႏွးေကြးမႈ မရွိေပမယ့္ application မ်ား ဖြင့္တာ ပိတ္တာမွာ ေႏွးေကြးေလးလံပါတယ္တ့ဲ။ ေၾကာ္ျငာမွာ ပါတ့ဲအတုိင္းသာဆို အခု ေမာ္ဒယ္အသစ္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျမန္ဆန္ပါတယ္။

၂။ မွတ္ညဏ္ပမာဏ ပိုမိုလာျခင္း။

Apple ကေနၿပီးေတာ့ iPhone 3GS ကို ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်ပါလိမ့္မယ္။ 16GB န႔ဲ 32GB ပါ။ မူလလက္ေဟာင္း အိုင္ဖုန္းမ်ားကေတာ့ 4GB, 8GB န႔ဲ 16GB အသီးသီး သိုေလွာင္မႈ ပမာဏေတြန႔ဲ ထုတ္လုပ္ခ့ဲပါတယ္။

၃။ ဗီြဒီယို ႐ိုက္ကူးႏိုင္ေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ပါ၀င္လာျခင္း။

အခုေနာက္ပိုင္း စမတ္ဖုန္းအမ်ားစုမွာ မပါမျဖစ္ ပါရမယ့္ အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ မူလလက္ေဟာင္း အိုင္ဖုန္းမွာ မပါပဲ အခု အသစ္မွာသာ ထည့္သြင္းလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။

၄။ အရည္အေသြး ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ ကင္မရာ။

3-megapixel camera ကို autofocus ပါပါတယ္။ အေဟာင္းတုန္းကေတာ့ 2-megapixel, non-autofocus camera အမ်ိဳးအစားကေန ပံုေဖၚစြမ္းရည္ တုိးၿပီး ေအာ္တုိ ဖုိးကပ္စ္ ဖန္ရွင္ ထည့္ေပးလိုက္တာပါ။ ေျပာစရာ တစ္ခုကေတာ့ ဖလက္ရွ္ မပါေသးပါဘူး။ ဒါေပမ့ဲ Display မွာ ကိုယ္လိုခ်င္တ့ဲ ေနရာကို tap လုပ္လိုက္ရင္ အဲဒီေနရာကို အလိုအေလ်ာက္ ေအာ္တုိဖိုးကပ္စ္ ျဖတ္ေပးတ့ဲ ဖန္ရွင္ ပါလာပါတယ္။

၅။ အသံႏွင့္ အမိန္႔ေပး ခုိင္းေစျခင္း။
Apple က Voice Control လို႔ေခၚတ့ဲ voice recognition feature တစ္ခုကို ဒီဖုန္း အသစ္မွာ မိတ္ဆက္ ေပးထားပါတယ္။ ဖုန္းမ်ား ေခၚဆိုမႈန႔ဲ သီခ်င္း ေရြးခ်ယ္ ဖြင့္လွစ္မႈကို အသံန႔ဲ အမိန္႔ေပး ခုိင္းေစႏိုင္ပါတယ္။ ယင္းအျပင္ Voice Control ဟာ မိမိတို႔ သြင္းထားတ့ဲ contacts list ထဲက entry မ်ားကို ရွာေဖြေပးႏိုင္ပါတယ္။ အသံုးျပဳသူအေနန႔ဲ မိမိေခၚဆိုလိုသူ နာမည္ ဒါမွမဟုတ္ ဖုန္းနံပါတ္ကို ရြတ္ျပလိုက္႐ုံန႔ဲ ဖုန္းက အလိုအေလ်ာက္သေဘာေပါက္ နားလည္ၿပီး ေခၚဆိုျခင္း အမႈကို ျပဳလုပ္ေပးပါလိမ့္မယ္။ Music က႑မွာ ဘယ္သီခ်င္းကို ဖြင့္ေနတာလဲ ဆိုတာကို ေမးျမန္းႏိုင္ၿပီး စက္က အလိုအေလ်ာက္ ေတးဆို၊ သီခ်င္းနာမည္ စတာေတြကို အလိုအေလ်ာက္ ျပန္လည္ေျဖၾကားေပးပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္အႀကိဳက္ သီခ်င္းမ်ား၊ စုစည္းထားတ့ဲ အႀကိဳက္မ်ားကို ဖြင့္ခိုင္းျခင္း စတာေတြကို အသံန႔ဲ ခိုင္းေစ အမိန္႔ေပးႏိုင္ပါတယ္။

၆။ လမ္းညႊန္ အိမ္ေျမာင္။
Built-in digital compass တစ္ခု ပါပါတယ္။ ဒီေမာ္ဒယ္မွာပါတ့ဲ feature အသစ္ပါ။ လူတုိင္း အသံုးမျပဳ ေပမယ့္ Google Maps န႔ဲ တြဲဖက္ အသံုးျပဳမယ္ဆုိရင္ေတာ့ Maps ဟာ အၿမဲတမ္းလိုလို ေျမာက္ဘက္ကို လွည့္ေနမွာ မဟုတ္ပဲ ကိုယ္မ်က္ႏွာမူရာဘက္ကို ညႊန္ျပေနမယ့္ ၾကည့္ရလြယ္ကူမယ့္ ေျမပံု အျဖစ္သုိ႔ ေျပာင္းလဲ ေပးႏုိင္မွာပါ။

၇။ Internet tethering
ဒီလုပ္ေဆာင္ခ်က္ကေတာ့ ဖုန္းကို မုိဒမ္လုိ အသံုးျပဳႏုိင္တာပါပဲ။ ကြန္ျပဴတာကို အင္တာနက္န႔ဲ ခ်ိတ္ဆက္အသံုးျပဳခ်င္ရင္ ၾကားခံ မိုဒမ္ ဆုိတာ လိုပါတယ္။ အခု ထုတ္လုပ္လိုက္တ့ဲ iPhone 3GS ဟာ မုိဒမ္ တစ္လံုးက့ဲသို႔ ျပဳမူ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။ Mac သို႔မဟုတ္ PC ကို USB or Bluetooth ကေနတစ္ဆင့္ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္ကာ အင္တာနက္န႔ဲ ခ်ိတ္ဆက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ အေမရိကားကို အိုင္ဖုန္းကို တစ္ဦးတည္း ျဖန္႔ခ်ိခြင့္ရထားတ့ဲ AT&T ဖုန္းကုမၸဏီကေတာ့ ဒီ featureကို support မလုပ္ေသးေပမယ့္ ၾသစေတးလ်က Optus ကေတာ့ ဒီ၀န္ေဆာင္မႈကို ေပးႏိုင္မယ္လို႔ ေၾကျငာထားပါတယ္။ Telstra န႔ဲ Vodafone ကေတာ့ ေၾကျငာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ျခင္း မျပဳေသးပါဘူး။

၈။ တစ္ျခားေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား။
မသန္မစြမ္းသူမ်ား ပါ အသံုးျပဳႏိုင္ေအာင္ တစ္ျခားေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကိုလဲ ထည့္သြင္းလာပါတယ္။ VoiceOver function ျဖစ္ပါတယ္။ အသံထြက္ ဖတ္ေပးပါတယ္။ Zoom function ကေတာ့ ငါးဆ အထိ ခ်ဲ႕ေပးႏိုင္ပါတယ္။ မ်က္စိ အျမင္အာ႐ံု မႈန္၀ါးသူမ်ားအတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္။

၉။ Nike+ iPod integration
အရင္တုန္းကေတာ့ အခ်ိဳ႕ေသာ iPod nano models မွာသာ အသံုးျပႏိုင္တ့ဲ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ပါ။ အခုေတာ့ ဒီဖုန္းထဲမွာပါ ထည့္သြင္းလာပါၿပီ။ ဒီလုပ္ေဆာင္ခ်က္ကေတာ့ fitness system တစ္ခု ျဖစ္ၿပီး Nike shoe န႔ဲ iPod န႔ဲ အလိုအေလ်ာက္ ဆက္သြယ္ခ်ိတ္ဆက္မႈကို ျပဳလုပ္ေပးႏုိင္ပါတယ္။ iPhone 3G S န႔ဲ Nike ဖိနပ္တုိ႔ ခ်ိတ္ဆက္မႈေတြ ျပဳလုပ္ၿပီး real time walking န႔ဲ running statistics တုိ႔ကို ျပသႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၀။ New headphones
iPhone 3G S မွာ Apple's remote headphones ပါလာပါမယ္။ Multi-button remote and volume control keys၊ voice calls ေခၚဆိုမႈ ျပဳလုပ္ႏိုင္တ့ဲ microphone တုိ႔လဲ ပါလာပါလိမ့္မယ္။

(အသစ္ထပ္တုိးတ့ဲ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကိုေတာ့ အေပၚက ဗီြဒီယုိမွာ ၾကည့္လိုက္ပါ။)